13-12-13

De Les van de Vlinder ...

Op een dag, verscheen er een kleine opening in een cocon.

Een man zat uren te kijken hoe de vlinder zijn lijf door de kleine opening probeerde te worstelen.” 
Op een gegeven moment leek het of de vlinder geen vooruitgang meer boekte.

Het leek of hij niet verder kon dan hij gekomen was.

De man besloot de vlinder te helpen: hij pakte een schaar en opende de cocon.
 
De vlinder kwam er nu een stuk gemakkelijker uit.

Maar de vlinder had een verweerd lijf.

Hij was klein, met verschrompelde vleugels.

De man bleef kijken want hij verwachtte dat de vleugels zich elk moment zouden openen en groter en steviger zouden worden zodat ze het lijf konden dragen.

Er gebeurde niets !

Integendeel, de vlinder leefde zijn leven al strompelend. Hij kon zich slecht bewegen met zijn verweerde en verschrompelde vleugels. Hij heeft nooit kunnen vliegen.  

De man was vol liefde en goede bedoelingen, maar begreep niet dat de kleine opening in de cocon en de worsteling van de vlinder om er uit te komen, de natuurlijke weg was om vocht vanuit het lijf in de vleugels te persen, zodat hij gereed zou zijn om te vliegen zodra hij de cocon had verlaten.  

Soms, zijn worstelingen precies wat we nodig hebben in het leven.

Als we ons leven zouden leven zonder obstakels zouden we kreupel raken.  

We zouden niet zo sterk zijn als we zouden moeten zijn.

We zouden nooit kunnen vliegen. (bron: onbekend)

vliegen.jpg

Lucrece (246).JPG

60564_10150282152965697_718545696_14545200_8033365_n.jpg

Lucrece_Tenerife_ (763).jpg

Breskens.jpg

10:08 Gepost door Lucretia in Algemeen, Borstkanker III | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook

28-12-12

Veerkracht ...

Meestal (heb ik ondertussen ondervonden...) heb ik genoeg veerkracht om tegenslagen te verwerken maar diegene die me vandaag komt vertellen: "laat je kop niet hangen, morgen schijnt de zon, positief denken, etc..." die komt beter niet te dicht in mijn buurt. Huilen.

Eerst even terug rechtkrabbelen, houvast vinden en me gewoon laten doen is meer aan de orde. De veerkracht komt wel vanzelf weer boven.

_DSC4922.jpg

17:08 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

06-01-12

Bizar

Ben nu en dan bezig met het opruimen of uitzoeken van spulletjes waar ik al heel lang niet meer naar keek of niet meer nodig heb ('k ben een verzamelaar van vanalles en nog wat Tong uitsteken) en zo kwam ik gisteren 'The Daily Dollie'  van 2008 tegen. Een soort grote scheurkalender die ik waarschijnlijk meekreeg in Dreamland.

Om toch een beetje ecologisch te werk te gaan wou ik die toch niet direct in de papierbak kieperen; de achterzijde is heel goed bruikbaar om boodschappen op te noteren. Veel zelfs want het is een grote, dikke scheurkalender. En... op de voorzijde staan allerlei dingetjes zoals wie er jarig is van de ‘celebs’ (heel nuttig om te weten dus Knipogen) maar ook andere interessante weetjes. Zo las ik net het volgende:

Luek om te wteen?

Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is, is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we niet ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.

Bazir hè!

Met gerotjes van Lecturia

bizar

15:59 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

08-01-09

Update van THANKSGIVING ...

Ik zag zonet dat ik nog de beloofde foto's moet plaatsen bij het postje van 27 december (klik hier om naar dit postje te gaan...).

Dee was de chefkok op verplaatsing en dat ze chef was maakt ze wel heel mooi duidelijk met deze foto Lachen

IMG_0019

IMG_0011IMG_0010dit is de vulling voor de 'turkey' ! Een groentenvulling met selder en champignons. Ander receptje dus dan wij het hier zouden maken maar heerlijk lekker !

 

 

IMG_0016IMG_0022Ook nieuw voor mij was de 'ovenbag'. Een plastic zak waar de gevulde kalkoen wordt ingestopt en zo de oven ingaat. Geen vuile oven dus...
De kalkoen kon dus niet worden overgoten met jus.

 

 

IMG_0028

Dit was het restultaat van ons kookwerk samen: turkey met green beans (overbakken met gedroogde 'ognions' en champignoncream) en cranberries met walnoten en appel. Anders maar heel lekker!

 

 

IMG_0030

IMG_0042

P1130252

Proost Dee en 'thank you so much'(foto in het Dreupelkot/Gent)

 


Als toetje maakte Dee nog 'pumkincake' (pompoentaart met toch wel een vergelijkbare smaak als 'vlaaien' - nee niet de Limburgse vlaaien maar de Vlaamse vlaaien met peperkoek, speculoos, melk, kaneel, foelie, 'papkoeken', etc...). Zelf maakte ik nog een Sachertorte en een Semifreddo en zo hadden we een klein dessertenbuffet.

Ondertussen zit Dee op Barbados lekker te genieten van het zonnetje en af te tellen naar het huwelijk van haar dochter met onze zoon...

CB

Het aftellen is begonnen... wel nog naar volgend jaar met een feest in Pittsburgh en een feest hier in België maar 'de tijd vliegt snel'...

04-04-08

Een gewaardeerd geschenk ...

Onlangs bezocht ik met markant het brandwondencentrum in het universitair ziekenhuis in Gent. Een beklijvende avond werd het... het zal je of iemand van je familie maar overkomen...

In één van de gangen zag ik de volgende tekst op de muur:

Brandwondencentrum 001

Ik vond dit zo'n mooie tekst dat ik hem of foto heb vastgelegd.

Fijn weekend allemaal!

 

04-02-08

Update... Eindelijk foto's geplaatst bij vorig postje...

Eindelijk... het is me gelukt om bij mijn vorig postje dan toch wat foto's te plaatsen.

Het lukt hier de laatste tijd niet goed meer om mijn blogje up-to-date te houden. Druk met het werk en druk op de tussenliggende dagen. Een beetje te druk eigenlijk. 'k Voel ook dat ik niet zo snel meer recupereer als vroeger.

Eigenlijk had ik voorzien om op woensdag en vrijdag 'uit te blazen' van mijn werkdagen en bij nader inzien moet ik vaststellen dat die vrije dagen de laatste weken worden ingenomen door 'onvoorziene extra bezigheden'. Ik stel vast dat ik mezelf terug tot orde moet roepen en mezelf moet toestaan om sneller "nee" te zeggen als iets niet gaat. Het is soms zo moeilijk. Ik wil opnieuw vanalles doen... zo zijn er o.a. de activiteiten van markant en die zijn veelal 's avonds.

Vorige week donderdag was ik in de voormiddag naar Brasschaat en Schoten gereden; tegen de middag naar S.D.W./Gent voor een salesmeeting en om 17u30  richting huis om nog snel iets te eten. Juist geteld 20 minuten had ik om opnieuw te vertrekken. Ik wilde zo graag mee met markant naar het brandwondencentrum in het UZ Gent. Het is het modernste brandwondencentrum in Europa. Het werd een beklijvende avond maar ik had het voor geen goud willen missen. 

Ooit heb ik iets meegemaakt op een camping in Frankrijk.
We campeerden voor de 13de keer op Camping La Rive in Biscarrosse. Het zou thevens onze laatste keer worden...
Op een avond kwamen we terug van de 'oceaan' en zagen we dat we 'nieuwe buren' hadden. 4 jonge mensen hadden zich met een klein tentje geïnstalleerd achter onze tent. Ze waren nogal luidruchtig (beetje gedronken denk ik...) en ze zaten op de grond. (Ik moet toen ook gezien hebben dat ze aan een klein 'grondbarbecuetje' zaten...).

Ik maakte ons eten klaar en toen ik op een gegeven moment onze tent op de zijkant verliet met een potje gekookte aardappelen hoorde ik opeens een vreselijk gegil; dierlijk bijna... In een reflex 'zwierde' ik de pot op tafel en was ik in een paar seconden op de plaats waar het gillen vandaan kwam. In een flits zag ik dat barbecuestelletje en ik besefte dat er iets vreselijks aan de hand was. Iemand... een meisje bleek achteraf ... stond te branden als een toorts... en tegelijkertijd renden er enkele personen weg. Ik sprong op haar.... we vielen samen op de grond en ik gilde dat er iemand water moest brengen... ik legde haar op mijn schoot en zag het vreselijkste wat ik ooit heb gezien. Haar gezicht, haar ogen... het vel hing van haar oogleden... gezwollen... haar lippen dik en ontvelt.... haar oren... het horloge zat in haar arm gebrand... de gesp van haar broeksriem zat in de huid van haar buik.
Ze bibberde, haar ogen draaiden weg.... en ik praatte maar wat tegen haar... in het Frans bleek achteraf... ik wou voorkomen dat ze in shock ging... Ondertussen werd er steeds maar water aangebracht en ik overgoot haar. Rondom ons stonden mensen; veel mensen. Ze schreeuwden dat ik dat niet mocht doen haar overgieten met water... ze trokken aan mij... ze werden boos... ze brachten scharen, verband, zalf, .... Blijkbaar kenden ze daar niet de uitspraak: "eerst water, de rest komt later."

Er werd geschreeuwd dat ik haar kleren niet mocht kapotsnijden maar ik deed het toch. De beugel van haar bh zat in haar huid gebrand... daar mocht ik niet aankomen... dat was iets voor de hulpdiensten.

Er zat een man naast mij maar dat was me niet eerder opgevallen. Plots zei die in het Nederlands: "doe verder meid, je bent goed bezig meid, laat de mensen brullen, je doet het goed... Ik ben brandweerman maar ik kan geen Frans spreken.... praat verder met haar... zorg dat ze niet in shock gaat..."

Ze werd opgehaald door 'les pompiers' en die vroegen onmiddellijk hoelang ik haar had afgekoeld met water... Ze bleek zowel 2de als 3de graads brandwonden te hebben en ze werd afgevoerd naar een brandwondencentrum in Bordeaux.

Toen ze weg was kwamen de 3 mensen die weggelopen waren op het moment van de brand uit het bos tevoorschijn. Je houdt het niet voor mogelijk. 2 mannen en een meisje. De ene jongen was haar broer. Een Afrikaan... oh dat zei ik nog niet... het meisje was Afrikaans. Met een ebbenhouten huid maar door de brandwonden rood... en ontvelt...

De andere jongen was haar vriend. Een blanke jongen. Het was haar vriend geweest die met een fles brandspiritus in het kleine barbecuestel had gespoten omdat de kooltjes niet gloeiden... De vlam was in de fles geslagen en hij had in een reflex de fles van zich weggegooid in haar richting en alle brandspiritus was over haar heen gevlogen met alle gevolgen vandien.

Later, veel later.... kreeg ik een brief van haar. Ze had 3 maanden in een brandwondencentrum gelegen en ze schreef dat ze het vreselijk had gehad. Ze dankte mij voor mijn hulp en dat ik haar leven had gered... Ik schreef haar terug maar heb nooit nog iets van haar gehoord. Als ik aan haar denk ruik ik nog het verbrande mensenvlees... ik ruik nog de natte bosgrond waarin we samen zaten. Ik op mijn achterste... zij lag op mijn schoot... en toen ze in de ziekenwagen getild werd bleef ik achter in een grote plas modder... de handdoek die ik onder haar hoofd legde heb ik later weggegooid. Volgens mij bleef hij ruiken naar 'brand'...

Door wat ik toen meemaakte wou ik donderdagavond mee naar het brandwondencentrum... Daar in Gent kwam opeens dit vreselijke voorval weer tot leven.

Maar ik heb er uit geleerd dat ik op het moment van zo iets vreselijks enorm alert kan reageren. Nadien krijg ik pas de bibber ....

16-01-08

Oas da nie wijs es?! ...

Ik woon in een gemeente rond Gent maar ik ben zeker geen Gentse. Ik kan het 'Gèntsch' wel enigszins immiteren tot jolijt van mijn vriendin Lieve... maar ik spreek voornamelijk A.N. ofte Algemeen Nederlands.

Van huis uit sprak ik 'Zaffelaers' of 'Loots' maar een paar jaar op het internaat en daarna naar school in Gent maakten dat ik algauw ABN (algemeen beschaafd Nederlands) moest spreken. 'Beschaafd Nederlands'... pffff precies of je als je een dialect spreekt geen beschaafd mens meer zou zijn...

Ik hou eigenlijk wel van dialecten en ik hoop dat die blijven voortbestaan. Het laat zien hoe 'rijk' onze Nederlandse taal (euh Vlaamse taal) wel is.

Vandaag kwam ik op een interessante website terecht: het Vlaams woordenboek

Dit 'woordenboek' bevat woorden die ingeburgerd zijn in Vlaanderen, maar niet als Nederlandse standaardtaal aanvaard worden. Wie wil kan er ook 'nieuwe' woorden aan toevoegen...

Een mooie manier om al die sappige voertaal levendig te houden!

Wie geïnteresseerd is om iets in het 'Gents' te lezen 'Veur echte Genteneers' geeft een goed beeld van het Gentse dialect.

page365_3

 

18-12-07

markante kerstvrouwen ...

Vanavond bestuursvergadering van markant. Eenmaal per maand komen we samen en worden de voorbije en komende activiteiten besproken. Er wordt steeds goed doorgewerkt maar steeds zorgt er iemand voor een 'natje' en een 'droogje' - kwestie van het een beetje gezellig te maken. We hebben ons vanavond in de wijn geslagen...

Ik had zo het idee opgevat dat we een groepsfoto zouden laten maken met een kerstmuts op ons hoofd en met een glaasje bubbels of wijn in ons hand. Die foto moest dienen voor op onze lokale website.

 'k Had daar mijn eigenste fotograaf voor ingehuurd (Marcske dus...) en hij zou komen op  mijn 'signaal' (ik zou hem een belletje geven) naar de lokatie waar wij vergaderden. We wachtten nl. op nog 1 dame die we er ook graag bij hadden.

Hoe later op de avond hoe leger de flessen werden natuurlijk... en die ene mevrouw kwam maar niet.

Onze 'fotograaf' dus toch maar gebeld maar toen die aankwam waren de flessen wijn geleegd en zat er ook nog bitter weinig in onze glazen... en dat is te zien aan de foto's...

Hoe gaat dat gezegde ook weer? "als de wijn is in de man (in dit geval in de vrouwen), is de wijsheid in de kan"

Markante_kerstvrouwen 003Markante_kerstvrouwen 004Markante_kerstvrouwen 005

 

 

 

 

 Markante_kerstvrouwen 006Markante_kerstvrouwen 007

 

 

klik op de foto's om te vergroten.

 

Markante_kerstvrouwen 002

09-12-07

Tijd ...

Deze tekst kwam ik tegen toen we onlangs in Brugge liepen... er zit iets in ... en... de tijd gaat snel dus gebruikt hem wel!

P1080045

Voor morgen een fijne start van de week!

P1080011

23:37 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (20) | Tags: tijd |  Facebook

16-06-07

Don't smile! Gebit gezocht! ...

Donderdag begrafenis van nonkel Achiel. Speciale man was hij.  Steeds vrolijk, vol van humor en hij kon moppen tappen als de beste. Bracht 12 kinderen groot en had een mooie oude dag. Toen ik in mijn apenjaren was – 14-15-16 jaar (ja... heeft lang geduurd hé die apenjaren) – was ik heel veel bij hen thuis . Het stak er niet op eentje en zowel mijn tante (de zus van mijn ma) als nonkel waren altijd blij als er nog eens een ‘nieuw’ gezicht bijkwam.

Dus donderdagochtend… het begon al goed. Verslapen !! Gelukkig net op tijd klaar om een andere tante op te halen en naar de kerk te rijden.  Dacht ik…

hm… hoe zal ik het vertellen:

Wel sinds enkele weken draag ik een tijdelijk gebitje (met 2 tanden erop!!). Het zit zo: door ontstekingen op mijn kaakbeen verloor ik een paar tanden en heb ik een maand geleden implantaten laten plaatsen. Dat moet nu een 4-tal maanden helen alvorens er definitief nieuwe ‘tanden’ worden opgeplaatst. Omdat het geen zicht is (als ik lach heb ik aan de zijkant geen tanden meer…) heb ik dus dat voorlopige kunstgebit. Jullie horen me waarschijnlijk al afkomen… Juist, ja…. Net voor het buitenstappen controleer ik nog eens alles en oeps…. Gebit vergeten insteken. Maar waar is dat gebit nu gebleven… overal gezocht, keuken, badkamer, slaapkamer en terug over en weer om daar ook alle afvalemmers te controleren. Het zweet brak me uit…  Niet te vinden!

Dan maar zonder tanden… niet lachen dus vandaag.

Eenmaal aan de kerk aangekomen reed ik me klem op een parking. Eén of andere ‘kwiet’ had midden op de doorrijstrook zijn brommer geparkeerd.  ‘k  Zou dat wel snel even oplossen en even dat onding verplaatsen. Geen beweging in te krijgen want ten eerste veel te zwaar en ten tweede het stuurslot stond op. Gelukkig kwam er een lieve politieagent toegesneld en hebben we dit samen opgelost.

Goed daar zat ik dan zonder tanden (nee… niet ‘met mijn mond vol tanden’) en dat gaf mij zo’n onbehaaglijk gevoel. Je denkt dan dat iedereen het ziet en in plaatst dat je dan tegen iedereen een glimlachende goedendag zegt kon er deze keer slechts een mompelend groetje vanaf. Nu ja, de meeste zullen niks hebben gemerkt want tenslotte was het geen feest waar we naartoe gingen.

In de kerkdienst dacht ik plots dat nonkel Achiel dat wel grappig zou hebben gevonden en er zeker – waar iedereen bij was – een toespeling zou over hebben gemaakt.

Eenmaal terug thuis ben ik terug alles beginnen ondersteboven halen, mij afvragend wat ik deed de avond ervoor. Alles chronologisch aflopend kwam ik bij het schoonmaken van de spinazie, het eten van een  paar Winegums en het verorberen van een kiwi. Juist ja, plots had ik het. Eten van snoep met een kunstgebit in, dat gaat dus niet samen. Kleverig boeltje… Dus had ik het gebitje tijdelijk in een keukenpapiertje gedraaid en naast me op het aanrecht  gelegd.

Nu moet je weten dat ik voor heel veel zaken in de keuken keukenpapier gebruik; zo ook als ik een kiwietje schil. En plots ging het licht branden: die tandjes van me moesten in de groenbak zijn terechtgekomen samen met de kiwischillen en de spinaziesteeltjes...

Kwartiertje later komt mijn ventje met de vondelingen aan. Blinkend, want hij had ze heel goed afgespoeld. Voor mij nog ruim niet voldoende natuurlijk. Die vlogen in hun doosje met een Corega Tab hopend dat het gebruis hen zou verlossen van alle kwaad! Amen.


Smile ! It increases your face value!

Smile_small

hm... OK! Not always!

12-03-07

Wie ben ik? ...

Dit vond ik op Emiel's blog ... en ben op zijn vraag 'wie ben jij?' ingegaan...

Dank je wel Emiel !!

17:22 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: wie ben ik, emiel, visual dna |  Facebook

28-12-06

Rariteiten stokje ...

stokje

 2 van mijn blogvriendjes - Breydel en Lost - stuurden mij een stokje... de bedoeling is om 6 rariteiten over mezelf op te noemen ...  Z E S maar ??? Hm... hoe begin je daaraan? Ik ben al altijd een 'rare' geweest en ik vermoed dat 'anderen' heel vééééééél rariteiten van mij zouden opnoemen mochten ze hier een forum krijgen... hahaha. 'k Zal hier dus zelf maar een poging wagen en er de 6 'normaalste' rariteiten uithalen...

  1. Ik las op andere blogjes dat ze iets hadden met tellen... zelf heb ik iets met nummerplaten. Vroeger reed ik alle dagen ettelijke kilometers voor mijn werk en met wat houdt een mens zich zoal bezig tijdens het rijden? Juist, ja, nummerplaten lezen... niet normaal eigenlijk. Het is me zelfs MEERDERE keren overkomen dat ik zeker wist dat ik die nummerplaat al ergens was tegengekomen.
  2. We eten hier niet zoveel frietjes van het frietkraam maar als mijn ventje er toch gaat halen moet dat steevast met provencaalse saus zijn. In de frituur 'de grote honger'  weten ze al van buiten wat ze voor mij moeten bestellen. Sinds jaaaaaaaaaaaren heb ik nooit iets anders op mijn frietjes gegeten. Als ik thuis frietjes bak hoeft daar niet persé saus op maar van de frituur ALTIJD p*r*o*v*e*n*c*a*a*l*s*e   saus! Die saus staat niet standaard in de frituur op het aanrecht omdat die bijna nooit wordt besteld.
  3. Ook iets raars ... en dat moet dan waarschijnlijk wel echt raar zijn want ik vind het zelf raar: als ik een glas water drink kan ik dat NOOIT helemaal opdrinken. Er blijft ALTIJD een slokje water in het glas. Ik zal dat slokje nadien ook altijd weggieten alvorens ik mij een nieuw glas water inschenk.
  4. Iets heel vervelends en echt wel raar... alhoewel ik heel graag op reis vertrek haat ik het om valiezen te maken. Ik KAN DAT WERKELIJK NIET... ik ben er uren mee bezig. Zelfs al maak ik een lijstje van wat ik standaard wens mee te nemen toch ben ik er uren zoet mee. Daarbij hoort ook nog dat ik niet aan het maken van valiezen kan beginnen alvorens mijn slaapkamer eerst op te ruimen. De kamer moet netjes liggen voor ik er aan begin - de deur dicht en dan alles uit mijn kleerkast halen... en dan maar wikken en wegen.......pffffffff......telkens zeg ik tegen mezelf: "dit overkomt me volgende keer niet weer" maar ja hoor... het overkomt me WEL de volgende keer.........
  5. Als we op vakantie gaan, of het nu voor slechts 2 dagen is of het is voor 2 weken, mijn huis ZAL gepoetst worden voor ik vertrek. Ik kan mijn deur niet zomaar dichttrekken. Raar... want als ik weg ben komt er toch niemand in mijn huis... (nu moet ik zeggen dat, sinds ik ziek werd, ik daar wel iets gemakkelijker in geworden ben... gelukkig maar!)
  6. Nog iets wat met poetsen te maken heeft: het aanrecht in de keuken moet altijd opgeruimd en gepoetst zijn. Dat is iets wat ik overgehouden heb - deels aan de tijd dat ik op internaat zat (daar kwamen de nonnen elke dag controleren of we onze lavabo wel hadden gepoetst - dat moest toen nog met Vim = schuurpoeder - ze hadden zo'n minachtende manier van doen door met hun vinger in de lavabo te wrijven en die dan onder je neus te steken als je het niet goed had gedaan...) en ook wel een beetje van toen ik ging babysitten bij mijn tante. Even verklaren: thuis hadden we een wit-porseleinen wasbak in het aanrecht. Die was oud ... maar bij mijn tante hadden ze een mooie moderne dubbele inox afwasbak en telkens als ik daar alleen was begon ik die te poetsen en te laten blinken (een combinatie van Vim en azijn deed dat blinken als een spiegeltje...) Ik was echt jaloers dat wij thuis zo geen afwasbak hadden. 11 jaar was ik toen en verliefd op een afwasbak. Hahahaha...

Ik kan eigenlijk nog wel even doorgaan, maar zal jullie dat maar besparen.

Terwijl ik dit zo allemaal aan het opschrijven was dacht ik eigenlijk dat al die 'rariteitjes' de eigenheid van een persoon bepalen. Elk mens is uniek en dat is het mooie er aan vind ik.

Hm... nu moet ik dit stokje nog doorgeven aan 6 andere bloggertjes... even denken... ik weet natuurlijk niet goed wie het al allemaal heeft gehad maar zal het er maar op wagen: Elly, Isabel, Ingeborg, Den Dwarsligger (Nicole)Romina en Car(T)... ik ben benieuwd naar jullie 'rariteiten'...

21-12-06

De kunst ...

Ik leer dag na dag

de kunst van het wachten,

de kunst van het weten,

de kunst van het zien,

de kunst van het niet-beoordelen,

de kunst van het leven met het onaffe,

de kunst van het helen,

de kunst van de liefde,

de kunst van het genieten.

 

Ik leer dag na dag

De kunst om mezelf te bevrijden,

De kunst om anderen vrijheid te gunnen,

De kunst om te zijn wie ik ben,

 

Ik leer de kunst van het danken

Om wat was, is en komen zal.

Ik leer leven

Dag na dag.

Bron: ‘Als ik troost kon zijn’ van Claire vanden Abbeele

12:29 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) | Tags: de kunst, leven, gedicht |  Facebook

16-10-06

Vriendschap ... friendship ... Freundschaft ... amitié ...

Ik was daarnet even een blogronde aan 't maken voor ik in mijn beddeke kruip en ik kwam dit tegen op Lien's blogje...

Ontzettend lief vind ik dat... was er even niet goed van. Het ontroert mij ... 'k word er even stil van ...

Het is raar, toen ik begon met mijn weblog heb ik daar nooit bij stilgestaan dat ik daarmee een soort band zou opbouwen met andere bloggertjes.

Ik wil jullie daarom langs deze weg ook eens in de bloemetjes zetten ... voor al jullie lieve reakties ... voor al jullie bezoekjes ...

Tatty glitter 6

Vriendschap is zo heel bijzonder

Vriendschap daar versta ik onder

Samen praten, samen luisteren

Samen lachen, samen fluisteren

Elkaar steunen bij verdriet

Met een bos 'vergeet-mij-niet'

Opgaan in elkaars geluk

Dat is vriendschap uit één stuk

02-10-06

Have a nice week ...

dyn005_original_500_375_pjpeg_2513108_8a192c7a153a111eb48915b8a7868a73

Hallo lieve bloggertjes, vandaag nogal druk gehad en even geen tijd om te bloggen. De rest van de week zal ik nog zien of het me lukt om eens een blogronde te maken want ik zit dagelijks in het ziekenhuis. Morgen voor sportrevalidatie - woensdag voor onderzoek - donderdag opnieuw sportrevalidatie en vrijdag opnieuw voor onderzoek. Leuk is anders hé!

Groetjessssssssssssssssssssssssssss!

23:25 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: week, ziekenhuis, druk |  Facebook

20-09-06

Drukke dag ...

Na een nacht te liggen woelen en steeds maar denken "zou ik niet beter terug uit mijn bed kruipen..." ben ik ergens tussen zeven en half acht dan toch in een diepe slaap geraakt en pas om 1O UUR !!!!terug wakker geschoten. Jeemejeetje... ik zou nog de ganse voormiddag een beetje proberen strijken maar dat zat er nu niet meer in. Gans de voormiddag eraan... Het wordt hier stillaan een rommeltje - manden vol strijkwerk... - ik kan mijn werk precies niet meer goed regelen. 'k Zal mij moeten herpakken!

Deze namiddag m'n sporttenuetje aangetrokken en voor het eerst terug gaan sporten. Op mijn niveau hé... Ik neem deel aan Eu REKA in het UZ Gent: "Reïntegratie van kankerpatiënten door middel van sport en levensstijlbegeleiding". Heb het toch wel een beetje onderschat: er zitten nog op 3 plaatsen in mijn lichaam draadjes van de ingreep van vorige week en k' moet zeggen dat ik dat vanavond wel voelde. Hopelijk krijg ik morgen geen uitbrander op Plastische chirurgie...

En ik wist blijkbaar van geen ophouden vandaag: vanavond was het startvergadering van MARKANT. Leuke avond met Franse chansons, hapjes en drankje. 'k Ben voor alle zekerheid maar vroeger opgestapt zodat ik misschien toch niet te laat naar bed ga. 'k Ben hondsmoe en zal dus vanavond geen blogronde maken.

Groetjes en sweet dreams ...

00:09 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: markant, sport, eu reka, druk, moe |  Facebook

18-09-06

Eerste spuitje ...

Morgen krijgt Rune - mijn kleindochtertje - haar eerste inenting. 't Moet natuurlijk maar het is nooit leuk voor de mama die er op staat te kijken...

Vandaag schreef ik een heel klein gedichtje voor Rune en plaatste het op haar website bij haar fanmail:

 

Hallo kleine bezemie...
Heb vandaag een gedichtje 'voor morgen' gemaakt:

Wat baal je vandaag
je zegt: "dat heb ik nie graag"
je eerste prik
je doet even 'slik'
je lipje trilt snel
misschien ween je ook wel
Maar... je mama is erbij
en al snel ben je weer blij.
(Copyright Oma Nijn)

Knuffel, knuffel, knuf... neem deze knuffeltjes mee voor morgen dan redt je het wel!

23:30 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook

04-09-06

14 september: Dag tegen Kanker ...

 
Van de VLK kreeg ik een uitnodiging met een overzicht van de activiteiten in het inloophuis Gent. Zij maakten ook van de gelegenheid gebruik om de Dag tegen Kanker in het licht te stellen. Deze dag gaat door in het provinciaal sport- en recreatiecentrum De Nekker te Mechelen op donderdag 14 september 2006.
 
Het thema is borstkankerscreening: een nieuw elan voor het bevolkingsonderzoek naar borstkanker. 12 uur lang kan men deelnemen aan infosessies, relaxatie-oefeningen en allerhande workshops. Doorlopend is er een tentoonstelling rond 'Kanker in beeld' en vinden er muzikale optredens plaats. Bovendien worden er getuigenissen naar voren gebracht door verschillende bekende Vlamingen.

Hoe er geraken? Het inloophuis Gent voorziet gratis vervoer met de bus van Gent naar Mechelen en terug. De opstapplaats is aan het inloophuis Gent. De bus vertrekt om 8u45. Graag inschrijven via inloophuis : 09-223 40 40.

Jammer, jammer, ik kan er niet bij zijn... juist op die dag ga ik 'onder het mes'. Een vervolgoperatie v.d. borstreconstructie na een borstamputatie door borstkanker. Hopelijk kan ik er een volgende keer wel bij zijn, al is het om aan andere lotgenootjes te tonen: 'ik sta er weer...'

02-09-06

Goed afgelopen ...

Vandaag m'n ventje opgehaald in de spoedafdeling van het UZG.

Het voorval van gisteren is al bij al nog goed afgelopen. Hij heeft er wel een gekneusde rug en spierpijnen aan over gehouden maar dat komt op termijn wel goed. Een kwestie van enkele dagen rusten en pijnstillers nemen... Gisteren zag het er heel wat minder goed uit...

Even iets heel anders: ik heb de prinses 'zonder schoenen' gevonden... (zie bericht van 28/08). Zij heeft het schoentje gepast en het was haar maat... Dus mensen: niet meer bieden hé.  L. heeft toch iets met schoenen hoor... zie maar eens op bijgaande foto's. De ene keer wil ze pronken met haar mooie stapschoenen (en dan nog wel in een chique restaurant in Italië...) de andere keer laat ze opvallend sporen achter in mijn living... Misschien zat hier telkens de wijn toch voor iets tussen?

17:39 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: schoenen, rug, spierpijn, italie |  Facebook

STOP ...

Telkens als ik denk: "nu heb ik het wel gehad", en "nu kan het wel al eens gaan zeker" of "meer kan ik niet aan" gebeuren er hier de laatste tijd  toch nog dingen waarvan ik me afvraag: "moet dat er ook nog bij"? Trop is trop hé...

Wat vandaag begon als een beetje een 'mottige' dag voor mij - ik voelde mij niet ok doordat ik de laatste tijd nog heel weinig slaap door botpijnen - eindigde hier bijna in een nachtmerrie. M. zou me helpen in huis omdat we bezoek verwachtten, maar hij wou eerst nog een aantal zaken opruimen in de garage. 

Bij het wegbergen van de 'barbecuetent' op een zoldertje is hij het evenwicht verloren op een ladder - achterover gevallen met zijn rug op het stuur van een fiets en op de rug terechtgekomen op de grond. Gelukkig stond de garagepoort open en heeft de buurman hem om hulp horen roepen. Die heeft hem gevonden met de doos van de tent bovenop hem. Hij had vreselijke pijn in zijn rug en kon niet opstaan. Huisdokter gebeld - 100 gebeld - spoedopname ziekenhuis - vrees voor gebroken rug - .....

Ik zag de angst in M. zijn ogen. Hij had het 'horen' kraken in zijn rug. Zelf probeerde ik uiterlijk zo kalm mogelijk te blijven maar innerlijk huilde ik. Ik durfde niet denken aan de mogelijke gevolgen... Gelukkig is het beter afgelopen - geen breuken - wel veel pijn; met een inspuiting en een infuus met pijnstiller ging het al snel iets beter. M. moet nu een nachtje doorbrengen op de spoedafdeling voor observatie. Hopelijk kan ik hem morgen terug meenemen naar huis en mag hij vlug herstellen.

 En mag het dan nu even gedaan zijn alstublieft???

00:09 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: ziekenhuis, rugpijn, ladder, vallen |  Facebook

29-08-06

Een verslagje van de laatste dagen ...

Zondag is de barbecue super meegevallen: geen enkel druppeltje regen, een prachtige dag, een 'bende' vrienden om van te genieten, een paar 'super'-mannen aan de barbeque, eentje die we tot sommelier gebombardeerd hebben en die zijnen job fantastisch heeft gedaan... (kom maar eens kijken naar de vele lege flessen in m'n garage...), 's morgens een bijdehandse dame in de keuken (want voor 18 man voorbereiden is veel hé voor mij alleen!); Ook R. en A. wil ik bedanken voor de gerechtjes die jullie bezorgden... en nadien de vele helpende handen om de boel een beetje op te ruimen... wat moet je meer hebben??

 

 

 

 

Ja, ...eten natuurlijk.Daar hebben we met z'n allen van genoten. (de gevraagde receptjes komen eraan...) De sfeer was prima en ik voelde me vrij goed... K. zorgde ook nog voor een verrassing door langs te komen met Rune. De kleine ukkepuk werd enthousiast verwelkomd!

Ik kan daar toch echt van genieten iets te organiseren, van mensen blij te zien... Wel hebben ze me een moment 'van mijn melk' gebracht. 'k Werd uit de keuken gehaald want L. had een speech gemaakt (waar zou ze dat toch allemaal gehaald hebben??? Misschien wat stof gehaald van mijn blogje???) en ik werd letterlijk in de bloemetjes gezet en daarbovenop sturen ze mij nu ook nog de wijde wereld in om een mooie keramiek te gaan kiezen. Het is eigenlijk allemaal een beetje te veel. Heb ik dit wel verdiend?? Lieve vrienden, ik nodigde jullie eigenlijk uit om jullie te danken voor de vriendschap... Ik ben eigenlijk een beetje boos op mezelf. 'k Wou ook een woordje (terug) zeggen maar op dat moment kreeg ik het er niet uit! Bij deze: jullie zijn fantastisch - ook diegenen die er niet konden bij zijn - en laat ons hopen dat we nog veel samen mogen be'leven'!!

Gisteren - maandag - was het even een lastige dag. Nog een beetje moe van zondag moest ik al vroeg op om naar de Adviserende Geneesheer van het ziekenfonds te gaan. Had zelf een aanvraag ingediend omdat ik een aantal vragen had maar heb maar op de helft een antwoord gekregen... Daarvoor zit je dan de ganse voormiddag te wachten op een bankje... Na de middag naar de huidspecialiste om de eerste draadjes te laten uithalen uit m'n rug en om de uitslag te horen. Alles was goedaardig: zowel op m'n voet als op m'n rug. Dat is ook weer meegenomen. Maar dan kom je thuis en zie je hoeveel het ziekenfonds slechts terugbetaald heeft van m'n ingreep vorige week!!! Ik betaalde 120 € en krijg slechts 14,98 € terug... Na me er een ganse avond over opgewonden te hebben, heb ik vandaag toch maar m'n stoute schoenen aangetrokken en naar de huidspecialiste gebeld; "'k moest het briefje 'onderscheppen'"en "het ziekenfonds moet dat eigenlijk zelf zien en de patiënt verwittigen" was de reaktie van de secretaresse. Dan maar naar het ziekenfonds gebeld. "ah nee, het ziekenfonds moet dat niet zien, de dokter mag voor een consultatie vragen wat hij wil", "het briefje kan niet meer gerecupereerd worden want het is al uitbetaald" en "ik moest maar een nieuw briefje vragen waar ook de technische prestatie opstaat"... Allé, nog maar een keer teruggebeld naar de huidspecialiste; "dat was een probleem, ze moeten het originele briefje hebben" ...??? Hoe het nu verder moet? Dat zal ik volgende week dan maar persoonlijk bespreken met de artse... maar één ding weet ik zeker: ik wil niet opdraaien voor de vergissing van de secretaresse die vergeten is de technische prestatie er op te zetten maar wel het bedrag aanrekende... Wordt vervolgd...

13:29 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) | Tags: barbecue, ziekenfonds, terugbetaling, vrienden |  Facebook

28-08-06

E-bay ...

'k Heb het gevonden hé mannekes... 'k Ga proberen via dit logje spullen te verkopen die in mijn huis rondslingeren en waarvan ik totaal de herkomst niet ken... Vandaag heb ik namelijk een paar schoentjes gevonden in m'n woonkamer en k'zou begot niet weten waar die vandaan komen. 

 'k Heb hier nu gisteren wel wat volk over de vloer gehad, maar 'k zou het raar vinden dat er iemand op blote voeten naar huis is gereden...??? Alhoewel, als ik zie hoeveel flessen er hier uitgedronken zijn (en niet alleen door de mannen deze keer !!); 't zou dus goed kunnen dat er één of andere dame met zwarte voetjes is thuisgekomen!!??

Om hier een beetje uit de kosten te geraken mogen de mensen een bod plaatsen... maar, voor alle zekerheid doe ik hier tegelijkertijd een oproep aan de rechtmatige eigenares: "als je kan bewijzen dat het jouw 'glazen muiltjes' zijn moet je ze wel eerst komen passen"!

Ze passen enkel aan een klein naarstig voetje; 

zijn gemaakt uit wit Italiaans leder en zien er zeer elegant uit.

Zo er binnen de week geen reaktie komt dan mag er een bod geplaatst worden ... Ik hou jullie op de hoogte!

22:36 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: ebay, schoentjes, cinderella, italiaans leder |  Facebook

26-08-06

Echte vriendschap ...

Dit vond ik op Lien's weblog (klik op het gedicht...) en vond het zo mooi dat ik het even meegenomen heb! Zelf heb ik tijdens m'n ziekteperiode enorm veel steun gehad van vrienden en familie; ook van mensen waarvan ik het helemaal niet had verwacht. Buren, die we maar af en toe zagen door het te drukke leven dat we leiden, die plots voor de deur staan met een bloemetje of gewoon voor een praatje. De familie uit Ettlingen/Knielingen/Karlsruhe belden of schreven regelmatig. Het heeft me een heel andere kijk gegeven op mijn medemensen en het heeft me ook 'rijker' gemaakt. Voor de mensen die het niet aandurfden mij te zien, te bezoeken, te bellen, te mailen... de deur blijft altijd open staan!

 

15:10 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) | Tags: vriendschap, gedicht, ziekte, vrienden |  Facebook

25-08-06

Super idee ...

Zondag is het hier barbecue voor onze Italië-vriendengroep. Gisteren zagen we dit eigenlijk niet zo zitten wegens het aangekondigde en te verwachten SLECHTE WEER !! (grrr...). Na wat over-en-weer getelefoneer om het eventueel te verplaatsen naar volgend weekend hebben we dan toch maar besloten om het zo te houden... Met een partytent moet dat te doen zijn. Maar ja, 's avonds kan het dan wel heel fris worden en binnenkruipen in de zomer doe je dan toch ook liever niet hé.
Nu kreeg is gisterenavond een e-mail van L. met een super idee. Ik weet niet L. of dit mag gepubliceerd worden maar ik doe het toch maar... Je moet je maar laten horen hé.
 
"Ik heb een tip om ons zondag te verwarmen: we brengen allemaal een deken mee, het is goed voor het milieu. In Denemarken bieden ze in de restaurants in Kopenhagen en in restaurants langs de kust een deken aan om langer buiten te genieten van het zomerweer. Deze zomer heb ik dat kunnen ondervinden en ik vind dat wel leuk. je legt het op je stoel, je kan het rond je benen gebruiken of je legt het op je schouders en draait je er helemaal in. En als je wil kan ik wel 8 stuks leveren: van mijn kinderen die niet meer thuis zijn en van mijn kinderen toen ze klein waren. We kunnen het alleen aan de meisjes aanbieden of een spelletje spelen en de winnaar mag een deken nemen... Laat maar weten hoeveel stuks ik in de auto leg.
Slaapwel"
 
Die L. toch... denkt ook aan alles. En zodus ga ik nu ook een paar dekentjes wassen van mijn kindjes om zondag rond onze beentjes te draaien! Bedankt L. voor die supertip!
 
 

10:37 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dekentje, barbecue, zomerweer, slecht weer |  Facebook

Verleden, heden, toekomst...

Omdat ik weet dat mijn blogje alle dagen wordt bekeken door B.G. stuur ik hem via deze weg een gedichtje...

Heute
von Annegret Kronenberg

Grüb'le nicht über Vergangenes,
du kannst nichts ungeschehen machen.

Sorge dich nicht um die Zukunft,
es kommt sowieso anders,

sondern nutze das "Heute",
es steht mit offenen Armen vor dir.

Glaube mir, so gibst du
Wundern eine Chance.

Liebe Grüße B. auch an S. und deine Familie! xxx

 

00:09 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: heute, vergangenes, zukunft |  Facebook

24-08-06

Special day ...

't Tja het regent nu wel pijpestelen, maar dat is onze grootste zorg niet. Binnenblijven en een kopje koffie drinken kan helpen...

Maar vandaag is het een speciale dag voor m'n kleinkind Rune. Heb de hele nacht aan haar gedacht... Ze moet voor het eerst naar het schisisteam in het UZG. Wat zal ze bepoteld worden: in mondje laten kijken met vreemde instrumenten, foto's nemen, etc... K en V zitten nog met zoveel vragen... Hopelijk krijgen ze toch op de meeste een duidelijk antwoord. De grote vraag is: wanneer de eerste operatie voor de lipsluiting zal doorgaan?? Had gisteren het gevoel dat K schrik heeft dat ze het mondje niet meer zal herkennen... ze is al zo gewoon aan haar gezichtje nu en het zal raar doen na de operatie. Maar ik weet zeker K en V, het komt allemaal goed maar jullie hebben inderdaad samen nog een lange weg af te leggen. Het is zo'n schatje - gisteren toen ik bij haar oppaste kon ik mijn ogen niet van haar afhouden. Speciaal voor haar dit beertje met een knuffel erbij...

Vandaag ga ik toch even binnen in het Inloophuis van de VLK - een beetje bijpraten met een koffietje. Ik neem ook nog een kranige dame mee van 80 jaar. Zij heeft ruggemergkanker maar is zo een optimiste. Omdat ze nieuwsgierig was hoe het daar aan toe gaat, heb ik beloofd haar op te halen.

23-08-06

Hold your head up high ...!

Aan allen en vooral voor de persoon met wie ik gisteren welgeteld 87 minuten aan de lijn hing:

When you walk
Through a storm
Hold your head, up high
And don`t be afraid, of the dark
`Coz at the end of the storm
Is a golden sky
And the sweet silver song
Of the lark
Walk on, through the wind
Walk on, through the rain
Though your dreams be tossed
And blown
Walk on, walk on
With hope, in your heart
And you`ll never walk alone
You`ll never walk alone
Alone
Walk on, walk on
With hope in your hearts
You`ll never walk, alone

Bron

12:42 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: bemoediging, vriendschap, sterkte |  Facebook

22-08-06

Semifreddo con Rote Grütze ...

"Wat is dat?" zullen jullie misschien vragen... 

Wel semifreddo is één van die heerlijke Italiaanse desserten die ik nu ga maken! Het is een ijsbereiding met amarettikoekjes. Die gaat dan de diepvriezer in tot zondag. Onze vrienden van de 'Italiëgroep' komen barbecuen en ik moet zien dat ik een passend dessert heb hé! Zaterdag maak ik dan nog Rote Grütze... qué??? Wel, het klinkt goed vind ik en dan moet dat, in combinatie met die semifreddo, ook wel heerlijk smaken. Het wordt dus een 2-landen dessert Italiaans-Duits...
Het begint hier langzaam aan een blog te worden met recepten, vinden jullie niet?

17:23 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: semifreddo, rote grutze, italie, recept |  Facebook

Een liedje voor Rune ...

Mijn dochter wees me op een prachtige songtekst van Marco Borsato : VLINDER 

Het lijkt of het voor Rune geschreven is. Rune werd geboren met een uni-laterale schisis (lip- kaak en verhemeltespleet) en zal nog verschillende operaties moeten ondergaan. Het is nu al een mooi klein prinsesje maar wacht maar als ze eens groot zal zijn en haar vleugels zal uitslaan. Speciaal voor haar laat ik deze tekst achter op mijn blog...

Open je ogen maar
En zie wat ik zie
Ik weet hoe mooi je bent
Maar jij weet het zelf nog niet

Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein
Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

Weet dat de tijd zal je helpen, geloof maar gewoon wat ik zeg
Al lijken je kleurrijke vleugels voor eeuwig gevangen
Ja, toch op een dag vlieg je weg
Hoog in de lucht
Zul je de wereld heel anders gaan zien
Voel je de rust
Zul je genieten ook als het maar even is
Adem het in
Durf, dan ontdek je de liefde misschien
En als je haar vindt
Voel je bij iedere slag die je maakt dat je leeft

Als je geduldig bent
Gebeurt het vanzelf
Als je genieten wil
Wil het dan niet te snel

Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein
Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

bron:

10:38 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: rune, schisis, vlinder, marco borsato |  Facebook

21-08-06

Minder leuke maandag ...

 Deze namiddag iets minder leuks gedaan: bij de huidspecialiste een beetje in m'n voet laten snijden... rare vlek laten weghalen op m'n voetzool... auwauw en nog iets laten weghalen op m'n rug. Uit voorzorg, zeg maar... Volgende week krijg ik dan nieuws of alles goedaardig was. Vermoedelijk wel hoor, maar sinds de diagnose van borstkanker vorig jaar ben ik toch op m'n hoede.

Eigenlijk zou iedereen zich elk jaar moeten laten checken bij een huidspecialist. "Beter voorkomen dan genezen!"

 

 

23:48 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: huidspecialist |  Facebook