18-12-05

Laatste weekend en dan ...

Vrijdagavond een 'deugddoend' bezoekje gehad van een vriendin - ex collega. Ik was hier echt zeer blij mee. Samen met haar en mijn man iets gaan eten en een lange babbel gehad. Nadien voelde ik wat ik eigenlijk al langer wist: ik heb haar de hele tijd toch gemist... Heb echt iets gehad aan haar bezoek; zij heeft een speciaal plaatsje in mijn hart! Heb er nog een ganse nacht liggen aan denken en zaterdagmorgen ben ik met een serieuze 'dip' opgestaan.
Sinds 4 november kon ik niet meer wenen; mijn gevoelens zaten opgesloten in mijn ziel en plots was het zaterdag 'alle sluizen open'. Ik wist dat het er op een keer zou uitkomen... misschien wel goed ook. Vandaag - zondag - toch met een beter gevoel opgestaan. Vrijdag was plots bij mij het Kerstgevoel opgekomen en ik heb toen m'n kinderen en schoonmama uitgenodigd om vandaag - zondag - Kerstmis een weekje vroeger te vieren... Dinsdag 20/12 word ik opgenomen voor de operatie en op het 'echte' Kerstfeest zal ik er dus niet bij zijn.
Wel - ondanks het treurige gevoel vanbinnen - het was een fantastische namiddag.

IMG_6392

 

Lekker gegeten en daarna op de Kerstmarkt van Lokeren geflaneerd samen met m'n gezin en m'n schoonmama van bijna 90 jaar. De blijdschap straalde van haar af en als ze dan nog met de Kerstman op de foto mocht kon haar geluk niet op.
Vanavond nog een aangenaam bezoekje gehad van m'n broer en schoonzus. Ik vond dit echt lief en ik weet dat ze met me meeleven... Morgen nog een laatste werkdag en dinsdag gaan we er dan maar voor. Er zit niets anders op!
Liefs, Lucretia

13-12-05

Pluimpje...

Heb een pluimpje gekregen van mijn man. Hij vindt dat ik het goed doe... Daarmee bedoelt hij dat ik er positief tegenaan ga. We zijn samen verdrietig maar we komen er wel door. Ik probeer m'n verdriet om te buigen ... Heb vorige week een boek gekocht:
POSITIEF JE BORSTKANKER TE LIJF
door Mieke Verstraete en dr. Geert Luyckx.
In dit boek vertelt Mieke Verstraete over de wending die de boodschap 'borstkanker' gaf aan haar leven. Zelf is zij ontzettend verbaasd over de energie die zij, ondanks haar ziekte, blijkt te hebben. Zij vertelt wat deze ziekte niet alleen met, maar ook voor een vrouw kan doen. Haar boek begint met een open brief aan een kankerpatiënte. Tevens besteedt Verstraete samen met gynaecoloog dr. Geert Luyckx, die na ieder hoofdstuk in toegankelijke taal beschrijft wat vrouwen met borstkanker te wachten staat, veel aandacht aan het hele proces nadat de borstkanker is geconstateerd. Aan het eind van het boek komen veel vragen waarop beiden duidelijke antwoorden geven.
Heb dit boek aan mijn moeder gegeven. Ik wil graag dat zij dit leest en begrijpt wat ik voel. Van dit boek gaat een positieve energie uit en ik hoop dat mijn moeder hieruit kan putten...
Liefs,Lucretia

21:31 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

11-12-05

Kerstsfeer ...

Vandaag twee mooie hoekjes gemaakt met kerstrozen - wit en rood. Voorlopig nog geen kerstboom, maar die komt er vast volgend weekend. Voor ik in het ziekenhuis ga, wil ik thuis nog even de kerstsfeer proeven.


14:47 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

Verslag van een zaterdag...

Vandaag met Marijke gebeld. Zij is 3 1/2 jaar geleden geopereerd en met haar gaat het goed. Het heeft me deugd gedaan en moed gegeven om met een lotgenote te spreken. Zij onderging, net zoals ik aanstaande 21ste december, een eenzijdige borstamputatie met onmiddellijke reconstructie. Marijke is één van de patiëntes van de arts die mij ook zal opereren en zij stond op de lijst van de vrijwilligsters - iemand die ik mocht bellen - iemand die ik mocht vragen uit de hele lijst vragen waar ik mee zit.... Iemand die begrijpt wat ik bedoel ... Het heeft even geduurd voor ik deze stap kon zetten. Het is verdomd moeilijk om hierover te spreken - ik heb het gevoel niet altijd begrepen te worden wat deze operatie betreft. 2 mensen die me heel nabij zijn - en waar ik het overigens anders wel heel goed kan mee vinden - hebben mij eergisteren (waarschijnlijk goed bedoeld, maar vreselijk conservatief...) een veeg uit de pan gegeven over die borstreconstructie: zij vonden dat ik niet aan het esthetische moest denken; dat ik toch niet naakt moest gaan zwemmen; dat ik toch niet met mijn borsten bloot moest lopen; dat er toch mooie bh's bestaan met een 'mooie' prothese; dat iemand waarvan een been of hand moet geamputeerd worden daar toch ook moet mee leren leven. Ik was ontzet en triestig maar ik was te trots om hen dat te tonen. Wat moet je hierop zeggen? Ach ze zullen het wel niet zo bedoelen. Eigenlijk is dit mijn zaak - mijn keuze - mijn lichaam en mijn geest...
Waarschijnlijk hebben ze het moeilijk met het feit dat ik niet loop te wenen...Heb het er zelf ook moeilijk mee. Ik weet niet waarom dit zo is; waarschijnlijk zelfbescherming. Uiterlijk ween ik niet, maar innerlijk huil ik; het komt er alleen nog niet uit...
Vandaag naar Brugge geweest met m'n echtgenoot. Gewandeld in de te drukke winkelstraten en een lekkere pannekoek met appeltjes gegeten. Goed dat we eens buiten waren want vorige week hadden we ons het ganse weekend opgesloten...
 


00:34 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

04-12-05

Bang afwachten

Hallo vriendinnen,
 
Op 4 november werd bij mij borstkanker ontdekt. In dezelfde week kregen we het heuglijke bericht dat onze dochter K. (28 j) zwanger was. Het kan verkeren...
Momenteel is ze 8 weken zwanger en we zijn met z'n allen in blijde verwachting. Gisteren was ze terug op controle en het 'kindje' is nu 1,6 cm. Ongelooflijk klein nog maar toch zo een groot wonder... Voor mij is dit kleine ukje mijn groot lichtpuntje in de duistere toekomst!
 
Ik probeer zo positief mogelijk te denken en leef naar de operatie toe; al weet ik niet hoe ik hierna zal reageren. Ik wacht bang af maar weet dat er al heel wat vrouwen voor mij hetzelfde hebben ondergaan...
 
Lieve groet,
Lucretia

17:54 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (4) | Tags: borstkanker, zwanger, operatie |  Facebook