25-03-06

Boven water....

Ja, eindelijk vind ik terug de interesse om even te schrijven! Ik heb me niet echt down gevoeld maar alle concentratie is weg en om m'n gedachten op papier te kunnen zetten heb ik die concentratie echt wel nodig. Sinds m'n operatie heb ik dus niets meer laten horen. Nogthans mag ik niet zeggen dat het me slecht is gegaan. Even samenvatten: op 21/12/05 onderging ik dus een borstamputatie met onmiddellijke reconstrucie. De operatie was zwaar - dat wist ik op voorhand - en daar wil ik dus zeker niet over klagen. Het resultaat is prima. Op 27/12/05 - ik was nog in het ziekenhuis - kwam men me melden dat er jammergenoeg uitzaaiingen waren in de sentinelklier ; met als gevolg dat ik op 28/12/05 nogmaals werd geopereerd. Dit keer voor het wegnemen van nog eens 13 okselklieren. Even doorbijten ... en op oudejaarsavond ben ik terug thuis gekomen. Ik probeer hier zo positief mogelijk mee om te gaan en door de enorme steun van mijn echtgenoot, mijn kinderen en zeker niet te vergeten de vele vrienden en enkele familieleden lukt me dit wel. Wat me ook bijzonder geholpen heeft - en nog altijd helpt - is de bijzonder goede opvang in het ziekenhuis. Zowel tijdens de hele duur van de opname als nu tijdens mijn verschillende dagopnames op oncologie. Een vriendelijke, begrijpende babbel doet veel. De pijn en het verdriet moet je eigenlijk zelf verwerken maar als je daarbij een beetje ondersteuning krijgt is dat mooi meegenomen.

 

11:19 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.