29-03-06

 Oprechte vriendschap ...

Je hebt iemand nodig, stil en oprecht, die als het erop aan komt voor je bid of voor je vecht.. pas als je iemand hebt die met je lacht en met je grient, dan pas kun je zeggen: 'k heb een vriend.

Langs deze weg wil ik al onze vrienden bedanken! En... dat zijn er veel heb ik ondervonden !! Jullie steunen me oprecht... vooral de 24 mensen van de 'Italiëreizigers'!! Het doet echt deugd af en toe eens iets van jullie te horen - hetzij met een bezoekje, een mailtje, een belletje, een kaartje...Ik heb het geluk dat er weinig mensen zijn die mij laten 'vallen' hebben...ja, ja, dat gebeurt soms. Mensen weten soms niet om te gaan met een 'kankerpatiënt' - hebben schrik om iemand te kwetsen - durven daarom ook niets vragen - en kijken je met zielige ogen aan. Van in de beginne van m'n ziekte heb ikzelf zoveel mogelijk geprobeerd er met iedereen over te praten - sereen, ernstig, zonder er doekjes om te doen en ik ondervind dat ik waarschijnlijk juist daardoor niet geïsoleerd geraak. Mensen durven me bellen, durven komen en laten geregeld iets van zich horen.

Van één persoon lig ik soms wel nachten na elkaar wakker... een vriendin waarvoor ik in 'het vuur zou springen' heb ik nog niet gezien. Ik mis haar - ik weet niet wat er aan de hand is... Het doet me verdriet.

22:22 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.