04-11-06

Eén jaar ...

trap

Vanmorgen toen ik wakker werd - vrij vroeg nog - dacht ik er niet direct aan. Nee... er leek niets aan de hand en ik zou eventjes gezwind opstaan, ontbijten, badkameren, wasmachientje laten draaien, boodschappen doen, enz... Kortom een doodnormale zaterdag, ware het niet dat het vandaag 4 NOVEMBER is. Eenmaal goed wakker realiseerde ik het me pas ... raar,  ik had er al een paar dagen niet meer aan gedacht.

Ach, 4 november - ik heb een haat-liefde verhouding met die datum. Op 4 november 2005 veranderde mijn leven op slag... ik zou even langsgaan bij de radiologe om een mammootje & echootje te laten nemen. Gauw even tussen alle andere bezigheden door. 'k Was een beetje ongerust geworden over die toch wel harde vervelende knobbel en had die onrust een paar dagen ervoor ook uitgesproken tegen een vriendin-artse op onze uitstap in Rome. De radiologe - zelf ook borstkankerpatiënte - wist goed waarover ze sprak - zag direct dat die rare vlek rechts niets goeds voorspelde... Daar zat ik dan - 'k zal het nooit vergeten - in de wachtzaal even te wachten op het uittijpen van het protocol. Naast mij een dame die me voortdurend aankeek met een blik van: 'mevrouw-je-bent-een-beetje-witjes-geworden-rond-je-neus' en die niets durfde te vragen; niets durfde te zeggen. Oh, wat had ik toen behoefte aan iemand die een arm rond me heen legde;  nood aan iemand die me zei: "het komt goed". Op dat moment was het één groot vraagteken - één donker gat - een oneindigheid...

Daar in die wachtzaal, met m'n opgekropte angst en verdriet, kwam een sms'je binnen van iemand die me een paar weken ervoor enorm verdriet had gedaan. Met de vraag 'of ze het weer goed kon maken' en toen... ja, toen... barstten de hemelsluizen open... niet alleen om de eventuele kanker maar door het opgekropte verdriet. Er is nooit meer over gesproken... alleen een sms'je. Heb het bewaard op mijn gsm. Waarom weet ik eigenlijk niet... 'k Lees het af en toe eens...

4 november is ook de dag dat ik geluk had... de dag dat die rotkanker eindelijk werd ontdekt en zodoende geen kans kreeg om verder te woekeren. Ondertussen zijn de nodige behandelingen voorbij. Ben ik aan't recupereren en neem ik medicatie (Arimidex) om de eventueel nog aanwezige kankercellen minder kans te geven te groeien. Ik ben niet meer de 'oude' - ik ben veranderd - ben milder geworden - gevoeliger ook. 4 november 2005 is misschien een nieuw begin geweest en heeft me de kans gegeven mijn leven eens te overschouwen...

Straks komt K. met Runeke - ze komen mijn dag even opfleuren. We gaan een fotosessie houden met die kleine ukkepuk. Jullie zullen zien: oma zal weer niet te houden zijn met haar fototoestel...

Van al mijn geplande bezigheden voor vandaag is er nog geen enkele uitgevoerd en dat zal voorlopig zo blijven ook.

15:33 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (20) | Tags: een jaar, borstkanker, verdriet, angst, rune |  Facebook

Commentaren

Toen ik onlangs wat op je blog aan het lezen was las ik ook je eerste postjes toen je hier een blog begon en las zo dat het bijna een jaar was dat je dat vreselijke ding ontdekete. Ik wens dat het nu voorgoed acher de rug is maar de verandering is er toch hé lieve Lucretia.
Lieve groetjes en bedankt voor jr reactie vanuit Italië

Gepost door: emmy | 04-11-06

HOI blij dat je er weer bent.
Bij je verhaal ben ik even stil!
en hoop dat het ergste toch voorbij is;
zonnekes

Gepost door: Sunny-Kay | 04-11-06

*** Gelukkig is het ergste toch al achter de rug hé!
Veel plezier met Rune!

Groetjes

Gepost door: Soulmates | 04-11-06

Een wereld die onder je voeten wegzakt... dat lijkt me het gevoel dat je bij zoiets krijgt! Ik heb het gelukkig (nog?) niet mee hoeven maken, maar het lijkt me een enorme dreun, bijna niet voor te stellen. Ongelofelijk...en dat is dan nog maar het begin van alle ellende hè...dan komt die lange lange weg van het vechten. Hoe jij (en iedereen die hiertegen vecht) het volhouden en dan daar ook nog een goed gevoel voor humor bij kunnen houden...ik kan daar alleen maar ENORM veel respect voor hebben! Ik weet wel...je MOET gewoon hè als je wilt blijven leven, maar toch lijkt het me een bijna onmenselijke opgave. Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen...keep up the spirit en ik hoop echt met heel mijn hart, dat je de strijd voorgoed gewonnen hebt hoor!
Lieve groetjesssssssssssss!

Gepost door: mizzD | 04-11-06

Ah ja... doe jij nog maar es even rustig aan meisje! Dat bijlezen komt wel! Is niet zo heel veel bij mij deze keer, want ik had pc-problemen! Zit nu op een leen-pc te werken, maar kan gelukkig bloggen...kreeg al ontwenningsverschijnselen! :-))))))
En dat aanbod van dat gidsen, daar hou ik je misschien nog wel aan! hahahahhahahahahahhaaa!
Lieve groetjesssssssssss!

Gepost door: mizzD | 04-11-06

'' Ik kan het niet beter verwoorden dan mizzD. Ik hoop dit nooit te moeten meemaken maar 'k heb me wel al dikwijls afgevraagd (stom hé) hoe ik zou reageren als ik zoiets te horen kreeg. Het moet vreselijk zijn.... Ongelooflijk hoe moedig en sterk jij doorgegaan bent, je moest wel en je zal ook wel hele slechte dagen gehad hebben maar je deed het toch maar. Chapeau!!
lieve groeten

Gepost door: dingske | 04-11-06

Dag Lucretia;-) Je zal die datum altijd onthouden ! Het is dan ook iets héél ingrijpends geweest hé ! Ik heb in de vriendenkring ook 2 vriendinnen met hetzelfde...de ene stond dan nog juist op de wachtlijst voor een 2de niertransplantatie....ze is er afgezwierd...moet nu 2j wachten voor ze er weer op mag...'t is nie simpel hé !
Wat den Italiaan betreft : sorry, alles is op;-))) Anders mocht je gerust wat hebben hoor!
Slaapwel, tot morgen;-)

Gepost door: Nicole | 04-11-06

terug van weg geweest... ...zie ik. Je hebt ervan genoten en verandering van omgeving doet ook deugd. Nu weer wat wennen hier en veel rusten hoor! Tot nu toe heb je het volgehouden ,dus moed erin houden .Ik heb een tante die momenteel ook in behandeling is voor lymfeklierkanker. Zij heeft het moeilijk en wij ,familie,proberen haar te steunen.Door jou blog te lezen kan ik haar nog beter opvangen.

Gepost door: magda | 04-11-06

Lucretia dat zal een datum zijn die je nooit zal vergeten...wens je nog een fijne zondag en slaapwel....was gaat zo een vakantie toch snel voorbij hé...liefs viv

Gepost door: viv | 05-11-06

Goede morgen Lucretia Bij het lezen van je postje ben ik stil... heel stil...
Ik geef je een hele lieve knuffel... xxx

Gepost door: Fleur | 05-11-06

hey Inderdaad, de dag die ervoor zorgde dat je leven er nooit meer hetzelfde zou uitzien. Gedaan met problemen maken om nutteloze zaken, leren kijken naar de kleine dingen, gelukkig zijn om dingen die goed gaan en ervoor alleen maar vanzelfsprekend waren, genietn van een roodborstje op je terras, een bloem die open gaat, een kind dat lacht... Je kent het lijsthe beslist wel. Jammer dat we eerst door zo'n drama moeten voor we het beseffen.

Gepost door: Beesken | 05-11-06

Bedankt voor je compliment op mijn blog,
dat doet goed!

Een postje om stil bij te staan, dit hier...

Ik hoop dat je compleet overwonnen hebt en
de kleine maar heel mooie dingen in dit leven hier mag blijven waarderen...

Gepost door: lavender faery | 05-11-06

allé meid wat zegt ge nu op mijn blogje? van uw koppeke haar?? Als ik uw fotooke rechts bekijk vind ik het net heel mooi! Zo mooi gelijkmatig grijs dan nog wel! Ik krijg ook grijze, maar een pluk hier en 1 daar, 't lijkt op niks, hahaha! En wat betreft jaloers zijn meiske, als jij jaloers bent op mijn haar, dan ben ik jaloers op je sterkte. Neh. ;) Hou je daar nog goed en geniet van je kleindochter :D

Gepost door: Blah | 05-11-06

&&&&&&&&&& Als vriendschap liefde was,
kon ik van je houden.
Als vriendschap water was,
kon ik in je zwemmen.
Maar onze vriendschap is apart,
dus koester ik je in mijn hart...
LIEFS LIEN

Gepost door: lien | 05-11-06

Die datum staat in je geheugen gebrand hé, ik vrees dat het altijd een moeilijke dag zal blijven.
Hopelijk heeft de fotosessie voor afleiding gezorgd.
Liefs

Gepost door: Elly | 05-11-06

:-) da's begrijpêlijk dat die datum weer de emoties losmaakt
een fijne zondag je toegewenst Lucretia
groetjes

Gepost door: Borriquito | 05-11-06

Lucretia, Ik hoop dat deze 4 de november jouw meer vreugde heeft gebracht en dat het ergste voor jou nu achter de rug is.
Ik heb veel bewondering voor de manier waarop jij met die ziekte omgaat.
Ik wens je nog een hele fijne zondag toe.
Groetjes.

Gepost door: Piet | 05-11-06

*** zou je geloven dat ik al goed moet nadenken welke dag dat bij mij was!!! Maar ja, ik had dan ook zwaardere zorgen, khad amper een week daarvoor mijn zoon begraven... dat heeft mij veel meer veranderd dan die kanker....
maar ik hoop voor jou dat alles achter de rug is en dat je nog véél van je kinderen en kleinkinderen mag genieten, én zij van jou!!! Dikke dikke knuffel XXX

Gepost door: Talleke | 05-11-06

Mss jammer om te moeten zeggen ... maar je bent niet alleen! Ongelooflijk hoeveel vrouwen vroeg of laat borstkanker krijgen. Bij mijn schoonmama werd borstkanker geconstateerd in juni, ook even gewoon een mamooke (van die gratis beurten die je trouwens aangeboden krijgt). En ja, nooit verwacht! Ze was er gelukkig heel erg vroeg bij en heeft 'enkel' een operatie en de radiobestraling moeten krijgen waar ze sinds kort vanaf is. Ben erg blij voor jou dat je al zover staat het vanaf nu alleen maar beter kan gaan!
Groetjes patsy

Gepost door: patsy | 05-11-06

datum Gelukkig dat deze datum niet direkt in je gedachten kwam wil betekenen dat je een grote stap in de goede richting gezet hebt. jammer dat deze datum u niet mag herinneren aan goede tijden maar dat komt zeker weten we gaan ervoor!
Yvette uit kuurne
Momenteel met mijn nichtje gaat alles ook de goede richting op ze krijgt nu de nieuwe gemo die haar niet meer slecht maakt, en dat maakt dat ze meer op haar gemak naar de kliniek gaat voor haar gemo.

Gepost door: yvette uit kuurne | 05-11-06

De commentaren zijn gesloten.