29-11-06

A.A.A.D.D. ... Age Activated Attention Deficit Disorder ...

Tja... dit kreeg ik enkele dagen geleden in mijn mailbox van onze allerliefste Boogiepeter. Zou hij mij nu een beetje zitten uitlachen of hoort hij ook tot die 30-plussers? Als ik echter verder lees in de tekst schrijft hij toch: eindelijk is er een diagnose voor ons probleem... Ha, ha, dus toch boven de 30! En ikke, ik heb een excuus voor dat probleem: heb een chemobrain!

Voor al diegenen die de 30 gepasseerd zijn en voor die voorbij de 40 en 50 uiteraard ook...

Heb jij ook A.A.A.D.D. ?


Er is eindelijk een diagnose voor ons probleem.


Het heet A.A.A.D.D. Ofwel:

Age Activated Attention Deficit Disorder


Dit zijn de symptomen:
Je beslist om de auto te wassen, je vertrekt
richting auto en ziet de post op tafel liggen.
OK, je gaat de auto wassen, maar eerst toch even de post doorbladeren.

Je legt je autosleutels op je bureau, filtert de reclamefoldertjes uit de hoop post en ziet dat de vuilnisbak vol zit.
Dus leg je de rest van de post, waaronder enkele rekeningen, op je bu
reau en zet de vuilnisbak buiten.
Of nee, toch eerst nog vlug de rekeningen betalen.
Waar liggen die overschrijvingsformulieren alweer?

Oeps, je hebt er nog maar 1.

Je hebt nog reserveformulieren in de kast boven.

Ah.., daar staat je cola nog.
Eerst die extra overschrijvingskaarten zoeken.
Maar wel eerst die cola wat verder van de computer zetten want straks sla je hem nog omver en dan mors je op je toetsenbord.

Weet je wat, je zet hem gewoon in de koelkast, dan blijft hij fris.
Je gaat naar de keuken en bemerkt dat je plantjes er nogal droog bij staan, die hebben dringend water nodig!
Je zet de cola op het aanrecht en hola, daar ligt je zonnebril!
Die zocht je al de hele morgen.
Je legt die eerst maar even weg voor je het weer vergeet.
Je vult het gietertje met water en vertrekt naar de bloempotten.

Aaaargh!
Iemand heeft de afstandsbediening van de TV in de keuken laten liggen!
Als we vanavond TV willen kijken, zullen we er nooit aan denken om in de
Keuken te kijken, dus leg je de afstandsbediening beter direct in de woonkamer.

Je giet wat water in de bloempotten en morst op de vloer, gooit de
Afstandsbediening op een kussen in de stoel en je gaat terug naar de hal.
Waar was je nu ook al weer mee bezig?


Aan het einde van de dag:

De auto is niet gewassen, de rekeningen zijn niet betaald, de cola staat
Op het aanrecht, de bloemen kregen te weinig water, je hebt nog steeds 1
Overschrijvingsformulier en je vindt je autosleutels niet meer...
Je probeert te ontdekken hoe het komt dat er vandaag niets is gebeurd.
Daar begrijp je echt niets van, je was de hele dag druk bezig!!!

Je bent je ervan bewust dat je een ernstig probleem hebt en moet
Dringend professionele hulp vinden, maar eerst even je e-mail checken...
En dan zie je dit bericht, je slaakt een zucht van herkenning. Het heeft dus een naam!

10:43 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (30) | Tags: chemobrain, diagnose, vergeten |  Facebook

27-11-06

Ruggesteuntje voor VW-Vorst werknemers ...

dyn001_original_296_300_pjpeg_2511169_b7b2d4d264288b8eb1981b1436b33ef2

De laatste weken is het niet meer uit het nieuws weg te slaan: de nakende ontslagen bij VW Vorst. Vele van de werknemers trotseren kou en laten hun nachtelijke rust om aan de fabriek te gaan staan. Bij Beesken lees ik er bijna elke dag over hoe ook haar partner G. er mee geconfronteerd wordt. Alle dagen die onzekerheid... wat zal de toekomst brengen? Wie mag er blijven en wie niet?

dyn005_small150_150_500_jpeg_2511169_36ee83c2fdff2f3e4e71f3774bcac5afBij Lucky zag ik al enkele dagen een solidariteitsbanner staan en die wil ik nu (met zijn toestemming) ook op mijn blogje plaatsen. Ook Etienne deed een oproep om mee te doen aan een inktvlek voor de werknemers van VW Vorst. Zelfs tot in Nederland bij ons aller vriendin mizzD zag ik de banner en de sticker. Dus bloggertjes: doe mee en plaats deze banners op jullie blogje!

Bij deze wil ik ook solidair zijn en aan alle werknemers van VW Vorst een ruggesteuntje geven via mijn blogje.

Het is misschien maar een druppeltje op een hete plaat, maar voor deze mensen is elke vorm van steun welkom.

Ook even vermelden dat dit alles niet alleen bij VW Vorst gebeurd. Ook in andere sectoren in België vallen er ontslagen doordat ze in het (goedkopere) buitenland gaan produceren. Zo vernam ik via een vriendin die in de stoffenwereld zit dat de exclusieve stoffen die sinds jaar en dag in Sicilië gemaakt werden (in kleine familiebedrijven) nu gecopieerd worden in China en terug ingevoerd worden naar Europa om daar o.a. mantelpakjes mee te maken voor Armani, etc... Die familiebedrijven gaan de een na de andere over kop en met hen delen de groothandelaars hier in België in de klappen. Hier blijven ze met meters stof zitten omdat hun cliënten rechtstreeks in China gaan kopen.

Waar gaan we naar toe? Ik vrees dat dit nog maar het topje van de ijsberg is...

dyn002_small150_150_150_jpeg_2511169_af94320941ed1129565500f1c0675888

 Dag 3 - Italiëreis Sorrento ...

Van 28/10 tot 2 november verbleven we met onze 'Italië-vriendengroep' in de streek van Sorrento/Italië. Ik bracht hier reeds een kort verslagje over dag 1 en dag 2...

Dag 3 - op 31 oktober - vertrokken we vanuit het hotel met 3 minibusjes richting Salerno, 'la città di Ippocrate' (klik hier voor kaart) en brachten daar een bezoek aan de machtige Duomo met o.m. een riant atrium met 28 kolommen uit Paestum, twee fonkelende ambons, een schitterende paaskandelaar en de grafcrypte van de H. Mattheüs mét stripevangelie.

IMG_0519IMG_0676IMG_0514

 

 

 

 

IMG_0677IMG_0726

Er werd in de busjes terug heel wat afgebabbeld én gelachen. Onze 'gids' Jef was verhuisd van busje (wegens 'te vol' in een ander busje) en kwam dus bij ons zitten. Hij wou nog even 'rustig' de geplande bezoeken doornemen maar... hij had dus duidelijk het verkeerde busje gekozen... We hadden van ’s morgens  het 'zot' al in en hebben de ganse rit zitten onnozel doen zodoende kwam van de lees-voorbereiding van Jef niets meer in huis. En... nee, nee, het waren deze keer niet alleen de vrouwen hoor die hem in de war brachten!

Na onze leerrijke voormiddag ging het richting Paestum met een bezoek aan de drie rijzige tempels (de Basillica, de tempel van Poseidon en de tempel voor Athene) en met een rondgang in het lokale modelmuseum.

Onderweg daarheen zagen we de buffels grazen... de 'beroemde buffels' waarvan de échte Mozzarella-kaas wordt gemaakt. De Mozzarella di Bufola Campana wordt exclusief geproduceerd van waterbuffelmelk o.m. in de regio Campania.

De tempels en de opgravingen liggen op een uitgestrekt terrein achter een laag stenen muurtje in groene grasvelden tussen cipressen, oleanders en bloeiende rozenstruiken. Je oog wordt er als vanzelf naar toe getrokken. Paestum is de klassieke Romeinse naam voor Poseidonia, een belangrijke stad uit het oude Magna Graecia, het in de Oudheid door Grieken gekoloniseerde gebied in het zuiden van het huidige Italië. Het is nu een der belangrijkste archeologische vindplaatsen in Italië en ligt aan de kust, ca. 85 kilometer ten zuiden van Napels in de provincie Salerno. De indrukwekkende ruïnes van Paestum werden toevallig ontdekt rond 1750, toen koning Karel IV van Napels wegenwerken in de streek liet uitvoeren.

 

IMG_0781IMG_0783IMG_8961

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_0813IMG_0814IMG_0815

 

 

 

Klik op de foto's voor een groter beeld !

24-11-06

Krulletjes en verstandskies ...

extraction2Na een weekje antibiotica en pijnstillers slikken is hij er dan toch uit gemoeten, m'n verstandskies. Hij heeft een lange tijd meegegaan en 'k vind het eigenlijk jammer dat ik hem niet nog een beetje langer kon houden. 'k Ben namelijk nogal gehecht aan mijn eigen tandjes zie je. Zonde vind ik het, maar ja...

'k Moet wel zeggen de kaakchirurg kon er wat van. Met zachte hand heb ik de verdoving gekregen. Hij zei nog toen hij aan de binnenzijde van mijn mond prikte: "dit zal wel even een venijnige prik zijn" maar nee hoor, viel best mee. Heb de laaste tijd wel andere 'prikken' gekregen op andere diensten in het ziekenhuis. Daar kunnen ze nog wat van leren.

De kaakchirurg had me wel gewaarschuwd dat het zou 'kraken' bij de extractie (het trekken v.d. tand) en dat de tand eventueel in 2 stukken zou breken, maar ook dat ging vlot. Op enkele seconden kwam de tand 'onhoorbaar' en 'pijnloos' mee. Het was nogthans een kanjer met 3 wortels.

Daar lag hij dan te blinken... jammer, jammer.  Ik kreeg hetzelfde gevoel als toen ik deze week voor de eerste keer terug naar de kapper ging. (sinds m'n haar terug is beginnen groeien in juli) Toen zag ik mijn eerste krulletjes op m'n schoot vallen en ik voelde me als een mama die de mooie krulletjes van haar kindje voor de eerste maal laat afknippen. Ik voelde me er eerlijk gezegd niet goed bij. Heb tegen mezelf gezegd: "allé zottekont, wat is dat nu met u... ze groeien toch weer terug zeker..." Helaas is dat voor die verstandskies niet het geval.

Weg krulletjes en ook weg verstandskies... in een week tijd! Zou dat iets te betekenen hebben??

Vandaag zal het hier dus een beetje stilletjes zijn en vast voedsel eten, neen dat zal waarschijnlijk ook nog niet lukken. Heb eigenlijk honger en nog meer... zin in vanalles... 'k zal iets vloeibaars moeten zoeken... oh, ja... milkshake komt daar ook voor in aanmerking ! Ja milkshake wordt het!

Nog een fijne vrijdag allemaal en mijn blogronde doe ik vanavond misschien.

23-11-06

 Rond getalletje ...

Woeff's Place in Belgium
De bedenkingen van ''Woeff'' een Arubaanse kater in het koude Belgie
43000
AMERONE bvba - Online winkel voor particulieren en bedrijven

Jippie...Heb daarnet bij Vivke een rond getalletje gepakt. Blijkbaar samen met Borriquito de rondegetalletjeskampioen en even later zag ik de reaktie van onze lieve Rotterdamse vriendin dat ook zij het ronde getalletje zag op haar schermpje. Raar... hoe kan dat nou???

Proficiat met de 43000 bezoekers. Het is altijd leuk om bij jou te komen lezen Viv.

23:06 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: mizzd, viv, amerone, borriquito, rond getalletje |  Facebook

Jarige opa ...

Nog even een vervolg breien aan mijn vorig postje.

K. is vanavond langs geweest met Rune. Wat is ze terug veranderd - op anderhalve week tijd... Rune kwam haar jarige opa voor de eerste keer in haar leventje 'feliciteren' met zijn verjaardag. Met een brede grijns en een luid lachje af en toe, was ze hier weer het zonnetje in huis.

Daarna zijn we met ons tweetjes naar 't Ideaal getrokken - een restaurantje in de buurt (klik hier maar eens) - zodat we niet al te lang weg waren. M. moet nog wat studeren voor een cursus die hij volgt op zijn werk. Vandaar dat we het niet te laat wilden maken. Dit wil niet zeggen dat we haastig gegeten hebben! Integendeel... we hebben gezellig gebabbeld en onze tijd genomen en lekker gegeten: Ribey-steak met groentjes en frietjes - lekker glaasje wijn en een kopje koffie met versnapering en glaasje Amaretto. Meer moet dat niet zijn op een doordeweekse dag.

Ik wil jullie in naam van M. bedanken voor de lieve reakties ivm zijn verjaardag!

Hieronder post ik ook nog een foto van het doopsel van Rune op 12/11/2006.

De overige foto's hoop ik later te posten. Zitten op de pc van mijn ventje en die (pc) is momenteel in herstelling...

IMG_0515

 

00:08 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (16) | Tags: jarige, opa, rune, verjaardag, birthday |  Facebook

22-11-06

Er is er een jarig, hoera, hoera...

IMG_8999

Vandaag wil ik dit postje opdragen aan mijn ventje! Hij is jarig ...
Hij moet dan wel werken vandaag, maar straks als hij thuiskomt zal zijn kleine ukkepuk Rune en Kim hier zijn en dan zullen we samen een glaasje drinken. Vanavond wil ik samen met M. een hapje gaan eten... een klein beetje vieren... maar zondag als onze zoon Hans hier ook kan zijn, doen we het nog eens uitgebreid over. Dan maak ik er wel een speciaal feestmenu van.
Op je verjaardag M wil ik je speciaal danken voor alles wat je het laatste jaar voor mij hebt gedaan. Ongelooflijk... er zouden het je niet zoveel mannen nadoen. Daarom het volgende klein gedichtje...
 
Zo vaak geschreven, zo vaak gezegd,
soms eenvoudig, soms uitgelegd, die ene zin,
dat speciaal gevoel, ik hou van jou, is wat ik bedoel!
 
G*E*L*U*K*K*I*G*E   V*E*R*J*A*A*R*D*A*G
beertjehartje

21-11-06

Tandpijn ...

'k Heb momenteel niet echt veel inspiratie om te schrijven. Na een weekendje grieperig zijn en zeer vervelende tand-, kaakgewricht - en aangezichtspijn (kortom: ik kon op den duur niet echt meer lokaliseren of het mijn boven- of onderkaak was die pijn deed) ben ik vanmorgen toch naar de wachtdienst van Tandheelkunde in het UZGent gereden. Vrijdag had ik reeds gebeld om een afspraak te krijgen maar dit kon pas deze week op vrijdag.

In het weekend heb ik me volgestopt met hoestsiroop, Sinutab, Apranax, Dafalgan, enz... maar na een 'woelnachtje' - niet geslapen van de pijn - heb ik vanmorgen toch dit wijs besluit genomen. Wachten tot vrijdag kon ècht niet!

Hm...zag er niet zo goed uit: tandwortel gebarsten - zenuwonsteking + probleem met wijsheidkies (zal er uit moeten)  + onderaan problemen met een niet ontzenuwde tand waar een kroon op zit.

Geen gaatjes ... nee, mijn tandjes worden normaal gezien goed verzorgd maar sinds ik chemo heb gehad is zowat alles een beetje aangetast en verzwakt, geloof ik. Zo, daar zal weer werk aan zijn: 2 tanden zullen verloren gaan en dat vind ik echt jammer!

Brufen Forte en Augmentin moeten deze week de pijn en de ontsteking wegnemen en dan... dan gaan we terug in onze portemonee moeten zitten want het ziet er naar uit dat ik minstens 1 implantaat zal krijgen en er wordt een kroon vervangen.

Om dit postje een beetje positief te eindigen plaats ik nog wat foto's van onze Italiëreis. Het is een serietje van wat lukrake Italiaanse geneugten of specialiteiten die ik aldaar op mijn weg tegenkwam.

IMG_8472IMG_8474IMG_8847

 

 

 

 

IMG_8848IMG_9026IMG_8897

 

 

 

 

IMG_9086IMG_9146IMG_9168

 

 

Klik even op de foto's om ze te vergroten.

00:00 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (22) | Tags: tandpijn, grieperig, italie, foto s, pictures |  Facebook

19-11-06

Claude ...

dyn005_original_643_581_pjpeg_45508_67767fce4fc220f53c1a584d70bab8e2

Claude was een zeer goede jeudvriend van mijn man. Een bijzonder iemand... hij hield van de mooie dingen in het leven: zijn gezin, genieten, fotografie, mooie teksten, Toon Hermans, fijne humor, enz... Hij stierf echter veel te jong... 42 jaar pas... aan darmkanker.

Toen we eens daar waren zag ik boven zijn deur een tekst hangen die me heel erg raakte en me ook deed nadenken... Hij heeft die tekst later uitgeprint voor mij en ik wou die ook inkaderen om boven de deur te hangen zodat ook mijn kinderen en ikzelf die tekst regelmatig zouden lezen... Dat kadertje is er nooit gekomen... maar vandaag vond ik die tekst terug... en het deed me met weemoed terug aan Claude denken.

Ga nooit heen...
Ga nooit heen zonder te groeten,
ga nooit heen zonder een zoen.
Wie het noodlot zal ontmoeten,
kan het morgen niet meer doen.
Ga nooit heen zonder te praten,
dat doet soms een hart zo'n pijn
Wat je 's morgens hebt verlaten,
kan er 's avonds niet meer zijn.

*Toon Hermans*

15:37 Gepost door Lucretia in Vriendschap | Permalink | Commentaren (19) | Tags: vriend, kanker, cancer, gedicht, weemoed |  Facebook

18-11-06

Doopsel van Rune ...

Toen K. – mijn dochter – enkele maanden zwanger was -  kwam ze op een avond op bezoek met V., haar man en ze hadden een mysterieus geschenkje mee… Een glazen bol gevuld met water met … je weet wel, als je er mee schudt van die glinsteringen in. In het midden van die bol zat een fotootje van de eerste echo van wat ooit ‘Rune’ zou worden en op de achterzijde van dat fotootje stond :

wil je m’n meter worden ? xxx

 

Wat ontzettend blij was ik met dit ‘geschenk’ – het was in de periode dat ik nog volop chemotherapie kreeg en op dat moment deed dat mijn zorgen een beetje vervagen. Ze konden me op dat moment geen mooier geschenk geven. Ik trok me op aan dat ‘kleintje-in-wording’…

 

Vorige week zondag – 12 november – werd Rune dan eindelijk gedoopt en werd ik haar meter. Samen met P., de papa van V., strekten we ons hand boven haar hoofdje uit en beloofden we aan Rune dat ze een bijzondere plaats krijgt in ons hart. Een emotioneel moment vond ik het...

Kim  maakte een mooi doopboekje met vooraan de foto van Rune en een heel mooi gedichtje erin:

 

Mama en papa hebben een toverstokje

gekregen van een sprookjesfee

daar toveren we voor ons klein prinsesje

de allermooiste dromen mee.

 

Geloof in al je mooie dromen

blijf maar dromen, kleine meid

als jij gelooft in wie je bent

worden al je dromen werkelijkheid.

 

We staan je bij in al jouw dromen

als jij vertrouwt op wat je doet

geef mama en papa elk een handje

dan lopen we je dromen tegemoet.

 

Je mama en papa x

 

Ze zag er beeldig uit in haar witte doopjurkje. Het Dopen zelf vond ze iets minder leuk – de priester sprong nogal gul om met het Gewijde Water… en dat liet ze gauw merken. De aanwezige kindjes: Xander, Phebe en Finja keken hun ogen uit en toen Xander mee mocht helpen om de klokken te luiden kon zijn plezier niet op. Het werd een heel gezellig doopfeest met een etentje en een grote taart in La Barakka. De overgrootmoeders v.d. familie van K. (respectievelijk 90 en bijna 75 jaar) samen met de overgrootvader (mijn vader) (77 jaar) konden gelukkig ook nog van dit feest meegenieten. De overgrootvader (opa van V.) kon jammer genoeg het feest niet bijwonen.

 

IMG_1040

IMG_1030

IMG_1058

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Feesttaart - De fiere overgrootmoeders - Gr. de zwangere vriendin van K samen met K. en Rune.

 

Overige foto's van de doop volgen - problemen met overzetten vd foto's.

 

17-11-06

Website Rune ...

'k Wil jullie even laten meegenieten van de 'hobbies' van mijn kleindochtertje RUNE. Klik even op haar naam... Leuk hé! Zij heeft ook haar eigen website. Daar kunt u eventueel eens op bezoek gaan en zo haar 'avonturen' volgen en eventueel een berichtje achterlaten bij haar fanmail.

100_8562

Klik op de foto voor een groter beeld.

De fotoreportage van haar Doopsel volgt!

15:31 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (10) | Tags: rune, kleinkind, hobbies, website |  Facebook

16-11-06

Foto's aangevuld ...

IMG_8772IMG_8797IMG_8785

 

 

 

 

IMG_8768IMG_8816IMG_8818Amalfi

 

 

 

Mijn vorig logje was door vermoeidheid en een verkoudheid niet aangevuld. Er zijn nu een paar foto's bijgevoegd van het mooie Amalfi en Ravello.(zie 10/11) Dit zijn natuurlijk maar een paar momentopnames. Om een volledig beeld te hebben zou ik er de resterende +/- 1000 foto's kunnen opzetten maar dan blijf ik natuurlijk bezig en zou de webruimte snel ingenomen zijn. 

Vandaag ga ik het nog een beetje kalmpjes aan doen maar er komt zeker nog een verslagje van onze 3de dag in het zuiden van Italië.

Foto's en een verslagje van de doop van Rune volgen ook.

Een fijne donderdag nog aan alle bloggertjes...

11:57 Gepost door Lucretia in Reizen | Permalink | Commentaren (24) | Tags: amalfi, italievrienden, vrienden, italy, italie |  Facebook

10-11-06

2de reisverslagje Costiera Amalfitana ...

Maandag 30/10 - Costiera Amalfitana

Met 3 minibusjes vertrokken we 's morgens vanuit ons Guest House PORTO SALVO in Sant'Agnello di Sorrento. Onze 'chauffeur van dienst' Ronny, startte al direct met een vrolijke noot: petje van Goofie op zijn kopje. De toon was gezet...

Een godganse dag duizelen langs een kronkelende dakrand boven de afgrond naar zee, met steeds wisselende uitzichten en steeds kerende blikken ... gelukkig geen kerende magen of  'Costiera Amal' met pauzes in oa Positano, Amalfi (oudste Italiaanse zeemogendheid met in zijn zog Pisa, Genua, Venetië) en het sprookjesachtige Ravello, het mooiste belvedere van Italië.

 

IMG_0666

IMG_8714IMG_8716IMG_8721 

 

 

 

vijgen plukken in Sant'Agata sui Due Golfi - handig hoor als je een groooote man meehebt!

IMG_0460

IMG_8733IMG_8735

 

 

 

 

IMG_8760IMG_8756IMG_0452Positano

 

 

 

 

IMG_0478IMG_0479IMG_0490

 

 

 

 

IMG_8836IMG_8802IMG_8792

 

 

 

 

IMG_0620IMG_0622IMG_0627Ravello

09-11-06

Het lot ...

Een paar dagen geleden las ik op het blogje van Nana een mooi gedicht over het lot. Met haar toestemming heb ik het nu ook even op mijn blogje geplaatst. Ik vond het zo prachtig verwoord... en het geeft een beetje weer hoe ik het ook aanvoel.

Laat het lot zijn gangen gaan

Want de wegen van het leven

Zijn niet te doorgronden

Al zou je er alles voor willen geven.

 

Het script is al lang geschreven

Je kan enkel meespelen of ondergaan.

Het lot ligt in niemands hand

Maar is de spil van je bestaan.

 

Liefde is hierbij een hoofdweg

Maar je kan niet dwingen te beminnen

Wees altijd jezelf, je bent wie je bent

Zelfs dat kan je niet verzinnen.

 

Wordt het een thriller of liefdesverhaal

Wordt het een drama of een klucht

Enkel dat kan je sturen

Met de vleugels van je solovlucht.

 

Laat optimisme daarom de kracht zijn

Waarmee je het scenario speelt

De rode draad in je gedachten

Zodat het lot je niet verveelt.

 

IMG_8679

Ik kan vanavond geen volledige blogronde maken. Vandaar aan al mijn blogmaatjes: een goede nacht en tot morgen ...

22:20 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (13) | Tags: het lot, optimisme, script, liefde |  Facebook

08-11-06

Eén jaar later ... 8 nov. 2005 - 8 nov. 2006

verdriet28 november 2005 - een doodnormale dag - geen feestdag - gewoon een werkdag. Voor mij terug één van die dagen die in mijn geheugen gegrift staan. En vandaag is het dus 8 november 2006 - één jaar later...

Na de echo en de mammografie op 4/11/2005 diende ik DRINGEND een afspraak te maken bij mijn gyneacoloog. Via de huisdokter er een beetje druk achter gezet (heeft zelf voor me gebeld) en zodoende kon ik 4 dagen later al gaan... Echtgenoot meegenomen - kwestie van een 'luisterend' oor mee te hebben want al wat ze me toen vertelden daarvan bleef enkel het woord 'KANKER' nog hangen. Verdoofd was ik toen.

Fotootjes afgegeven aan gyneacoloog met een 'kwinkslag' : "ja, ik heb deze keer iemand meegenomen - als het interessant wordt dan komt mijn echtgenoot graag mee..."

Bij het bekijken van de foto's bleef hij verdacht fronsend kijken en zonder woorden stond hij plots recht en... verdween voor 20 minuten. Nog nooit hebben 20 minuten zoooooooo lang geduurd. Kwestie van ons wat bezig te houden kwam de verpleegster 'over koetjes en kalfjes' vertellen en ik kon alleen maar denken: ik wil dit niet horen...

De gyneacoloog keerde terug met de melding: "ziet er inderdaad niet goed uit...  je zal beide borsten verliezen... maar... maar... (alsof hij me daarmee troostte...) we kunnen dit tegenwoordig met reconstructie weer helemaal goedmaken... je zal er haast niets van zien... je kan daarna gerust monokini op het strand lopen ... " Ik dacht: "ik wil helemaal niet monokini lopen. Wat kan mij verdomme het strand en mijn borsten me schelen op dit moment. Als het kanker is, dan... ja dan weg ermee. Die kanker moet weg en als dat ten koste is van mijn borsten... ja dan moet dat maar..."

Ik hoorde hem nog zeggen: 'ik ben naar Prof. M. v.d. radiologie geweest en je dossier met haar besproken..... ik heb al de afspraken al geregeld... blablabla...

Op dat moment kon ik eigenlijk niet meer reageren en zag alleen in koeien van letters het woord HELP verschijnen... telkens weer. (Heb dat woord HELP echt waar verschillende dagen voor mijn ogen zien verschijnen in een soort neonlicht... telkens weer: HELP HELP HELP). Wat er verder bij de gyneacoloog is besproken weet ik niet meer. Ik las nadien op mijn afsprakenkaartje dat ik de volgende week voor een NMR-scann terug moest gaan en 2 dagen later voor de puncties. Wachten heeft nog nooit zo lang geduurd. En op dat moment wist ik nog niet dat ik nog veel langer zou moeten wachten...  tot eind december om te worden geopereerd.

Wordt vervolgd...

Eigenaardig genoeg wou ik vanaf dat moment sterk zijn... ik voelde me heel triestig vanbinnen maar ik kreeg iets over me dat me zei: ' het komt wel goed'. Dat wou ik zo graag... alleen weet je dan nog niet waaraan je begint...

(bij het begin van mijn blogje op 4 december 2005 kon ik dit alles niet opschrijven... er ontbreekt eigenlijk een maand... en nu met de 'verjaardag' van de diagnose krijg ik het er plots wel uit...)

Reisfoto's Sorrento ...

Ik had jullie beloofd een paar foto's achter te laten op mijn blogje van onze uitstap naar Sorrento en... belofte maakt schuld hé. Voorlopig zet ik er hier maar enkele op en ik zal proberen dit regelmatig te doen, maar ik ben van plan een nieuw blogje te starten met alleen maar foto's op. Zodra ik daar even tijd en/of zin voor heb doe ik dat - daar kunnen jullie dan regelmatig nieuwe foto's op bekijken die ik dan eventueel voorzie van commentaar.

Zaterdag 28.10 - om 11.55u met Virgin de lucht in - landing om 14.15u in Capodichino alwaar we met de bus langs de golf van Napels naar Sant' Agnello di Sorrento reden. Vanuit het hotel hadden we zicht op de Vesuvius.

Zondag 29.10 - Met de boot naar Capri / Anacapri - De Grotta Azzura bezocht. Het licht kan de grot niet uit door de diepte van het water en de breking van het licht - daardoor is er in de donkere grot de felle weergave van 'blauwe water' . Als je met een peddel of met je hand op het wateroppervlak slaat komt het licht als het ware 'uit het water gesprongen'. Je wordt er heengebracht met de boot vanuit de haven en dan moet je overstappen in heel kleine bootjes. De 'bootjesman' brengt je met 4 mensen in de grot - spectaculair eigenlijk: voor je de grot invaart moet je volledig plat op je rug gaan liggen (dwz deels bovenop een van je medepassagiers want de bootjes zijn echt wel klein...) want de grotingang reikt maar net tot boven het bootje. - als je geluk hebt wil jouw bootjesmans  'Oh Sole Mio zingen'. Dan heb je er nog wat aan... want op 2 minuten ben je zo weer buiten. Eigenlijk de moeite niet waard voor zijn geld. Wel het bezoeken waard op Capri is de villa San Michele - prachtige tuin met mooi zicht op de haven.

 

IMG_0661IMG_0662

IMG_8483

 

 

 

 

 

 

IMG_0285IMG_8502IMG_8513

 

 

 

 

 

 

GrottaAzzurraNov2006

IMG_0342

IMG_0394

 

 

 

 

 

 

IMG_0425IMG_0438

IMG_0441

 

 

 

 

 

 

IMG_0470IMG_9076IMG_9055

06-11-06

mmmmmmmmmm...

Op onze reis, vorig week, naar Sorrento/Italië heb ik terug enkele lekkere gerechtjes gegeten waaronder als antipasta Gnocchi met tomaten-basilicumsaus. Als er één ding is waar ik zot van ben dan is het  Italiaans eten en dan wel liefst ter plaatse - in Italië. Niets evenaart hun manier van met eten omgaan, hun wijze van kruiden en natuurlijk de hele sfeer die er rond hangt.

Als ik dan thuis kom van zo een vakantie dan wil ik altijd een paar van die gerechtjes uitproberen. Gisteren kwam H. mijn zoon op bezoek en we hebben samen van het 'gnocchideeg', die ik reeds had voorbereid, bolletjes gemaakt. Knutselen in de keuken noem ik dat. H. kookt zelf ook heel graag... wie hem treft als man zal een goede kok in huis halen... (jongedames... niet allemaal tegelijk hé!!)

Gnocchi

GNOCCHI : eenvoud en aanpassingsvermogen zijn de twee kenmerken waar de gnocchi zijn populariteit aan te danken heeft. Zelf spaghetti maken kan een afschrikwekkende opgave zijn, maar werkelijk iedereen kan gnocchi maken. En als u eenmaal het basisrecept met aardappelen onder de knie hebt, kunt u gaan experimenteren met pompoen, wortel, spinazie en pastinaak. Gnocchi zijn erg lekker met een botersausje, een roomsaus of een saus op basis van tomaat. Hoe u de gnocchi ook eet, u zult er zeker van genieten.

Ik geef hier een receptje mee voor 4-6 personen. Mochten jullie ook zin hebben om het te maken het is supereenvoudig!

Tomatensaus

1 el olijfolie - 1 dikke ui, gesnipperd - 2 selderijstengels, fijngehakt - 4 wortels, fijngehakt - 800 gr gepelde tomaten uit blik, fijngehakt (liever nog: verse tomaten) - 1 klontje suiker - 30 g basilicum, gehakt - peper - zout - Italiaanse kruiden - oregano

Aardappelgnocchi

Lucr1

1 kg bloemige aardappelen - 15 g boter - 250 g bloem - 2 eieren, losgeklopt

Bereiding

  1. Verhit voor de tomatensaus de olie in een grote braadpan. Fruit ui, selderij en wortel 5 min. Roer regelmatig. Voeg de tomaten en de suiker toe en voeg peper, zout en kruiden naar smaak toe. Breng de saus aan de kook en laat hem op laag vuur 20 min. zachtjes koken. Voeg eventueel wat water toe. Laat de saus iets afkoelen en voeg de basilicum toe
  2. Schil voor de gnocchi de aardappelen. Snijd ze in stukken en kook of stoom ze gaar. Laat ze goed uitlekken en pureer de aardappelen. Roer met een houten lepel de boter en de bloem en daarna de eieren erdoor. Laat het mengsel goed afkoelen.
  3. Leg het aardappelmengsel op een met bloem bestoven oppervlak en verdeel het in tweeën. Rol van beide proties een lange worst. Snijd de 'worst' in stukjes en duw elk stukje iets platter met een vork.
  4. Kook de gnocchi in porties 2 min. in een grote pan kokend water met zout (en eventueel een bouillonblokje), tot ze boven komen drijven. Laat ze uitlekken en verdeel ze over de borden. Serveer de gnocchi met tomatensaus en versgeraspte parmezaanse kaas. Garneer naar wens met verse kruiden.

De gnocchi kan ook (ongekookt) worden diepgevroren. Handig... dan hoef je ze enkel nog te koken en er een saus bij te serveren.

18:51 Gepost door Lucretia in Recepten | Permalink | Commentaren (20) | Tags: antipasta, italie, recept, gnocchi, tomaten, basilicum |  Facebook

05-11-06

10.000 klikjes ...

tatty22
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dag lieve bloggertjes en bezoekers. Ik zag daarnet dat het tellertje van mijn blogje op 10.000 stond. Ik schrok er warempel van want ik houd me normaal niet zo bezig met tellertjes...maar dit getalletje heeft toch iets magisch, niet? Iets symbolisch misschien ook.

Dit heb ik aan jullie te danken, mijn regelmatige bezoekertjes! Ik schenk jullie allen een 'symbolisch' bloemetje en wil van hier uit samen met jullie het glas heffen. (heb hier nog wel een goed flesje Champagne staan) Proost !

Wie mijn 10.000-ste bezoeker was weet ik niet. Hij of zij mag zich altijd melden dan zet ik hem of haar nog eens extra in de bloemetjes.

04-11-06

Eén jaar ...

trap

Vanmorgen toen ik wakker werd - vrij vroeg nog - dacht ik er niet direct aan. Nee... er leek niets aan de hand en ik zou eventjes gezwind opstaan, ontbijten, badkameren, wasmachientje laten draaien, boodschappen doen, enz... Kortom een doodnormale zaterdag, ware het niet dat het vandaag 4 NOVEMBER is. Eenmaal goed wakker realiseerde ik het me pas ... raar,  ik had er al een paar dagen niet meer aan gedacht.

Ach, 4 november - ik heb een haat-liefde verhouding met die datum. Op 4 november 2005 veranderde mijn leven op slag... ik zou even langsgaan bij de radiologe om een mammootje & echootje te laten nemen. Gauw even tussen alle andere bezigheden door. 'k Was een beetje ongerust geworden over die toch wel harde vervelende knobbel en had die onrust een paar dagen ervoor ook uitgesproken tegen een vriendin-artse op onze uitstap in Rome. De radiologe - zelf ook borstkankerpatiënte - wist goed waarover ze sprak - zag direct dat die rare vlek rechts niets goeds voorspelde... Daar zat ik dan - 'k zal het nooit vergeten - in de wachtzaal even te wachten op het uittijpen van het protocol. Naast mij een dame die me voortdurend aankeek met een blik van: 'mevrouw-je-bent-een-beetje-witjes-geworden-rond-je-neus' en die niets durfde te vragen; niets durfde te zeggen. Oh, wat had ik toen behoefte aan iemand die een arm rond me heen legde;  nood aan iemand die me zei: "het komt goed". Op dat moment was het één groot vraagteken - één donker gat - een oneindigheid...

Daar in die wachtzaal, met m'n opgekropte angst en verdriet, kwam een sms'je binnen van iemand die me een paar weken ervoor enorm verdriet had gedaan. Met de vraag 'of ze het weer goed kon maken' en toen... ja, toen... barstten de hemelsluizen open... niet alleen om de eventuele kanker maar door het opgekropte verdriet. Er is nooit meer over gesproken... alleen een sms'je. Heb het bewaard op mijn gsm. Waarom weet ik eigenlijk niet... 'k Lees het af en toe eens...

4 november is ook de dag dat ik geluk had... de dag dat die rotkanker eindelijk werd ontdekt en zodoende geen kans kreeg om verder te woekeren. Ondertussen zijn de nodige behandelingen voorbij. Ben ik aan't recupereren en neem ik medicatie (Arimidex) om de eventueel nog aanwezige kankercellen minder kans te geven te groeien. Ik ben niet meer de 'oude' - ik ben veranderd - ben milder geworden - gevoeliger ook. 4 november 2005 is misschien een nieuw begin geweest en heeft me de kans gegeven mijn leven eens te overschouwen...

Straks komt K. met Runeke - ze komen mijn dag even opfleuren. We gaan een fotosessie houden met die kleine ukkepuk. Jullie zullen zien: oma zal weer niet te houden zijn met haar fototoestel...

Van al mijn geplande bezigheden voor vandaag is er nog geen enkele uitgevoerd en dat zal voorlopig zo blijven ook.

15:33 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (20) | Tags: een jaar, borstkanker, verdriet, angst, rune |  Facebook

03-11-06

Terug van weggeweest ...

GrottaArurraCapri2006Gisterenavond terug thuis beland na een deugddoende maar vermoeiende trip naar Sorrento. Deugddoend omdat we inderdaad veel hebben gelachen - af en toe wel eens groen door de wel zeer hoge prijzen die ze daar vragen om o.a. de Grotta Azzurra (Blauwe Grot) op Capri te bezoeken (duur om er even een paar minuutjes in te kijken: 18 €  - bootje en fooi inclusief!!). De eerste dagen wel prachtig weer gehad -  24 °,  maar de laatste dag zijn we uitgeregend. De Goden waren ons blijkbaar niet goedgezind... Gelukkig hebben we een rondrit met een busje kunnen maken op het eiland Ischia (een verre verdrongen herinnering aan de tuin van Eden met de nadruk op 'ver') anders waren we als verzopen kiekens terug in het hotel beland.

De komende dagen plaats ik zeker foto's met een verslagje erbij. Vandaag even bekomen want ben ontzettend moe. Nee... de vermoeidheid komt niet van de Limoncello die ik daar geproefd heb en ook niet van de Grappa! Ik heb nog steeds last van vermoeidheid door de chemo. Plots overvalt me dit en dan duurt het dagen voor ik me terug iets fitter voel. Als ik dan iets buiten schema doe - zoals dit reisje - dan is het of ik een week zwaar ben gaan stappen.

Nog een fijne dag aan jullie allen - Arrivederci !

GrottaAzzurraNov2006