13-12-06

Geen zin in Kerstdag ...

kersthuis 5Vorig jaar rond deze periode van het jaar was het heel moeilijk voor mij. Begin november 2005 vernam ik dat ik borstkanker had en door allerlei omstandigheden - buiten mijn wil om - werd de operatiedatum steeds verder vooruit geschoven. Door een paar missers wegens slechte communicatie werden eerst de chirurgische puncties uitgesteld met een week (ik lag al 20 minuten op de behandeltafel toen ik te horen kreeg dat het niet doorging - mijn gynaecoloog was vergeten meedelen dat ik diende te stoppen met de bloedverdunners die ik neem...en ik was niet in staat om daaraan te denken), daarna werd uiteraard ook de afspraak voor bespreking met de gyneacoloog met een week opgeschoven. Vervolgens ging het fout bij de plastisch chirurg Dr. H. Ik kon pas eind november een afspraak krijgen en toen ik daar was (na onderzoek en bespreking) kreeg ik te horen dat ik opnieuw een afspraak diende te maken met een collega plastisch chirurge omdat Dr. H. voor 3 maanden naar Indië vertrok. Moordend was dit... op een gegeven moment wou ik zelfs niet meer weten van reconstructie - ik wou gewoon die kanker weg. Ik had zo'n angst omdat er niets gebeurde en ik steeds weer langer diende te wachten. Voor die nieuwe afspraak bij Dr. R. moest ik nog eens 14 dagen wachten...

Ondertussen was ik bezig met het voorbereiden van het 50-jarige Huwelijksjubileum van mijn ouders en ik kon en wou hen met de beste wil van de wereld niet inlichten over mijn toestand. Ik wou hen dit besparen tot na HUN feest. Steeds moest ik maar doen of er niks aan de hand was. Op dat moment waren er maar een handvol mensen die wisten wat me te wachten stond.

Op een gegeven moment heb ik mijn zus gevraagd - mocht ik toch voor 25 november kunnen geopereerd worden - dat zij er dan voor zou zorgen dat hun feest toch kon doorgaan. Uiteindelijk heb ik dus moeten wachten voor opname in het ziekenhuis tot 20 december!! Gelukkig heb ik de ganse tijd kunnen blijven werken - ik wou er niet aan denken en de enige manier om dit te doen was opgaan in mijn werk. Niet goed natuurlijk... maar zo probeerde ik die lange tijd te overbruggen.

Eigenlijk ben ik zonder angst naar het ziekenhuis vertrokken. Het was een verlossing uit mijn .. hm.. lijdensweg. Die ochtend, heel vroeg, in het ziekenhuis zaten we daar met 3 dames... alle drie om dezelfde reden: BORSTKANKER!

Eén mevrouw was ongeveer 10 jaar jonger dan ik (haar dochter die geneeskunde studeerde had haar mama aangespoord om zich te laten screenen - zomaar - omdat het lang geleden was - gelukkig - anders had het nog veel langer geduurd eer dit werd vastgesteld) en een andere dame - midden 60 - zat stilletjes te wenen. Toen ik een gesprek met haar aanknoopte bleek dat ze een beetje boos was op haar zoon. Die had ergens gelezen dat borstkankerscreening gratis was en had aangedrongen dat ook zij eens een mammografie zou laten doen. Wel, die dame vond dat haar zoon haar dat beter niet had verteld... nu zat ze daar door zijn toedoen (GELUKKIG MAAR vond ik) en vond dat het door die mammografie kwam dat zij borstkanker had... Ik vermoed dat die dame in een soort shocktoestand verkeerde. Ze begreep er niets van dat haar dit kon overkomen.

De volgende ochtend heel vroeg werd ik opgehaald voor de GROTE OPERATIE. Borstamputatie met onmiddellijke reconstructie met weefsel van de buik. Zo'n operatie duurt tussen de 6 à 8 u en ik wist dat ik wakker zou worden op de PACU met in mijn buik en borst een aantal drains. Of ik pijn had? Ja, maar draaglijk - door de pijnstillers in de baxter - en ondertussen lag ik te denken aan de mensen in Pakistan die, door de aardbeving daar, de koude en honger moesten trotseren. Die hadden het veel slechter dan ik. Ik lag daar in een warm bed, onder een speciaal opblaasbaar thermisch deken - vederlicht om mijn gerecontrueerde borst niet te verdrukken -  met om het half uur iemand die mijn wang streelde; mij kwam vragen of het ging; de wond kwam controleren op doorbloeding... een en al aandacht kreeg ik... moest ik me dan slecht voelen? Het was een vorm van zelfhypnose die ik toepaste maar ergens in mijn binnenste schreeuwde ik het uit. Ik wou mijn borst niet kwijt maar wat doe je er aan...

Ik lag dus met de Kerst in het ziekenhuis en een week erna vernam ik dat ik een tweede keer zou worden geopereerd. De sentinelklier was ingenomen door kankercellen dus zouden ze ook nog een okselklieruitruiming doen. De 28ste december werden er 13 okselklieren weggenomen - gelukkig bleken die geen kankercellen te bevatten. Het zag er dus naar uit dat ik ook het nieuwe jaar zou ingaan in een ziekenhuisbed en daar had ik helemaal geen zin meer in... Na overleg ben ik dan toch op oudejaarsavond thuis beland en toen heb ik me voorgenomen dat ik de volgende Kerst iets samen met mijn gezin wou doen. Enkel met mijn gezin - in alle rust en niet met de ganse familie... We hebben nl. de gewoonte om zowel op Kerstdag als op nieuwjaar met de voltallige 38 personen bij een van ons samen te komen.

Dat zag ik toen niet zitten en dat zie ik nu niet zitten. Geen zin in Kerstdag dit jaar... Mijn besluit staat vast: op Kerstavond ga ik bij K. en Rune. Rune wordt geopereerd de 22ste december en dan wil ik hen niet alleen laten. En op 25 december wordt er dit jaar in alle stilte 'gevierd'. Knus... zonder alle drukte... samen genieten van mijn/ons gezin. Dit is iets waar ik echt naar verlang.

kerstbloemen8

Commentaren

ontroerd Hey Lucretia

Je kan me altijd weer raken ... het komt recht uit je hart, zonder scrupules ... Kerst alleen met je gezin, je hebt gelijk, da's supergezellig en soms heel intens! En ja, je dochter zal het fijn vinden dat jullie niet te veel 'tralala' aan de feesten hangen want het wordt nog een moeilijke tijd met Rune ook. Ik hoop van ganser harte dat het goed met je gaat en dat alles vlot mag verlopen met Rune. Ik vermoed dat je op je blogje ons op de hoogte zal houden want ik denk er regelmatig aan. Zo'n schatje ...
Nog een fijne avond Lucretia
Groetjes patsy

Gepost door: patsy | 13-12-06

Lucretia je hebt je gevoelens mooi verwoord...ik vond dat heel het procces bij jou niet op een vriendelijke manier is verlopen.....geef je groot gelijk het rustig te vieren en wens Rune een heel goede operatie...liefs vivke

Gepost door: Viv | 13-12-06

Ook een goeie nacht

Gepost door: Angelique | 14-12-06

kan ik geloven dat je er geen zin in hebt na je verhaal ... gelezen te hebben. Ik wens Rune alle goeds toe ... ! !
Groetjes, Klaverke

Gepost door: klaverke | 14-12-06

Ik ben er stil van geworden Ja, het doet wat met een mens niet ?
Wij duimen voor Rune.
Een rustige kerst in kleine kring zal nog zo intens zijn.
Groetjes

Gepost door: Katy | 14-12-06

Moeilijk Het blijft moeilijk hé als de dag nadert waarop het eens allemaal begon. Ik kan me heel goed voorstellen dat je weinig zin hebt om op kerstdag op te gaan in het gewoel van een druk familiefeest. Geniet samen met je gezinnetje van een rustige dag en van je kleinkindje Rune. Ik duim dat alles voor haar goed verloopt.
Liefs

PS: Anja was een goede vriendin die de strijd verloor...

Gepost door: Elly | 14-12-06

hallo ik geloof dat je geen zin hebt .nog een fijne donderdag

Gepost door: frank | 14-12-06

Dag Lucretia, Proficiat met je 17000 welverdiende bezoekers op je blog. Verder wens ik je aangename kerstdagen met heel veel vriendschap. Bedankt voor al de steun en informatie die je geveven hebt aan al de vrouwen die 'in stilte' meelezen...
Groetjes van Daisy

Gepost door: Daisy | 14-12-06

Pfoeiii! Een heel verhaal en een indrukkend verhaal ook nog!
Ik kan het helemaal begrijpen dat je niet uitziet naar de kerst. Maak er in dat kleine kringetje maar iets heel moois en warms van!
En de 22e zullen mijn gedachten bij jullie zijn hoor!
Lieve groetjesssssssssssss!

Gepost door: mizzD | 14-12-06

begrijpelijk als ik dit allemaal lees.
moet idd heel moeilijk zijn en dat je dit in alle rust wil beleven is idd een optie.
Ik hou ook niet meer van het wilde feestgedruis, door omstandigheden.
Hopelijk volgt voor Rune een niet al te moeilijk herstel!
zonnekes en liefs

Gepost door: Sunny-Kay | 14-12-06

Reeds 35 jaar kerstavond thuis met vrouwtje en kinderen gevierd. Nu zijn er 2 toekomstige schoondochters bij. Blij dat die traditie blijft. Jij bent de eerste aan wie ik nu al veel geluk toewens in 2007.

Gepost door: gidsjoris | 14-12-06

Ik word hier helemaal stil van.
Het zal je goed doen kerst te vieren bij je dochter en kleindochter thuis. Ik wens jullie een onvergetelijke avond toe en ik duim met gans mijn hart dat Rune een vlekkeloze operatie zal doorlopen. Voor jou is de kerstperiode voorgoed een mix van gevoelens geworden: de negatieve van je operatie, maar de positieve van de kerstperiode (die overschaduwd worden). Ik hoop dat je kan genieten van de avond en dat je vooral samen aan de mooie toekomst denkt.
Heel veel liefs en mijn gedachten zijn bij jou.

Gepost door: Isabel | 14-12-06

Lucretia Ergens kan ik je heel goed begrijpen en hoe wreemd het ook klinkt, dit jaar wil ik absoluut Kerst vieren, samen met mijn aouders en broers. Net om hetgeen er gebeurd is het afgelopen jaar. Voor mijn moeke zal het ook moeilijk zijn, wetende dat het miscchien haar laatste kan zijn, een jaar is lang nu... toch wil ze er ons allemaal bij, en we gaan haar dat zeker niet ontnemen. Maar in familievreband vind ik het nog gezellig en intiem, voor de rest moet ik ook niet hebben van de hele poespas errond hoor.
Ik vind het ook heel sterk van je verhaal hier zo te kunnen vertellen en ook hoe je ermee omging en omgaat... en ik begrijp je dan ook. Zeker als je kleinkindje dan nog geopereerd is... dan zou ik het ook niet kunnen hoor. Wees er maar zeker van, op die avond zal ik wel even aan je denken en je veel sterkte toewensen. Veel zal het niet uitmaken, maar toch doe ik het. Dikke knuffel en tot gauw!!!
Dikke kus.

Gepost door: boogiepeter | 14-12-06

Lucretia, ik moest even slikken toen ik dit las. Ik kan alleen maar zeggen dat ik jullie gezinnetje een hele knusse kerst toewens, dit jaar en dat alles mag goedkomen met de kleine Rune.
Groetjes.

Gepost door: Piet | 14-12-06

) Ik begrijp je helemaal Lucretia...Tis een ontroerende biografie...Kwens jullie het allerbeste en zal een kaarsje branden voor Rune en jullie allemaal..Hier zal ook alles in stilte doorgaan..
Lieve groetjes

Gepost door: marc | 14-12-06

Dag Lucretia, Hoe herkenbaar allemaal... Het verdickt kanker is verdomd hard om horen hé...
Ik was er een tijdje niet door de talloze jaarlijkse onderzoeken en dit is een heel stressy tijd, heb het lastig gehad. Maar voorlopig is alles goed!
Lieve groeten

Gepost door: Veerle | 14-12-06

een goede morgen maak er een fijne dag van, liefs

Gepost door: Viv & Woeffie | 15-12-06

Beste Lucretia,

Ik was echt ontroerd na het lezen van je verhaal. Ik kreeg er kippevel van. Jij bent een mooi mens en je gaat een leuke Kerst beleven.

Veel pret !

Gepost door: Luc | 15-12-06

mijn buurvrouw heeft ook net vernomen dat er iets gezien is op de lever
groetjes

Gepost door: Ourlipsaresealed | 15-12-06

Die feestdagen maken het nog eens extra zo moeilijk. Terwijl iederen feest viert, zitten sommige mensen gewoon met miserie. Spijtig dat Rune dit jaar ook rond deze periode geopereerd wordt. Zij zal 't niet beseffen maar voor de familie is dit waarschijnlijk weer een domper. Maar uw dochter en schoonzoon mogen zich gelukkig prijzen, want volgens mij hebben jullie een hele close familie die veel kan trotseren als team. Mijn kaarsje voor 22/12 staat al een tijdje klaar... misschien helpt het...

Gepost door: Dolinneke | 15-12-06

bedankt dag Lucretia,
nog bedankt voor je hart onder de riem, deed deugd.
Ik stuur je van hieruit ook warmte en veel positieve gedachten voor de kerstdagen.
en ook veel moed voor de operatie van Runeke,
dikke knuffel
Freya

Gepost door: Freya Van den Bossche | 15-12-06

Deze tijd van het jaar zal altijd moeilijk voor je zijn , door al die herinneringen aan ziekte en pijn. Gelukkig is het zo goed afgelopen en kun je nu rustig met je kleinkind vieren.
Nog een prettig weekend gewenst.

Gepost door: denkertje | 15-12-06

:-) is begrijpelijk hé Lucretia
geniet er van samen met je gezin
een fijne vrijdag verder
groetjes

Gepost door: Borriquito | 15-12-06

~ Tweemaal heb ik je postje gelezen en tweemaal moest ik denken aan jouw moed en doorzettingsvermogen. Je hebt heel wat doorstaan en ik begrijp het dat je kerst en nieuwjaar in besloten en knus kringetje wilt 'vieren'.

Vrijdagavondgroetje

Gepost door: Little me | 15-12-06

Begrijpelijk hé Lucretia. Wij zijn ook alleen met kerstmis, mijn oudste kinderen zijn samen en dan kan ik er niet bij. Mijn oudste zoon gaat anders niet en ik vind het toch fijn voor hen als ze samen kunnen zijn.
Groetjes en zeker tot zondag, op de kerstmarkt? ik laat je nog iets weten.

Gepost door: emmy | 15-12-06

reactie op reactie Jou hebben ze ook niet gespaard.
Dokter vertelde me dat de ingreep redelijk zwaar was. Klopt dat ?
Ik dagen van pijn en dagen helemaal geen pijnen.
De vernauwing is 6 jaar geleden begonnen. Zijn dat de oefingen om de rugspieren terug steviger te maken ?? Hij stelde voor naar de kino te gaan. Heb daar vorige keer geen verbertering door gekregen.
Liefs en fijn weekend vivke

Gepost door: viv | 16-12-06

:-) een fijne zaterdag Lucretia
groetjes

Gepost door: Borriquito | 16-12-06

Goeiemorgen... en bedankt voor je bezoekje aan mijn blog.Wat je hierboven schrijft doet me stil worden en ik begrijp je volkomen als je zegt dat je kerst alleen met je gezinnetje wilt vieren.Veel sterkte en moed in deze dagen.Groetjes

Gepost door: curly | 16-12-06

Lucretia Nog een snelle dikke knuffel geven se, want met deze weer is elke gezelligheid best welkom!!!! AL die lichtjes aan nu... Lieve vlammekes allom!!! XXX

Gepost door: boogiepeter | 16-12-06

KERSTMAN! Ik wil ook dit jaar speciaal rustig door brengen na mijn operatie wegens borstkanker , ben ook nog dikwijls moe,we zien wel wat het worden zal,maar bij moeder in het rusthuis heb ik wel al voor heel veel sfeer gezorgd, en daar voel ik mij heel goed bij ,zij is dan ook de liefste moeder die bestaat,! IK DUIM VOOR JELIEVELING!!

Gepost door: Maria | 18-12-06

De commentaren zijn gesloten.