31-12-06

Hap, hap, hap, happy new year ...

 

Op nieuwjaar  wordt er bij ons in de familie tamelijk getafeld. Vermits oudjaar dit jaar maar kalmpjes wordt gevierd - vanavond knusjes bij elkaar met een nog te bedenken gerechtje... en vast en zeker een glaasje champagne - zullen we morgen onze 'schade' inhalen...

 

Morgen zal mijn menu er ongeveer als volgt uitzien:

 

Glaasje champagne met hapjes in aperitiefglaasjes

Geen soep ! Daar houden mijn kinderen niet zo van ...

Gegratineerde oesters

Eendenborstfilet met wintergarnituur en pommes-duchesse

Trio vruchtenmousse

 

Hier houdt het dan niet mee op. Er wordt ook nog gebak geserveerd bij mijn ouders - eigen werk van m'n moeder ! - en 's avonds hebben we dan nog een uitgebreid kaasbuffet begeleid van de meest tongstrelende wijnen uit mijn schoonbroers kelder. Met z'n 35 zullen we zijn... een hele familie! De kindjes - de 10 achterkleinkinderen van Marc's moeder - zullen hun nieuwjaarsbrief voorlezen met veel mooie beloften en wensen. Er zullen er een paar zijn die het met een trillerig stemmetje en knikkende knietjes zullen doen... Maar waar ik het meeste naar uitkijk is dat Rune haar eerste nieuwjaar zal vieren. Ze is bijna 6 maand nu... Ben benieuwd hoe ze zal reageren in die drukte... Heb haar een leuk geschenk gekocht en ze krijgt ook nog wat geld voor haar spaarpot.

 

Ik geef jullie hieronder nog wat receptjes mee... voor diegenen die nog op zoek zijn...

 

APERITIEFGLAASJES

Voor +/- 8 glaasjes per recept

 

Garnalencocktail met appel

Meng 150 g grijze garnalen met 2 eetl. zure room, 1 koffielepel kerriepoeder, peper en zout.

Rasp 2 appelen (jonagold) fijn en meng er 1 eetl. citroensap door.

Snipper 2 eetl. Dille fijn.

Verdeel de geraspte appel over de aperitiefglaasjes. Strooi er telkens wat fijngesnipperde dille over en vul aan met een laagje garnalen in zure room. Werk af met een fijn takje dille.

 

Avocado met kippenwit

Plet het vruchtvlees van 1 avocado fijn met een vork en meng er 1/3 plantje fijngehakte dragonblaadjes en 2 koffielepels citroensap onder. Kruid met peper en zout.

Pel 2 trostomaten (dat gaat makkelijk wanneer u ze 10 sec. in heet water houdt), mix tot een smeuïge coulis en meng er 1 eetl. olijfolie, 1 koffielepel wittewijnazijn, peper en zout onder.

Snij 75 g kippenwit in fijne reepjes (gebakken)

Verdeel het kippenwit over de aperitiefglaasjes. Leper er de avocadomousse over en eindig met de tomatencoulis. Werk af met een blaadje dragon.

 

Garnalencocktail met komkommer

Nodig (4pers)

  • 200 g grijze garnalen
  • ½ kleine komkommer
  • ½ sinaasappel
  • 2 el fijngehakte verse dille
  • zout en versgemalen zwarte peper
  • 75 g waterkers
  • 100 g Griekse yoghurt
  • 2 el olijfolie extra vierge
  • mespunt chilipoeder (of…Italiaanse kruidenmix)

Bereiding:

Schil de komkommer en snijd het stuk in de lengte doormidden. Schraap de zaadjes eruit en snijd de komkommer in kleine blokjes.

Rasp 1 theelepel oranjeschil van de sinaasappel en pers de sinaasappel uit. Schep in een kom de komkommer met de geraspte sinaasappelschil, dille en 2 eetlepels sinaasappelsap door elkaar. Breng het mengsel op smaak met zout en peper.

Verwijder de grove takjes uit de waterkers. Leg in vier rechte (whisky)glazen een laagje van waterkersblaadjes.

Schep de helft van de garnalen erop en verdeel de komkommer erover. Schep de rest van de garnalen erop.

Roer de yoghurt los met de olijfolie en breng het sausje pittig op smaak met zout, peper en chilipoeder. Schep in elk glas een lepel van het sausje.

 

gegratineerde_oestersLucretia

Gegratineerde oesters

Nodig (4 pers)

  • 12 Zeeuwse oesters (als hapje - of 24 als voorgerecht!)
  • 2 sneetjes oud wit brood
  • 2 geperste tenen knoflook
  • 2 el fijngehakte peterselie
  • 50 g geraspte manchego of belegen kaas
  • 1-2 eetlepels olijfolie
  • 2-3 eetlepels medium dry sherry of witte wijn

Bereiding:

Verkruimel de sneetjes brood met korst heel fijn (in de keukenmachine) en meng ze in een kom met de knoflook, peterselie en kaas.

Houd een oester met één hand tussen een dubbelgevouwen theedoek vast met de platte schelp boven. Houd hem recht en steek met een scherp, puntig mes in het scharnier dat aan de achterkant van de oester zit. Wrik het mes neer binnen met een kort draaiende beweging, zodat de schelp open gaat. Snijd langs de kier de boven- en onderschelp los van elkaar.

Verwarm de ovengril voor.

Haal de oesters uit de schelp, reinig de holle kant van de schelp en leg de oesters terug in de schelp.

Leg de schelpen met oesters op een bakplaat en sprenkel er wat sherry (of  witte wijn) over. Strooi het broodkruimmengsel erover, druppel er nog wat olijfolie over en schuif de bakplaat 10 cm onder de hete grill. Laat het broodkruim in 2 minuten goudbruin kleuren.

Serveer ze op vier borden als borrelhapje of als voorgerecht op een bedje van waterkers.

 

Aan iedereen die hier langskomt wens ik al een ...

newn20yaer

30-12-06

Triootje ...

cartoon-triocxor-161N Rfallcollection_rep

 

 

 

 

 

 

 

trioOp nieuwjaarsdag komen de kinderen 's middags eten en ik ben zo stillaan een menuutje aan 't samenstellen. Wat het wordt als dessert weet ik al: een trio van vruchtenmousse. Zo zie je maar... de vlag dekt niet altijd de lading hé

 

 

Wat heb je nodig voor 4 personen?

  • 200 gr frambozen (heb ik lekker zelf in de diepvriezer - eigen kweek!!)
  • 2 kiwi's
  • 4 passievruchten
  • 2 dl room
  • 6 eetl. suiker
  • 200 g kokoskoekjes (Poppies - te vinden o.a. in Colruyt)

Voorbereiding: verkruimel de kokoskoekjes (doe ze in een plastic zak en rol fijn met de deegrol of een glazen fles) Hou er 4 (of 6: dan heb je er 2 om tussendoor zelf op te eten...) opzij voor de afwerking.

Bereiding (15 min)

  1. Mix het vruchtvlees van elke fruitsoort apart fijn (de frambozen kan u diepgevroren fijnmixen) en voeg per soort vruchtvlees telkens 2 eetlepels suiker toe. (wel best even proeven zodat het niet al te zoet wordt)
  2. Klop de room stijf en verdeel in 3 gelijke delen.
  3. Meng onder elk deel room telkens 1 soort gemixt fruit.

Afwerking: neem hoge glazen en begin met een laagje frambozenmousse, daarop een laagje verkruimelde kokoskoekjes, dan een laagje kiwimousse, opnieuw een laagje verkruimelde koekjes en een laagje passievruchtenmousse. Versier elk glas met een kokoskoekje!

xmas3

En nu nog effe brainstormen voor de rest...

29-12-06

Rond getal ... 20.000 bezoekers ...

sham2Ik kan het bijna niet geloven: 20.000 bezoekjes kreeg ik sinds ik mijn blogje begon vorig jaar op 4 december. Wat begon als een medium om dingen van me af te schrijven is ondertussen uitgegroeid tot een communicatiemiddel met andere bloggers, vrienden, borstkankermaatjes, familie, etc... Een manier om dingen te laten weten - leuke dingen door te geven over mijn kleinkind Rune, enz...

Op deze manier heb ik al een paar fijne mensen leren kennen.

Allen dank daarvoor - TWINTIGDUIZENDMAAL dank !

Daar drinken we op ! En weten jullie wie mijn 20.000ste bezoeker was? Inderdaad BOOGIEKE ! Bedankt man... Steeds welkom en de champagne staat hier koud hoor!

728

a9

 

En 'k zal nu maar beginnen met een blogronde om iedereen een bedankingskusje te geven hé....

 
 

Update ... Rune ...

Even een update in verband met Rune. Deze morgen, heel vroeg, vertrok ze met haar mama naar het ziekenhuis. De hechtingen mochten er uit en haar neusje zou worden vrijgemaakt. Gelukkig is deze keer alles heel snel gegaan (vorige keer had dat arme kindje gegeten om 9 uur 's avonds en moest ze nuchter blijven - de volgende dag, om 7 u 's ochtends, moest Rune in het ziekenhuis zijn en K. en V. hoopten dat het onmiddellijk haar beurt zou zijn om te worden geopereerd; maar nee hoor, pas om kwart over 9 kwam de anesthesiste haar halen. Rune was toen al meer dan een uur aan het huilen van de grote honger. Ze was toen met niks te troosten). Vandaag heeft K. amper een kwartiertje moeten wachten alvorens ze terug bij Rune mocht in de ontwaakzaal. De verdoving was deze keer enkel via een maskertje en niet met een infuus. Zonder verdoving zou het heel moeilijk zijn om zo'n kleintje stil te houden bij zo'n precisiewerk aan zo'n klein snoetje. Na 2 uur mocht ze al terug naar huis zodat vanaf nu alles terug normaal verloopt. Nu kunnen we echt aan Nieuwjaar beginnen denken.

IMG_9450

100_9142operatie

De laatste nieuwe hobby van Rune is: boekje lezen van Nijntje... Ze kan er een hele tijd zoet mee zijn. K. haar mama, was ook zo gek op Nijntje van Dick Bruna. Is een interessant figuurtje om na te tekenen en dan te laten inkleuren door de kindjes als ze al wat groter zijn. Heb dit dan ook vele malen mogen doen toen mijn kinderen klein waren.

100_9165hobby

17:22 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (7) | Tags: rune, hechtingen, ziekenhuis, thuis, update, nieuwjaar |  Facebook

28-12-06

Rariteiten stokje ...

stokje

 2 van mijn blogvriendjes - Breydel en Lost - stuurden mij een stokje... de bedoeling is om 6 rariteiten over mezelf op te noemen ...  Z E S maar ??? Hm... hoe begin je daaraan? Ik ben al altijd een 'rare' geweest en ik vermoed dat 'anderen' heel vééééééél rariteiten van mij zouden opnoemen mochten ze hier een forum krijgen... hahaha. 'k Zal hier dus zelf maar een poging wagen en er de 6 'normaalste' rariteiten uithalen...

  1. Ik las op andere blogjes dat ze iets hadden met tellen... zelf heb ik iets met nummerplaten. Vroeger reed ik alle dagen ettelijke kilometers voor mijn werk en met wat houdt een mens zich zoal bezig tijdens het rijden? Juist, ja, nummerplaten lezen... niet normaal eigenlijk. Het is me zelfs MEERDERE keren overkomen dat ik zeker wist dat ik die nummerplaat al ergens was tegengekomen.
  2. We eten hier niet zoveel frietjes van het frietkraam maar als mijn ventje er toch gaat halen moet dat steevast met provencaalse saus zijn. In de frituur 'de grote honger'  weten ze al van buiten wat ze voor mij moeten bestellen. Sinds jaaaaaaaaaaaren heb ik nooit iets anders op mijn frietjes gegeten. Als ik thuis frietjes bak hoeft daar niet persé saus op maar van de frituur ALTIJD p*r*o*v*e*n*c*a*a*l*s*e   saus! Die saus staat niet standaard in de frituur op het aanrecht omdat die bijna nooit wordt besteld.
  3. Ook iets raars ... en dat moet dan waarschijnlijk wel echt raar zijn want ik vind het zelf raar: als ik een glas water drink kan ik dat NOOIT helemaal opdrinken. Er blijft ALTIJD een slokje water in het glas. Ik zal dat slokje nadien ook altijd weggieten alvorens ik mij een nieuw glas water inschenk.
  4. Iets heel vervelends en echt wel raar... alhoewel ik heel graag op reis vertrek haat ik het om valiezen te maken. Ik KAN DAT WERKELIJK NIET... ik ben er uren mee bezig. Zelfs al maak ik een lijstje van wat ik standaard wens mee te nemen toch ben ik er uren zoet mee. Daarbij hoort ook nog dat ik niet aan het maken van valiezen kan beginnen alvorens mijn slaapkamer eerst op te ruimen. De kamer moet netjes liggen voor ik er aan begin - de deur dicht en dan alles uit mijn kleerkast halen... en dan maar wikken en wegen.......pffffffff......telkens zeg ik tegen mezelf: "dit overkomt me volgende keer niet weer" maar ja hoor... het overkomt me WEL de volgende keer.........
  5. Als we op vakantie gaan, of het nu voor slechts 2 dagen is of het is voor 2 weken, mijn huis ZAL gepoetst worden voor ik vertrek. Ik kan mijn deur niet zomaar dichttrekken. Raar... want als ik weg ben komt er toch niemand in mijn huis... (nu moet ik zeggen dat, sinds ik ziek werd, ik daar wel iets gemakkelijker in geworden ben... gelukkig maar!)
  6. Nog iets wat met poetsen te maken heeft: het aanrecht in de keuken moet altijd opgeruimd en gepoetst zijn. Dat is iets wat ik overgehouden heb - deels aan de tijd dat ik op internaat zat (daar kwamen de nonnen elke dag controleren of we onze lavabo wel hadden gepoetst - dat moest toen nog met Vim = schuurpoeder - ze hadden zo'n minachtende manier van doen door met hun vinger in de lavabo te wrijven en die dan onder je neus te steken als je het niet goed had gedaan...) en ook wel een beetje van toen ik ging babysitten bij mijn tante. Even verklaren: thuis hadden we een wit-porseleinen wasbak in het aanrecht. Die was oud ... maar bij mijn tante hadden ze een mooie moderne dubbele inox afwasbak en telkens als ik daar alleen was begon ik die te poetsen en te laten blinken (een combinatie van Vim en azijn deed dat blinken als een spiegeltje...) Ik was echt jaloers dat wij thuis zo geen afwasbak hadden. 11 jaar was ik toen en verliefd op een afwasbak. Hahahaha...

Ik kan eigenlijk nog wel even doorgaan, maar zal jullie dat maar besparen.

Terwijl ik dit zo allemaal aan het opschrijven was dacht ik eigenlijk dat al die 'rariteitjes' de eigenheid van een persoon bepalen. Elk mens is uniek en dat is het mooie er aan vind ik.

Hm... nu moet ik dit stokje nog doorgeven aan 6 andere bloggertjes... even denken... ik weet natuurlijk niet goed wie het al allemaal heeft gehad maar zal het er maar op wagen: Elly, Isabel, Ingeborg, Den Dwarsligger (Nicole)Romina en Car(T)... ik ben benieuwd naar jullie 'rariteiten'...

26-12-06

Prettige Kerstdagen ...

Inderdaad... prettige kerstdagen hebben we beleefd! Op kerstavond waren we bij K. en Rune samen met onze zoon H.

Rune zag er heel goed uit na haar operatie. Ze begint terug te lachen en haar oogjes fonkelen opnieuw als je tegen haar spreekt... Ze wil jullie tonen hoe mooi haar neusje en haar mondje geworden zijn... Mooi hé!

100_9134rOperatie

Het was gezellig zo met onze kinderen en ons kleinkindje samen kerstavond vieren. Glaasje(s) champagne als aperitief met warme hapjes - daarna voor K. en H. een bordje zalm-heilbot en voor Marc en mij Ganzenleverpastei & Gerookte eendenborstfilet met gelei van Japanse kwee en uienconfijt met een getoast volkoren rozijnenbroodje. Als hoofdgerecht Pangasiusfilet met zalmvulling in blanke botersaus  met tagliatelle en als dessert (op aanvraag !!) 'eenvoudig' Viennetta. We wilden het heel eenvoudig houden en gewoon genieten nu Rune terug thuis was. Haar papa kon er niet bij zijn want die moest koken voor de gasten in zijn restaurant.

Op kerstdag - heel vroeg 's morgens - zijn we met H. naar de Ardennen vertrokken. Vorig jaar, toen ik op kerstdag in het ziekenhuis lag had ik mij voorgenomen om dit jaar kerstmis op een andere, heel rustige manier door te brengen en 2 weken geleden kwam H. geheel onverwacht ook met het voorstel om eens iets anders te doen met kerstmis ... samen gaan wandelen misschien...? Momenteel kan ik inderdaad nog niet goed tegen de drukte... en druk zou het geworden zijn... de familie kwam samen en dan zijn er toch ongeveer 35 personen aanwezig en dat zag ik echt niet zitten. Volgende week - op Nieuwjaar - komen dezelfde mensen terug samen en dat is voldoende voor mij.

We logeerden in Vresse in hotel/restaurant Le Relais en brachten er 2 heerlijke dagen door. Gisteren voormiddag een korte wandeling gemaakt langs de Semois in Vresse en in de namiddag eentje van 7,5 km in Orchimont. Voor diegenen die het daar een beetje kennen in Orchimont: we maakten wandeling 29  (les Moinils) en die duurt ongeveer 2 uur. De wandelkaart kochten we in restaurant Auberge St. Martin  (dat werd tot vorig jaar uitgebaat door een nicht van mijn man en ik wist dat zij toen ook wandelkaarten verkocht) 's Avonds lekker gesoupeerd in Le Relais. 2 negatieve punten in Le Relais: de bedden hebben echt wel heel slechte matrassen en zeer vervelend is het onvoldoende warme water... vanmorgen met koud water gedouched ... brrrrrrrrr...

Vanmorgen een aperitiefwandeling gemaakt naar Laforêt (een kunstenaarsdorpje) vlakbij Vresse - in april waren we hier ook en toen was het kleine dorpje heel mooi versierd met bloembakken en kwam je hier en daar toch nog eens een wandelaar tegen. Nu was het stil en verlaten. De enige vernieuwde taverne die ze hadden staat nu te koop en de andere was gesloten...  geen aperitief dus! en zo kwam ik op het zotte idee om naar Bouillon te rijden. Geheel overbodig natuurlijk... eigenlijk is daar niet zoveel te beleven... behalve: de rit erheen en de hééééééérlijke warme chocolademelk met slagroom in Hotel de la Poste. (19 jaar geleden logeerde ik in dit hotel toen ik in opleiding was als vertegenwoordigster bij tandartsen) Voor een bezoek aan het kasteel van Bouillon hadden we echt geen zin... als je dat al een paar keer hebt bezocht hoeft dat niet echt meer...

sign's Namiddags hebben we Marc gedropt (wegens rugpijn ...) bij zijn nonkel in Petit-Fays en hebben H. en ik daar nog een heel mooie wandeling gemaakt. Het was prachtig vandaag om te wandelen. Alles was wit aangevroren - er liggen dan van die mooie ijskristallen op de takken... De wandeling begint achter de kerk in Petit-Fays  langs de Rue des Pres Lauvaux en het wandelpad duikt dan het bos in. Je loopt de ganse tijd langs kabbelend water en na een uurtje doorstappen in het bos kom je terug op de weg naar Vresse uit. Van daar af is het nog 2 km teruglopen langs de weg naar Petit-Fays maar we hebben wijselijk onze chauffeur gebeld om ons op te halen... leve de gsm... en leve onze chauffeur... De weg is daar vrij hellend en dat wou M. me besparen.

Nog een lekker kopje koffie gedronken bij E. en M.J. met een specialiteit uit Bouillon: 'suikertaart' en dan héééééééééél voldaan terug huiswaarts gekeerd.

Echt een weekend om over te doen !!!

24-12-06

Kerstmis thuis ...

Dag lieve bloggertjes,

even melden dat de kleine Rune terug thuis is in haar vertrouwde nestje. Ze maakt het heel goed - alleen het lachen zoals vroeger lukt nog niet zo, maar dat komt natuurlijk wel - af en toe een glimlachje kan er wel af en haar sprekende oogjes heeft ze natuurlijk ook behouden. Ze doet het heel goed en heeft de ganse nacht doorgeslapen... het is toch altijd knusser in je eigen bedje te slapen dan in zo'n reuzegroot kinderbed in het ziekenhuis. Een fotootje van haar komt later wel. Filmsterren hebben toch ook liever niet dat ze met een pleister onder hun neus(je) op televisie verschijnen hé! Maar één ding is zeker: het is een pracht van een mensje!

Voor kerstmis wens ik jullie allemaal het volgende:

Meer tijd om van kleine dingen te genieten

Rustig stil te staan bij mooie momenten

Een dosis moed om tegenslagen te overwinnen

En veel vriendschap om harten te verwarmen.

Allemaal een kerstknuffel en geniet van de sfeer...

Na kerstmis maak ik zeker terug een blogronde. Nu wil ik het even wat rustig aan doen maar dat begrijpen jullie wel.

22-12-06

Rune's Day ...

Gisterenavond zijn we nog afscheid gaan nemen van ons Runeke zoals we haar al 5 en een halve maand kennen. Haar lieve snoet... haar lachende oogjes... Het is echt een leuke avond geworden: ze zat mee met ons aan tafel in haar kinderstoel en genoot precies van ons te zien eten... Daarna meegeweest met Kim om haar een badje te geven: zodra de badkraan wordt opengedraaid en ze het water hoort schatert ze het uit - ze is dol op water en dol op het ganse ritueel.

Naar het ziekenhuis neemt ze een speciale talisman mee en van ons kreeg ze beertje Tatti mee als mascotte.

IMG_9841

IMG_9832IMG_9844

 

 

 

 

Vanmorgen werd ze geopereerd: haar lipje werd gesloten en aan haar neusje werd ook een correctie gedaan. De ingreep gebeurde op de afdeling plastische chirurgie door Dr. Roche. (Dezelfde artse die precies een jaar en 1 dag geleden ook mij opereerde ...) Alles is goed gegaan. Heb daarnet een belletje gekregen van K. dat ze op haar kamertje is en dat ze wakker is. Heb haar horen wenen door de telefoon. Klaaglijk en een beetje hees... Ze zal ook wel honger hebben. Sinds gisterenavond 9 uur heeft ze niet meer mogen eten... Om 7 uur moesten ze in het ziekenhuis zijn en wat ik gisteren vreesde was inderdaad zo: ze was NIET als eerste aan de beurt! Pas om 9u15 kwam de anesthesiste haar halen... ze heeft de hele tijd geweend van de honger... nog een geluk dat ik het niet wist. 'k Heb zo al niet goed geslapen vannacht.

Ik denk nu aan K. en V... hun hartje zal geklopt hebben tegen 200 per uur als ze Rune moesten afgeven... ze zullen ook moeten wennen aan haar snoetje. Het nieuwe neusje en haar kleine mondje... Het worden nog spannende dagen maar alles is goed gegaan en dat is het voornaamste.

Rune dankt jullie allemaal voor het medeleven (heb haar verteld van de berichtjes die ik kreeg op de blog, via sms, de kaartjes, de telefoontjes...) en wenst jullie allemaal een Prettige Kerst en een gelukkig 2007!

IMG_9598

 

UPDATE: Ik was deze middag even bij Rune in het ziekenhuis. Ze slaapt nog veel door de pijnstillers die ze heel regelmatig krijgt. Door de intubatie is haar keeltje en luchtpijp een beetje geschonden  en dat doet pijn als ze huilt. Het klinkt echt zielig... gelukkig mag ze uit haar bedje worden genomen zodat K. haar toch een beetje kan wiegen en knuffelen. Dan slaapt ze ook weer snel in zodat ze niet moet huilen. Op een gegeven moment had ik zin om mee te huilen met haar - als je haar hoort wenen klinkt het heel raar - rauw eigenlijk... Tussen twee huilbeurten kon er plots toch een heel klein glimlachje af - mijn hart smolt! Morgen zal het wel beter gaan denk ik. Ze heeft toch al een flesje kunnen drinken. Dat is een goed teken. En morgen mag haar verhemelteplaatje er terug in - dan kan ze beter de fles drinken. Gelukkig mag K. bij haar blijven - samen in één kamer; dicht bij elkaar.

Rune ziet er helemaal anders uit nu... haar bekende mondje is weg. Ze zag er wel prachtig uit - mooi ... precies een ander kindje... ik was helemaal niet geschrokken maar het is nog even wennen. Het is een schatteke.

Dank aan allemaal voor al jullie lieve meevoelende reakties !

21-12-06

De kunst ...

Ik leer dag na dag

de kunst van het wachten,

de kunst van het weten,

de kunst van het zien,

de kunst van het niet-beoordelen,

de kunst van het leven met het onaffe,

de kunst van het helen,

de kunst van de liefde,

de kunst van het genieten.

 

Ik leer dag na dag

De kunst om mezelf te bevrijden,

De kunst om anderen vrijheid te gunnen,

De kunst om te zijn wie ik ben,

 

Ik leer de kunst van het danken

Om wat was, is en komen zal.

Ik leer leven

Dag na dag.

Bron: ‘Als ik troost kon zijn’ van Claire vanden Abbeele

12:29 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) | Tags: de kunst, leven, gedicht |  Facebook

19-12-06

Kerstmarkt, blogvrienden, kerstkaarten ...

 

Eindelijk, eindelijk ben ik hier weer eens geraakt… het was niet mijn bedoeling mijn blogje in de steek te laten maar ik had me voorgenomen om eerst en vooral de KERSTKAARTEN te schrijven. Gisteren mijn adreslijst aangepast en vandaag zijn ongeveer alle kaartjes geschreven. Het zijn er 71 geworden… een heel pak. Ik heb ze ook allemaal voorzien van een klein gedichtje en daar kruipt wat werk in. Met volle moed was ik deze morgen begonnen maar al gauw moest ik vaststellen dat het met mijn geopereerde hand toch niet zo vlot ging … al dat geschrijf. Heb er toen iets op gevonden: het gedichtje geprint op een kalkpapier en dan in de kaartjes gekleefd met nog een klein handgeschreven tekstje erbij. Zo… morgen nu nog posten – dan komen ze nog voor de Kerst aan.

 

 

IMG_9709

IMG_9710IMG_9707

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_9728IMG_9716IMG_9715

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_9720

IMG_9719IMG_1425

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorige zondag zijn we – zoals jullie al wel kunnen lezen hebben op de blogjes van Beesken, Borriquito en Emmy – naar de Kerstmarkt in Lokeren geweest.

Het is een superleuke dag geworden. ’s Middags afgesproken met Emmy en haar man in La Barakka en daar samen gegeten. Tegen 2 uur gaf Beesken een seintje dat ze ook was aangeland met G. We hebben allen samen nog een kopje koffie gedronken en dan zijn we de Kerstmarkt gaan verkennen. Ik vond het spijtig dat er op deze Kerstmarkt zo weinig typische kerstartikelen te krijgen waren – zoals je ziet op vele Duitse kerstmarkten. De meeste kraampjes waren eet- en drankgelegenheden met hier en daar wel eentje die een echte verkoopstand had. Dat hield ons echter niet tegen om plezier te maken – zelf de regen deerde ons niet. Op een gegeven moment kwamen we daar wel een heel bijzonder figuur tegen, vermomd onder een petje… G. had als eerste een vermoeden wie het was… en ja hoor het was hem: de one and only BORRIQUITO…

We hadden al een ganse tijd lopen speuren naar hem: hieronder zien jullie enkele foto's van mogelijke kandidaten:

 

 

IMG_1352IMG_1383IMG_1384

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_1412

IMG_1416

IMG_1435

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_1417

IMG_1353

IMG_1430

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pfff.... wat een gedoe dat gezoek ... maar eindelijk werden we beloond voor de moeite...

 

 

 

IMG_1419

IMG_1421

IMG_1361

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_1371

IMG_1369

IMG_1367

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eigenlijk een stille man… niet zoals we hem kennen van op zijn blogje. En tot onze grote verwondering klikte het meteen met onze EMMY… wat die 2 daar allemaal te bespreken hadden in dat 'kotteke'  dat weet ik eigenlijk niet… het ging er heel gemoedelijk aan toe en Emmy’s ventje stond erbij en keek er naar…  Gelukkig is het niet elke week Kerstmarkt … hahaha…

 

 

 

IMG_1397

IMG_9731IMG_1359

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ja onze Emmy… het is me er eentje… We hebben nadien bij een lekker dessertje en een kopje koffie naar haar fantastische verhalen geluisterd… we hebben wat afgelachen – de lachspieren deden er ’s avonds pijn van…

 

 

 

 

IMG_1436IMG_1427IMG_1429

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Emmy heeft het snel weer goedgemaakt met haar ventje - ze waagden zich zelfs aan een dansje op countrymuziek... en Borriquito.... die verdween stilletjes met tranen in de ogen... al mompelend: "Emmy, vergeet me niet... tot vanavond op den blog???"

 

IMG_1426

 

 

IMG_1356IMG_1365IMG_9729

23:38 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook

16-12-06

Off-days met een 'Markant' Visje Gezond ...

Animation17Enkele dagen geen zin gehad om een postje te plaatsen... een paar off-days! Ik bemerk dat als ik iets doe buiten mijn kunnen - als ik over mijn grenzen ga - dat ik het de volgende dagen moet bekopen.

Donderdag was zo'n dagje: het begon al 's morgens... geen zin om iets te doen. Ik zou tegen 10.30 u naar het Inloophuis van het VLK gaan naar de 'koffieochtend' maar heb dat toch maar niet gedaan.

Eigenlijk stom, want de vorige dag had ik nog gedacht om dit te combineren met een afspraak die ik daar toch had met een Licentiate Psycho Sociale Wetenschappen. Ik had met haar in het Inloophuis om 13u30 een gesprek. Zij doet een onderzoek naar "De meerwaarde van een oncologisch revalidatieprogramma op de kwaliteit van leven bij adjuvant behandelde vrouwen nà borstkanker". Die informatie is van belang om mensen in deze situatie goed te kunnen ondersteunen. Mijn deelname aan het onderzoek bestaat uit de medewerking van twee gesprekken naar mijn ervaringen daaromtrent.

Aan die afspraak heb ik me uiteraard gehouden. Achteraf was ik 'uitgeblust' - hondsmoe was ik...van een uurtje intensief praten... 

versiering-11In de vooravond een bezoekje aan mijn moeder gebracht. Het was een speciale dag voor haar. 75 jaar werd ze... Nogmaals: GELUKKIGE VERJAARDAG MA!

Waarschijnlijk zal ze wel gezien hebben dat ik moe was en het vervelende is dat ik dat niet altijd wil zeggen. Soms denk ik dat ze het niet goed begrijpt wat er dan met mij aan de hand is ... hoe leg je het uit aan iemand die altijd zelf energiek geweest is dat je al moe wordt van te praten; van te telefoneren; van aandachtig te luisteren... 'k begrijp het zelf af en toe niet goed. 'k Wordt soms kwaad op mezelf maar ik weet dat ik me daar moet bij neerleggen. Dat het wel over zal gaan.

Diezelfde avond had ik dan nog een afspraak. 'k Had me ingeschreven bij MARKANT voor de jaarlijkse kookles (tegen de feestdagen uiteraard...) met als titel 'Een visje gezond'. Gelukkig had ik afgesproken met mijn zus en A'ke om te gaan... anders had ik waarschijnlijk mijn kat gestuurd. Maar ik moet zeggen dat we ons wel hebben geamuseerd en bovendien waren de recepten zeer goed. Alles werd ter plaatse bereid door een dame en we konden proeven met een glaasje wijn erbij.

 Hierbij één van de recepten:

Tarbot met zalmvulling in blanke botersaus

Benodigdheden voor 4 personen: 4 tarbotfilets van elk 150g, 300g verse zalmfilet , 2 eiwitten, 4 eetl. room, fijn gesneden bieslook, 12 groene asperges, 12 mange-tous, peper, zout.

Blanke botersaus: 250g melkerijboter, 6 fijn gehakte sjalotten, 1dl droge witte wijn, 1 scheutje azijn, peper, zout

Garnituur: 4 takjes dille en cayennepeper om op de randen van de borden te strooien

Werkwijze:

1.      Sjalotten reinigen en fijn snijden

2.      Peultjes en asperges reinigen

3.      Sjalotten met wijn, azijn en peper + zout zachtjes laten inkoken tot de helft

4.      De zalm in grove stukken snijden

5.      In de keukenrobot de zalm, eiwitten, room, peper, zout cutteren

6.      Bieslook toevoegen en nog even mee cutteren

7.      De stukken tarbot in 2 plakken snijden en er de zalmmousse tussen leggen (in ovenschotel). Even aandrukken en de zijkanten met een mes gladstrijken

8.      De groenten beetgaar koken in gezouten water (zonder deksel om kleur te behouden)

9.      De vis kruiden en 8 minuten stomen of in de oven plaatsen gedurende 20 min op 180 °

10.  De boter uit de koelkast halen en stukje voor stukje onder de sjalottenreductie kloppen. Deze saus zeven en op smaak brengen.

11.  De groenten laten uitlekken

12.  De groenten en de vis op voorverwarmde borden schikken

13.  De saus rondom scheppen en elk bord versieren met een takje dille.

Eet smakelijk !

versiering-15

14:17 Gepost door Lucretia in Recepten | Permalink | Commentaren (40) | Tags: off-day, recept, tarbot, markant, verjaardag, moeder |  Facebook

13-12-06

Geen zin in Kerstdag ...

kersthuis 5Vorig jaar rond deze periode van het jaar was het heel moeilijk voor mij. Begin november 2005 vernam ik dat ik borstkanker had en door allerlei omstandigheden - buiten mijn wil om - werd de operatiedatum steeds verder vooruit geschoven. Door een paar missers wegens slechte communicatie werden eerst de chirurgische puncties uitgesteld met een week (ik lag al 20 minuten op de behandeltafel toen ik te horen kreeg dat het niet doorging - mijn gynaecoloog was vergeten meedelen dat ik diende te stoppen met de bloedverdunners die ik neem...en ik was niet in staat om daaraan te denken), daarna werd uiteraard ook de afspraak voor bespreking met de gyneacoloog met een week opgeschoven. Vervolgens ging het fout bij de plastisch chirurg Dr. H. Ik kon pas eind november een afspraak krijgen en toen ik daar was (na onderzoek en bespreking) kreeg ik te horen dat ik opnieuw een afspraak diende te maken met een collega plastisch chirurge omdat Dr. H. voor 3 maanden naar Indië vertrok. Moordend was dit... op een gegeven moment wou ik zelfs niet meer weten van reconstructie - ik wou gewoon die kanker weg. Ik had zo'n angst omdat er niets gebeurde en ik steeds weer langer diende te wachten. Voor die nieuwe afspraak bij Dr. R. moest ik nog eens 14 dagen wachten...

Ondertussen was ik bezig met het voorbereiden van het 50-jarige Huwelijksjubileum van mijn ouders en ik kon en wou hen met de beste wil van de wereld niet inlichten over mijn toestand. Ik wou hen dit besparen tot na HUN feest. Steeds moest ik maar doen of er niks aan de hand was. Op dat moment waren er maar een handvol mensen die wisten wat me te wachten stond.

Op een gegeven moment heb ik mijn zus gevraagd - mocht ik toch voor 25 november kunnen geopereerd worden - dat zij er dan voor zou zorgen dat hun feest toch kon doorgaan. Uiteindelijk heb ik dus moeten wachten voor opname in het ziekenhuis tot 20 december!! Gelukkig heb ik de ganse tijd kunnen blijven werken - ik wou er niet aan denken en de enige manier om dit te doen was opgaan in mijn werk. Niet goed natuurlijk... maar zo probeerde ik die lange tijd te overbruggen.

Eigenlijk ben ik zonder angst naar het ziekenhuis vertrokken. Het was een verlossing uit mijn .. hm.. lijdensweg. Die ochtend, heel vroeg, in het ziekenhuis zaten we daar met 3 dames... alle drie om dezelfde reden: BORSTKANKER!

Eén mevrouw was ongeveer 10 jaar jonger dan ik (haar dochter die geneeskunde studeerde had haar mama aangespoord om zich te laten screenen - zomaar - omdat het lang geleden was - gelukkig - anders had het nog veel langer geduurd eer dit werd vastgesteld) en een andere dame - midden 60 - zat stilletjes te wenen. Toen ik een gesprek met haar aanknoopte bleek dat ze een beetje boos was op haar zoon. Die had ergens gelezen dat borstkankerscreening gratis was en had aangedrongen dat ook zij eens een mammografie zou laten doen. Wel, die dame vond dat haar zoon haar dat beter niet had verteld... nu zat ze daar door zijn toedoen (GELUKKIG MAAR vond ik) en vond dat het door die mammografie kwam dat zij borstkanker had... Ik vermoed dat die dame in een soort shocktoestand verkeerde. Ze begreep er niets van dat haar dit kon overkomen.

De volgende ochtend heel vroeg werd ik opgehaald voor de GROTE OPERATIE. Borstamputatie met onmiddellijke reconstructie met weefsel van de buik. Zo'n operatie duurt tussen de 6 à 8 u en ik wist dat ik wakker zou worden op de PACU met in mijn buik en borst een aantal drains. Of ik pijn had? Ja, maar draaglijk - door de pijnstillers in de baxter - en ondertussen lag ik te denken aan de mensen in Pakistan die, door de aardbeving daar, de koude en honger moesten trotseren. Die hadden het veel slechter dan ik. Ik lag daar in een warm bed, onder een speciaal opblaasbaar thermisch deken - vederlicht om mijn gerecontrueerde borst niet te verdrukken -  met om het half uur iemand die mijn wang streelde; mij kwam vragen of het ging; de wond kwam controleren op doorbloeding... een en al aandacht kreeg ik... moest ik me dan slecht voelen? Het was een vorm van zelfhypnose die ik toepaste maar ergens in mijn binnenste schreeuwde ik het uit. Ik wou mijn borst niet kwijt maar wat doe je er aan...

Ik lag dus met de Kerst in het ziekenhuis en een week erna vernam ik dat ik een tweede keer zou worden geopereerd. De sentinelklier was ingenomen door kankercellen dus zouden ze ook nog een okselklieruitruiming doen. De 28ste december werden er 13 okselklieren weggenomen - gelukkig bleken die geen kankercellen te bevatten. Het zag er dus naar uit dat ik ook het nieuwe jaar zou ingaan in een ziekenhuisbed en daar had ik helemaal geen zin meer in... Na overleg ben ik dan toch op oudejaarsavond thuis beland en toen heb ik me voorgenomen dat ik de volgende Kerst iets samen met mijn gezin wou doen. Enkel met mijn gezin - in alle rust en niet met de ganse familie... We hebben nl. de gewoonte om zowel op Kerstdag als op nieuwjaar met de voltallige 38 personen bij een van ons samen te komen.

Dat zag ik toen niet zitten en dat zie ik nu niet zitten. Geen zin in Kerstdag dit jaar... Mijn besluit staat vast: op Kerstavond ga ik bij K. en Rune. Rune wordt geopereerd de 22ste december en dan wil ik hen niet alleen laten. En op 25 december wordt er dit jaar in alle stilte 'gevierd'. Knus... zonder alle drukte... samen genieten van mijn/ons gezin. Dit is iets waar ik echt naar verlang.

kerstbloemen8

12-12-06

Jacht op loslopend wild ... Mysterie opgelost ...

De laaste dagen is het hier een geklik over en weer... van de blog van Emmy, naar die van Beesken... ook nog eens kijken bij Breydel natuurlijk en hier is het ook den zoete inval... Waarom? Wel waarschijnlijk om de enige echte ware Breydel met zijn Wietje te zien te krijgen. Het lijkt wel jacht op loslopend wild.

Om jullie allemaal een betere nachtrust te bezorgen zal ik nu de enige en echte Breydel en Wietje in hun blootje zetten!

Euh... zonder vermomming bedoel ik hé! Ik las bij mizzD ook al dat ze zo slecht slaapt de laatste dagen - ze heeft vannacht zelfs schaapjes geteld... en dat wil ik jullie toch besparen.

Houdt jullie vast hé....hier komen ze.... taraaaaaa

Rudolf krans

oh nee.... foutje... nog even proberen...
 
Animation2

Oeps nee.... 3de keer laatste keer...!

IMG_9635

En merken jullie niks??? Emmy en ik kregen geen koffie... nee, nee, Breydel vond dat we al te veel hadden 'gekoffiekletst of is het gekletstkoffiet of kletstgekoffiet' ...

En neen.... Beesken die krijgen jullie deze keer ook niet te zien. Die was druk doende haar keramiek aan te prijzen... Jammer, volgende keer misschien!

rendierlichtjes

Dé WAARHEID achterhaald ...

Zoals jullie al wel hebben kunnen lezen bij Beesken, Breydel en Emmy (en hier ook natuurlijk) zijn we elkaar tegengekomen op de Kerstmarkt in Itterbeek (bij Brussel) maar wat lees ik nu bij Beesken??? Breydel zou gisteren een foto van haar hebben gepubliceerd op zijn blogje (boven midden) maar ik herken Beesken daar niet op... Raar is dat... ik heb ook een foto van haar genomen en daarop ziet ze er wel heel anders uit... Beesken, Beesken, wie is nou de echte?

IMG_9624

IMG_9627IMG_9632

IMG_9626

 

 

 

 

Wil de echte BEESKEN dan nu opstaan...

11:04 Gepost door Lucretia in Vriendschap | Permalink | Commentaren (13) | Tags: beesken, breydel, emmy, kerstmarkt, itterbeek, brussel |  Facebook

11-12-06

Leuk weekend ...

Men kan zo van die weekends hebben die blijven 'plakken'... ik bedoel dat je er zoveel plezier aan beleefde dat je nog dagen nageniet. Wel vorig weekend was er zo eentje...

Enkele maanden geleden kreeg in van de 'Italiëvrienden' een speciaal geschenk met daarbij de opdracht om daar binnen een bepaalde tijd een keramiek mee te kopen. Ik zocht en ik vond toen 2 zeer mooie beelden bij een blogvriendinnetje. Ik vernam van haar dat zij vorig weekend op de kerstmarkt in Itterbeek zou staan ... en het leek me een leuk idee om haar daar een bezoekje te brengen. Heb toen met een ander blogvriendinnetje daar afgesproken. Met Emmy zou het een eerste ontmoeting worden. Emmy was nl. de eerste die vorig jaar een reactie op mijn weblog plaatste.

Samen met mijn zus M. hebben we een heel toffe, leuke, verrassende namiddag beleefd. Beetje rondgewandeld op de indoor kerstmarkt - hier en daar iets gekocht - een kwisje meegedaan en Cd'tje gewonnen met kerstliederen en véééééééél gebabbeld. G. de partner van Beesken kwam ons meedelen dat er daar nog een bloggertje bleek rond te lopen - eentje met een zééééér grote hoed op en vergezeld van zijn lief vrouwtje Wietje. Toen ik Breydel daar voor 't eerst zag was de verrassing wel compleet. Ik had een heel ander type man verwacht - 'k weet eigenlijk niet goed waarom; je maakt je zo een voorstelling van iemand aan de andere kant van de virtuele wereld en dan blijkt dat een totaal ander type te zijn; raar en heel leuk tegelijk. Nee dames, het is dus geen 'oude facteur' zoals ik me had voorgesteld maar een stoere bink met een tof vrouwke.

Ik wou jullie zooooooo graag een foto bezorgen van die ontmoeting maar er is blijkbaar iets fout gegaan... Zowel Prins Willem-Alexander als Maxima en ook de Kerstman waren daar aanwezig en op het ogenblik dat G. de foto nam zijn ze ongemerkt voor de lens gelopen... Niets aan te doen...

Van links naar rechts zou u normaal volgende personen moeten zien: Emmy, Breydel en Wietje, Beesken en ik.

Kerstmarkt

Na een wel zeer lange 'koffieklets' ben ik heel tevreden huiswaarts gekeerd - het is raar: je 'kent' elkaar enkel van het bloggen - hier en daar eens een reactie plaatsen en plots zie je elkaar in het echt en dan blijkt dat op het eerste zicht nog te klikken ook... Moeten we zeker nog eens overdoen!

Gisteren - zondag - was nog zo'n leuke dag. 's Middags kwamen onze zoon H. en K. onze dochter met Rune hier eten. Na een gezellige maaltijd zijn Marc en ik samen met H. naar Zeeland / Veere vertrokken voor een wandeling aan het Veerse meer. Met het mooie weer had ik geen zin om binnen te blijven en Veere is eigenlijk niet zo ver. Het was de eerste keer dat ik daar kwam. Veere is een historische stad op het voormalige eiland Walcheren in de Nederlandse provincie Zeeland. Het ligt ten noordoosten van Middelburg aan het kanaal door Walcheren en aan het Veerse meer. Bevallige stad met leuke winkeltjes en gezellige bistro's. Zeer mooi en rustig om te wandelen zo langs het water. We kwamen maar enkele wandelaars met honden tegen... Midden december zou het eigenlijk toch vrij koud moeten zijn maar het leek net een lentewandeling... Zeker voor herhaling vatbaar!

08-12-06

Laatste dag Italiëreis ... UITGEREGEND !

Toen we eind oktober-begin november naar Italië / Sorrento reisden waren de weergoden ons zeer goedgezind! De eerste dagen genoten we van prachtig weer - het was er nog vrij warm - 25°, maar.... dan hadden we de laatste dag nog niet gehad !!! Wat zogenaamd een 'hoogdag als een verre verdrongen herinnering aan de tuin van Eden of als een apocalyptisch visioen op het hemels paradijs' zou worden is letterlijk, maar dan ook letterlijk in het water gevallen.

We zouden die dag naar het eiland Ischia varen... op de boot werden we al snel 'lastiggevallen' door iemand die ons een gids en een bus wou 'verkopen' om met ons rond te toeren op het eiland. In eerste instantie wou niemand daar van weten - de prijs was niet mis ! - maar toen het maar bleef regenen èn na een fikse 'afprijzing' werd er toch wijselijk besloten om maar voor de bus en de gids 'te gaan'. Gelukkig maar... achteraf gezien moesten we toegeven dat die keuze wel de enige juiste was geweest...Terwijl ik het woord GIDS opschrijf hoor ik die man nog 'zagen' in zijn gebroken Engels... jullie moeten zich dus niet voorstellen dat we daar veel cultureels aan hebben gehad. Hij èn de bus brachten ons na een tussenstop naar een kuuroord. Wat we daar moesten gaan doen - zeker in de regen - wisten we al helemaal niet (het eiland Ischia is welbekend om zijn kuuroorden) maar dat we ook nog per persoon 3 Euro moesten betalen om langs de 'zwembaden' naar een restaurant te gaan dat ging al helemaal boven mijn (en ons) petje. We hebben die man dan toch wel aan zijn verstand gebracht dat we enkel wat wilden eten... en niet kijken naar de madams en de meneren in een badjas. Geen 3 Euro dus...

Eigenlijk was er op dat moment op het eiland Ischia niks te beleven. Tenzij je misschien houdt van wandelen in de gutsende regen. Na onze nietszeggende rondrit op het eiland hoorden we dat door het slechte weer de jetfoil niet uitvaarde naar Sorrento. We moesten dus wachten op een andere boot die ons naar Napels zou brengen waar we dan opnieuw een ander vaartuig moesten nemen naar Sorrento. Terwijl we daar wachtten in een café in de haven stortte het water uit de hemel - het was een echte zondvloed en de straten stonden blank.  Achteraf gezien waren we wat blij dat die gids met ons mee was - hij heeft er voor gezorgd dat onze tickets voor de jetfoil omgeboekt werden voor een andere boot.

Door het slechte weer en de golfslag was de terugreis met de boot naar Napels en nog een boottocht naar Sorrento iets minder leuk voor sommige mensen. Kerende magen en bleekscheetgezichten waren het gevolg.

Bij onze terugkomst in het hotel konden we de binnenkoer ook niet veilip op zonder onze schoenen en sokken uit te trekken - ook daar stond het water 'enkelhoog'.

IMG_9044

IMG_9042IMG_9040
 
 
 
 
 
 
 
 
 
IMG_9043IMG_0827IMG_0829

 

 

 

IMG_0838IMG_9067IMG_9073

 

 

 

 

IMG_9082IMG_9085IMG_0830

 

 

 

 

IMG_9104IMG_9110IMG_9120

 

 

 

 

IMG_9098IMG_9121IMG_9097

 

 

klik op de foto voor een groter beeld

22:19 Gepost door Lucretia in Reizen | Permalink | Commentaren (40) | Tags: ischa, eiland, italie, italy, regen, kuuroord, boottocht, jetfoil |  Facebook

07-12-06

EU'REKA' ...

Reeds verschillende keren maakte ik in mijn 'postjes' de vermelding van EU'REKA'  (klik voor meer uitleg) - een reïntegratieprogramma voor mensen na kanker.

Tijdens de chemotherapie vond ik in de kamer op de onco-dagkliniek van het Gentse Universitaire Ziekenhuis een foldertje met uitleg over dit project en heb toen meer informatie gevraagd aan de 'borstverpleegkundige'. Ik vernam dat deelname pas kon 3 maanden na de laatste chemokuur. Het is belangrijk dat de patiënt voldoende hersteld is van de kankerbehandeling alvorens deel te nemen. Het reïntegratieprogramma EU'REKA' duurt 3 maanden. In september zijn we gestart met een groepje van (slechts) 6 vrouwen en nu, vandaag -3 maanden later- was het de laatste dag.

fysifit_w_bold

WAAROM EU'REKA'?

De diagnose en de behandeling van kanker is voor vele patiënten een bijzonder moeilijke periode. Gedurende deze periode probeert het voltallige team van de dienst Medische Oncologie de patiënt hierin zo goed mogelijk te begeleiden en te ondersteunen. Hun taak is hier echter niet ten einde. Tijdens, maar ook na de behandeling worden patiënten dikwijls geconfronteerd met extreme (langdurige) vermoeidheid, angst en relationele en sociale problemen, wat hun levenskwaliteit doet dalen en de reïntegratie in het gewone leven moeilijk maakt.

Daarom biedt de dienst oncologie op het UZ/GENT nu een totaal programma als nazorg aan, om zo goed mogelijk met deze problemen te leren omgaan en te verbeteren. Een enthousiast team van medewerkers staat klaar om de patiënt hierin te begeleiden, om hem even goed, en misschiens zelfs beter, te doen voelen als vroeger!

WAT HOUDT HET IN?

Iedere dinsdag- en donderdagnamiddag vindt het programma plaats. Het programma bestaat enerzijds uit een interactieve lessenreeks en anderzijds uit een sportaanbod. Dit betekent dat we zowel op dinsdag als op donderdag konden genieten van één uur durende informatie- en begeleidingsronde en daarna nog van één uurtje sporten.

WAAROM EEN REÏNTEGRATIEPROGRAMMA?

Vermoeidheid, conditievermindering, concentratiestoornissen, lichamelijke veranderingen, angst, relationele problemen,... zijn gekende en veel voorkomende gevolgen van kanker en de behandeling ervan.

EU'REKA' is een NAZORGprogramma die helpt om op een zo goed mogelijke manier om te gaan met deze problemen. Een team van artsen, verpleegkundigen, psychologen, sportdeskundigen, diëtisten en anderen begeleiden de patiënt doorheen het traject na ziekte.

In het project EU'REKA' wordt er aandacht geschonken aan de levenskwaliteit NA de ziekte. Er wordt samen stilgestaan bij het psychische welbevinden en levensstijl.

WAAROM BEWEGEN?

Veel kankerpatiënten zijn moe en niet zomaar een beetje. Men voelt zich uitgeput en heeft vaak zo weinig energie om dagelijkse activiteiten uit te voeren.

Vaak wordt er aangeraden te rusten, maar dat vermindert de conditie alleen maar zodat de vermoeidheid nog meer toeneemt.

Bewegen kan helpen om de conditie terug op te bouwen en om de nevenwerkingen van de behandeling beter te verdragen.

IN DE INTERACTIEVE LESSENREEKS WORDEN VOLGENDE ONDERWERPEN AANGEBODEN:

Omgaan met vermoeidheid - Psychosociale en relationele aspecten - Verantwoord trainen - Rugscholing - Een gezonde voeding - Een gezond slaappatroon - Er goed uitzien - Relaxatietechnieken - Bewust leven: oplettendheid/aandacht - Lymfeoedeem, een ongewenst gevolg van borstkanker - Verantwoord sporten: fysieke training/sport en spel

Toen ik begon aan dit programma was mijn conditie VER ONDER NUL ! Nu, 3 maanden later kan ik 2x 7 minuten lopen (met tussenin 1 minuut stappauze) en nog een half uur een andere sport beoefenen. Tijdens het sporten voel ik ook dat er nu heel veel emotionele zaken naar boven komen. Dingen die ik verdrongen heb tijdens mijn ziekte - ik was altijd nogal vrij positief maar ergens moesten die angsten toch zitten en die hebben nu een uitweg gevonden.

Het is echt een aanrader. Het enige negatieve is het prijskaartje: 240 €

Het ziekenfonds CM betaalt niet terug.... tenzij ze een groepje mondige vrouwen tegenkomt die op hun rechten staan (hm)... en ja hoor... 2 weken geleden kreeg ik de melding dat er 100 € zou worden terugbetaald.

Onze argumenten hebben geholpen ! Als zij gaan inzien dat we deelnamen aan dit programma om terug te kunnen functioneren in de maatschappij - dat we daardoor misschien sneller terug aan het werk kunnen dan kan dit alleen maar een winst zijn voor de ziekteverzekering.

In de toekomst zullen ze niet naast deze projecten kunnen kijken. Er wordt volop onderzoek gedaan over de meerwaarde van een oncologisch revalidatieprogramma op de kwaliteit van het leven bij behandelde vrouwen na borstkanker.

Met dit revalidatieprogramma houdt het natuurlijk niet op. Het is de bedoeling dat ik verder aan mijn conditie blijf werken - het kan ondermeer ook helpen om vroegtijdige osteoporose te voorkomen (osteoporose die in de hand kan gewerkt worden door medicijnen als Arimidex...) en dat ik tijdig voldoende rust neem - vooral nachtrust. De nachtrust is de herstelperiode bij uitstek.

05-12-06

Drukke, verwarrende dag ...

cheecheesigtag-fairywithnecklace-animated

 

Vandaag was een behoorlijk drukke, verwarrende dag voor mij...  een beetje te druk volgens mijn 'kunnen'. Vanmorgenvroeg naar de sociaal assistente van het ziekenfonds geweest. Het zit zo... tijdens de ganse ziekteperiode ben ik maar 1 keer opgeroepen door de controlearts en dat was dan nog helemaal in het begin van de chemoperiode. In de maand juni vroeg ik zelf een gesprek aan - ik wou een paar dagen naar het buitenland; rustig een paar dagen bekomen van de laatste chemokuur en dat werd toegestaan. Sindsdien hoorde ik helemaal niks meer. Omdat ik een paar dingen wou uitzoeken heb ik zelf terug contact opgenomen met het ziekenfonds en daar hoor ik vandaag dat ik helemaal niet meer zal opgeroepen worden omdat ik... nu komt het... op invaliditeit sta tot eind 2007!!

Wat ik nu niet begrijp is dat niemand - maar dan ook niemand - mij daar voordien van heeft verwittigd. Dit begint te lopen van 20 december en ikzelf werd daar helemaal niet van op de hoogte gebracht. Tijdens en na dit gesprek was het alsof ik een spons in mijn hoofd had... een naar gevoel. Ik kon me ook helemaal niet meer concentreren en kon de conversatie niet meer goed volgen.

Toen ik terug thuis kwam zat er zowaar een enveloppe in mijn bus van de CM (wat toevallig zeg...) met de mededeling dat ik op invaliditeit kwam en met vermelding van het dagbedrag dat zou worden uitbetaald. Verder een invulformulier voor eventuele bijkomende invaliditeitsbijdrage...

Rond dit thema heb ik nog een berg vragen en deze die ik reeds stelde worden door verschillende instanties telkens anders beantwoord. Niemand kan me informeren rond progressieve werkhervatting en wat dat financieel teweeg brengt. Dus... morgen trek ik er maar weer eens op uit: dit keer voor de 2de maal naar de vakbond/Bediendencentrale. Nog eens dezelfde vragen gaan stellen want wat ze me vandaag in het ziekenfonds vertelden komt niet overeen met wat ze 2 weken geleden op de vakbond vertelden.

We hadden het er vandaag nog over met de psycholoog van het Eur'Eka-project (=revalidatieproject na kanker in het UZ/GENT) dat als je niet mondig genoeg bent in deze maatschappij of niks zelf gaat uitzoeken dat het je dan allemaal maar 'overkomt'. Er is niet zoiets als een check-list om 'af te punten' wat er in chronologische volgorde moet gebeuren; of waar kan ik met dit of dat terecht; er is niet zoiets als een ombudsman/vrouw voor borstkankerpatiënten.

Na deze 2 'gesprekstondes' hadden we gelukkig ons uurtje sport - even stoom afblazen op een gezonde manier. Ik bracht het vandaag tot 2 x7 minuten lopen en een half uurtje handbal. Ik ben uitgeteld voor vandaag...

Onderweg naar huis - in mijn wagen - hoorde ik een song van Boudewijn de Groot. Puur jeugdsentiment ... toen ik een jaar of 16 was heb ik de tekst met sierlijke letters geschilderd op mijn slaapkamerdeur. Ik kreeg zowaar terug tranen in mijn ogen...

Verdronken Vlinder

Zo te sterven op het water
Met je vleugels van papier,
Zo maar drijven na het vliegen,
In de wolken drijf je hier.
Met je kleuren die vervagen,
Zonder zoeken, zonder vragen,
Eindelijk voor altijd rusten
Met de bloemen die je kuste,
Geuren die je hebt geweten,
Alles kun je nu vergeten,
Op het water wieg je heen en weer.
Zo te sterven op het water
Met je vleugels van papier.
Als een vlinder die toch vliegen kan
Tot in de blauwe lucht,
Als een vlinder, altijd vrij
En voor het leven op de vlucht,
Wil ik sterven op het water,
Maar dat is een zorg voor later.
Ik wil nu als vlinder vliegen,
Op de bloemenblaren wiegen,
Maar zo hoog kan ik niet komen,
Dus ik vlieg maar op mijn dromen,
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht.
Als een vlinder die toch vliegen kan
Tot in de blauwe lucht.
Om te leven, dacht ik,
Je zou een vlinder moeten zijn,
Om te vliegen heel ver weg
Van alle leed en alle pijn.
Maar ik heb niet langer hinder
Van jaloers zijn op een vlinder,
Want zelfs vlinders moeten sterven,
Laat ik niet mijn jeugd bederven,
Ik kan zonder vliegen leven,
Wat zal ik nog langer geven,
Om een vlinder die verdronken is in mij?
Om te leven hoef ik
Echt geen vlinder meer te zijn.

Boudewijn De Groot

bron: klik hier

1 jaar bloggen ...

1jaar

Vandaag - 1 jaar geleden - begon ik aan mijn blogje. (4/12/2005) De reden waarom kunnen jullie hier links in de kantlijn lezen. Ik zat op dat moment met zoveel vragen, zoveel twijfels en ZO EEN GEBREKKIGE COMMUNICATIE MET DE ARTSEN ... en door die slechte communicatie werd de operatiedatum steeds maar verder opgeschoven. Gelukkig vond ik een beetje mijn weg op het internet en ben ik op een aantal heel goede websites terechtgekomen... Internet is op dat moment een beetje mijn 'geestelijke redding' geweest. Eigenlijk verschrikkelijk om dat te moeten vaststellen in de huidige tijd... dat je meer hebt aan internet dan aan je behandelende arts.

Door mijn speurwerk leerde ik ook de skynetblogs kennen en het eerste blogje waar ik toen terechtkwam was er eentje van een kranige lotgenote: Elly.

In eerste instantie begon ik anoniem te bloggen - niemand wist dit - dit was alleen voor mezelf dacht ik. Wist ik veel... Maar na enige tijd kwamen van overal reacties van andere bloggertjes - jullie dus... 

Ik wil alle bezoekers - ook diegenen die even langkomen zonder een reactie achter te laten - danken. Velen onder jullie laten zulke lieve, opbeurende, leuke, grappige, soms hilarische berichtjes achter... Mijn dag kan dan niet meer stuk... het gebeurt soms dat ik - als ik ga slapen - in gedachten een paar van die reacties overloop met als gevolg dat ik het soms letterlijk uitproest van het lachen. Leg dat maar eens uit aan je man die al half in slaap ligt...

Op een dag zal ik terug aan het werk gaan... en dan hoop ik dat ik het bloggen nog kan verderzetten. Alleen al om die leuke contacten zou ik het doen.

Aan allen die een verjaardagswens voor mijn 1-jarig blogje stuurden:

bedankt, merci, thank you, vielen Dank, gratias,...

ruby2

04-12-06

Een doos GELUK van de Sint ...

sinterklaas-1

De stoomboot is weer aangekomen.

Sinterklaas is in het land.

En de maan schijnt door de bomen.

Zet je zorgen aan de kant.

Pak een wortel en wat water.

Zet je schoen en zing een lied,

dan naar bed, een beetje later ...

Voor een keertje geeft dat niet.

sinterklaas-14

Totaal onverwacht hoorde ik hier vanmorgen heel vroeg hoefgetrappel en een beetje later een gestommel van jewelste... Het was nog donker buiten; eventjes door de gordijn gegluurd om te zien wat dat wel kon zijn. Neen, aan de voorkant van het huis was er helemaal niks te zien. Een beetje angstig heb ik toen de voordeur op een kier geopend... Misschien was het Nijn, onze kater die op het dak zat??? Neen, dat kon niet en trouwens als die op het dak zit maakt hij nooit zoveel lawaai en zeker  geen geluid van paardenhoeven... Net voor ik de deur terug wou sluiten komt daar iemand van ons dak gesuisd in vol ornaat: Zwarte Piet! Nog zwarter dan zwart... 'Oooh' zei ik, 'Zwarte Piet... U hier? Heb je je misschien vergist van dak?' 'Neen hoor, ik hoorde van de Sint dat er hier vandaag een heel lief kindje komt... Rune, is het niet?' 'Heuh, ja, Zwarte Piet, maar dat is pas deze middag...' 'Ja dat weten we. Vandaag laten we overal waar de kleine lieve Rune langskomt een pakje in de schouw vallen. Er zal in de meeste schouwen wel een stukje speelgoed vallen maar in één schouwtje - bij haar thuis - laten we vandaag een grote doos GELUK vallen.' 'Hoezo Zwarte Piet, Rune is gelukkig, haar papa en mama ook...' 'Wel' zei Zwarte Piet 'we weten dat Rune geopereerd wordt op 22 december en we willen haar heel veel geluk wensen en dat hebben we verpakt in een grote doos.'

Ik werd er helemaal ontroerd van... heb toen de zwarte Zwarte Piet een knuffel gegeven maar waarschijnlijk heb ik hem er zo mee overdonderd dat hij heel snel op de klaarstaande Schimmel sprong en spoorslags verdween... Ik riep hem nog na: ' bedank de Sint' maar dat had hij al lang niet meer gehoord ...

IMG_1169IMG_1188IMG_1195

 

 

 

 

 

IMG_1196IMG_1164IMG_1201

03-12-06

Menukaart China ...

x1pueufNURTyiqBI2xzb54NTj0YUwO61MoV15cqGtV9IcOb0YLknxDOct99J2-P9HoEZ6I-P3yIyMcGOlgSINIcO2VJ1vrXT7czKeT5SSspcgc2 jaar geleden ging mijn zoon H. naar Beijing (Peking) naar een Congres - Psychologie voor de Universiteit Gent en hij koppelde daar een 3 weekse rondreis door China aan.

Eén van de foto's die me het meest is bijgebleven is er eentje van een menukaart...

 

 

x1pueufNURTyiqBI2xzb54NTg-z-hADi1hF5MKQro2O80I06mTjIJkJJUBweS7eya4vTYDr3WFdwIWA3kCbhglHg7Fp7UrS1aOMAave90-YKZ4

Gelukkig stond hier de Engelse beschrijving bij dan wist hij tenminste wat hij zeker niet moest nemen. Op vele plaatsen is het een beetje gissen wat je moet bestellen en moet je soms in het bord van je 'buur' kijken om te zien of het er een beetje apetijtelijk uit ziet.

00:27 Gepost door Lucretia in Reizen | Permalink | Commentaren (21) | Tags: china, eten, menukaart, menu, congres, psychologie, beijing, zoon |  Facebook

01-12-06

IK-momenten ...

Enkele dagen geleden werd er door NANA een nieuwe inktvlek gestart  - een thema waar ik inderdaad ook wel iets over kan vertellen:

Je favoriete IK-MOMENT.

De laatste maanden heb ik ontelbare Ik-momenten gehad. Alles draaide rond mijn persoontje en of ik wou of niet IK moest aan die momenten toegeven. Of ik er van genoten heb? Neen, niet altijd - vooral niet als ik zo ziek was als een hond - maar de laatste maanden, de maanden van herstel en recuperatie, ja dan pas ben ik beginnen genieten. Ik heb niet een echt favoriet IK-MOMENT maar ik probeer te genieten van 's morgens tot 's avonds. Zo zijn er heel wat IK-MOMENTEN die me zijn bijgebleven:

  • Ikke die dol-enthousiast de badkamer kom uitgelopen en mijn kletsebolle laat overschouwen door mijn echtgenoot met de melding: zie je ... zie je het dan niet? Mijn haar is terug aan't groeien! Dolblij was ik.

RuneDoop

  • Een paar dagen later: kleindochter Rune wordt geboren en Ikke terug dol-enthousiast... een warm overweldigend gevoel kreeg ik voor en door dat kleine wezentje... Dat was inderdaad wel mijn favorietje als IK-MOMENT.
  • De momenten als we hier met gans ons gezin samen kunnen zijn voel ik enorm aan als een IK-MOMENT. Ik kan daar echt van genieten - het gewone rustige samenzijn - samen koken met mijn zoon is ook zoiets... - K. en V. die samen langskomen met Rune... Kortom: weten en hopen dat mijn kinderen gelukkig zijn...

Maar zo kan ik er nog ontelbare opnoemen:

  • 's morgens kijken naar dat kleine meesje dat voor m'n raam aan de nootjes aan 't pikken is.
  •  en het roodborstje dat elke dag weer de restjes van die nootjes zit op te eten : vroeger had IK daar helemaal geen tijd voor om een kwartier aan een stuk dat vogeltje te volgen in zijn doen en laten.
  • wat ik ook sublieme IK-MOMENTEN vind zijn de aangename babbels met lotgenotes, vrienden, vriendinnen  en zoals vandaag ... ik had een bijzonder toffe babbel met een tandartse (die vroeger klant was bij mij) - het deed me deugd op een heel andere manier met haar te praten. Verder zijn er nog de onverwachte koffiemomenten (o.a. met A'ke) - een keer iets doen wat je voordien nooit deed ...enz...
  • tussen twee chemobeurten in - de dagen dat ik goed was - tracteerde ik mezelf op een etentje. Het was een vorm van beloning voor mezelf voor de 'doorstane rottigheid' (excuseer me voor de uitdrukking, maar ik kan het niet beter verwoorden) - Dat was dan telkens wel een mooi IK-MOMENT - ik proefde wel maar de helft van wat ik at maar de aandacht die ik mezelf gaf deed me enorm veel deugd. Klinkt egoïstisch maar dat lijkt maar zo... het was een vorm van troosten denk ik.
  • een raar IK-MOMENT is dat, als ik naar mezelf kijk in de spiegel, ik besef dat ik toch gelukkig kan zijn mét al mijn littekens op mijn lichaam. Littekens die er gekomen zijn vooral door mijn recente operaties. Ik ben verminkt, ja... maar ik voel me er niet minderwaardig door.
  • misschien lijkt het hier op het eerste zicht niet in te passen, maar een mooi IK-MOMENT die ik de laatste tijd bij mezelf ervaar is dat ik besef dat ik veranderd ben door die ziekte. Ik sta er dikwijls bij stil en overschouw dan precies mezelf en ik ben misschien wel een beter mens geworden (???) - een beetje zachter - een beetje empatischer - vooral gevoeliger voor anderen en ook voor mezelf. Alles wordt vanuit een andere dimensie beleefd...

Zo kan ik nog wel even doorgaan maar jullie hoeven natuurlijk ook niet alles te weten he... Het gaat er eigenlijk om dat ik meer beleef hoe ik leef  en dat ik dit aan mezelf ook toesta.

15:59 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (29) | Tags: ik, rune, genieten, inktvlek, ik-moment |  Facebook