26-03-07

Gesprekken in de wachtkamer ... (in Milo - nieuw maandblad)

covermilo3-150_rdax_141x178Enkele weken geleden werd ik samen met Katty en Hilde gecontacteerd door de journaliste en jeugdauteur Kathleen Vereecken of we een interview wilden doen voor het nieuwe maandblad MILO rond het thema 'borstkanker'.

Op het moment dat ik dit voor het eerst te horen kreeg had ik zo mijn bedenkingen ... wil ik wel in een maandblad verschijnen? Wat als de tekst verdraaid wordt? Kan ik voor het drukken de tekst nog inkijken en eventueel laten aanpassen?

Tegen het blad Milo had ik geen bezwaar. Ik had het eerste exemplaar toevallig ontvangen samen met de Humo en ik vond het een mooi, glossy, interessant maandblad - een maandblad voor 40-plussers met heel veel interessante informatie in. 

Ik ben er toen maar voor gegaan ... want ik vond, als ik de kans kreeg om mijn steentje bij te dragen om borstkanker en alles wat er mee te maken heeft bespreekbaarder te maken bij de mensen, dat ik dat zeker moest doen. Er hangt bij nog te velen onder ons een taboe rond deze ziekte...

We hadden met ons vieren een boeiende gespreksnamiddag over alles wat ons zo een beetje - of een beetje veel - geraakt heeft voor, tijdens en nà de behandeling... We gingen geen enkel onderwerp uit de weg...

Alles werd opgenomen op geluidsband en nadien kregen we van Kathleen de tekst ter inzage via e-mail doorgestuurd. Zelf heb ik er (voor wat betreft 'mijn' gedeelte) nog enkele aanpassingen laten aan doen maar veel veranderen kon ik niet... er was ook een heel deel van het interview weggevallen. Kathleen had geen onbeperkte ruimte om zo'n artikel te plaatsen maar 'k vond het geheel van de reportage wel meevallen.

Later werden we ook nog gecontacteerd door de fotograaf  en de stylist  van Milo.

Het telefoongesprek met de stylist vond ik wel grappig:

"hallo met ... hier, de stylist van Milo. Mag ik uw confectiemaat weten?" "Eh... ja, 38/40..." En: "hoe groot bent u?" "Eh... 165,5 cm..." "En mag ik uw schoenmaat ook weten?" "Eh... 39." Wat is de bedoeling hiervan? Is dit een grap, dacht ik... Toen ik hoorde dat hij ons zou 'kleden' voor de fotoshoot die zou worden gemaakt in de Stadsbibliotheek van Gent, reageerde ik dat ik wel 50 ben maar dat ik absoluut niet wou gekleed worden als een oude bomma...

Nu bleek er geen gepast topje, truitje, bloesje, jurkje voor mij te zijn. Allemaal Large en X-large... dus absoluut niet om aan te zien... zo wou ik niet op de foto en zo komt het dat ik als enige mijn eigen shirt en mouwloos linnen vestje mocht aanhouden - het enige kledingstuk dat me paste was een rokje... ook mocht ik mijn eigen laarzen aanhouden want mijn schoenmaat had ik een beetje onderschat. Ik kon niet in de pumps met superfijne punt... pech dus voor hem want hij had 2 zakken met merkkledij en schoenen mee...

Een sobere, aangepaste maquillage kregen we van een dame ... we voelden ons zo een beetje 'sterren-van-één-dag'.

Katty had zelfs een privé-chauffeur ingehuurd: Greta, een vriendin uit ons EU'REKA-groepje haalde haar thuis op en Caroline (uit hetzelfde groepje) kwam ons ook vervoegen en 'supporteren' bij de verkleedpartij... Zij had zelfs Champagne met bijhorende glazen meegebracht zodat we nadien, als echte bv's (hm...), konden klinken op de geslaagde missie.

De reportage 'gesprekken in de wachtkamer) vind je terug in het aprilnummer (verschenen op 21 maart) op pagina 86.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende