18-04-07

MARKANTE vrouw overleden ...

Curvy_CallasHet leven zit raar ineen…

Gisteren was ik toevallig met mijn schoonzus op een vergadering van Markant en er werd gevraagd om een ogenblik ingetogen stilte… een dame – lid van Markant uit een andere gemeente – was overleden.

 

Aan mijn schoonzus werd gevraagd dat zij de begrafenisdienst zou bijwonen als Vertegenwoordigster van Regio-Markant en als Voorzitter van Markant L.

 

Zijdelings las ik kort mee op het overlijdensbericht; ‘k las haar voornaam en zag dat ze slechts 14 dagen jonger was dan ik. Geboren in 1956…Net geen 51 geworden… Kippenvel kreeg ik en was even de kluts kwijt.

 

Later, toen we thuiskwamen, dacht H. (schoonzus) er plots aan dat zij helemaal niet naar de begrafenis kon omdat zij een andere dringende afspraak had… Ze vond dat zeer vervelend maar we gingen er op dat moment niet verder op door.

 

Vannacht..., ik sliep niet goed en dacht aan de overleden dame… het liet me niet los en er spookte van alles door mijn hoofd. Ik besloot H. voor te stellen om in haar plaats naar de afscheidsdienst te gaan . Ik had het gevoel dat ik dit moest doen.

Toen ik haar vanmorgen opbelde was ze blij met dit voorstel; ze had het me niet durven vragen…

 

Vandaag ging ik de condoleancekaarten ophalen bij H. samen met het overlijdensbericht – daar staan de gegevens qua adres en uur op…

Bij het terugrijden stond ik voor de verkeerslichten te wachten en nam snel even het overlijdensbericht om het door te lezen: oh… overleden aan borstkanker… (dat zag ik omdat de borstverpleegkundigen en een bekende oncoloog werden vermeld) … ik huiverde… en de 2de shock kwam toen ik de naam van haar echtgenoot las. Een bekende dus… een jeugdvriend van mijn man.

 

R. is mama van 2 dochters, oma van een kleinzoontje, een tweede kleinkind op komst…

 

R., morgen kom ik samen met mijn man afscheid nemen van jou … ik heb je niet persoonlijk gekend; heel waarschijnlijk heb ik je ooit ontmoet bij gezamenlijke vrienden … ik weet niet waarom maar vannacht had ik het gevoel dat ik naar jouw begrafenis moet komen. Ik zal er zijn en denk aan jou.

Morgen vertegenwoordig ik Markant maar ik kom vooral omdat ik weet dat je een zware strijd hebt gestreden ...

Waarom zijn er zoveel vragen

Waarom is er zoveel pijn

Waarom zijn er zoveel dingen

Die niet te begrijpen zijn?

 

Ria Schut-Diks

Commentaren

Tja, niet te geloven dat een mens zo snel moet gaan hé, terwijl er hier op aarde dan toch nog heel veel mensen zijn die haar nodig hadden?
Veel sterkte , ook al heb je haar niet persoonlijk gekend, het is en het blijft weer een lotgenote hé?

Gepost door: Jientje | 19-04-07

Vreselijk! :-( Het gedichtje zegt alles...
Kijk nog maar eens naar die leuke foto van Rune hieronder...de verdrietige kant van het leven moet niet de overhand gaan krijgen op de fijne en vrolijke kant hè...maar dat het soms moeilijk is, dat begrijp ik maar al te goed!
Sterkte vandaag Lucretia.
Veel liefs.

Gepost door: mizzD | 19-04-07

Hmmm... mijn reaktie hieronder kan verwarrend zijn denk ik. Ik bedoel uiteraard niet dat het gedichtje op die foto van Rune slaat hoor....ik bedoelde alleen maar dat je naar die foto moet kijken om jezelf weer wat op te vrolijken hè! Dat het leven behalve die verdrietige kant ook gelukkig nog zo'n mooie vrolijke kant heeft...uitstekend verbeeld door die leuke foto!
Liefs.

Gepost door: mizzD | 19-04-07

Het leven kan soms heel hard en oneerlijk zijn Duizend keer vraag je je af waarom, duizend keer heb je geen idee waarom. En je blijft hopen dat je een beetje gespaard blijft... Je hoop en moed niet opgeven hoor Lucretia, kijk idd. maar naar dat kleine boontje op de foto!
Liefs

Gepost door: Bientje | 19-04-07

Vreselijk nieuws.
Het valt inderdaad niet te begrijpen,
we kunnen enkel dankbaar zijn dat ze er was,
en haar koesteren in onze warme herinneringen.

Liefs,
Isabel

Gepost door: Isabel | 19-04-07

Lucretia, Een mevrouw die het niet heeft gehaald in haar strijd tegen die rotkanker en die haar geliefden heeft moeten achterlaten. Ik vind het heel erg moedig van jou, dat jij die mevrouw nog een laatste eer wilt bewijzen.
Groetjes.

Gepost door: Piet | 19-04-07

:-) mooi van je dat je daar naartoe wil gaan
zal wel niet zo gemakkelijk zijn
groetjes

Gepost door: Borriquito | 20-04-07

Makant Niets is nog toeval begin ik te geloven! sterkte!

Gepost door: Maria | 20-04-07

*** Ik geloof ook allang niet meer in het toeval...
Sterkte morgen op de begrafenis.
En als je het moeilijk hebt, kijk dan maar nog vaak naar die mooie zonnebrilfoto van Rune!

Liefs en groetjes,
inge
PS ik ben van blog verhuisd, ik wil niet meer door googelende lezers gevondenworden op de plek waar ik over mijn persoonlijk leven vertel. De avonturen van Florian en Matthias vind je voortaan op vergeetmijnietjes.skynetblogs.be

Gepost door: inge | 20-04-07

dag! dag Lucretia, ik ben terug van weggeweest, ik had een 'geen kanker voor mij, danku' periode, wat maakte dat ik niet meer surfte naar anderen hun blog. Ben nu helemaal weer bijgelezen.
Iemand de laatste eer bewijzen,...het is een erg onderschatte daad en ik bewonder je dat je je gevoel gevolgd hebt en dit gewoon doet!
Verder las ik je interview in de milo, schitterend hoor! Ik herkende veel!
Dikke warme omarming!
Freya

Gepost door: Freya Van den Bossche | 20-04-07

sterven HEy Lucretia

Eergisteren is de papa van een kennis gestorven aan lever- en pancreaskanker. 2 maanden geleden is het verdict pas geheel onverwachts gevallen, en hij had nog 6 maanden tot 2 jaar maar zelfs dat heeft niet mogen zijn. Hij laat o.a. een dochter van 12 achter.
We mogen er niet té veel bij stilstaan maar soms kan het snel gaan en het is heel erg pijnlijk voor de mensen die achterblijven.
Het is erg moedig van jou om naar die begrafenis te gaan!
Groetjes patsy

Gepost door: patsy | 20-04-07

ik vind het verkeerd dat je naar die begrafenis bent geweest ! ja sorry je zegt de dingen altijd zo mooi. Maar desondanks wil ik je toch even verwijzen naar je eigen rechterkolommetje... de kanker zit in je lijf... maar geef het AUB geen kans om binnen te sluipen in je geest. Nogmaals... geef het geen kans om binnen te sluipen in je geest. Concentreer je op het pure lichamelijke. Als ik in jouw plaats was geweest, dan was ik niet naar die begrafenis geweest, wetende dat het ook een borst-kankerpatiënt is. Naar een begrafenis gaan van een borstkankerpatiënt is niet goed voor je geest. Begrafenissen gaat over afscheid nemen van iemand wiens lichaam het opgegeven heeft. En dat is bij jou niet het geval hé. Ik begrijp ook wel dat je wil solidair zijn met deze persoon, maar ik denk echt dat je dat beter niet had gedaan. Soit, laat ons maar weten hoe je je nu dan voelt, zo na die begrafenis ? Kristien

Gepost door: magickris10tje | 20-04-07

veel moed voor de begravenis .je bent een grote dame omdat je dit allemaal doet

Gepost door: frank | 20-04-07

Daar is heel veel moed voor nodig. Lucretia,
Het zal waarschijnlijk een harde dobber zijn om die gevoelens op dat moment trachten naar de achtergrond te verdringen .
Je bent een dame met een sterk karakter en zo tracht je ook een steun te zijn voor anderen,een nobele daad zou ik zeggen.
Zonnig weekend.
Muzikale groetjes.
DJ-BO & CO

Gepost door: DJ-BO | 20-04-07

De commentaren zijn gesloten.