03-12-07

Werken ...

Inderdaad... ik ben opnieuw gestart met werken. Na 22 maanden met vallen en opstaan - uitzichtloos soms omdat er geen einde leek aan te komen - ben ik terug onder de werkenden.

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik geen mens ben om tussen 4 muren te zitten. Ik moet iets om handen hebben en het liefst nog met mensen in contact komen.


Begin 2003 gaf ik mijn ontslag als vertegenwoordigster - met pijn in mijn hart... maar ik kon toen niet anders - in een branche waarmee ik vergroeid was en waarin ik 'zwom als een visje'.

Ik wist toen uit goede bron dat er geroddeld werd over de reden waarom ik mijn ontslag had ingediend en er kwam mij regelmatig ter ore dat ik 'opgenomen was in de psychiatrie' en dat het niet zou boteren in mijn huishouden, enz... enz... Het werd me op een gegeven moment te gortig en ik ben toen naar de universiteit ('klantendienst' waar ik regelmatig mee in contact kwam) gestapt om me letterlijk te gaan tonen met de melding dat in mijn hoofd alles perfect in orde was... We hebben er daar toen mee gelachen want ik kende de reden van deze roddels...

Na een jaar van 'computeren' thuis, belde een vriend me op met de melding dat hij onmiddellijk iemand nodig had voor een bedrijf in Lier om daar het debiteurenbeheer te doen. Het zou een project worden van 2 maanden, maar algauw werden het 4 maanden en de firma was geïnteresseerd om me daar fulltime aan te nemen als assistente van het management. Na enkele weken was ik ook verantwoordelijk voor personeelszaken, administratie, financiële zaken, enz... Een drukke maar oh zo boeinde job. Een mannenwereld ... maar ik heb nog nergens in een firma zo toffe collega's gehad. Het was ook geen nine-to-five job en juist dat heeft me nu de das omgedaan.

Toen er borstkanker werd vastgesteld op 4 november 2005 bleef ik werken tot de dag voor ik werd geopereerd - 20 december 2005; en geen haar op mijn hoofd dat toen dacht dat ik niet meer terug zou keren. Ik dacht dat ik er na 6 weken wel terug zou staan... Fout gedacht dus! Een paar maanden chemo deden duidelijk hun werk en mijn stille hoop om snel terug aan de slag te gaan verdween als sneeuw voor de zon...

Maanden had ik het er moeilijk mee. Ik realiseerde me dat ik moeilijk terug kon naar Lier; zeker niet voor een voltijdse baan en heel zeker niet voor nog zo lange werkdagen. Maar ook niet voor een deeltijdse job: ik kan maar moeilijk elke dag 3 uur in de wagen gaan zitten om 4 uur te gaan werken... Ontslag indienen wegens medische overmacht was geen optie. Een nieuw koninklijk besluit kwam roet in het eten strooien...


 Roddels

Enfin... het lot heeft anders beslist: ik werd gevraagd door mijn vroegere werkgever om opnieuw voor hem te werken en dat aanbod kon ik moeilijk afslaan. Ik kon perfect de knop omdraaien en opnieuw in mijn oude job stappen zoals vanouds. Ik heb er niet bij stilgestaan wat er in het verleden allemaal werd verteld en ben er dus met volle moed en met volle goesting weer voor gegaan.

Ik doe de job biezonder graag en mijn klanten zijn tevreden dat ik er terug ben voor hen. Er zijn er die mij onthalen met 3 zoenen en met een stralende lach en af en toe vraagt er eentje waar ik toch heb gezeten... Zoals vandaag iemand veelbetekenend vroeg ... en ik heb deze keer geantwoord met een big smile: "nee, nee, dat van 4 jaar geleden van de psychiatrie dat klopt niet maar dat van 2 jaar geleden KANKER ... ja dat klopt wel!"

Eens terug in de wagen dacht ik: wat moet ik hier nu mee? moet ik er om lachen en het relativeren? Ja.... waarschijnlijk wel dus! Want ik weet uit ervaring dat ik sterker ben dan ik ooit dacht! En ach... mensen zeggen wel eens dingen om hun eigen acceptatie te vergroten... hierdoor kunnen anderen in een negatieve spiraal terechtkomen zeker als er meerdere kwaadsprekers zijn want zij versterken elkaar letterlijk van kwaad tot erger.

De vraag is hoe krijg je die nare 'bijklank' van roddels weg hé... Misschien moeten we toch maar met z'n allen zeggen: 'bezint eer je begint'... Nee, roddels.... liever niet hoor!

Zo... dit moest er even uit...

En morgen stap ik terug in mijn autootje en snor ik richting West-Vlaanderen met een fris gemoed. Blij dat ik weer werk...

23:51 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (16) | Tags: werken, roddelen, kwaadspreken, kanker |  Facebook

Commentaren

Inderdaad, als de mensen maar kunnen roddelen!!! Het beste is om de waarheid gewoon open en bloot aan iedereen te laten weten. Maar sommige zaken zijn wel heel erg prive en soms voel je je helemaal niet zo sterk om met zulke dingen naar buiten te komen. Je zou er eigenlijk om moeten lachen. Zo werd er ooit bij ons in 't dorp verteld dat mijn vader een andere vrouw had. Ze hadden hem in de auto gezien met en 'jong ding'. Dit jong ding (van toen - hahaha) zit hier te typen. Ik zat dus gewoon bij mijn vader in de auto. maar zo'n roddels kunnen wel serieuze gevolgen hebben... Blij te horen dat je weer je draai aan het vinden bent. Ik vond dat na 5 maanden zwangerschapsverlof al niet zo eenvoudig. Dus ik begrijp goed dat je daar even tijd voor nodig hebt. In ieder geval, je hebt een schat van een kleindochter... en zij een fantastische grootmoeder!!!

Gepost door: Dolinneke | 04-12-07

Lucretia,

Mijn goede vriend Nicollo Machiavelli schreef enige tijd geleden al: de vorst moet zich niets aantrekken van wat anderen zeggen - behalve van zijn kleine kring van raadgevers. Die moet hij aanmoedigen om vrij hun gedacht te zeggen. Al de rest kan den boom in.
Roddelaars zijn mensen die niet waard zijn dat je ernaar luistert. Gun die sukkelaars toch hun dwaze genoegens. Schenk enkel aandacht aan wat waardevolle mensen over je denken.

Allez, doe het goed vandaag. En neem de mensen niet al te ernstig, mij evenmin en jezelf ook niet.

Groetjes,

Herman

Gepost door: Herman | 04-12-07

Ah geroddel... de mensen weten vaak niet wat een ellende ze aanrichten met hun oeverloze geklets over een ander! Niks van aantrekken...ja, dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan! En je ziet hoelang zulke dingen dan ook nog kunnen blijven hangen...pff, da's vechten tegen de bierkaai!
Maar jij bent inderdaad super in het relativeren, dat is jouw kracht...en daar heb ik veel bewondering voor, dat weet je ( hopelijk) wel!
You go girlll!! :-)
En hartstikke congratzzz met je 2-jarig blogbestaan ook nog hè! Heb een tekst van Markant op je blogje gevonden...van helemaal uit de begintijd...en heb die op mijn blog geplaatst! Supermotiverend...dus misschien ook voor jou weer eens fijn om te lezen!
Liefs hè!

Gepost door: mizzD | 04-12-07

Ben blij... ... dat je vol goede moed weer aan het werk bent Lucretia!
Ik wens je een fijne dinsdag en ik hoop dat alles naar wens is verlopen!
Groetjes van Fleur

Gepost door: Fleur | 04-12-07

hey Luce tijdje geleden he
maar hou er de moed maar in
roddels kunnen je breken maar ook sterken
hou dat in gedachten.
ook dikke profieeéééééééééééés met uw blogverjaardag
en zonnekes en liefs erbij

Gepost door: Sunny-Kay//Diamond | 04-12-07

*** richting West Vlaanderen?? Ahummmmmmm, ik denk dak mijn bel ga afzetten ;-)))))))))))))))))))

Lucretia, jaaaaaaaaren geleden kwamen ze bij BZN met de volgende spreuk op de proppen en ik vind ze nog steeds keigoed: Ze zeggen..... Wat zeggen ze???? Laat ze zeggen!!!!!!
Maar toegegeven, dat roddelen kan enorm veel schade toebrengen....

knuffel hé

Gepost door: Talleke | 04-12-07

proficiat Lucretia!! 'k Las zonet bij mizzz over je 2-jarig blogbestaan.
En natuurlijk ook proficiat dat je het weer volop ziet zitten om te werken. Altijd beter om onder de mensen te komen, kan bijzonder goeddoen. En wat dat roddelen betreft: probeer u daar maar niets van aan te trekken. Ik zeg altijd: roddelen is van dommigheid en terwijl ze over anderen tetteren zwijgen ze hun eigen zever. Laag bij de gronds maar er gaan altijd zo'n mensen zijn. 't Zegt veel over henzelf. En zolang jij weet hoe het ineenzit...tjonge...lig er maar niet wakker van.
Vééééélllllll groeten!!!!

Gepost door: dingske | 04-12-07

Wat betreft... die drie zotte Vlaamsen...ik had niet anders verwacht, dus zo'n gek gezicht was het niet! hahahahahahahahahahaaa!!

Gepost door: mizzD | 04-12-07

Goeie avond Lucretia, ik dacht echt dat je gestopt was, maar niets blijkt minder waar.
Heel goed dat je weer je oude job kan heropnemen, en ach roddelen dat is van alle tijden.
Laatst kreeg ik van iemand een mooie spreuk:
"wie iets weet van mij of de mijnen
die gaat naar huis en beziet de zijnen"
maar achter je rug praten is makkelijk he, maar dat ze het eens vlakaf in je aangezicht durven zeggen, dan passen ze wel.
Ofwel laten ze dan naamloos een reaktie nà die kant noch wal raakt, maar ik trek het me gewoon niet aan, ja sommigen zijn wel héél laag gevallen, maar het bijzonderste is dat je terug ondanks al je mizerie weer goed genezen bent, en je blogje heeft zeker velen geholpen, en gaat het nog verder doen.
Hartelijk van Greta

Gepost door: Greta | 04-12-07

Dat is heel positief dat u terug aan het werk bent, maar doe het toch maar kalm aan.
En ik zal de groeten doen aan mijn dochter van u
Nog een fijne avond

Groetjes
Linda

Gepost door: Linda | 04-12-07

Je kreeg van velen al goede raad.
Ik kan er alleen maar bijvoegen.
Hou je sterk, hou je goed.
Groetjes

Gepost door: katy | 04-12-07

Ik gebruik de Vertaler van de Vissen van Babel om dit in het Nederlands te schrijven. U schijnt een sterke dame, Lucretia te zijn. Ten minste, hebben een overlevende, en de wereld veel die nodig! Ik verheug me op spoedig het ontmoeten van u één dag. My English is obviously much better, but I'm trying!

Gepost door: Diane | 05-12-07

roddels; gewoon naast je leggen, een mens moet maar denken als ze over mij roddelen moet ik toch een boeiend leven hebben dat ze over mij praten.
Ik ook kom op het werk met veel mensen in contact, en het nadeel daarbij is dat veel mensen je kennen; zodat ze veel over jou vertellen, en ook veel dingen die niet de waarheid zijn, en die ook soms kwetsen; maar na jaren heb ik me daar overgezet en denk jullie doen maar; het raakt me niet meer, grtjes en geniet maar fijn van weer onder de mensen te zijn. grtjes

Gepost door: emily | 05-12-07

Roddels VAN DE BOND ZONDER NAAM


VAN HOREN ZEGGEN HOORT MEN VEEL LIEGEN !

Gepost door: Ma Elly | 05-12-07

Lucretia, Het enthousiasme straalt zo van dit postje. Je hebt er echt weer zin in en daar ben ik blij om. Die roddels leg je maar gewoon naast je neer. Het loont niet de moeite om daar negatieve energie in te steken.
Ik wens je nog heel veel plezier met je job.
Groetjes.

Gepost door: Piet | 05-12-07

Lucretia ben blij te lezen dat je terug je draai hebt gevonden. Heel veel succes, liefs viv
Ps. roddels kan jij wel oplossen :-)

Gepost door: viv | 05-12-07

De commentaren zijn gesloten.