21-12-07

21 december ...

Poeh…21 december… een datum die ik nooit zal vergeten.

Het is vandaag 2 jaar geleden dat ik onder het mes ging. Borstamputatie … en reconstructie met eigen weefsel (deep flap). De ochtend voordien werd ik opgenomen en moest ik nog enkele onderzoeken ondergaan (isotopen… voor de sentinelprocedure…).

We waren met z’n drieën. Drie bange vrouwen werden samen in een zaaltje gezet… ons bed was nog niet klaar… we dienden er toch nog niet in te liggen… en daar zaten we dan elk met onze eigen gedachten bezig.
Ik probeerde wat te praten want de stilte kan oorverdovend zijn.
Een van ons zat stilletjes te wenen; een dame van zo rond de 65 jaar… bang en alleen; troosteloos… Haar zoon had haar aangespoord om toch eens een mammografie te laten doen; uit voorzorg. En nu zat ze daar… boos en radeloos. Ze vond dat ze die mammografie nooit had moet laten doen want dan zou ze nu niet in het ziekenhuis zitten…

Twee van ons werd één voor één bij de plastische chirurg geroepen om ons ‘af te tekenen’.  Ze tekende grote dikke stippellijnen met een alcoholstift op m’n rechterborst en op mijn buik.
Zag er goed uit… precies een smilie op mijn buik. Ik probeerde er een grapje over te maken… wat moet je anders…
De volgende dag was andere koek… Vroeg, heel vroeg in de ochtend werd ik opgehaald. Niks zenuwachtig. Had ’s nachts zelfs vrij goed geslapen. Voor mij was de operatie een soort ontlading want ik wachtte al van 4 november. Stel je voor… of liever: onvoorstelbaar!

In de operatiezaal mocht ik nog even bloot op de foto. Goh… dat had ik niet verwacht. Er werden digitale foto’s gemaakt van mijn beide borsten. Ik zei een beetje onnozel: “moet ik lachen ook?” en de ‘fotograaf’ grapte maar een beetje mee. Waarschijnlijk voelde hij aan dat dat voor mij het beste was op dat moment.Uren later – zo’n acht uur later – werd ik wakker. ‘k Had het koud en ‘k had pijn. Er bengelden stille tranen over m’n wangen en plots dacht ik: wat lig ik hier te grienen…ik leef en er wordt voor mij gezorgd… ik dacht opeens aan de mensen in Pakistan die net een aardbeving achter de rug hadden en die in de bijtende kou zaten… Zo probeerde ik m’n eigen miserie een beetje te vergeten en telde ik de uren af tot ik van de intensieve bewaking terug naar m’n ziekenkamer mocht. Het werden lange uren… 

Men zal misschien zeggen 'dat alles is toch al 2 jaar geleden...' maar voor mij lijkt het of het gisteren was. En telkens als ik op de kalender weerom zo'n 'speciale' datum zie verschijnen dan komen de dingen heel helder in mijn geheugen terug...

Commentaren

Ach meisje... die kleine lettertjes...ik kan het me zo goed voorstellen dat zo'n gebeurtenis heel diep in je geheugen gegrift staat...dat is toch alleen maar logisch? En wat is nu twee jaar...na zoiets ingrijpends?? Ik schreef het al eerder...als je zo'n onheilsbericht krijgt...van dat je kanker hebt...de aarde zou onder m'n voeten wegzinken denk ik...en dan...dan moet je door en de manier waarop jij dat gedaan hebt, daar kan een ieder alleen maar diep respect voor hebben hoor...ik weet niet of ik zo'n enorm goed relativeringsvermogen zou hebben om dan nog aan de mensen in Pakistan te denken...maar ik denk wél dat zoiets kan helpen ja. Ik hoop, mocht mij onverhoopt deze rotziekte overkomen, dat ik dan een voorbeeld aan jou kan nemen!
Veel liefs!

Gepost door: mizzD | 21-12-07

Jij, ten voeten uit, om op zo'n moment aan mensen te denken die het slechter hebben dan jij! Chapeau! Hier moest ik even op reageren, het siert je! En dat je er na twee jaar nog steeds aan denkt? Da's maar niet meer dan normaal, er zijn bij mij twee jaar geleden in die periode oo, dingen gebeurd die me nog zeer helder in mijn geheugen staan, en telkens je die periode "voorbijkomt" komen de herinneringen ook hé, ach jaàààà!
Enneee, jàààà, ik voel me ook rijk vergeleken met verleden jaar, en twee jaar geleden! Blij je te kennen! xx

Gepost door: Jientje | 21-12-07

het zal toen wel een vreselijke dag zijn geweest...fijne kerstdagen

Gepost door: yolanda | 22-12-07

Ik denk dat dit heel normaal is dat je op die dag daaraan terug denkt. Mijn man is 11 jaar geleden op 16 dec. overleden en daar denk ik automatisch ook aan terug, dat zijn dagen die je nooit meer vergeet, die staan gegrift. Ergens kijk ik ook uit naar de dag dat het een jaar zal zijn na mijn operatie en dat is 16 mei. Nu voel ik me goed en beetje bij beetje sterker. Kijk ook maar uit naar de feestdagen Lucretia met je familie en je tof kleinkindje en geniet ervan, ten volle. Ik zal dat ook doen, Kerstavond met de kinderen en 31 dec. ga ik naar Tenerife (als alles goed is van mijn oncologe natuurlijk). Dikke knuffel xxxxx

Gepost door: Nadia | 22-12-07

Gelukkig ziet de toekomst er nu een stuk beter uit voor jou!
Een zalige en vrolijke Kerst gewenst, Lucrèce, samen met je familie.

Gepost door: Denkertje | 22-12-07

;) 's toch normaal dat je je die dag en die periode nog goed herinnert? Allez jong, als u zoiets overkomt!! Ik herinner me nog als de dag van gisteren hoe ik mij voelde toen ze mijn amandels trokken, dus laat staan als het over een borstamputatie gaat! Pfieuw! En idd, humor is soms de beste manier om ergens mee overweg te kunnen, maar 't is niet aan iedereen besteed... xxx

Gepost door: Blah | 22-12-07

... Van deze plaats een fijne kerst en een liefdevol nieuwjaar gewenst.

groetjes

Gepost door: gezinvan4 | 22-12-07

Aarbevingen Ik vrees dat aardbevingen af en toe nodig zijn om ons wakker te schudden zodat we het verschil leren tussen onbelangrijke tijdelijke zaken en kern van het leven.

Nee, aarbevingen zijn geen prettige herinneringen. Gelukkig prijken in je fotoboek vooral plaatjes over de mooie dingen in het leven die je eeuwig wil meedragen. Als je even teruggedacht hebt aan de aardbeving, dan is je fotoboek nog eens zo mooi.

Gepost door: Herman | 22-12-07

Herrinnering Dat kan ik goed begrijpen,dat vergeet je nooit denk ik.
Kijk nu naar het nieuwe jaar met veel hoop en vreugde ,en geniet van je job.
Gezellige kerstdagen gewenst.

Gepost door: Maria | 22-12-07

Dat zijn herinneringen die je nooit meer kwijt raakt. Vooruit kijken... wat voorbij is, is voorbij.

Een nieuw jaar
een nieuw begin
een jaar volledig
naar jullie zin.
Vol van liefde
gezondheid en
geluk... dan kan
2008 niet meer stuk !

Gepost door: Annick | 22-12-07

Lucretia, Natuurlijk dat je die dag nooit meer zult vergeten. Ik heb
alleen maar respect en bewondering voor de manier waarop jij over je ervaringen met die vreselijke ziekte schrijft.
Ik wens je een hartverwarmende kerst toe.
Groetjes.

Gepost door: Piet | 22-12-07

Hey Lucrèce, Een Zalige en Vredevolle en Vrolijke Kerst gewenst voor jou en je familie. Geniet ervan.
Gelukkig is het nu beter met je dan 2 jaar geleden....het is ten goede gekeerd.

Gepost door: Ilona | 22-12-07

hey Luce tuurlijk vergeet je zulke dingen niet
en ik weet waar ik over praat hoor
maar je doet het briljant
dus keep on going!
zonnekes derbij en liefs

btw:
Jikkie is de laatste tijd wat moe maar ze is er nog.
jaja tante loezeke ik zenne kik dernog iij
binnekeut kom ik wel weer eens bjove zenne
slukes en see u

Gepost door: Sunny-Kay// Diamond | 22-12-07

Hey Luce Ja, twee jaar , heel zwaar voor je, maar als ik zie met wat een sterke wil je dat aangepakt hebt kan ik alleen maar heel diepe bewondering voor je hebben en die stralend lach linksboven is daar een mooi bewijs van.
Vandaag alweer tegenslag mogen horen bij mijn ma, want ze moet weer beginnen met een chemokuur, tis nog een beetje onduidelijk hoelang, maar weer driewekelijks. We hadden gedacht na de bestralingen even te recuperen, maar dat was dan tot ik vanmiddag even langsging. Kanker, Het is een rotziekte van jewelste, alsof ze de ziel uit je lijf rukt en die van de mensen eromheen ook. Die onmacht is het ergste voor ons dan... ik mag er niet aan denken in haar schoenen te staan. Maar ook ongelooflijk trots en fier op de kracht die ze blijft tonen om er tegen te vechten... en dat geeft ons ook weer de moed en kracht haar bij te staan.
Ik hoop echt dat je genezen bent en er nooit meer in contact mee komt.
Dikke knuf Luceke en merci dat ik even stoom mocht aflaten hier...
XXXX en Vlammekes!

Gepost door: Boogie | 22-12-07

Ik kan me heel goed voorstellen dat je daar zo aanterug denkt. Ik heb ook zo`n speciale datum. De transplantatiedatum. Ik ben vertrokken in tranen maar onderweg was dat ineens over en ging ik er gewoon helemaal voor. En was ik ervan overtuigd dat de operatie zou lukken. Vol goede moed en het is vreemd, maar de meest zieke mensen kunnen op zulke momenten toch nog een grapje maken.
Gelukkig gaat het nu goed met je. Hopelijk is ook je kamer nu snel klaar, dan kan je week niet meer stuk,
groetjes

Gepost door: Anita | 22-12-07

Lucretia,een fijne kerst toegewenst. Ik kan me goed voorstellen dat je deze data's goed herrinert.Het waren dan ook hele moeilijke momenten die je moest doorstaan hè.

Nu Kerstmis in zicht is wil ik dit gedicht even met jouw delen.
Zo kunnen we ook eens aan onze medemens denken!

Tijdens kerstmis lag een meisje
te kleumen in de wintersneeuw.
Het gebeurde lang geleden,
zeker langer dan een eeuw.


Zij warmde zich aan zwavelstokjes
in die ijzig koude nacht.
Droomde van een prachtig kerstfeest,
niemand die toen aan haar dacht.


Ook nu zwerven er nog kinderen.
Zwavelstokjes verkopen ze niet,
maar ze zijn net zo ontredderd,
vaak verteerd door zwaar verdriet.


Handel volgens de kerstgedachte.
Wees barmhartig, wees kordaat.
Schenk een gedeelte van uw rijkdom
aan deze kinderen van de straat.

Gepost door: Angelique | 22-12-07

Hoi Lucretia ik kom je een heel fijne Kerst toewensen. En gelukkig gaat het nu al veel beter met je dan twee jaar geleden...
Liefs

Gepost door: christine | 23-12-07

Ik denk dat je dit, en alle emoties en bedenkingen die ermee gepaard gingen, inderdaad nooit vergeet,of het nu al 2, 5 of 10 jaar geleden is....

Gepost door: me, myself | 23-12-07

Normaal toch dat die datum in je geheugen gegrift blijft. Het kan gewoon niet anders. Maar, kijk er naar terug zoals naar een geboorte, een verjaardag, je verjaardag van je "second life".
Nog een hele fijne zondag en prettige kerstdagen.

Gepost door: anita | 23-12-07

)) Heel normaal dat die gebeurtenis in je geheugen gerift staat! Het was zekerlijk iets heel aangrijpends. Maar je bent ondertussen al 2 jaar verder en je hebt je ongelooflijk moedig erdoor geslegen, BEWONDERENSWAARDIG!!!! Ik wens je een hele mooie kerst toe Lucretia!
véél groeten!!

Gepost door: dingske | 23-12-07

Kalligrafie Op de blogsite van Katrien Hesters vond ik uw reactie. U hebt liefde voor kalligrafie .... begin er aan. Persoonlijk beoefen ik deze passie reeds een twaalftal jaren en volg nog jaarlijks een tweetal kursussen van 4 à 5 dagen.
Ik mag volledig overspannen zijn, maar na een korte schrijfoefening voel ik de spanning zo van mij wegglijden. Dat u linkshandig bent is geen bezwaar, want er bestaan speciale kalligrafiepennen voor linkshandigen die in elke degelijke hobbywinkel te vinden zijn (zelfde prijs). Ik ben ervan overtuigd dat uw schrift na enige oefening een zeer persoonlijk karakter zal bevatten. Deze persoonlijke toets wordt juist zeer gewaardeerd in de kalligrafie.

Veel succes en veel sterkte in uw leven

Albert

Gepost door: Vanderpiete Albert | 21-01-08

De commentaren zijn gesloten.