31-12-07

De weg naar een gelukkig 'nieuw jaar' ...

ny3title

To leave the old with a burst of song;
To recall the right and forgive the wrong;
To forget the things that bind you fast
To the vain regrets of the year that's past;
To have the strength to let go your hold
Of the not worth while of the days grown old;
To dare go forth with a purpose true,
To the unknown task of the year that's new;
To help your brother along the road,
To do his work and lift his load;
To add your gift to the world's good cheer,
Is to have and to give a Happy New Year.

~Written by Robert Brewster Beattie~

20:05 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: nieuwjaar, oudjaar, overgang |  Facebook

30-12-07

Brussel, Bruxelles, Brussels ... oh zo zalige hoofdstad! ...

Er wordt hier al dagenlang geschilderd in de woonkamer... m'n ventje krijgt er grijs haar van! M. wou geen behangpapier aan de muur - hij vond het beter om vliesbehang (geen tasso) te kleven en dit dan te schilderen.
Ik wou liever behangpapier... Hij wou het plafond niet schilderen. Het plafond was in grenen... maar ik vond dat helemaal niet staan met de verf die we ondertussen hadden gekozen.


Eerst heeft hij dagenlang gezwoegd aan het plafond: afwassen met terpentijn, lichtjes afschuren en 3 lagen verf. Dat zou normaal gezien genoeg moeten zijn maar oh wee... hout leeft en beweegt dus moest elk kiertje ettelijke keren opnieuw een laagje krijgen.


Het vliesbehang had (en verschiet niet...) 18 LITER grondverf nodig (het vliesbehang ZOOG de verf gewoon op...) en 3 lagen met de kleur verf die we gekozen hebben.

Gisteren wou M. de laatste laag beginnen schilderen en nu blijkt dat één of andere kwiet in de Brico de verf niet goed (of helemaal niet...) heeft gemengd. We hebben nl. gekozen voor Dulux verf en de 'leuze' van dit merk is: U kiest, wij mengen. Meer dan 1200 kleuren beschikbaar in de winkel.

Ja,ja, inderdaad... die kleurtjes hebben we gezien. Marc deed een borstelstreek op de muur (de laatste laag dus...) en hij schilderde precies een regenboog. Er zaten overal spikkeltjes met verschillende kleuren in de verf... Stoppen dus met de verfwerken en wachten tot morgen de Brico open is.


De schilderwerken zijn dus opnieuw gestaakt en we zullen het nieuwjaar opnieuw ingaan zonder overgordijnen aan de ramen... we geraken er aan gewend...

Die onverwachte werkstaking bracht ons in Brussel vandaag. Mijn moeder meegenomen. Zij was nog nooit op de Grote Markt, nog nooit in de Beenhouwersstraat, nog nooit in de Koninginnegallerij, nog nooit op de kerstmarkt aan het Beursplein en nog nooit in de St. Michiels & St. Goedelekathedraal.

We parkeerden aan Place Madou want alle centrumparkings zaten vol en we namen de bus tot aan de 'Gare Central' en baanden ons een weg door de vele Brussel-bezoekers. Een hele belevenis voor haar.

In de koninginnegallerij werd gepauseerd met een heerlijke kop koffie en een pannenkoek.

Als afsluiter trokken we naar de St. Michiels en St. Goedelekathedraal. Binnen stonden ettelijke kerststallen van de verschillende gemeenschappen in Brussel. Ze had nog nooit zo een mooie 'kerk' gezien en zeker nog nooit zoveel kerststallen bij elkaar.


Moegeslenterd namen we terug de bus naar Place Madou en vandaar doken we de tunnels in van de kleine ring richting 'huiswaarts'.

Zalige zondag in een zalige stad!

IMG_7352


IMG_7355IMG_7358IMG_7361IMG_7363

 

 

 

 

IMG_7359

De kerststal op 'De Grote Markt'

IMG_7368IMG_7366

IMG_7370

IMG_7365

 De mooi geëtaleerde waren in de Beenhouwersstraat of 'de rue des Bouchers'

 

 

IMG_7371IMG_7372IMG_7374

Een harlekijn lokte ons binnen in één van de vele chocolatiers in de Koninginnegalerij

 

 

 

IMG_7378Veaudeville ... een gezellig en verzorgd etablissement in de Koninginnegalerij

IMG_7379

 

 

 

 

IMG_7380

IMG_7382

St. Michiels & St. Goedelekathedraal

IMG_7386

IMG_7388

IMG_7400

IMG_7384

Brussel bij valavond: gezien vanaf het terras aan de St. Michiels & St. Goedelekathedraal

28-12-07

Kankerspook ...

Vanmorgen heeft het kankerspook hier weer toegeslagen... of tenminste de 'geest' van het kankerspook (euh... geest en spook ... is eigenlijk hetzelfde hé).
Vroeg opgestaan, knalroze zwempakske aan en fit und fertig op wacht tot mijn chauffeurke zou afkomen tot plots de telefoon gaat.

Ze was al een hele poos aan 't proberen me te bereiken maar gsm en draadloze telefoon lagen niet waar die moesten liggen...

Ik hoorde alleen van haar dat het niet lukte om te zwemmen maar ze kon verder niks zeggen; ik moest haar sms'je lezen en ik zou het wel begrijpen.

Mijn hart schoot in mijn keel... ze had 'iets' gevoeld in haar oksel; iets wat er heel duidelijk zit en er niet hoort te zitten...
Aan haar linkerkant... de reeds geopereerde kant...

Het is lang, heel lang geleden... maar ik heb geweend... geweend uit angst... en geweend om haar... Ik wist niet dat die angst zo dicht bij de oppervlakte zat... en nu wacht ik vol ongeduld! Ongeduldig en onrustig op het resultaat van het onderzoek vandaag...

Laat toch alles goed zijn... het zou verdomd niet eerlijk zijn...

Update: een pak van mijn hart! Na onderzoek bij een vervangende arts werd er niets verontrustends gevonden. Jullie kunnen niet geloven wat voor een gevoel dat geeft... wat voor een ontlading...

Ik ben zo blij dat ze vandaag ergens terecht kon en dat ze werd gerustgesteld. Blij dat ze de eindejaarsdagen met een positief gevoel mag beleven...

We moeten altijd op onze hoede zijn maar niet panikeren; wel handelen en naar een arts stappen als er onzekerheid is. Is het niets dan is het niets... beter een keertje teveel op controle dan te lang gewacht...

14:40 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (26) | Tags: controle, arts, angst, kanker, borstkanker |  Facebook

27-12-07

Zoete Kerstdag ...

Op Kerstdag is er in Marc's familie een beurtrol om de 'pakjesdag' te organiseren. Eigenlijk is het zo dat oorspronkelijk Marc's ouders de kinderen en kleinkinderen uitnodigden op Kerstdag. Onder de grote tafel werden dan alle kerstgeschenkjes gestapeld en één voor één werden de pakjes geopend. Traditioneel werd er eerst een glaasje schuimwijn gedronken met een 'kerstkoek' (in de vorm van een kerstekindeke...) en daarna waren er belegde broodjes.

Maar ondertussen overleed Marc's vader (in 1993...) en werd er besloten dat het Kerstfeest bij één van de 5 kinderen zou doorgaan. We namen het over van Oma Jeftje.

Uiteraard groeide de familie sindsdien verder aan en als we allemaal samen zijn dan tellen we 37 personen. (sinds gisteren is er eentje bij en dat is K., de vriendin van Hans... zij kwam gisteren over van de US en vervoegt onze familie). Uiteindelijk waren we hier met 30 ... er waren een paar mensen die verhinderd waren.

Sinds ik borstkanker kreeg namen anderen het van me over, maar dit jaar ontkwam ik er niet aan. Eerlijk gezegd had ik er schrik voor; angst voor de drukte, het lawaai en voor de weerslag nadien.

Ik heb dan eerst en vooral met de traditie gebroken om voor iedereen nog eens avondeten te serveren (dat is meestal kaasschotel en verschillende soorten patés met alle mogelijke soorten brood en wijn...).
Ben zo vrij geweest om een paar 'vrouwtjes' te motiveren om op Kerstdag gebak mee te brengen.

Een zoete kerst zou het worden: gebak en koffie en voordien een glas bubbels...

Mensen toch, wat een mooi dessertbuffet kregen we bij elkaar... de ganse tafel vol en de kinderen waren dolenthousiast. Ze konden nemen of vragen zoveel ze wilden en er was voor elk wat wils.

P1080328

Voor een keer moest iedereen maar even zijn lijn vergeten... en blijkbaar is dat goed gelukt want er werd meerdere keren aangeschoven.

P1080334

 P1080336

 P1080337

Zelf ben ik uit het gewoel gebleven en bracht bijna de ganse tijd in de keuken door genietend van de rondlopende kinderen en ons kleinste hummeltje die zich rot amuseerde.

P1080345P1080348P1080351P1080357

 

 

 

 

Oma Jeftje - met haar bijna 92 jaar - zat te glunderen tussen al haar nazaten. Blij dat ze dit nog allemaal kan meebeleven...

P1080356

En gisteren ben ik pas om half 12 uit mijn bed geduikeld... even genoten van het niks doen!

Rune en haar papa en mama wensen jullie ook allemaal een mooi 2008 toe en danken jullie voor de steeds lieve reacties (hetzij op oma Lucretia's blogje of op haar eigen website !!)

Scannen0001

Ik wil hier ook nog eens m'n ventje bedanken voor de vele voorbereidingen  (de woonkamer omvormen en het klaarzetten van de nodige borden en glazen) en de hulp achteraf om nog diezelfde avond alles opnieuw aan de kant te doen. Dikke knuffel Marc... xxx

26-12-07

Memorabele kerstavond ...

P1080290
 


De rijp was van de bomen, dus geen witte kerst

 P1080294


De gevulde kalkoen in de oven en alles stond klaar voor de rest...

Ik dacht lekker rustig vanavond, gewoon met ons vijf

maar uiteindelijk waren we met zes.

Kim kwam met Rune en zegt bij het binnenkomen: "mama, ik zal haar jasje wel uitdoen dan weet ik waar ik het leg..."
Raar dacht ik... anders zegt ze zoiets nooit. Waarom kan ik nu Rune's jas niet gewoon uittrekken ...?? en ik zag dat ze verdomd lang treuzelde om dat kind haar jas uit te doen...

Marc ging Hans ophalen en toen die eenmaal binnen waren trok Kim dan eindelijk Rune's jasje uit. Gelukkig bleven ze niet al te lang weg want anders zou Rune het wel hééééééél warm hebben gekregen.

Zo, jasje uit ... op het moment dat ik haar een knuffel wil geven zie ik een tekst op haar t-shirt staan... kijk maar even mee...

P1080304

Niks aan de hand... een kusje dus... Op hetzelfde moment denk ik: 'waar heb ik die tekst nog gezien of gehoord...' en ik roep Rune even terug bij me.

Even omdraaien kindje... oooooooooooooooooooh... kijk maar eens naar het vervolg van de tekst...

P1080301

ja, ja, wat hier al werd gesuggereerd door Kim zelf (en geraden is door mizzD en Dingske) is waar! Rune krijgt er een broertje of een zusje bij in augustus volgend jaar!

Super vinden we dat! En een wonder ook... want zwanger raken is niet zo evident voor Kim... na het terugplaatsen van een embryootje, enkele weken geleden, is Kim opnieuw onmiddellijk zwanger!

Eigenlijk had Kim me een beetje om de tuin geleid... ik was dan ook verrast met dit nieuws. Enkele weken geleden zei ze me dat het niet gelukt was; dat ze er rekening mee had gehouden dat het mogelijks niet zou lukken bij een eerste poging. Ik was toen een beetje verdrietig maar liet dat toen niet merken. Neen, ik had er geen rekening mee gehouden dat ze met deze verrassing zou aankomen...

De kerstman heeft ons met een superkado bedacht en het werd dus een zalige kerstavond!

Kerstman-anim1
 

Alleen voor Kim was het wat minder. Eten en vooral eten ruiken gaat nu even heel moeilijk. Zij heeft het meeste dus aan haar voorbij moeten laten gaan. En Rune, die is lekker bij Opa en Oma blijven slapen zodat mama Kim even kon bijslapen.
De kerststal hebben we dus gelaten voor wat hij was dit jaar. We hadden hier ons eigenste kerstekindeke in spé in huis.

P1080314

 

P1080315

P1080323

24-12-07

Kerstmenu ...

Wat zal het worden dit jaar?

Ik hou wel van traditioneel met Kerstavond. Ook wat de locatie betreft - thuis dus... en ik heb er ook heel graag de kinderen bij.

Jammer dat de 'schoonkinderen' er niet kunnen bij zijn. De man van Kim heeft zijn restaurant en het is natuurlijk tijdens de feestdagen druk daar.

Bij Hans is het anders... hij wacht vol ongeduld tot zijn vriendin overkomt vanuit de US... en dat is de dag nà Kerst. Hij zal dus kerstavond nog even alleen moeten vieren, zonder haar. Nog even Hans en jullie zijn weer samen.

We zullen dus in intieme kring kerstavond vieren. Gezellig en met een vrij traditioneel menu. Mijn kerstgevoel is dus toch nog naar boven gekomen.

We starten met een glaasje Crèment d'Alsace en dim sums en een assortiment van gestoomde hapjes.

De pompoensoep is reeds gemaakt. Die maakte ik gisteren en vanavond gaan daar nog gebakken sint-jakobsvruchten en een beetje pesto bij.

Verder staat er nog 'feestkalkoen' op het menu met gepocheerde appeltjes en veenbessen en 'denneappeltjes'

Als dessert wordt het passievruchtenbavarois.

Misschien gaan we om middernacht nog even naar de kerststal. Daar wordt naar gewoonte elk jaar afgesproken met de hele buurt om er een glaasje glühwein of een vanillejenever te drinken. Dik ingeduffeld, de adem dampend in de nacht,  hier en daar een schaterlach van eentje die een beetje te veel gedronken heeft... het wordt meestal een gezellige boel rond de houtvuren die er gestookt worden...

Ik wens aan iedereen een fijne en gezellige kerstavond en voor morgen een Zalig Kerstfeest!

Voor mij wordt het dan een heel drukke dag. Een dag die ik helemaal niet zie zitten. Met z'n 36 ... ik wil weg... maar vluchten kan niet meer!

merry4

23-12-07

Rotkanker ...

Vandaag ben ik uit mijn doen. Eigenlijk gisteren ook al...


Heb van een paar mensen vernomen dat het hen eigenlijk helemaal niet zo goed gaat. En of ik het wil of niet ik word dan ook telkens weer geconfronteerd met de mogelijkheid dat ... ja dat het op een dag ook weer mis kan gaan.

Kanker is een rotziekte mensen... en het is niet altijd zo dat ze wordt overwonnen met chemo of welke kuur dan ook. Soms houdt de kanker zich stil... en onverwacht komt ie weer de kop opsteken. Soms ook niet natuurlijk. Ik probeer daar nog altijd van uit te gaan...


Zo heb ik bijna gans de nacht gedacht aan Elly.
Toen ik begon met opzoekingen op internet over borstkanker kwam ik per toeval op haar blog terecht.
De moed en de levensvreugde en de vechtlust die ik ervoer bij het lezen over haar ziekte gaven mij de moed om verder te gaan op mindere of laat ons maar zeggen de soms ronduit slechte dagen.


Mag ik jullie vragen om haar een virtueel steuntje te geven en haar een bezoekje te brengen op haar blog? Ze kan het best gebruiken.


Zo is er ook Dita. Ook zij is hervallen...Ik weet dat ook zij graag een opkikkertje heeft.


Waarschijnlijk kennen we met z'n allen wel iemand die in deze donkere tijd wel wat extra steun kan gebruiken.
Laat ons dus misschien proberen om er eens extra aandacht aan te besteden.


Voor iedereen die momenteel ziek is hoop ik dat zij toch een beetje kunnen meegenieten van de Kerstsfeer. Samen met iemand die hen lief of dierbaar is.
Aan allen een stevige knuffel!

322

17:44 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (7) | Tags: kanker, herval, elly, dita, steun |  Facebook

21-12-07

21 december ...

Poeh…21 december… een datum die ik nooit zal vergeten.

Het is vandaag 2 jaar geleden dat ik onder het mes ging. Borstamputatie … en reconstructie met eigen weefsel (deep flap). De ochtend voordien werd ik opgenomen en moest ik nog enkele onderzoeken ondergaan (isotopen… voor de sentinelprocedure…).

We waren met z’n drieën. Drie bange vrouwen werden samen in een zaaltje gezet… ons bed was nog niet klaar… we dienden er toch nog niet in te liggen… en daar zaten we dan elk met onze eigen gedachten bezig.
Ik probeerde wat te praten want de stilte kan oorverdovend zijn.
Een van ons zat stilletjes te wenen; een dame van zo rond de 65 jaar… bang en alleen; troosteloos… Haar zoon had haar aangespoord om toch eens een mammografie te laten doen; uit voorzorg. En nu zat ze daar… boos en radeloos. Ze vond dat ze die mammografie nooit had moet laten doen want dan zou ze nu niet in het ziekenhuis zitten…

Twee van ons werd één voor één bij de plastische chirurg geroepen om ons ‘af te tekenen’.  Ze tekende grote dikke stippellijnen met een alcoholstift op m’n rechterborst en op mijn buik.
Zag er goed uit… precies een smilie op mijn buik. Ik probeerde er een grapje over te maken… wat moet je anders…
De volgende dag was andere koek… Vroeg, heel vroeg in de ochtend werd ik opgehaald. Niks zenuwachtig. Had ’s nachts zelfs vrij goed geslapen. Voor mij was de operatie een soort ontlading want ik wachtte al van 4 november. Stel je voor… of liever: onvoorstelbaar!

In de operatiezaal mocht ik nog even bloot op de foto. Goh… dat had ik niet verwacht. Er werden digitale foto’s gemaakt van mijn beide borsten. Ik zei een beetje onnozel: “moet ik lachen ook?” en de ‘fotograaf’ grapte maar een beetje mee. Waarschijnlijk voelde hij aan dat dat voor mij het beste was op dat moment.Uren later – zo’n acht uur later – werd ik wakker. ‘k Had het koud en ‘k had pijn. Er bengelden stille tranen over m’n wangen en plots dacht ik: wat lig ik hier te grienen…ik leef en er wordt voor mij gezorgd… ik dacht opeens aan de mensen in Pakistan die net een aardbeving achter de rug hadden en die in de bijtende kou zaten… Zo probeerde ik m’n eigen miserie een beetje te vergeten en telde ik de uren af tot ik van de intensieve bewaking terug naar m’n ziekenkamer mocht. Het werden lange uren… 

Men zal misschien zeggen 'dat alles is toch al 2 jaar geleden...' maar voor mij lijkt het of het gisteren was. En telkens als ik op de kalender weerom zo'n 'speciale' datum zie verschijnen dan komen de dingen heel helder in mijn geheugen terug...

18-12-07

markante kerstvrouwen ...

Vanavond bestuursvergadering van markant. Eenmaal per maand komen we samen en worden de voorbije en komende activiteiten besproken. Er wordt steeds goed doorgewerkt maar steeds zorgt er iemand voor een 'natje' en een 'droogje' - kwestie van het een beetje gezellig te maken. We hebben ons vanavond in de wijn geslagen...

Ik had zo het idee opgevat dat we een groepsfoto zouden laten maken met een kerstmuts op ons hoofd en met een glaasje bubbels of wijn in ons hand. Die foto moest dienen voor op onze lokale website.

 'k Had daar mijn eigenste fotograaf voor ingehuurd (Marcske dus...) en hij zou komen op  mijn 'signaal' (ik zou hem een belletje geven) naar de lokatie waar wij vergaderden. We wachtten nl. op nog 1 dame die we er ook graag bij hadden.

Hoe later op de avond hoe leger de flessen werden natuurlijk... en die ene mevrouw kwam maar niet.

Onze 'fotograaf' dus toch maar gebeld maar toen die aankwam waren de flessen wijn geleegd en zat er ook nog bitter weinig in onze glazen... en dat is te zien aan de foto's...

Hoe gaat dat gezegde ook weer? "als de wijn is in de man (in dit geval in de vrouwen), is de wijsheid in de kan"

Markante_kerstvrouwen 003Markante_kerstvrouwen 004Markante_kerstvrouwen 005

 

 

 

 

 Markante_kerstvrouwen 006Markante_kerstvrouwen 007

 

 

klik op de foto's om te vergroten.

 

Markante_kerstvrouwen 002

16-12-07

Waar is mijn kerstgevoel? ...

voorlopig 135Vandaag naar de kerstmarkt in Lokeren geweest met Kim en Rune.
Het gaf mij een dubbel gevoel… 2 jaar geleden liep ik hier ook… met Marc, m’n schoonmama en m'n kinderen… Kim was toen net zwanger en ikke… ja ik zou binnen enkele dagen het ziekenhuis ingaan voor een borstamputatie.
We waren blij en triest tegelijk…
We ‘vierden’ toen Kerstdag een weekje vroeger en we probeerden toch wat van de kerstsfeer op te snuiven.

Thuis stond er geen kerstboom… alleen een tafeltje met wat kerstrozen.

Eigenaardig, toen ik vandaag naar Lokeren reed dacht ik er helemaal niet aan maar toen we de markt opwandelden overviel mij het gevoel welke ik toen had…  

Bizar hoe we bepaalde dingen blijven linken…

Eigenaardig is ook dat ik sindsdien niet meer echt in kerststemming kom – niet meer zoals voorheen -  en ook geen zin heb in Nieuwjaar-vieren.
Sinds die kankerperiode lijkt alles zo artificieel …

Vorige kerst ben ik de drukte ontvlucht en zijn we met ons tweetjes en onze zoon naar de Ardennen getrokken. Stappen in de bossen deed me meer deugd. De frisse boslucht diep in mijn longen laten doordringen beviel me meer dan het beklemmend gevoel dat ik kreeg (en nog krijg) als ik in een grote groep mensen terechtkom.

Ik houd m’n hart al vast want deze Kerst ontkom ik er niet aan… we zullen met z’n 36 zijn. Ik heb schrik dat ik opnieuw dat verstikkend gevoel krijg…  weg wil vluchten uit de massa… schrik dat ik het werk niet overzie…schrik dat ik geen greep krijg op mijn gevoel.
Onlangs had ik dat ook toen ik naar Clouseau ging in het Sportpaleis. Ik had blij moeten zijn daar te mogen zitten maar ik kon niet meegaan in het gevoel ; het gevoel van de massa die – met de handen in de lucht – de liedjes van Koen en Chris meezongen.

Het leek wel of ik mezelf zag zitten daar op de tribune; het leek of ik boven mezelf uit zweefde en geen greep had op mijn gevoel. Ik zou het willen begrijpen waarom ik me zo voel maar dat lukt niet. Ik weet alleen dat ik niet meer ben wie ik ooit was.

Maar vandaag heb ik ondanks dat ‘vieze gevoel’ toch bijzonder genoten van het gezelschap van mijn dochter en kleindochtertje. We aten een pannenkoek op de Kerstmarkt; een clown ‘plooide’ een ballon tot een hondje voor Rune en de Kerstman zocht diep in zijn zak naar een laatste snoepje… We gingen de papa van Rune ‘bezoeken’ en kregen daar ‘gebak van de chef ‘ met koffie (om U tegen te zeggen trouwens…. Heeeeeeeeerlijk!). 

Ach... misschien komt dat kerstgevoel wel weer... Ik zie wel! 

voorlopig 113voorlopig 115voorlopig 118voorlopig 120

 

 

 

 

voorlopig 123voorlopig 126voorlopig 125voorlopig 127

 

 




 

voorlopig 130voorlopig 131voorlopig 137voorlopig 143

 

 

 

 

 

voorlopig 150
 

15-12-07

Van bakkers gesproken ...

Het zal lang duren vooraleer ik nog eens een bakkerij binnenstap. Een paar dagen geleden was ik in Torhout. Na een bezoek aan een klante moest ik dringend een noodstop maken voor een bezoek aan het kleinste kamertje (moet ook gebeuren hé...en zeker als je plaspillen neemt...).

Ik kreeg de 'Sonap' in 't zicht en dacht: 'goh, ik combineer het dan met een kopje koffie.

Het was even aanschuiven want meestal is het daar druk in die zaak en ondertussen viel mijn oog op de promoties: ontbijtmaaltijd "1 kop koffie met croissant en 'koffiekoek" naar keuze voor 2,60 €. Nergens stond geafficheerd tot welk uur je dit kunt krijgen en vermits ik nog niet deftig had ontbeten zou dat m'n ontbijtje worden...

'Wat zal het wezen...?' vraagt de dame op een speciaal toontje en ikke: 'doe mij maar de koffie mèt ... voor 2,60 €'.

'Dat kan niet want het is al na tienen...' zegt de 'wat onvriendelijke dame'... 'je kan het wel nog krijgen maar dan kost het meer...'

'Euh... okay... voor mij was dit mijn ontbijt maar dan zal het enkel een koffie worden en eet ik straks wel ergens anders' zeg ik. Dus koffie dan maar en ik betaal ... Tegen dat ik aan tafel zit met die koffie dacht ik 'dat laat ik zo niet'... pffffff... dingen afficheren die eigenlijk niet helemaal kloppen.

Bij het buitengaan kan ik het niet laten om te zeggen: 'mevrouw, misschien is het toch beter op je 'lokpromotie' te vermelden dat dit alleen maar tot 10 uur kan ... maar geen probleem ik geef het wel door aan de betreffende diensten.

Hihihi... je had haar gezicht moeten zien! Ze dacht waarschijnlijk dat ik van een controledienst was... Stout van mij, ik weet het... maar ik kan er niet goed tegen, tegen al die lokkertjes. Ze zegt nog snel dat het op de website vermeld staat maar wat ben ik daar dan mee...

Op naar de volgende klant dus... maar onderweg kom ik een bakkerij tegen en ik kan het niet laten om te stoppen. 'k Had nog zin in een koffiekoek, wegens daarnet...

Even kiezen... ik zie chocoladekoeken liggen... 0,75 €. Ja, doe mij zo maar eentje. Vraagt de juffrouw: 'met extra chocolade of gewoon?' Oh, kan ik kiezen? Ja, er ligt nog eentje bij met extra chocolade.
En nu komt het: 'dat is dan 0,85 € zegt de juffrouw poeslief. 'Euh... waarom 0,85 € als er 0,75 € staat?' 'Ah...' zegt de juffrouw omdat er extra chocolade op is natuurlijk'.

?????????????????????? 'Hoezo?' ... 'Waarom staat dat dan niet vermeld'? 'Het ligt toch in hetzelfde mandje?'.
'Daar is geen plaats voor... de koeken liggen samen en dus vermelden we het niet'

Ik begrijp de logica niet goed en betaal met tegenzin de extra 0,10 Eurocent.

Nu moeten jullie niet denken dat ik gierig ben maar het komt me de strot uit dat we met al die kleine extra's veel meer betalen dan we eigenlijk van plan zijn. We denken dikwijls dat tien Eurocent niet zoveel méér is, maar als we eens goed zouden rekenen dan merken we algauw dat we meer kunnen sparen...

Door de wel zeer lange periode dat ik geen deftig inkomen meer had wegens borstkanker...probeer ik toch wel op m'n centjes te letten.

Vanaf volgende week neem ik dus elke dag een zelfgebakken boterham mee en zal die met veel smaak opeten in mijn autootje. Een kop koffie zal ik nog gaan drinken maar de bakkerijen en zeker die van 'die keten' zal ik in de toekomst links laten liggen.

dubbele-chocoladekoek
Fijn weekend allemaal!

12-12-07

M'n warme bakker ...

Al maanden droomde ik van hem ... van de warmte en de heerlijke geur die hij verspreidt...

Ik hoorde zoveel goeds over hem vertellen dat ik echt naar hem verlangde.

En vandaag... goh... is mijn droom uitgekomen.

Ik ging hem zelf afhalen en greep gretig naar hem want ik was blij dat hij daar op me wachtte.

M'n warme bakker... hij is eindelijk bij me ingetrokken en dan nog op aanraden van mijn eigenste ventje.

Vanavond hebben we hem samen gevuld met 500 gram meel en 300 ml water. Hij stond hier ijverig te draaien en hij heeft zonet z'n eerste brood afgeleverd. Heerlijk geurend... mmmmm...

broodbakmachine2

09-12-07

Tijd ...

Deze tekst kwam ik tegen toen we onlangs in Brugge liepen... er zit iets in ... en... de tijd gaat snel dus gebruikt hem wel!

P1080045

Voor morgen een fijne start van de week!

P1080011

23:37 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (20) | Tags: tijd |  Facebook

Dolce far niente ...

Donderdagavond 'uitgeblust' thuisgekomen met als gevolg dat er hier gisteren, vrijdag dus, niet veel werd uitgestoken. Een beetje  boodschappen gedaan - het hoogstnodige gehaald - en daarna dolce far niente. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik die 2 recuupdagjes in de week nog echt wel nodig heb.

Toch wel fijn dat ik weer werk. Het geeft mij een boost en stillaan zal die vermoeidheid door de chemo wel minder worden. Het is een soort van vermoeidheid die je niet voelt aankomen. Het overvalt me telkens... precies een klop van de hamer en met de beste wil van de wereld kan ik dan niet meer verder. Als ik dan naar mijn lichaam luister en even een rustpauze inlas, ebt dat dan terug een beetje weg.

Vandaag Rune gaan ophalen - uiteraard al zingend! De autoradio moet niet aan voor haar... laat oma maar zingen Tong uitstekend. Poppemie en poppenwagen kwamen mee. Het oude rotan zeteltje - nog van Kim - werd uitgehaald en Rune's decor om poppenmoedertje te spelen was klaar. Als opa (die even pauzeerde van het schilderen) dan ook nog kwam meespelen kon haar geluk niet op.

voorlopig 067

voorlopig 068

voorlopig 069

voorlopig 071

voorlopig 072

voorlopig 075

Een schat van een kind is het. Altijd goedlachs. Ze vertelt ook de ganse tijd. Het meeste is nog wel onverstaanbaar maar dat komt wel.

Toen opa terug op zijn ladder kroop in de woonkamer om verder te schilderen, stond Rune aan de andere kant van de glazen deur de hele tijd te roepen 'maaaaaaak, maaaaaaak' (= Marc) en toen opa dan ook nog wuifde schaterde ze het uit.

Een fijn weekend allemaal!

 

07-12-07

Vrouwen en parkeren ...

Vandaag een busy dag! Mijn agendaatje toonde me vanmorgen dat ik om 9 uur in Gent moest zijn, daarna om 11 uur in Wetteren en om 13 u in Brussel.

Ik had gehoopt om tussendoor ook nog iets te kunnen drinken of eten maar dat is me niet gelukt. Pas om half vier kreeg ik daar de kans toe, na een bewogen 'parkeeravontuur'!

Normaal duren mijn bezoeken bij de klanten een half uur tot een uur maar deze keer liepen ze telkens uit tot anderhalf uur en was het reppen naar de volgende.

Het 'miezerde' (motregen) nogal toen ik aan de VUB aankwam en nergens was een parkeerplaatsje vrij. Uit het verleden wist ik een plekje zijn achter de gebouwen waar je toch af en toe het geluk hebt nog je wagen kwijt te kunnen. Lekker dicht bij de garage... ik zou dan heel snel binnen zijn zonder mijnen 'mis-en-plis' te laten nat worden. Dacht ik... Grrrrrrrr... poort dicht; dus door de regen en hele eind stappen rond het gebouw.

Na mijn bezoek wou ik mijn wagen verzetten dichter bij de kliniek en had ik dringend behoefte om iets te eten en te drinken. De cafetaria van de VUB heeft wel wat te bieden.

Op de betalende parking was alles volzet... of toch niet... ik zag nog ergens het laatste plaatsje.  Rechts van mij stond een wagen nogal schuin op zijn parkeerstrookje (eigenlijk een stukje op 'mijn' plaats) en als ik me daar wou parkeren zou ik dus ook schuin moeten staan. Ok. Dat moest wel lukken.

Toen ik een telefoontje wou doen reed links van mij een wagen weg en merkte ik dat er zich al snel een andere wagen op die vrije plek kwam zetten. Niks aan natuurlijk ware het niet dat ik niet meer uit mijn wagen kon en.... die wagen had zich op 1 cm... ja EEN CENTIMETER van mijn wagen geparkeerd. 'Hij' stond natuurlijk wel reglementair - dus RECHT - in zijn parkeerstrook maar zijn 'achterste' stond toch wel ietsje te close tegen dat van mij !

Ondertussen was de chauffeur nergens meer te zien. Ik probeerde of ik van die parkeerplaats kon weggeraken... het zweet brak me uit want ik wou geen brokken maken...

Ondertussen was aan de andere kant de parkeerplaats vrijgekomen (waar die 'scheve auto' stond) maar algauw - te gauw - vulde die zich opnieuw met een andere auto. Ik ben toen op de passagierszetel geklauterd en langs daar uitgestapt met de vraag of de lieve man me wou helpen om daar weg te geraken. Hij wou wel... maar had een belangrijke afspraak.

Grrrrrrrrr.... Niks aan te doen... Ben toen maar wijselijk naar het onthaal gegaan en daar gevraagd of iemand van de bewaking mij kon helpen. Ik hoopte ondertussen dat mijn te 'close' buurman niet was teruggekomen en misschien bij het wegrijden mijn wagen had beschadigd.

'k Heb toen een heel lieve meneer-van-de-bewaking getroffen die me gidste op de millimeter. Met mijn raampje open en mijn kop naar buiten aanhoorde ik zijn 'bevelen' van "wielen recht, ietsje  meer naar links, neen toch maar weer naar voren, ja nu recht achteruit, enz...". Het zweet brak me nog steeds uit maar nu was ik toch zeker dat als ik tegen die wagen reed dat het niet alleen mijn schuld zou zijn. Lachend Op een paar minuten was ik weg uit die hachelijke situatie en heb toen mijn wagen maar op een meer reglementaire manier geparkeerd.

Toen ik later terugkwam stond m'n 'te close' buurman nog steeds op dezelfde plaats en ik prees me gelukkig dat ik de 'parkeerhulp' gekregen heb toen het nog niet donker was!

Enfin.... nu mogen jullie allemaal lachen met me... ik weet het er wordt gezegd: 'vrouwen kunnen niet parkeren' maar ik ben er zeker van dat de man die me klem heeft gezet vandaag chance heeft dat ik een kalme madam ben en dat ik mijn 'close' situatie niet heb misbruikt om hem een paar stevige krassen te bezorgen. Knipoog

parkeren%20scheefvrouwen_en_parkeren

00:06 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: parkeren, brussel, vub, gent, wetteren |  Facebook

06-12-07

'Mijnen' Sint...

Vannacht zal het weer een lawaai zijn op de daken. Het zal een wedren tegen de klok worden voor de Sint om al de kleine en grote kindjes te voorzien van speelgoed.

donkersint

Als ik aan Sinterklaas denk dan moet ik aan mijn ventje denken. Ooit heeft hij ad interim Sinterklaas eens moeten vervangen op school. Nu moet je weten dat de échte Sint veel kleiner is dan Marc en vermits alles heel snel moest gebeuren (ja Sinterklaas kan ook ziek worden hé) werd het mooie Sinterklaasgewaad niet eerst eventjes gepast.

Omdat ik de enige Knipoog was die het geheim kende van de tijdelijke job van Marc ben ik toen stiekem naar de kleuterschool gegaan en heb me heel stil achteraan in de zaal opgesteld.

Ik zag 'mijne' Sint daar triomfantelijk zitten met een oh zo prachtige krullende baard, het mooie gewaad, de gouden staf, de 'briljanten' ring aan zijn gehandschoende hand en.... euh... zijn witte rood-blauw-gestreepte-tennissokken met een vééééééél te korte sinterklaasrok aan en een lange onderbroek die hij in zijn rood-blauw-gestreepte-tennissokken had gestopt om zijn harige supersexy benen te verstoppen....

Djeezes... ik dacht: "ik ken die man niet, dat is mijnen Sint niet, nikse mee te maken..." en ben toen, mijn lach inhoudend, op de speelplaats gaan staan.

Na 2 minuten komt de goedheilige man - met in zijn kielzog de Pieten en de hele directie van de school - naar buiten. Hillarisch... De Sint (mijnen Sint) met een scheve mijter, een veel te kort kleed met 'ervanonderkomend' een kanten onderrok en een strook lange onderbroek die toch wel uit zijn tennissokken geschoven was...

Neen, ik kon echt niet blijven toekijken en ben wijselijk naar huis gegaan.

Vele uren later brachten de Zwarte Pieten hem thuis. Zijn baard hing scheef, zijn snor was nat en hij keek niet al te fris meer uit zijn oogjes.

smurksint

De Sint en zijn gevolg waren nog blijven 'plakken' bij de directeur thuis en daar werd er jenever gedronken.... met een rietje! Ah ja, een Sint blijft de ganse dag een Sint en drinkt dus geen jenever uit een glas. Dat gaat niet en dat staat niet. Dus moet het met een rietje.

Het is eigenaardig. Sinds die keer brengt de échte Sint hier geen geschenkjes meer voor Marc. De échte Sint is precies niet zo tuk op zijn dubbelganger.

Maar ik maak dat stiekem goed en leg telkens zelf iets in zijn klaarstaand schoentje.

P1080178

00:08 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: sinterklaas, sint, marc, 6 december |  Facebook

03-12-07

Werken ...

Inderdaad... ik ben opnieuw gestart met werken. Na 22 maanden met vallen en opstaan - uitzichtloos soms omdat er geen einde leek aan te komen - ben ik terug onder de werkenden.

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik geen mens ben om tussen 4 muren te zitten. Ik moet iets om handen hebben en het liefst nog met mensen in contact komen.


Begin 2003 gaf ik mijn ontslag als vertegenwoordigster - met pijn in mijn hart... maar ik kon toen niet anders - in een branche waarmee ik vergroeid was en waarin ik 'zwom als een visje'.

Ik wist toen uit goede bron dat er geroddeld werd over de reden waarom ik mijn ontslag had ingediend en er kwam mij regelmatig ter ore dat ik 'opgenomen was in de psychiatrie' en dat het niet zou boteren in mijn huishouden, enz... enz... Het werd me op een gegeven moment te gortig en ik ben toen naar de universiteit ('klantendienst' waar ik regelmatig mee in contact kwam) gestapt om me letterlijk te gaan tonen met de melding dat in mijn hoofd alles perfect in orde was... We hebben er daar toen mee gelachen want ik kende de reden van deze roddels...

Na een jaar van 'computeren' thuis, belde een vriend me op met de melding dat hij onmiddellijk iemand nodig had voor een bedrijf in Lier om daar het debiteurenbeheer te doen. Het zou een project worden van 2 maanden, maar algauw werden het 4 maanden en de firma was geïnteresseerd om me daar fulltime aan te nemen als assistente van het management. Na enkele weken was ik ook verantwoordelijk voor personeelszaken, administratie, financiële zaken, enz... Een drukke maar oh zo boeinde job. Een mannenwereld ... maar ik heb nog nergens in een firma zo toffe collega's gehad. Het was ook geen nine-to-five job en juist dat heeft me nu de das omgedaan.

Toen er borstkanker werd vastgesteld op 4 november 2005 bleef ik werken tot de dag voor ik werd geopereerd - 20 december 2005; en geen haar op mijn hoofd dat toen dacht dat ik niet meer terug zou keren. Ik dacht dat ik er na 6 weken wel terug zou staan... Fout gedacht dus! Een paar maanden chemo deden duidelijk hun werk en mijn stille hoop om snel terug aan de slag te gaan verdween als sneeuw voor de zon...

Maanden had ik het er moeilijk mee. Ik realiseerde me dat ik moeilijk terug kon naar Lier; zeker niet voor een voltijdse baan en heel zeker niet voor nog zo lange werkdagen. Maar ook niet voor een deeltijdse job: ik kan maar moeilijk elke dag 3 uur in de wagen gaan zitten om 4 uur te gaan werken... Ontslag indienen wegens medische overmacht was geen optie. Een nieuw koninklijk besluit kwam roet in het eten strooien...


 Roddels

Enfin... het lot heeft anders beslist: ik werd gevraagd door mijn vroegere werkgever om opnieuw voor hem te werken en dat aanbod kon ik moeilijk afslaan. Ik kon perfect de knop omdraaien en opnieuw in mijn oude job stappen zoals vanouds. Ik heb er niet bij stilgestaan wat er in het verleden allemaal werd verteld en ben er dus met volle moed en met volle goesting weer voor gegaan.

Ik doe de job biezonder graag en mijn klanten zijn tevreden dat ik er terug ben voor hen. Er zijn er die mij onthalen met 3 zoenen en met een stralende lach en af en toe vraagt er eentje waar ik toch heb gezeten... Zoals vandaag iemand veelbetekenend vroeg ... en ik heb deze keer geantwoord met een big smile: "nee, nee, dat van 4 jaar geleden van de psychiatrie dat klopt niet maar dat van 2 jaar geleden KANKER ... ja dat klopt wel!"

Eens terug in de wagen dacht ik: wat moet ik hier nu mee? moet ik er om lachen en het relativeren? Ja.... waarschijnlijk wel dus! Want ik weet uit ervaring dat ik sterker ben dan ik ooit dacht! En ach... mensen zeggen wel eens dingen om hun eigen acceptatie te vergroten... hierdoor kunnen anderen in een negatieve spiraal terechtkomen zeker als er meerdere kwaadsprekers zijn want zij versterken elkaar letterlijk van kwaad tot erger.

De vraag is hoe krijg je die nare 'bijklank' van roddels weg hé... Misschien moeten we toch maar met z'n allen zeggen: 'bezint eer je begint'... Nee, roddels.... liever niet hoor!

Zo... dit moest er even uit...

En morgen stap ik terug in mijn autootje en snor ik richting West-Vlaanderen met een fris gemoed. Blij dat ik weer werk...

23:51 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (16) | Tags: werken, roddelen, kwaadspreken, kanker |  Facebook

02-12-07

Even een groetje ...

Terug aan het werk ... en ik vind zo direct mijnen draai nog niet!

Ik wil jullie toch even laten meegenieten van de vreugde van mijn kleinkind Rune.

Vandaag kwam de Sint hier langs... de beelden spreken voor zich

IMG_7310P1080144IMG_7308IMG_7306IMG_7309

 

 

 

 

IMG_7311IMG_7321P1080148P1080154P1080162

 

 

 

 

Aan allen een fijne werkweek en zet jullie schoentje maar klaar hé! Wie weet vannacht...

Groetjes

23:54 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (18) | Tags: pop, rune, sinterklaas, poppenwagen |  Facebook