27-03-08

27 maart 1979 ...

27 maart 1979… 29 jaar geleden lag ik in het Universitair ziekenhuis in Gent. Ik was daar eigenlijk al van 17 december 1978 – de week voor Kerstmis.
Ik was zwanger van een tweede baby en al van voor de zwangerschap wisten we, mocht ik opnieuw zwanger worden, dat het een probleemzwangerschap zou kunnen worden. Ons eerste kindje (Kim) werd ook een maand te vroeg geboren en met een heel laag geboortegewicht. Vanaf de 8ste week schreef de arts me Prepar voor (om de weeën tegen te gaan bij een dreigende vroeggeboorte) en moest ik thuis ‘platliggen’.
Maar in de 21ste week dreigde het mis te gaan. Ik kreeg weeën en werd in spoed opgenomen in het ziekenhuis. Ik herinner me nog dat ik – terwijl Marc gaan stemmen was (er waren verkiezingen de 17de december 1978) – vreselijk schrik had om de baby te verliezen. Ik had zeer snel na elkaar weeën. In die tijd bestond de gsm nog niet (althans bij ons toch niet…). Marc was dus niet direct te bereiken en het tweede probleem was vervoer… onze wagen begaf het die dag. Gelukkig kregen we naderhand hulp van de buurman die ons naar het ziekenhuis bracht.
Al die weken die ik in het ziekenhuis doorbracht (in totaal 12 weken voor de bevalling en bleef nog 2 weken tot 13 april 1979) ben ik voor de bevalling maar 2 keer uit mijn bed geweest: 1 keertje omdat ik niet op de bedpan wou gaan – ik ben toen stiekem naar het toilet gegaan maar heb het me die nacht beklaagd. De weeën begonnen opnieuw  en waren niet meteen te onderdrukken en een 2de keer omdat een professor  me niet in mijn bed wou onderzoeken maar in zijn privé onderzoeksruimte…
Ongelooflijk wat je op dat moment over hebt voor zo’n klein hummeltje dat aan het groeien is. Hoe moeilijk het ook was om dagenlang in bed te liggen en letterlijk alles in bed te moeten doen (van eten tot drinken, van wassen tot haren wassen en knippen, toiletritueel (hum), .....) ik had het er voor over; het was voor een GOED DOEL ! Ik wou hem 'koste wat kost' NIET VERLIEZEN… en toen hij geboren was (een maand te vroeg trouwens…) en hij na 2 dagen bijna stikte ben ik tekeer gegaan als een leeuwin die haar jong verdedigt…
Hans had een platte neusbrug en kon niet goed door zijn neusje ademen… maar omdat hij het zo goed deed in de couveuse mocht hij na 2 dagen worden overgebracht van de prematurenafdeling bij mij op de kraamafdeling.
Op de kraamafdeling gelden echter andere regels dan op de prematurenafdeling: baby te eten geven elke 3 uur en niet eerder !!! (toen toch...)
Bij een baby’tje die maar 2.450 gram woog en 1 maand te vroeg werd geboren mag men de baby echter aanleggen (ik gaf borstvoeding) als hij erom vraagt. Zo een kleintjes kunnen nog niet lang genoeg zuigen en hebben minder kracht om te drinken...
Maar die kinderverzorgsters op de kraamafdeling dachten er anders over… Hans huilde al zeker een uur van de honger en ik mocht hem niet halen (hij lag in een glazen box tussen 2 kamers) om hem te laten drinken. Geen uitzondering !!! ... Triestig droop ik af en wou een bad gaan nemen maar 2 minuten later stormde mijn medekamerbewoonster de badkamer binnen en riep dat mijn zoontje helemaal paars was en niet meer huilde. Ik ben toen halfnaakt de gang op gestormd recht de kraamafdeling binnen en heb gegild om hulp. De verpleegsters hadden koffiepauze en waren niet te bereiken en daarom viel ik maar gelijk een ruimte binnen waar een vrouw aan’t bevallen was. Hansje werd weggebracht in een noodcouveuse… helemaal blauw was hij en hij werd beademd met een soort pomp zoals je luchtmatrassen opblaast… (zo zie ik het toch terug in mijn gedachten).
Door lange tijd te wenen was zijn mondje uitgedroogd en zijn tong was in zijn keeltje geklapt. Door zijn neusje kon hij weinig of geen lucht halen … Ze renden met hem weg… het was letterlijk op leven en dood… Toen er me ondertussen een vrouwelijke arts wilde troosten was ik moeilijk tegen te houden… ik huilde… ik wou hem niet verliezen… ik had zoveel van mezelf gegeven om dat hummeltje te krijgen.
Hansje is toen in shock gegaan en viel af van 2.450 gram naar 2.010 gram. Bij zijn geboorte had hij een rond gezichtje en een rond dik buikje en na een paar dagen leek het wel een Biafraantje. Vel over been... Ik ben toen verhuisd van de kraamafdeling naar een 'kamer van moeder en kind' op de prematurenafdeling om hem zelf te kunnen voeden (...want ze wilden mij algauw een prik geven op de kraamafdeling om de melkproductie te stoppen...no way...ik wou bij de baby blijven en hem zelf verder voeden was de enige manier... ook de enige manier om hem snel weer beter te krijgen) Elke keer als Hansje om eten vroeg brachten de verpleegsters van de neonatologie (vroeggeborenen) hem bij mij met de couveuse. Soms elk uur...
Ondertussen is dat ‘hummeltje’ vandaag 29 jaar en ziet hij er weer wat voller uit Smile ! Gelukkige verjaardag jongen! Je bent nu niet thuis maar we vieren het een van de komende weken wel! Je bevindt je momenteel aan de andere kant (of ongeveer toch) van de wereld. In Pittsburgh met je geliefde … Ik ben blij dat je dit jaar een GELUKKIGE verjaardag hebt! Houden zo jongen! GELUKKIGE VERJAARDAG !
Je mama

 
img_tt-bday-12

Commentaren

Een verhaal om kippenvel van te krijgen... gelukkig is alles goed gekomen.

Gepost door: Annick | 27-03-08

Mooi om aan je zwangerschap terug te denken hé. Als alles op zijn pootjes terecht komt toch. Een dikke proficiat aan de jarige hoor. En ja, het gaat heel goed met mijn kleinzoon. Hij wordt binnen een kleine drie weken 1 jaar. Je kan zijn evolutie en mijn oppasverhalen volgen op http://happy-me.skynetblogs.be. Groetjes!

Gepost door: nana | 27-03-08

Traantjes staan d'r in mijn ogen van het verhaal, te gevoelig door de zwangerschap, gelukkig is alles goed gekomen. Ne gelukkige verjaardag voor jou zoon.

Gepost door: Wendy | 27-03-08

de haren op mijn armen zijn ervan recht gekomen! brr....
dikke proficicat aan de jarige!
xxx

Gepost door: pila | 27-03-08

ja amaai zeg... dat moet een moeilijke tijd zijn geweest, maar jij bent wel ontzettend sterk en moedig hoor!
Van harte proficiat met de verjaardag van je zoon!
enne.... aan de kersverse peter in spe ook van harte proficiat!
Nog een fijne avond! Lieve groeten!

Gepost door: suikerbossie | 27-03-08

Gelukkig worden kleine Hansjes... dus óók groot hè! Tjonge...ik vind dat extra grote felicitaties voor moeder en kind wel van toepassing zijn hoor! Dus...MIJN ALLERHARTELIJKSTE GELUKWENSEN VOOR DE JARIGE EN VOOR ZIJN TROTSE EN MOEDIGE MAMA!! *smak*smak*smak* !!!
Liefs hè! :-)))
ps. je hele tekst weg uit het reaktievenstertje??? hoe krijg je dát nou voor elkaar????

Gepost door: mizzD | 27-03-08

Lucretia, Dit is gelukkig een verhaal met een happy end. Dankzij een moeder die vocht als een leeuwin.
Mijn welgemeende gelukwensen met de verjaardag van je zoon.
Veel groetjes.

Gepost door: Piet | 27-03-08

Goh Lucretia toch! Je hebt al een en ander meegemaakt hé!
Al goed dat het in orde is gekomen met Hans!
Een dikke proficiat!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 27-03-08

*** met de krop in de keel gelezen....

een dikke knuffel aan de mama én de papa XXXXXXXXXXXXXXX

Gepost door: Talleke | 27-03-08

Manman man of liever vrouw vrouw vrouw! Wat een verhaal! Kunnen ze 't nog bonter maken soms!
Dat zullen vreselijke momenten geweest zijn, en niet de laatste die je nog moest doormaken in je leven! tss! Maar allee, het is er alleszins niet meer aan te zien hoor, hihi! Een dikke proficiat voor Hans, maar ik zal het op Korie haar blogje ook nog wel gaan wensen!

Gepost door: Jientje | 27-03-08

wow... ben er stil van,... kan me voorstellen dat 27 maart ectht wel een heel speciale verjaardag en dag is...

Gepost door: me, myself | 28-03-08

Oh Lucrèce ik heb de verjaardag gemist gisteren. Dus nu wens ik Hans een heel GELUKKIGE VERJAARDAG toe. Dat hij ronder geworden is mocht ik al vast stellen bij jou viering hé.
Lucrèce jou leven ging zo te lezen nooit van een leien dakje hé. Je hebt al menige keer moeten vechten.
Ik bewonder je daarom zo.
Nu groetjes en fijn weekend.

Gepost door: emmy | 28-03-08

Hans jarig Oef ,
dat was niet simpel die Hans ter wereld brengen zoals men dat in de Kempen zegt !
Graag wil ik hem in het verre Pittsburgh nog vele gezonde jaren wensen.

Gepost door: Ma Elly | 28-03-08

*** Heel fijn weekend
Groetjes

Gepost door: marc | 28-03-08

Beste wensen voor Hans' verjaardag!
Soms weet een mens niet hoe hij het allemaal overleefd...en toch doen we het.
Een fijn weekend gewenst en
lieve groetjes

Gepost door: Ilona | 28-03-08

wens hem een gelukkige verjaardag vanuit Noowegen.
Ik heb ook een hele moeilijke bevalling gehad en met dit verhaal kwamen de herinneringen terug boven. Gelukkig heeft mijn zoon de dag van vandaag geen problemen door de moeilijke start die hij had. Je zou er inderdaad alles voor over hebben om je kinderen te beschermen.
hilsen,
a3eindje

Gepost door: a3eindje | 29-03-08

goh wat een verhaal.
wat een mens niet allemaal overheeft hé voor zo'n mooi geschenk als een baby.
gelukkig is alles goed gekomen.
een hele dikke proficiat aan hans!
greetz vaik
prettig weekend

Gepost door: vaik | 29-03-08

Heftig verhaal. Jij zo je best doen om een gezond kindje op de wereld te zetten en dan zal de verzorging, door hun eigenwijsheid, het kind door de vingers laten glippen. Rare regels hadden ze vroeger! Alsnog gefeliciteerd en met een gezonde 29 jarige zoon.

Gepost door: Dita | 29-03-08

Dat adresje, is een "must do" voor jou en mij, maar dan eentje waar we tijd moeten voor nemen!
Het adresje waar Hugo Claus ook zijn laatste afscheid wou vieren ... toevallig .. Of niet?

Gepost door: Jientje | 29-03-08

wat een verhaal, een triller, gelukkig met een heel goede afloop, liefs viv

Gepost door: viv | 29-03-08

Hey Ik wens je nog een fijne zondag.

Gepost door: martin | 30-03-08

Hallo Lucretia, Een aangrijpend verhaal....gelukkig is alles goed gekomen.
Late verjaardagswensen voor de jarige!
Lieve groetjes

Gepost door: Denkertje | 30-03-08

Geweldig verhaal vind ik... maar gelukkig met een heel goede afloop!

Nog een fijn weekend

Gepost door: Ourlipsaresealed | 30-03-08

eind goed al goed
een dikke proficiat aan je grote jongen

Gepost door: callemie | 31-03-08

wat een kippenvelverhaal, moeders zijn toch heeeeeeeel bijzonder zie je maar. Groetjes

Gepost door: Emily | 31-03-08

Ook ik krijg kippenvel... 't is zo herkenbaar..
Ook ik heb bij mijn 2 zwangerschappen moeten 'plat' liggen. Afwisselend thuis en in het ziekenhuis, afhankelijk van hoe snel de medicatie de weeën konden tegenhouden. 30 weken bang afwachten is lang maar je doet het omdat je dat kleine wonder niet meer wil afgeven.
Moederliefde is onvoorwaardelijk!

Gelukkige verjaardag voor je zoon!

Gepost door: viviane | 31-03-08

De commentaren zijn gesloten.