20-09-08

Effe tussendoor

Terwijl ons lief sterk dapper vechtertje in het ziekenhuis aan het bekomen is van haar operatie, kom ik hier even een verslagje uitbrengen van ons zondags tripje naar Parijs…

Na een woelige zenuwslopende zaterdagnacht was het zondagmorgen eindelijk zovér… We zouden Parijs onveilig gaan maken! M. bracht ons naar het station, waar we de trein richting Brussel namen. Daar stapten we over op de thalys en anderhalf uur later arriveerden we in paradijselijke Parijs. Net als in mijn dromen maar deze keer levensecht. Ik had het gevoel pas het aperitief voorbij te zijn en wat zeker was, is dat er ons nog zoveel wachtte om onze ogen en gedachten mee te vullen.
Aangezien ik me niet zo lekker voelde, brachten we eerst een tweetal uren door in de toiletten van het station (sorry Lucretia!) om wat te bekomen alvorens de metro te nemen en onze weg verder te zetten richting de Eiffeltoren. Aangezien ik me niet zo tiptop voelde, slenterden we (ik onder de vleugels van Lucretia) van bankje naar bankje door het park richting Eiffeltoren. Misselijk of niet misselijk, moe of niet moe, pijn of geen pijn... één ding was zeker: we zouden er geraken! We verlangden écht naar dit hoogtepunt en we wilden ons stille ‘droom’ werkelijkheid maken. En niet alleen wij maar ook het zonnetje was ervan overtuigd ons een onvergetelijke dag te bezorgen. Geen moment liet ze ons in de steek, het was prachtig weer.

Een poosje later stonden we onder de Eiffeltoren. Na ongeveer twintig minuten aanschuiven, passeerden we de detectoren. Zonder een tuut-geluidje geraakten we veilig en wel door de ‘controlepost’. Daar zouden we nog een geruime tijd moeten aanschuiven om de lift naar boven te nemen maar nee hoor, dat was buiten Lucretia gerekend. Lucretia kennende zou daar iets op vinden. Plots had ze het lumineuze idee om iemand van de balie aan te spreken met de vraag of we toch  niet voor mochten gaan aangezien het lange wachten nét iets te vermoeiend zou geweest zijn. En geloof het of niet, ze is grandioos in haar ‘opzet’ geslaagd. Meer zelfs, we kregen tickets aan verminderde prijs (groepstarief)! Ik wachtte terwijl Lucretia de tickets ging ophalen en iets later stonden we daar dan, hoog op de Eiffeltoren, met een prachtig uitzicht op Parijs!
We zouden roepen, tieren, gillen, brullen maar we waren zo overweldigd dat we er immens stil van werden! Ons luidkeelse schreeuw veranderde spontaan in een binnensmonds gilletje dat zich uitte in een verborgen traan… een traantje van geluk dat het ons gelukt was op de Eiffeltoren te geraken!

Na ons Eiffeltoren - avontuur namen we de ‘citybus’ die ons door de mooiste plekken van Parijs geloodst heeft! Elk beeld snoven we gulzig op en legden we vast op foto… Voor mij een dromigere-levensechte herinnering. We hebben gelachen, stilletjes gehuild, getetterd, genoten,... 

Moe maar voldaan keerden we na afloop terug naar huis. Het was zaaaaalig, in alle betekenissen van het woord! Een dagje dat we in ons hartje meedragen, een geluksmoment dat we intens koesteren en een dankbaar moment dat niemand ons ooit kan afnemen! Daar moeten op klinken, nietwaar?!?!

Dank je wel M. om deze uitstap te regelen én Lucretia: ik dank je uit de bodem van mijn hart voor dit uniek, bijzonder, overweldigend geluks- en koestermoment!!!

Ps. Foto's volgen!!!

10:46 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook

Commentaren

Woooowwww Ik voel jullie intense vreugde en da's leuk, fijn, mooi, knap, fantastisch, schitterend, formidabel, wonderbaarlijk, super, mega, ongelooflijk, prachtig...... Kortom: te mooi om er woorden voor te vinden!
Het doet me zo ontzettend veel plezier dat jullie -ondanks alles- zo intens genoten hebben van een onvergetelijk dag! Op naar het volgende...

Veel sterkte Lucretia!

Groetjes
Fien

Gepost door: Fien Dierckx | 20-09-08

Ik word hier stil van. Ik hoop en duim en bid dat het geen SHIT is. En de eiffeltoren, dat verslag alleen al deed de haartjes op mijn arm rechtstaan, wat moet dat dan niet in het echt geweest zijn.
Lucretia, veel sterkte, liefde en moed!

Liefs,
inge

Gepost door: Inge | 20-09-08

Ja ja... ik schreef het al naar Lucretia...jullie déden dat toch maar, ondanks misselijk- en vermoeidheid! Het moet ondanks alles geweldig geweest zijn...daar 'on top of the world' te staan! Ben verschrikkelijk blij dat jullie dat hebben kunnen doen samen!
En ja...Lucretia is een kanjer...maar jij bent dat zéker óók hoor!
Veel liefs aan jullie beiden!!
xxx

Gepost door: mizzD | 20-09-08

*** Tzal zeker en vast een prachtige dag zijn geweest..Ik ben blij dat jullie er van genoten hebben..Ook de groetjes aan ons vechtertje in het ziekenhuis..Kheb heel veel bewondering voor deze moedige dame..Chapeau !!..
Mogelijkheid haar een virtuele kaart te sturen naar het ziekenhuis ? Graag het adres dan aub..

Lieve groetjes

Gepost door: illness | 20-09-08

ondanks misselijk te zijn en 2 uren over het toilet te hangen hebben jullie een toffe dag gehad.
Wens Lucretia van mij alle sterkte toe
groetjes Viv

Gepost door: Viv&Chaplin&Staartje | 20-09-08

Jullie zijn fantastische vrouwen, vechters...
Ik weet niets te zeggen daarop zoals gewoonlijk.
Dikke knuf aan allebei en dat Lucrèce ook vlug terug mag zijn.
Vriendelijke groetjes.

Gepost door: emmy | 20-09-08

I am sooo glad that you did make this trip! I'll try to imagine the freedom you might have felt at the top of the Eiffel Tower...the freedom to feel what you were feeling and the beauty of the city below.

I'm thinking of you...

Gepost door: Diane | 20-09-08

=^..^= Wat kan een mens dáár op zeggen, behalve RESPECT!!!! Aan allebei!!! En M zeker ook niet vergeten!!!!

XXX

Gepost door: Talleke | 21-09-08

:) Dit zijn de dagen, waar we met z'n allen voor vechten, waar we ons hart voor laten overlopen en onze geest leegmaken...

Gepost door: flupque | 21-09-08

het is een hele overwinnig geweest om daar hoog boven te staan !!!
Veel sterkte en moed en geduld voor jou!!

Gepost door: Anita | 21-09-08

Bewondering Na het hotren, en het lezen van jullie verslagje, moet ik toch even een berichtje nalaten, dat ik heeeeel veeel bewondering en respect heb voor jullie!!!!!Veel moed verder en doorzettingsvermogen toegewenst, en dat jullie nog vele mooie hartverwarmende momenten mogen beleven, dit wens ik jullie uit de grond van mijn hart!

Dikke kus en knuffel, voor jullie beiden.

Gepost door: marleen | 21-09-08

wat fijn dat jullie er geweest zijn!!!!! We waren er vorig jaar voor 't eerst, zeiden toen , volgend jaar gaan we weer, en dit jaar zeiden we't weer!!!
Het is een ware belevenis, heel parijs, je krijgt er nooit genoeg van!!!!!!!!

Gepost door: yvette | 21-09-08

Gewéééééldig!!!! Dag sterke madammen,

Ondanks dat jullie dag een klein beetje tegengevallen is (door ons zieke S.), staat hier toch een overweldigend knap verslagje te blinken! Fijn en vooral héél prachtig dat jullie ondanks alles zo genoten hebben! Ik wens jullie nog heel veel mooie geluks- en koestermomenten toe want jullie verdienen ze, méér dan wie ook!

Warme knuffel
Kato

Gepost door: Kato | 22-09-08

Moedige vrouwen Ik weet echt niet wat zeggen,maar voel dat het een hoogtepunt uit jullie leven zal blijven.
Groetjes voor allen die dat hebben mogelijk gemaakt.

Nu nog beeldjes van die ongelooflijke momenten he Lucrece

Gepost door: Ma Elly | 22-09-08

De commentaren zijn gesloten.