17-06-09

Onrust ...

Toen ik gisteren om 7 u opstond had ik me sinds lang niet meer zo goed gevoeld. ‘k Begreep het eigenlijk niet want de avond voordien was het zeer laat toen ik kon slapen…

Maar goed, waardoor het kwam weet ik niet. Ik had dus gewoon een ‘betere’ dag en wou van alles tegelijkertijd doen. Precies of ik mijn schade moest inhalen… , niet kunnen stil zijn, niet willen rustig zijn,…

Naar de wekelijkse markt geweest, koffieklets gehouden met zus in ‘t Dorp, boodschappen gedaan, met vriendin hier thuis op terras gezeten en genoten van de babbel èn van het zonnetje èn van m'n schaap in mijn tuin Lachen, rabarber in diepvriezer gestoken, rabarberconfituur gemaakt (al jaren niet meer gedaan…), enz…

Camille


Misschien is het ‘de onrust’ die me eigenaardig genoeg naar een ‘goed gevoel’ dreef. Die me dwong en in m’n oor fluisterde: “komaan, geniet van je dag ook al heb je andere dingen in je achterhoofd’; vergeet die muizenissen…, doe dingen die je leuk vindt”.

IMG_0325


Maar vanochtend bij het opstaan voelde ik dat de euforie van gisteren verdwenen was… Loontje komt om zijn boontje; ja, ja…

Muizenissen verdwijnen niet door je kop in het zand te steken. Als het dingen zijn waar ik zelf iets zou kunnen aan doen dan ondernam ik onmiddellijk actie. Zeker weten…

Gent21022009hondzonderkop


Maar wat doe je in godsnaam als je hoort dat iemand die ongeveer hetzelfde meemaakte als jezelf (eind 2005 borstkanker en behandeling -  herval vorig jaar juni/juli) en ondertussen al van oktober 2008 overleden is…?

Wat doe je als je vriendin de uitslag van de jaarlijkse botscan verneemt en er bijkomende onderzoeken moeten gebeuren…?

Piekeren en bezorgd zijn natuurlijk… en de momenten dat ik me wat beter voel genieten, genieten, genieten…. Gulzig zijn naar het leven….
Op dat moment wil je alles en niets….

IMG_0988

Commentaren

dag Lu'ke ik begrijp die honger naar meer hoor,
zelfs ik die al eens klaag voor het minste heb dat.
Wat jij ervaart wel daar wegen mijn prutsdingen niet tegenop he.
Spijtig dat je enigzinds de lust die je voelde nu moet bekopen.
Maar langs de andere kant al die dingen, die mooie dingen van gisteren die neemt niemand jou nog af.
Je bent sterk meiske je hebt dat al eerder bewezen
en neem van mij aan dat er nog veel mooie dagen zullen komen.
Het spijt me te moeten lezen dat je een vriendin hebt verloren, maar jij staat er nog
Carpe Diem zoals je al vaker zei.
Het beste en zonnekes

Gepost door: Sunny-Kay | 17-06-09

Ach Lu'ke dikke knuffel! Dat het niet gemakkelijk is, dat staat als een paal boven water!
Geniet nou maar van het zonnetje, heel gulzig, dat mag!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 17-06-09

Ik zou ontzettend graag..... die angsten en dat gepieker van je over willen nemen...maar dat zal niet gaan hè. Ik hoop gewoon maar dat je óók fijne verhalen hoort...met een góéie afloop...zoals jóuw verhaal zal zijn! ;-) Die hoop houden hè...en verder genieten van elk mooi moment...dát sowieso!
Prachtig schaapje...doe het de groeten van een Dordtse schapekop hè! :-)
Liefs!

Gepost door: mizzD | 17-06-09

mizzC... of Camille klinkt goed toch? mizzD kon natuurlijk niet...dat ben ík al...dat had Rune al door, maar oma Nijn nog niet! :P
:-)))

Gepost door: mizzD | 17-06-09

Ik probeer het me voor te stellen, maar (gelukkig?) kan ik het niet. Ik herken wel de betere dagen die godzijdank af en toe tussen de minder goede zitten, en hoe ik dan met alle macht die ik in mij heb van elke minuut wil genieten. Maar ik heb niet de confrontatie met lotgenoten waarmee het slecht afloopt, zoals jij helaas maar al te vaak moet proberen verwerken.
Laat ons gewoon hopen dat er voor jou nog heel wat betere dagen volgen, dat je er van kan genieten, en dat jouw verhaal wél positief afloopt.
(((hug)))

Gepost door: kaatje | 17-06-09

Ik weet dat je overal het positieve in zoek.
Jammer dat soms het negatieve overheerst zodat men zich afvraagt wat is nu het positieve.
Iemand zei me onlangs ook in het meest negatieve zit iets positief je moet het enkel willen zien.
Véél goede dagen, moed en ...
Groetjes

Gepost door: katy | 17-06-09

Love these pictures...especially the dog one!!!

Gepost door: Dee | 17-06-09

Ik begrijp hoe het voelt Lu'ke. Probeer toch elke dag een lichtpuntje te zoeken hoe moeilijk dat soms ook is.
Knuffel

Gepost door: Elly | 18-06-09

Lucretia, Muizenissen verdwijnen niet zomaar. Maar even de knop op nul zetten en genieten van de dag, kan alleen maar deugd doen.
Wees jij maar gulzig en vooral de moed niet opgeven.
Groetjes !

Gepost door: Piet | 18-06-09

dag Lucretia gelukkig zijn er "carpe diem "dagen en waarom zou je die dan niet plukken. Je onrust maakte je actief en je hebt dan toch allemaal dingen gedaan die je gewoon leuk vindt.Daarvoor moet je je de andere dag niet onrustig voelen,want er zijn dingen die niemand in handen heeft en waar je niets kunt aan veranderen.

Gepost door: magda | 18-06-09

Helaba Mooie beeldjes heb je !
Groetjes

CARPE DIEM

Gepost door: Ma Elly | 18-06-09

Laat mijn knuffel meer zeggen dan mijn woorden.

Gepost door: els | 18-06-09

@ Maria Het schaap, de kopjes met 'Carpe Diem'... en het engeltje zijn van mij.
De hond zag ik in Gent op de 'Vrijdagmarkt'... vond het wel grappig. Zou leuk staan in de tuin in het gras.
Groetjesss

Gepost door: Lucretia | 18-06-09

mmm een emotional rollercoaster, ik ken dat gevoel ... en toch lieve Lu moet je je blijven focussen op de positieve dingen, niemand weet wat er ons nog te wachten staat, reden te meer om er niet over te piekeren. En jah, da's makkelijk gezegd, ik ondervind dat ook zelf, maar toch is het zo. Nekeer sjotten tegen iets, nekeer brullen enal, dat lucht op, maar dan moet je weer vooruit. Er tegenaan. De beste remedie tegen ongelukkig zijn en verder doen. Enfin... da's mijn gedacht he :s
Ik vind je in elk geval heel erg moedig en sterk. En ik bewonder je daarom. xXx

Gepost door: Blah | 19-06-09

"Als het dingen zijn waar ik zelf iets zou kunnen aan doen dan ondernam ik onmiddellijk actie. Zeker weten…"
En als het dingen zijn waar je zelf niets aan kan doen? Wat baat onrust dan? Alles in deze wereld is eindig. Ook wijzelf. Of we nu nog 60 jaar gaan leven, of nog 60 minuten; dat is maar een detail. Leef altijd alsof de volgende 60 minuten de laatste zijn: Carpe diem.
Ach Lucretia: je denkt dat ik tegen jou aan 't zagen ben; maar 't is even tegen mezelf. Misschien heb ik gewoon de volgende 60 minuten nodig om wat droefgeestig mezelf zitten te beklagen. Dat doet soms ook echt deugd. Ik beloof dat ik de 60 minuten daarna vrolijker zal wezen.

Gepost door: Herman | 20-06-09

Heel mooi heb je dit weer gebracht, ook al gaat het dan over onrust en die muizenissen die je maar niet loslaten, angst...
Op naar meer 'goed-gevoel' dagen en minder 'muizenis' dagen!

Gepost door: rikkert | 21-06-09

mooi hoe je het leven vertelt, en de foto's zij geven zo mooi het huiselijk gevoel, sterkte hoor!!!!!

Gepost door: emily | 21-06-09

Angsten,emoties...baxters..
We kennen het .

Niet simpel hé.Dikke dikke knuffel !

Gepost door: Christel | 23-06-09

De commentaren zijn gesloten.