11-07-09

Rijk aan vriendschap ...

Lachen2006 … ik werd 50 in april maar geen gefeest want ik was volop in behandeling!
Zaal werd afgezegd – feestplannen in de koelkast gestopt!

Oktober 2007… de meeste narigheid van het 1ste kankerverhaal was achter de rug - zij het met nog enkele beperkingen – en ik kon weer aan werken beginnen denken èn aan feesten !!
M’n 2de leven, m’n 2de kans moest gevierd worden èn niet zo direct dat ik 50 was geworden het vorige jaar. En wat ik vooral wou dat was dat ik dat samen kon doen met een select groepje mensen waaraan ik veel te danken had de laatste maanden.

Het feest zou ’s avonds doorgaan in Oostakker; we hadden hier ook enkele logés uit Duitsland – familie en vrienden - en het was dus druk hier thuis.
Ik kreeg het maar niet voor elkaar een speech te schrijven.

Marc verdween in de namiddag met enkele mensen om de feestzaal in orde te brengen en een ander groepje ging nog even shoppen.

De rust en de stilte deden me goed … en plots kwamen de woorden!
Ik schreef toen het volgende in een paar minuten tijd… :

Dag lieve mensen allemaal,

In ieders leven drijven er af en toe donkere wolken voorbij, en als je pech hebt dan blijven die wolken een tijdje hangen.
Maar achter die wolken weet elkeen dat daar de zon verstopt zit; en met een beetje hulp, wat kleine warme zonnestralen die af en toe komen piepen klaart de lucht weer op.
Jullie hier zijn ‘mijn’ zonnestralen.
Jullie hebben mijn dagen lichter gemaakt.
Ieder op zijn manier: een schouderklop, een knuffel, een bemoedigend begripvol woord, een ‘vooral’ luisterend oor, een telefoontje, mailtje, reactie op mijn weblog, enz…
Dit selecte clubje is een krans van zonnestralen.
Dank u wel allemaal.

Wel wil ik hier nog een paar lieverds extra danken voor hun speciale support:
. mijn ventje … onmisbaar
. mijn kinderen … onmisbaar
. mijn kleinste zonnestraaltje‘Rune’ … zij gaf me extra kracht.

En dan is er nog mijn speciale fanclub: ‘mijn privéchauffeurs’ Hilde – Marleen – Lieve. Zij brachten me met genoegen waar ik helemaal niet heen wou…
Maar ook het Eureka Clubje (Caroline, Greta, Katty , Moniek, …) en m’n eigenste borstmaatje, ook wel boezemvriendinneke A’ke genoemd.
Zij weten waarom!

Wat ik geleerd heb uit dit alles:
. is dat een mens niet op voorhand kan zeggen hoe hij reageert op onheilspellend nieuws
. maar nog meer: dat een mens veel sterker is dan hij denkt.

Verder lieve mensen wil ik nog zeggen: CARPE DIEM – PLUK DE DAG – GENIET NU
Geniet van deze avond – jullie avond. Want dit feest wou ik jullie schenken om jullie te bedanken.

Ik ben geen podiumbeest en zeker geen ‘speecher’ maar op de avond zelf nam ik de micro over van Hilde Geelen (Flamencodanseres van de groep Esta Loco) en zonder haperen rolde de tekst eruit.

Het was zo intens dat moment – ongeveer 100 mensen die daar zaten en te beseffen dat ik rijk was. Rijk aan vriendschap …

 

(het grappige is dat Marc de ganse avond zijn schortje aanhield... en dat ik dat helemaal niet doorhad; tot we de foto's zagen :D)

14:29 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (17) | Tags: speech, 2007, feest, vrienden, 50 jaar |  Facebook

Commentaren

Hoi Lu'ke koester deze vriendschappen want helaas zijn sommige vluchtig maar anderen heb je voor het leven!
Jij geen speecher? je bent anders rad van tong hehe.
Liefs en zonnekes

sjeg tanteke, jikkie mag de ouwe pjoeter nie hemme want ik zit er altijd met mijn voetekes op en ik zjever nog al is en da magge niette zegt madame.
kuske aan tanteke , da mag ik welle djoen, doeiie liefieke

Gepost door: Sunny-Kay | 11-07-09

Terug in de tijd Mooi verwoord!

Op naar de zestig!

Gepost door: Ma Elly | 11-07-09

Prachtige speech... schrijven is één, maar het ook nog mooi brengen is het andere..fijn dat het je zo goed lukte...vast door al die lieve gezichten voor je hè!
De betekenis van de tekst blijft actueel...en je moet ook de dagen blijven plukken!
Vind wel, dat jouw wolken nu lang genoeg zijn blijven hangen hoor...laat het nu maar eens voor een heel tijdje flink opklaren! :-)
Liefs! xxx

Gepost door: mizzD | 11-07-09

Heel mooi geschreven Lucretia..We weten idd niet hoe we reageren op slecht nieuws.Jij hebt dit nu 2 keer meegemaakt en toch blijf je sterk, vol moed..Kheb bewondering voor je..

Heel fijne zaterdag
Groetjes

Gepost door: pcuser | 11-07-09

@Ma Elly :-) liever nog wat wachten met die 60 hoor... :-)
'k wil nog een beetje genieten van mijn 'jeugd' hihihi

Gepost door: lucretia | 11-07-09

"Wie goed doet, goed ontmoet" luidt het spreekwoord en dat is zeker van toepassing op jou Lu'ke.
Al die zonnestraaltjes die je kreeg en nog steeds krijgt, heb je dubbel en dik verdiend. Jij, die altijd voor iedereen klaar staat!
Langs deze weg, hocus pocus... een paar zonnestraaltjes speciaal voor jou.
Knuf

Gepost door: Elly | 11-07-09

Hoi Lu'ke de speech blijft actueel! En je hebt er ondertussen nog een resem vrienden bij hoor!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 11-07-09

Dag Lucrèce, wat een mooie speech en een prachtig feest! Dat heb je wel verdiend. Niks dan blije gezichten rond je! Hou de herinnering aan deze dag maar vast.

Gepost door: magda | 11-07-09

En dat blog je nu pas!!!
Beter laat dan nooit, prachtig is het, echt prachtig!
En al die mooie vriendschappen die heb je dubbel en dik verdiend, want je oogst wat je zaait!
Knap!

Gepost door: rikkert | 12-07-09

Hallo,
Wilde even zeggen dat ik je reactie heel lief vond.
Was nieuwsgierig naar jou blog en ben even komen kijken.
Zo zie je maar dat er achter de glimlach van vele mensen vaak een pijnlijk, maar moedig verhaal schuilt. Vind het echt knap dat je er zo de moed in kan houden. Chapeau! Vrienden en familie zijn inderdaad een enorme rijkdom, en zeker in iets minder gelukkige dagen en ben blij voor jou dat je op zoveel mensen kunt rekenen.Groetjes Katrin

Gepost door: Katrin | 12-07-09

super super, zo'n (dank/levens)feest...
begrijp goed dat je er nu nog steeds op teert...
en mooie en heel ware speech...
vooral je conclusie dat je sterker bent dan je dacht...
zo stralend je er toen uitzag, zo stralend zal je er nu ook wel weer uitzien... want je draagt een zonnetje in je hart hé!
carpe diem, go on!
tricky

Gepost door: tricky | 12-07-09

Hallo Lu'ke! Je hebt dat heel mooi geschreven voor al die mensen die je graag zien!
En zeggen dat er nu nog steeds bijkomen!
Ik wil je ook succes wensen voor morgen weer! Hopelijk kan het positieve nieuws van deze week het leed een beetje verzachten!
Dikke (sterkte)knuffel!

Gepost door: lena | 12-07-09

Ja zo gaat dat vaak met teksten schrijven. Het lukt niet, en plots...... de inspiratie is er en een fantastische tekst rolt er zomaar uit. Als je hem zelf schreef is het gemakkelijker om hem te brengen ook, het is als een herhaling, 't gaat ook vanzelfs.

Gepost door: Geert | 12-07-09

@Lena Gelukkig heb ik weinig last van het inlopen van de Herceptine. Dus dat zal wel meevallen morgen. Het is niet zo dat ik telkens 'schrik' heb om naar het ziekenhuis te vertrekken. Bij de chemo was dat wel even anders...
Heb vandaag een beetje energie bijgetankt; even de stad ingelopen en gewandeld langs het water
Groetjes en dankjewel voor de knuffel! Eentje voor jou ook...

Gepost door: lucretia | 12-07-09

Het was... af en toe een beetje miezeren in Merksem hoor..maar wél een hele leuke tocht verder...afwisselend!
Liefs!

Gepost door: mizzD | 12-07-09

Prachtig! Warme knuffel. x

Gepost door: Nana | 13-07-09

Hela Lucrece Was heeeeeeel goed bedoeld hoor!
Dan kan je weer een super leuk feestje bouwen.
Weet je wat Elly mij toen gelapt had samen met de kinderen van mijn tweeling broer,awel een super lange wagen die ons onverwacht kwam halen om een mooie tour te maken naar het mooie Postel en omstreken te maken,met alles aan boord om te drinken ,snoepen ,en de muziek uit onze jonge tijd,awel dat is "ONVERGETELIJK"
Daarna naar een feestje waar de familie ons stond op te wachten.
Gewoon onvergetelijk!
Dat wens ik je ook toe,wel met muziek uit jou jeugd periode natuurlijk!

Gepost door: Ma Elly | 13-07-09

De commentaren zijn gesloten.