14-01-12

Vlinder ...

De oorspronkelijke 'skin' van mijn blogje bevatte een vlindertje... Toen ik mijn blog aanmaakte stond ik daar niet zo bij stil. 'k Vond het gewoon mooi. Maar eigenlijk heb ik wel iets met vlinders.

Ooit schilderde ik (als 16-jarige) - (tot ergernis van m'n moeder) op m'n slaapkamerdeur de volledige tekst van 'Verdronken Vlinder' van Boudewijn De Groot. Telkens als ik 'zorgen' en verdriet had sloot ik me op op m'n zolderkamer en luisterde ik honderdenmale naar dit nummer - m'n hoofd op m'n armen gesteund op m'n bureautje... Ik ontleedde de tekst en verzon er mijn eigen verhaal bij... Ik wou uitvliegen maar niet sterven... ik wou leven, ècht leven dus wou ik inderdaad geen vlinder zijn. Ik wou alleen m'n geest bevrijden. (Beetje zware tekst hier... maar toen voelde ik het wel zo want ik werd beperkt in mijn zijn).

M_3341 (45).JPG

Enfin... die blog dus. Ik veranderde de skin van dit blog een paar keer maar vond er mijn ding niet in tot ik enkele weken terug op de 'skin' met het vlindertje kwam en die dus maar weer gebruikte. En daar ben ik blij om; want die past bij mij...

En vandaag las ik dit: "de vlinder is een universeel symbool, van de bevrijding van de geest uit de beperkingen van het lichaam".

teddynose04.gif

Zou het ook zo zijn als we sterven? Bevrijd worden uit de beperkingen van het lichaam? Daar wil ik eigenlijk voorlopig liever helemaal niet aan denken. 

Laat me maar leven - met al m'n beperkingen. 't Is alleen een beetje zoeken om daarmee om te gaan.

vlinder.gif

14:42 Gepost door Lucretia in Bloggen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: vlinder |  Facebook

06-01-12

Bizar

Ben nu en dan bezig met het opruimen of uitzoeken van spulletjes waar ik al heel lang niet meer naar keek of niet meer nodig heb ('k ben een verzamelaar van vanalles en nog wat Tong uitsteken) en zo kwam ik gisteren 'The Daily Dollie'  van 2008 tegen. Een soort grote scheurkalender die ik waarschijnlijk meekreeg in Dreamland.

Om toch een beetje ecologisch te werk te gaan wou ik die toch niet direct in de papierbak kieperen; de achterzijde is heel goed bruikbaar om boodschappen op te noteren. Veel zelfs want het is een grote, dikke scheurkalender. En... op de voorzijde staan allerlei dingetjes zoals wie er jarig is van de ‘celebs’ (heel nuttig om te weten dus Knipogen) maar ook andere interessante weetjes. Zo las ik net het volgende:

Luek om te wteen?

Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is, is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we niet ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.

Bazir hè!

Met gerotjes van Lecturia

bizar

15:59 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

05-01-12

't Is nieuwjaar overal ...

't Is nieuwjaar overal
't zijn were nieuwe dagen
die rijzen in den Oost.
Dus wenschen wij, die u
van herten wel bemint
dat 't nieuwgeboren jaar,
vandage en elke dag,
van buiten en van binnen
gelijk een kruidenkoek
vol zoetheid wezen mag.
(G. Gezelle)

Mooie oude vers van den Guido ...

Echter... de Kerst- en Nieuwjaarsdagen geven mij niet meer de vreugde en de hoop zoals het vroeger was. 'k Denk dat ik volgend jaar binnen blijf en onder een fleeceje zal kruipen en genieten van het alleen zijn. 't Is moeilijk uit te leggen maar als ik momenteel tussen een grote groep mensen zit voel ik me eenzamer dan ooit. Vanbuiten straal ik (zeggen ze...) maar vanbinnen borrelt het verdriet.
Het ergste dat je kan overkomen is genegeerd worden - het gevoel krijgen dat je er niet meer bent; gewoon ... omdat je kanker hebt. Je bent plotseling een vreemde eend in de bijt en men weet niet hoe er mee om te gaan; dus negeer je die vreemde eend maar. Maar mensen toch... ik wil nog wel een beetje vreugde in het leven dat me nog rest. Praat met mij over gewone dingen als het moeilijk gaat om me te te vragen hoe het met me gaat; lach samen met mij maar negeer me niet...

En hoewel ik het zelden toon of zeg: inderdaad IK HEB VERDRIET !

'k Wou dat ik dit niet moest schrijven maar dat is wat ik voel. Ik wil mezelf niet meer verloochen door te doen of alles goed gaat met me.
Momenteel zoek ik een balans om zowel het verdriet toe te laten en het een plaats te geven en zoveel mogelijk te genieten van het leven. Want m'n levenshonger is groot...

M-17-09 (89).JPG

13:58 Gepost door Lucretia in Borstkanker III | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook