10-06-13

Sterretje...

Rikkert, lieve meid... met tegenzin plaats ik een sterretje achter je naam.

In februari zagen we elkaar nog... je leek opnieuw strijdvaardig en je kreeg weer hoop in de vorm van Xeloda. Maar schijn bedriegt... vooral als die bedrieger 'kanker' heet.

Plots was je er niet meer... verder behandelen was geen optie... onwezenlijk... je verliet het leven op 27 april; op de verjaardag van je goede vriendin Elly. Was dat een teken?

2 kranige dames die me veel leerden over omgaan met borstkanker. Ik vergeet jullie nooit! 

En telkens als ik dingen doe zoals vliegen in een luchtballon (In Cappadocië jl.), eten in Italië, kokkerellen, koffiekletsen, reizen, enz... zijn jullie nooit ver weg. Steeds is er wel iets dat me aan jullie levensvreugde en levenswil herinnert!

X

 

 

 

Commentaren

Een lieve omarming voor jou, Lucretia...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 11-06-13

Inderdaad, 2 straffe moedige madammen die we niet vergeten!!

Gepost door: corina | 13-06-13

Ja..die sterretjes achter die namen van 'borstmaatjes'..hier, en bij elly zag ik die ook. Dáár staat jouw naam er ook tussen..gelukkig nog altijd (en hopelijk nog héééél lang) zónder sterretje..maar ik vind dat best wat engig. :-( Heel respectvol en een mooie in memoriam, zo'n sterretje..maar toch..ik ben soms liever een struisvogel hè.
xxx

Gepost door: mizzD | 19-06-13

@Lies: dankjewel X
@Corine: X
@mizzD: ja, wat kan ik zeggen... de lijst zonder sterretje is gelukkig veel langer maar niet iedereen staat vermeld hè. Maar diegenen die we verloren onderweg wil ik niet vergeten èn zeker de link niet weghalen. Daarvoor zijn ze me te dierbaar. Het is gewoon de treurige realiteit en je weet dat ik een realist ben. Met die realiteit wordt ik hier nog meer geconfronteerd. Teveel tijd om na te denken...
Dikke knuffel. X

Gepost door: Lucretia | 21-06-13

Lieve Lucretia
Eindelijk weer eens op je weblog gekeken.
Ik ben zo benieuwd hoe het nu met je is?
Lees dat je nog steeds leuke dingen doet.
Heb je nog steeds kuren of pillen?
Wij hebben vorige week zondag ook een ballonvaart gehad in Joure/Friesland.
Vorig jaar toen ik 60 werd, hebben we een groot feest gehad.
Van de vrienden/familie kregen we een bon voor een ballonvaart, overnachting en diner.
De overnachting en diner hadden we al gehad, in Deventer.
Maar het was steeds niet goed weer voor de ballonvaart.
Eindelijk dus vorige week de lucht in.
Wat een belevenis, geweldig mooi.
Wij hebben niet zo’n heel leuke tijd achter de rug.
Op 31 januari 2012 bleek de kanker terug te zijn, in mijn rechterlong.
Vocht weg gezogen, erg pijnlijk. Tamoxifen ( 40 mg) , die sloeg wel goed aan, maar op 11 april 2013 hoorde ik dat de kanker voor de derde keer terug is, weer vocht in rechterlong,
dus Tamoxifen hielp niet meer.
Nu krijg ik een kuur met een heel nieuw geneesmiddel en andere hormonen. Donderdag jl weer voor controle en uitslag van foto’s en bloed naar de oncoloog geweest.
Het vocht in mijn rechterlong is minder geworden, dus ik reageer goed op die pillen.
Wel veel bijwerkingen: zere mond, vocht vast houden, dus nu elke week lymfoedeem therapie en eczeem.
Naar dermatoloog, antihistamine gekregen en zalf.
Ik moest om de drie weken naar verpleegkundige en oncoloog. Nu hoef ik pas over 2 maanden terug te komen.
Ben zo blij, we gaan volgende week ook even op vakantie.
Naar Pommeren in oud oost Duitsland.
Ondertussen ben ik ook afgekeurd voor mijn werk, dat vond ik eerst wel heel moeilijk. Ik mis de kinderen.
Maar toch ben ik blij dat ik nu rustig aan kan doen. Pieter is ook gestopt met zijn werk, vervroegde uittreding.
Het is heerlijk om zo samen thuis te zijn.
En dan je zoon in Amerika, wel ver weg hoor, kan me goed voorstellen dat je hem en vrouw en kind mist.
Onze JP ( zoon) woonde in Praag, daar zijn we een paar keer geweest, prachtige stad.
JP vond het eerst heel leuk in Praag, maar na een tijdje voelde hij zich eenzaam. De taal Tsjechisch is ook zo moeilijk.
Op zijn werk is de voertaal Engels en dat ging goed.
Zijn zus kwam 2 keer een weekeinde en vrienden uit Franeker ook. Maar toen die weg waren voelde hij zich zo eenzaam. Hij werd ziek, bijholte ontsteking en de dokter praat bijna geen Engels. Toen belden we dat ik weer ziek was, hij was helemaal verdrietig en down. Mijn man met onze dochter hebben hem uit Praag opgehaald. Ik kon niet mee vanwege de kuur.
Hij is 9 maanden in Praag geweest.
Nu woont hij voorlopig weer thuis en dat is ook gezellig hoor.
Hij werkt nu voor 3 maanden in de patat fabriek .
In september gaat hij weer studeren naar de PABO, voor onderwijzer.
Gelukkig is hij nu weer wat vrolijker.
Lieve Lucretia, een heel verhaal, hoop echt dat het een beetje goed met je gaat. Heel veel sterkte en liefs uit Franeker.
Doei Jessy

Gepost door: jessy kazimier | 22-06-13

Lieve Jessy, ik zou je willen mailen maar heb geen adres. Mocht je dit bericht zien kunt u dan hier op de mailknop (zie helemaal links onderaan; klikken op 'contacteer me')? Je moet even doorscrollen naar onder...
Tot dan en liefs,
Lucretia

Gepost door: Lucretia | 22-06-13

Hei Lucretia,
het was een poos geleden dat ik kwam lezen op de bk lotgenoten, terug een sterretje bij, ... dit geeft me koude rillingen ondanks het warme weer.
Groetjes
Hou je goed hé

Gepost door: katy | 10-07-13

De commentaren zijn gesloten.