04-12-13

8 jaar bloggen over 'den grooten oorlog' ...

Was bijna deze 'jaardag' vergeten maar door een alerte vriendin (die quasi alle data bijhoudt Tong uitsteken, waarvoor dank) kom ik hier toch nog wat neerpennen.

'Den grooten oorlog', begonnen in 2005 en nog steeds aan de gang, deed me naar een tool grijpen om m'n gedachten neer te pennen. Soms met (heel) grote tussenpauzen; dat wel... maar het is niet al kommer en kwel (rijmt nog ook...) want hierdoor kwam ik in contact met soms heerlijke mensen.

In het begin was ik heel hard in de weer om te zoeken naar info op het net èn op lotgenotenblogs. Zo kwam ik als eerste terecht bij Elly. Een kranige jonge vrouw die ondertussen de (ongelijke) strijd verloren heeft. Ik denk nog dagelijks aan haar... toen ze net overleden was vertrok ik naar Sicilië; ik kon hierdoor geen afscheid nemen maar ik ging voor haar de Etna op en legde op 2 verschillende plaatsen haar naam in de lava. Dat had ik haar beloofd. Zij was één van de vrouwen die me leerde sterk te zijn.

8 jaar bloggen,den grooten oorlog,borstkanker,bloggen,vriendschap

Na een tijdje krijg je reacties van lezers, volgers, ... en ontstaan er soms leuke conversaties, ontmoetingen èn vriendschappen.

Vriendschappen die komen, ... die gaan, maar soms zijn er die blijvend zijn. Vriendschappen die helemaal niks te maken hebben met 'den grooten oorlog' en dat is maar goed ook. Die zijn goud waard! Want steeds ten strijde trekken zonder het geweer eens van schouder te veranderen daar wordt een mens niet vrolijk van. Dus probeer ik meestal wel 'de dag te plukken' en mee te nemen wat ik kan...al gaat dat gaandeweg wat moeilijker.

Van 'grooten oorlog' gesproken: gisteren was ik in Zonnebeke (daar waar gisteren dat verschrikkelijke ongeval gebeurde op de snelweg van Ieper naar Kortrijk...); m'n beschermengeltje zat blijkbaar op m'n schouder en loodste me veilig via andere mistige wegen tot bij m'n doel. Toen we 2 keer over de brug vd snelweg reden op zoek naar een uitweg zagen we onder ons de ravage. Het leek inderdaad of er een bom was gevallen... zoals in 'den grooten oorlog'. Dit beeld zal me nog lang bijblijven...

Later op de dag bezochten we het Memorial Museum Passchendaele 1917 in Zonnebeke. Het vertrekpunt bij uitstek voor een bezoek aan de frontstreek. 'Den grooten oorlog' denderde als een trein in m'n brein... 

Hier wordt al 8 jaar gevochten maar wat daar allemaal gebeurd is (en nog gebeurt in deze wereld...) dat gaat m'n petje te boven.
 

Dank aan iedereen die nog komt kijken of hier soms iets geschreven staat :-)
Dank aan iedereen die hier soms een reactie achterlaat!
Lieve groet,

L. 

Commentaren

Mooie beeldspraak door geheel het postje.. knap gedaan!
Relativeren is één van jouw sterke punten.. dat laat je ook hier weer duidelijk blijken.
En ook al gaat het dan gaandeweg steeds wat moeilijker, ik hoop nog heel lang zo af en toe samen met jou een dagje mee te plukken hoor. En ik ben sowieso altijd maar een phonecall away.. en gelukkig weet jij dat! ;-)))
Liefs!

Gepost door: mizzD | 05-12-13

@mizzD: Thx girl X

Gepost door: lucretia | 05-12-13

Fijn dat ik hier toch even kan reageren! Acht lange en bange jaren liggen achter je. Maar met moed en volharding ben je tot hier geraakt. Ik wens je nog vele jaren toe temidden je familie en vrienden. Ik denk dikwijls aan je en vergeet onze ontmoeting niet al was dit in niet al te vrolijke omstandigheden.Hou je aan je lijfspreuk "pluk elke dag en maak er een zonnige dag van! liefs.

Gepost door: magda | 05-12-13

Al acht jaar dat wij elkaar leerden kennen via deze blog! Ik ben blij nu en dan een eindje met je meegestapt te hebben in deze moeilijke strijd die je mee maakt.
Ik hoop dat je mij ook als een vriendin hebt beschouwt. Je ziet of hoort me niet veel maar in gedachten ben ik er toch hoor.
We moeten er absolut eens een gezelligge dag samen van maken.
Je bent een echt voorbeeld voor iedereen Lu'ke.
Groetjes en veel liefs.

Gepost door: emmy | 05-12-13

XXX
;)

Gepost door: Dinne | 05-12-13

Al vier jaar lees en leef ik met je mee. Wat een geluk heb je gehad in dat mistige West-Vlaanderen. In Zonnebeke ben ik nooit geweest, wel in Ieper, waar WO I zo zichtbaar is (bij ons in NL eigenlijk niet).

Ik hoop je nog lang te lezen, Lucretia!

Gepost door: Diana | 05-12-13

Gisteren stuurde ik jou het hele rozenperk (via MizzD), met drie dikke zoenen, Lucretia, en vandaag doe ik dat nog eens over, maar dan écht, op jouw blog !
Mwàggghhhhh...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 05-12-13

Blijf schrijven Lucrèce,zo voelen wij ons dicht bij jullie!
Ook Elly was grote fan van jou he, door dik en dun steunden jullie elkaar wanneer ook!

Groetjes van ons!! XXX***

Gepost door: Ma Elly | 05-12-13

@Magda: ik vergeet onze ontmoeting ook niet ... heb er ergens nog een foto van geloof ik. Was voor mij heel moeilijk toen: een medeblogster èn 'oudbekende' overleden; veel bekende gezichten in de kapel die verwonderd keken naar m'n korte kopje... een klant die sprakeloos was toen we elkaar wilden begroeten. Maar de gezellige babbel achteraf met jou en je vriendin deden enorm deugd. Zouden we eigenlijk nog eens moeten overdoen hè ;-)
@Emmy: jij was de eerste die hier kwam reageren. We zijn steeds contact blijven houden. Al is het wel wat minder 'in real' toch horen we regelmatig van elkaar via andere kanalen. Heb hier voor jou nog wat liggen trouwens... misschien moet je maar weer eens m'n richting uit komen.
@Dinne: nog nooit ontmoeten we elkaar maar weet dat ik je een 'scheet' vind! Je maakt me heeeeeel dikwijls aan het lachen. X
@Diana: ik volg jou ook op je blog en het valt me ook op hoe sterk en kranig je wel bent. Via Rikkert kwam ik bij jou terecht. Ik mis haar enorm.
@Lies: ja hahaha... dank voor het hele rozenperk. Heb het gelezen. Lief hoor! Ik zal het volgend jaar eens gaan bekijken daar. Liefs x
@Maria: ik zal het proberen Maria... dat blijven schrijven. Denk aan jullie XXX

Gepost door: lucretia | 05-12-13

De commentaren zijn gesloten.