17-12-14

Met de voeten op de grond...

Soms vergeet ik wat kanker met me doet en een buitenstaander ziet of weet dat ook helemaal niet.

Dagelijks word ik er wel aan herinnerd door de vele pillen (chemo, enz…) die ik moet nemen. Wil je geloven dat ik als ik ’s ochtends (vroeg) opsta dat ik dan al kokhalsneigingen heb? 5 joekels op een nuchtere maag en een uur wachten om te ontbijten dat doet wat met een mens… en de rest volgt dan een uur later en ’s avonds nog een keer.

De bijwerkingen die nemen we erbij. (moeten we wel).

Gaande van hand-voetsyndroom, pijnlijke handen, gescheurde nagels, nagelriemen die ontsteken of scheuren, wondjes die niet goed genezen, droge – pijnlijke en soms etterende ogen, droge slijmvliezen, last in de buik, extreme vermoeidheid, snel terugtrekkend tandvlees (en ik was zo fier op m’n mond…), enz…

Wat die ogen betreft: heb er de laatste tijd behoorlijk last van. Dus maakte ik een afspraak op de dienst oftalmologie (oogkliniek) in het UzGent (bij m’n eigen oogarts kan ik meestal maar na 3 maanden terecht en dat wilde ik niet afwachten). Maandag… ‘k dacht die afspraak te combineren met wat ‘sport’ en ging dus vroeg op pad. Beetje schrik dat er wegblokkades zouden zijn wegens staking maar het ging eigenlijk vlot. Alleen viel me een heel groot bord op aan de ingang waar de stakerspiketten stonden: ‘NIE CONTENT’ stond erop. Tja… ikke ook niet content (maar ‘ikke wel blijven lache’) maar om geheel andere redenen dan waar de stakers voor staan. ‘k Kon het dan ook niet laten om er grapjes over te maken. Zij konden er echter niet om lachen en ze wilden me goed bedoeld al hun grieven voorlezen van op het briefje die ze onder m’n neus staken. Vriendelijk geweigerd en gauw doorgereden richting oogarts dus.

Wat een routinecontrole moest worden werd een hele carrousel van onderzoeken want verandering van pigment in het netvlies gezien. ‘k Kon wijzen op een moedervlek (dan zou dat allang gemeld zijn door m’n oogarts; dus schrapte ik dat zelf al) of op een actieve metastase (uitzaaiing) van de borstkanker (tssss… ‘k wist niet eens dat dat kon) of op een ‘oud’ letsel (een metastase die ondertussen werd uitgeschakeld door de chemo en waarvan nu nog een verschrompeling of littekenweefsel aanwezig was). Er werden o.a. foto’s gemaakt onder contrast van de ogen en een echografie.  Door de staking was echter de netvliesspecialist niet aanwezig en wilden (goedbedoeld hoor…) de aanwezige artsen zich niet uitspreken om me geen valse hoop te geven.

Mocht het toch een actieve tumor zijn dan had ik het voordeel dat die niet in het gezichtsveld ligt maar eerder zijdelings onder op het netvlies; wat betekent dat - mocht men moeten bestralen - ik dan het zichtvermogen niet verlies. Positief toch!? Zo ging ik dan ook naar huis met de gedachte: “zal niet direct mijn zichtvermogen verliezen aan dat oog” en “gelukkig is het niet in m’n lever of in mijn longen”. Rare gedachten krijgt men hoor na 9 jaar te leven met kanker. Altijd proberen om nog het positieve uit het negatieve te krijgen helpt me wel.

Ik werd dus maandagochtend opnieuw eens van mijn wolk gestampt. Met mijn voeten hard op de grond gezet. De realiteit weer eens onder ogen zien… want zelfs al is de kanker nu onder controle  met de Tyverb (of Lapatinib) en de Xeloda die ik neem, dan  weet ik eigenlijk dat die nooit ver weg is. Als de cellen immuun worden aan de chemo krijgen ze opnieuw vrij spel…

Gisterenochtend kreeg ik (gelukkig al snel) een telefoontje vanuit het ziekenhuis dat het dus een niet actief letsel is maar dat het wel goed moet worden opgevolgd. Het is wel een uitzaaiing van de borstkanker maar op non-actief gezet door de chemo die ik dagelijks neem. Goed spul dus! ‘k Zal dus maar verder proberen dat kokhalsgevoel aan de kant te schuiven en telkens weer die pillen als m’n bondgenoten te zien. Want ze doen blijkbaar hun werk wel!

 

Ik bekijk die vieze roze dingen dus vanaf nu met andere ogen… 

IMG_1716.JPG

 

16:45 Gepost door Lucretia in Borstkanker III, Kanker | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook

Commentaren

't Was echt wel even schrikken weer dus.. maar gelukkig zat het dít keer eens een keertje mee voor jou! Dat gebeurt niet zo vaak en dús was ik superblij het goede nieuws te horen hoor! pfjewww!
Tja.. die viezigheid helpt dan nog.. da's een voordeel van het nadeel.. gelukkig maar! Als het helpt bij het innemen is het meegenomen! Misschien moet je die pillen ook wel zien als door een roze bril hè..! ;-)

{{{{KNUFFELLLL}}}}

Gepost door: mizzD | 17-12-14

(Bijna) letterlijk dan, Lucretia, met andere ogen bekijken... ! Oef..., met schrik gestart aan je lange verhaal..., positief als jij bent, met een happy end !
Ook van hieruit -> dikke knuffel !
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 17-12-14

@mizzD: heb ik letterlijk gedaan hé door die roze bril gekeken. Oranje contrastvloeistof gaf me een rozig zicht. Is eens wat anders hé :-)

@Lies: inderdaad... met andere ogen. Ze zijn me nu nog waardevoller als voorheen :-)

Knuffel terug aan jullie beiden XXX

Gepost door: lucretia | 17-12-14

k kan mij er maar lichtelijk iets bij voorstellen maar k kan zeker begrijpen dat je al bij het gedacht aan die pillen begint te kokhalzen
daar heb je al vlug letterlijk en figuurlijk de buik van vol
maar ja het helpt je vooruit hé
en dan nu toch wel opluchting voor je ogen, ben blij dat te lezen

Gepost door: fotorantje | 17-12-14

@fotorantje: ik denk steeds dat het zal wennen maar m'n maag protesteert soms he... Doe je de groetjes aan Tal? Wens haar veel sterkte!!

Gepost door: lucretia | 17-12-14

Ben heel blij dat het gelukkig "maar" iets was wat op non-actief staat. Je staat bewonderenswaardig nuchter in het leven, een realisme die je siert.
Heb ontzettend veel bewondering voor de manier waarop je met je "ziekte" omgaat en je positivisme hieromtrent. Vraag me dikwijls af "what if" als ik weer eens iemand in mijn dichte omgeving zie die getroffen is door de "K" maar ik vermoed at je het maar weet als het zover is.
In elk geval ook van hieruit nog heel veel sterkte en ik stuur je veel goeie vibes toe.

Gepost door: Mieke | 18-12-14

Sinds mijn hart een paar toeren over sloeg krijg ik ook iedere dag een portie pillen voorgeschoteld. Ik heb er ook een hekel aan. Maar bij jou is het natuurlijk nog wel wat anders. De pillen doen gelukkig hun werk en jouw positieve ingesteldheid doet de rest, Lucretia.

Gepost door: Fluwijn | 18-12-14

@Mieke: Inderdaad we weten het maar als het 'zover' is hè maar heb ondervonden dat een mens sterker is dan hij denkt! Dank voor de goeie vibes xxxx
@Fluwijn: ja die pillen he... ik heb er ook 'gewone' de ik in grote hoeveelheden moet nemen - die kan ik wel aan... maar het zijn die andere die 'niet van de poes' zijn. Niet te veel bij nadenken helpt soms. Ook voor jou veel beterschap Fluwijn!

Gepost door: lucretia | 18-12-14

Ik begon met angst en beven je postje te lezen maar was blij voor je dat de uitslag uiteindelijk toch nog meeviel. Die rotte chemopillen doen dus wel hun werk.
Lijkt me inderdaad geen pretje om iedere dag zulke medicijnen te moeten innemen met zulke vervelende bijwerkingen.
Ik baal bij tijd en wijle al van mijn medicijnen die in vergelijking met die van jou slechts milde bijwerkingen hebben.
Lieve groeten en ik wens je veel kracht en goeds toe.

Gepost door: Noortje | 20-12-14

@Noortje. Was niet de bedoeling je te doen schrikken hoor :-) ... maar wil af en toe toch schrijven hoe het er hier echt aan toe gaat soms...
Dank voor de krachtwensen :-) - Ik kan die wel goed gebruiken xxx

Gepost door: lucretia | 20-12-14

9 jaar is een heel lange periode om met iets te moeten leven.
En voor een buitenstaander die gelukkig geen ervaring heeft met dat soort dingen klinkt het alsof de kuur bijna zo erg is als de ziekte op een bepaalde manier.
Ik kan alleen zeggen dat ik je heel erg moedig vind.
Ik zou het er niet gemakkelijk mee hebben om 's morgens op te staan, een cocktail te moeten slikken om dan een uur nuchter te blijven. Mijn eerste priori is ontbijten wanneer ik op sta.
Kanker wijzigt natuurlijk ingrijpend je leven. En als je het niet hebt, dat weet je nog niet half hoe. Dat is een beetje mijn conclusie na het lezen van deze post.

Gepost door: pieterbie | 21-12-14

Hey scheet.. moeilijke 'afscheid nemen'-dag vandaag hè.. zowel voor jou als voor mij!
Even een dikke knuffel over en weer dan maar? :-)
xxx

Gepost door: mizzD | 21-12-14

@mizzD: inderdaad... weer rare dag vandaag hè. Dikke knuffel inderdaad dus xxx

Gepost door: lucretia | 21-12-14

@Pieterbie: daar is iets van... de behandelingen zijn zwaar en veranderen soms ingrijpend m'n leven. Het is telkens een kwestie van 'hoe ga ik hier mee om?' ... Meestal lukt het wel; ik schreef het al een paar keer: "men is sterker dan men denkt"
Fijne zondag en groet!

Gepost door: lucretial | 21-12-14

Ik denk dat jij weet, Lucretia, wat écht belangrijk is in het leven. Wellicht sterkt het je in er mee om gaan.
En waarschijnlijk heb je ook je dagen wanneer dat je minder lukt.
Maar wij zijn allemaal maar menselijk, natuurlijk. Net dat maakt ons zo mooi, vind ik.
Respect!

Gepost door: pieterbie | 21-12-14

Hallo Lucretia,
we kunnen alleen maar bewondering hebben voor de manier waarop jij dit aanpakt en hoe je er mee omgaat. Ik herinner me de beschrijvingen van die Romereis met die knotsgekke MizzD.
Opperbeste groetjes,
Joris

Gepost door: Gidsjoris | 06-01-15

De commentaren zijn gesloten.