25-01-16

Je moet het zelf doen...

Te lang onder zeil geweest… niet goed voor de ziel en niet goed voor de geest.

December en januari zijn nog nooit zo lastig geweest.

Maar vandaag scheen het zonnetje en ik MOEST buiten. ‘Den bos in’. Daar voel ik me goed.

Beter zelfs dan aan zee. Misschien omdat die zo oneindig lijkt… De afstand tussen elke boom is korter dan mijn blik over zee en dat brengt rust. Het bos geeft me meer ‘rustpunten’ en daar voel ik me ‘omringd’.  De zee geeft me een weemoedig gevoel – zeker bij slecht weer. Hoe dat komt weet ik niet. Dus ja, ik snuif liever de lucht van de bossen in. De afwisseling doet ook deugd. Modderige paadjes, sterremos, wiegende kruinen, varens, de poortjes waarlangs je moet om op het terrein te komen waar de Galloway runderen grazen, …

IMG_0132.JPG

Ondertussen gaan we gewoon weer verder met chemo-krijgen. Dat is op zich goed nieuws want het betekent dat de Kadcyla nog zijn werk doet. Sinds januari 2015 kreeg ik al 18 3-wekelijkse ladingen. Nooit gedacht dat ik hiermee zo ver zou ‘springen’. Het grote minpunt is dat het heel veel van mijn lichaam vergt en daardoor ook van mijn geest. De vermoeidheid ‘klopt’ me en de eenzaamheid wringt.

Voor dat laatste moet ik zelf het heft in handen nemen… je moet het zelf doen!

1-IMG_0133.JPG

2-IMG_0137.JPG


  1-2016_01_25Waasmunster.jpg

3-IMG_0140.JPG