18-10-16

't Is oorlog...

Al van bij de 2de bestraling voel ik dat er iets is veranderd in mijn hals. Zou dat een goed teken zijn? Helpt de reeks van 5 bestralingen om de kanker tegen te houden? 

Op 19 april schrijf ik in 'Keep' op mijn smartphone ('k bevond me toen in Pittsburgh bij m'n zoon): hals ziet al verschillende dagen rood-paars, jeukt en ik kan er niks op verdragen. Ik moet echter wel een sjaal omdoen opdat de zon er niet zou aankunnen. Pfff... 25 graden C°, met lange mouwen en een halsdoek. Niet te harden.

Smeren, smeren en nog eens smeren met Bepanthol èn met 50+zonnebrandcrème.

Verder lukt het wel.

Op een ochtend daar in de VS rinkelt mijn telefoon. Oei... een lijn uit België! Zal ik opnemen? Als geroepen is het Nele (de borstverpleegkundige) die me belt om eens te checken of alles okay is. Ze vraagt me om foto's door te sturen van mijn hals en een paar uur later weet ik al dat ik radiodermatitis heb. Ontsteking na de bestralingen... Dat wordt smeren met cortisone zalf. Na 3 dagen is het probleem al verholpen.

Handig zo'n langeafstandsdiagnose :-).

15 mei: ik ben net terug van een heerlijk deugddoende vakantie in Spanje (Villanueva de la Concepcion) met het gevoel dat alles wel goed is ondertussen in hals en schouder (na de bestralingen). Deze ochtend heb ik afspraak met Prof. D./Oncoloog voor de bespreking van de scans die op 13 mei werden genomen. Spannend!

Ik ga met een positief gevoel mee met de assistente in de consultatieruimte. Er werd inderdaad niks meer teruggevonden in hals en schouder. De bestralingen hadden dus hun werk gedaan.... MAAR... - en die MAAR heb ik helemaal niet voelen aankomen - 7 uitzaaiingen op de lever. Verspreid. Niet klein. Niet opereerbaar. Niet te bestralen. Donderslag bij heldere hemel. Mijn hart slaat een slag over. Hoe kan dit nu. Zomaar, uit het niets. Verdomme! Het dondert, bliksemt, knalt, vloekt, ... in mij maar ik moet vooruit. Opnieuw grenzen verleggen.

20 juni: D-day. Once again. Start Taxol met alles erop en eraan. Ten aanval want het is verdorie niet okay. Nu is het alle hens aan dek. En vanaf 19 juli wordt er naast de Herceptin ook nog eens Perjeta 'bij getankt'.

't Is Oorlog nu. Wees maar zeker.

Maar we houden onze kop recht. Al meer dan 10 jaar, ook al kreeg ik onderweg behoorlijke mokerslagen. De dag na deze laatste diagnose nog... je houdt het niet voor mogelijk. Maar daar schrijf ik een andere keer over.

 

 

Commentaren

'k Weet het weer niet Lu'ke. Te bang om te reageren, want elk woord kan kwetsen, en da's 't laatste dat ik wil, je kent me...
Heel lieve omarming, en een superlieve zachte zoen... !
Lie(f)s x.

Gepost door: Lies | 18-10-16

Die lieve omarming en die zachte virtuele zoen zijn al meer dan voldoende Lies xxx

Gepost door: Lucretia | 18-10-16

nee toch! woordeloos
om wild om je heen te slaan!
sterkte! je kan niet anders dan oorlog voeren

Gepost door: fotorantje | 18-10-16

Dag Fotorantje, begrijp je waarom ik hier al bijna het ganse jaar woordeloos ben... ik tuimel van de ene 'ramp' in de andere... mijn energie gebruik ik dan om er mijn schouders weer onder te zetten en dan worden woorden me soms teveel.
Lieve groet. x
Lu

Gepost door: Lucretia | 19-10-16

ik had je tekst al gelezen Lucretia


maar het is moeilijk om hier gepaste woorden bij te vinden..

goede moed gewenst

Gepost door: willy | 19-10-16

Lieve Lucretia,

Het was stil, lang stil, te lang om goed te zijn. Sinds ons terugzien op de poli onco inmiddels meer dan 3 weken geleden en je mij het slechte nieuws vertelde, gaat er geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.
Op zo'n momenten word ik boos en verdrietig, als lotgenote weet ik maar al te goed wat zo,n scanresultaten met je doen, je wereld staat voor de zoveelste maal op zijn kop.
Lucretia, weet dat ik samen met jou deze oorlog voer, ook al is het enkel in gedachten, we kunnen inderdaad niet anders,
oprechte lieve knuffel ,

Marie-Paule

Gepost door: Marie-Paule | 19-10-16

Dag Lucretia,
Ja, al meer dan 10 jaar....
Steeds met vallen en opstaan
Steeds weer hoop
Steeds weer pijn
Steeds weer geduld
Steeds weer verdriet
Steeds weer blij met het kleinste beetje....

Groetjes
Hilde

Gepost door: Hilde De Moor | 19-10-16

Wat doet dat pijn om dit allemaal te lezen ! Wat moet het dan zijn voor jou. De ene mokerslag naar de andere. Ik was hier al dikwijls komen kijken maar het bleef stil en dat vond ik al geen goed teken ,wel zo af en toe iets op FB. Ik zou je zo graag willen helpen , weet dat ik je in gedachten steun en oprecht hoop dat er op een dag héél goed nieuws voor je komt! Blijf moedig zoals je al die jaren al bent geweest. Heel veel liefs en in gedachten gee ik je een dikke smakkerd !

Gepost door: magda | 19-10-16

Ik bewonder je voor je strijdlust.
Een minder mens had er wellicht al lang het bijltje bij neergelegd.
Ik kan alleen maar hopen dat wanneer ik ooit hier mee geconfronteerd word, dat ik dan kracht kan halen uit jouw verhaal.
Een collega van mij heeft het intussen ook zitten, en moet net zoals jij, de ene mokerslag na de andere verwerken.
Ik hoop dat je hier gauw terug komt om je verhaal verder te delen.
Je voelt je misschien anders, maar uit de manier waarop je het schrijft straalt er energie.
Velen kunnen daar een les uit leren.

Gepost door: pieterbie | 19-10-16

Stilletjes gelezen ook je vorige post
Moeilijk om de juiste woorden te vinden
Weet dat ik,bewondering voor te hebt ... je kracht je strijdlust ,,, je kunt inderdaad niet anders dan oorlog voeren

Een zachte omhelzing

Gepost door: Merel | 20-10-16

Ik wist niet dat je weer iets op je blog geschreven had. Ik keek wel af en toe maar begreep wel dat je daar geen puf meer in had. Ik had al wel van mizzd begrepen dat het niet goed met je ging.
Na je berichtje in mijn gastenboek dacht ik zal toch ook even op je blog kijken en zag je 2 postjes..
Die van I want to break free heb ik met een glimlach gelezen. Hoe je het beschrijft!
't Is Oorlog met een brok in mijn keel.
Ook ik bewonder je om de manier hoe jij met die verschrikkelijke ziekte omgaat en de ene mokerslag na de andere mokerslag weer incasseert.
Ik weet geen woorden te vinden die je verdriet minder maken maar weet wel dat ik regelmatig aan je denk.
Liefs Noortje

Gepost door: Noortje | 21-10-16

Potverdoemme hé!!!! Ach Luke.... opstandig wordt een mens daarvan! Strijdlust, dat wens ik jou...
Pfffff....

Gepost door: Chantal | 22-10-16

Ik had het allemaal al van je gehoord, maar het doet toch steeds weer opnieuw pijn als ik eraan denk: die enorme oorlog die jij al zó lang moet voeren.. met alle pijn en ellende van dien.. en dan al weten dat je 'm nooit zult winnen! :-(
Maar de tijdwinst die het je opleverde en oplevert.. daar doe jij het voor hè. Het heeft je tot nu toe steeds weer de kracht gegeven er weer voor te gaan.. en ik hoop dat dat nog lang mag lukken.
{{{DIKKE KNUFFEL}}}

Gepost door: mizzD | 23-10-16

Ik kan je alleen een super dikke knuffel geven en hopen dat het min of meer goed kan verlopen. Je bent zo'n sterk persoon. Dit verdien je niet.
Lieve groetjes, Ann

Gepost door: Ann | 25-10-16

Super dikke knuffel! Dit is niet eerlijk, maar jij, sterke dame neemt het maar weer in handen en gaat verder met haar leven. Ik bewonder je zo.
Lieve groetjes, Ann

Gepost door: Ann | 28-10-16

Dag lieverds allemaal, jullie woorden doen me deugd en geven me een 'opkikker'.
Heb terug een heel moeilijke periode en dan is een 'warme omarming' zoals dit, een welkome positieve noot in het soms ellendig gevecht.
Liefs
Lucretia

Gepost door: Lucretia | 28-10-16

Oh Lu'ke wat een strijd voer je toch...Ik wens je moed en kracht en steun je in mijn gedachten en omarm je met veel liefde en tederheid.

Gepost door: Joke | 03-11-16

Hallo Lucretia,
ik heb geen woord overgeslagen van deze en de vorige log en van de commentaren. Het is met het grootste respect dat ik uw verslagen lees, jij bent een voorbeeld voor iedereen die met die rot-ziekte te maken heeft. Zelf ben ik geopereerd van een agressieve en kwaadaardige melanoom op mijn arm. Eerlijk gezegd, dat was een lachertje en een niemendalletje dat niet te vergelijken is.
Mocht het mij ooit overkomen, dan weet ik aan wie ik een voorbeeld zal nemen.
Lieve groetjes,
Joris

Gepost door: Gidsjoris | 08-11-16

De commentaren zijn gesloten.