27-09-17

Waterkansje wordt werkelijkheid...

Wonder boven wonder bleken de levertesten woensdag ineens verbeterd. Zomaar... Echt niet meer op gerekend. De arts ook niet. 'k Kreeg donderdag persoonlijk een telefoontje van de dokter. 'k Hoorde het al aan haar intonatie bij het aanmelden via de telefoon. Ze klonk 'goed'!

Dus toch nog Caelyx. Want dat was de voorwaarde: dat de leverwaarden binnen de perken zouden zijn. Goed waren ze niet, maar haalbaar. Dus vrijdagochtend om 08:00 ingecheckt in het ziekenhuis en weer opgevrolijkt dat ik chemo kon krijgen (een mens is gauw blij als er van een waterkansje ineens een echte kans gemaakt wordt ook al is het dan weer een waterkansje dat de chemo nog iets doet...). Toen ik het rode spul zag werd ik zowat terug gekatapulteerd naar januari 2006. De eerste keer dat ik chemo kreeg zat die er ook bij en oh, oh, oh... wat was dat een viezerik. Telkens als ik toen chemo ging 'halen' rook ik hem al toen ze de zak binnen brachten. M'n haren kwamen overeind (zolang ik ze nog had tenminste, want al in februari 2006 was ik kaal) want ik was er telkens behoorlijk ziek van.

Caelyx,chemoFB_IMG_1506523294709.jpg

Vermits weinig antibraakmiddelen, antimisselijkheidsmedicatie zoals Litican, Zofran, etc... werkt bij mij kreeg ik deze keer iets nieuws mee: EMEND. Het heeft me 3 dagen op de been gehouden. 'k Voelde er werkelijk niks van dat ik chemo gekregen had. Tot... maandagochtend. Jee... precies klop op m'n hoofd gekregen. Letterlijk... koppijn van hier tot in Tokio; niet te harden en niet weg te krijgen met pijnstillers. Misselijk, koorts. Heb 2 dagen voor 'vod' gespeeld en tussendoor koffers  proberen pakken en hopen dat ik weg zou geraken woensdag. Toch maar voor alle zekerheid rolwagenvervoer besteld voor op de luchthaven. Niet echt mijn ding. Weer een stap die ik moest nemen; klik in mijn hoofd maken en er niet bij nadenken. Maar het was dat of thuisblijven.

Op het vliegtuig kunnen slapen (stoel naast mij vrij) en ja het was met Ryanair èn de vlucht werd niet afgelast. Ook weer meegenomen :-).

En afwachten naar het vervolg nu. Bloedafname in het buitenland na 10 dagen. Weer een verhaal op zich.

Wordt vervolgd...

16:38 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Bloggen, Borstkanker, Kanker | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

24-09-17

...op de rails...

Dit is eindelijk weer eens een berichtje...(geschreven op de trein op weg naar een lieve vriendin in Brugge - dinsdag 12 September 2017).

"Brugge. Naartoe gespoord. Even m'n 'leven' weer op de rails krijgen.

Al sinds februari zijn de behandelingen gestopt. Geen resultaat. Enkel de bestralingen op lever/gal gaven 'enige soulaas'. En ik vroeg zelf om nog Herceptin verder te krijgen. Baadt het niet, het schaadt ook niet. Wel... het baatte dus niet (meer).

Progressieve ziekte en behoorlijke slechte levertesten. Levensbedreigend nu...

Nu nog een waterkansje om Caelyx te kunnen krijgen en een waterkansje of dit ook nog iets doet.

Vorige vrijdag had ik de handdoek al in de ring gegooid. Rustig. Zonder paniek. Want dat heb ik ondertussen wel geleerd... niet panikeren.

Alleen een beetje ontzet omdat ik te horen kreeg van iemand waarvan ik het echt niet verwachtte dat ik gezien werd als iemand ie eindeloos behandelingen wil krijgen die nutteloos zijn. Maar hey... zo kennen ze me niet, zo ben ik niet  en dat wil ik ook niet! Dat werd al voldoende besproken. Ze weten waar voor mij de grens ligt.

'k Had al rust en vrede gevonden met mijn besluit. Ik ben me er voldoende van bewust dat er na bijna 12 jaar van behandelingen ergens hèt moment komt - niet om op te geven - maar om te zeggen "het is genoeg geweest nu, lelijk beest, saloperie (sorry!!), nu neem ik de touwtjes in handen en ik doe nu met de rest van mijn leven wat ik wil". "Niet JIJ zult de stekker uittrekken, maar ikzelf."

Maar zo eenvoudig ligt het nu allemaal niet meer. Je wordt heen en weer geslingerd en zoekt toch of dit alles nog zin heeft. En soms krijg je wat hulp en zie je weer een lichtpuntje, een waterkans weliswaar...

Woensdagnamiddag (13/9) hoop ik daar iets over te horen. Als... als de leverwaarden aanvaardbaar zijn dan start ik vrijdag toch nog misschien met Caelys. 

Ik ben nu 'nog' goed, op m'n eigen 'krakkemikkige' manier dan wel, en mentaal sta ik vrij sterk. Dus waarom niet!! Als het haalbaar is, ook al is het een waterkansje... mag men dan niet hopen?