20-11-17

10 november ... 11 november ... wapenstilstand

8 uur. Dé Afspraak. Nee, nee, niet het programma op televisie maar 'm'n eigen programma'. Het wordt stillaan een soapserie.. 'CHEMO or NOT CHEMO?' that's the question. 

Op papier ziet het er niet goed uit. Bloedwaarden 'not ok', 'not at all'. Straks meer rode cijfers dan zwarte.

Dikke buik, dat zegt ook niet veel goeds. Maar misschien als ik heel hard mijn best doe, doe of er niks aan de hand is, glip ik weer eens door de mazen van het net en gaat de chemo toch door.
Over dat net gesproken. Dat begint zich hier stillaan te sluiten. Elke dag voel ik wat achteruitgang. Mijn lijf begint tegen te sputteren door de toxisch hoge leverwaarden... Ik mag nog zo positief zijn of blijven, aan dit kan ikzelf niks meer verhelpen. Ik merk ook dat ik 'hoogsensitief' ben nu... op elke prikkel die binnenkomt reageer ik gevoeliger dan vroeger. Dat gaat dan niet direct over het "ziek zijn" maar over kleine frustraties zoals bv. het niet kunnen skypen met je kleinkinderen omdat een stom apparaat of een verbinding het niet doet, enz... Daar kan ik dan een halve nacht voor zitten huilen.

De tekst hierboven was ik aan 't schrijven in m'n notaboekje op bed in het ziekenhuis wachtend op antwoord. Heb hier niet meer verder geschreven want het werd wel een heel stresserende ochtend.

Geen chemo dus. Fini. Stop. Ende. Mijn lichaam - de lever meer bepaald - kan de chemo niet meer verwerken. Het is niet de bedoeling om nog een toxische dosis binnen te krijgen dan sterf ik misschien aan de behandeling ipv aan die k$*te kanker.

Vervroegde scans op 24 november om te zien welke ravage er is aangericht de laatste weken... Nee nee... het ziet er verdomd niet okay uit. 27 november wordt D-day.

Op 11 november schreef ik aan mizzD (ik zag toevallig net dat ze er een haiku van maakte...) : 

"Goeie morgen, morgen, goeie dag... Ik wou dat ik dit jou nog lang wensen mag..." 

Beetje raar begin, als je het vervolg zult lezen mizzD.
 
Gisteren hebben de artsen besloten om de behandeling stop te zetten.
Geen Caelyx meer gekregen dus al zag het er eerst naar uit dat die toch nog kon doorgaan. Mijn lever faalt en kan dit er niet meer bij hebben. Om chemo te verwerken heeft de lever het heel zwaar en de leverwaarden, ea.. zijn toxisch hoog. 
Dus hier stopt de trein. (Op dit moment letterlijk in Sint Niklaas.. want ik ben op weg naar A'pen naar de boekenbeurs). 
11november. Wapenstilstand. Voor mij ook het einde vd oorlog...
 
Ik hoop dat mijn lichaam het nog even aankan zodat ik nog leuke dingen mag beleven.
Binnenkort zien we elkaar en daar ben ik heel erg blij mee.
 
Dikke knuffel
Lucretia
 
Wordt vervolgd...
Ik probeer verder die berg op te klimmen maar ik heb meer en meer hulp nodig nu...
 
22228640_10214699622544895_8192880367726213970_n.jpg
 
 

15:18 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Borstkanker III, Kanker | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook

Commentaren

Geen woorden... wil heel graag en hard meehelpen je verder de berg op te laten klimmen... dikke knuffel x

Gepost door: JP | 20-11-17

Lieve lucrèce.jij hoeft niet meer te klimmen.wij trekken jou met vereende krachten die berg wel op.xxx

Gepost door: Greet | 20-11-17

t is meer dan k$*te!! die lever pff...
ik hoop dat de kinderen en kleinkinderen nog eens overkomen om je bergklimmen te ondersteunen!
warme {knuffel}

Gepost door: fotorantje | 20-11-17

Met een beetje hulp kwam je er toch.. zo zien we rechts in je zijkolom! :-) (al weet ik wel dat jij het altijd liever zónder hulp hebt gedaan..)
Ondanks alles tóch nog zo.. pff.. er bestaat gewoon geen woord voor jouw fantastische ingesteldheid!
En die mail.. tja, die kwam wel binnen, ik schrok er niet echt van, maar het besef dat het nu toch écht geen jaren meer kan blijven duren, hakte er wel in. Maar de woorden die je koos.. zo poëtisch bijna.. die bleven dus hangen. Ik heb altijd al, als me dingen dwars zaten, er op mijn blog meestal een gedichtje over gemaakt.. de laatste tijd zijn dat vaker haiku's. Maar terwijl ie voor mijzelf natuurlijk heel duidelijk was en verwoordde wat er speelt, was ie voor de mensen die 'm lazen niet even duidelijk. Ik hoop niet dat je je nu verplicht voelde uitleg te geven hoor.. maar is misschien toch wel fijn voor iedereen die je al zoveel jaren hier 'volgt' hè. In goede én in slechte tijden..
XXX

Gepost door: mizzD | 20-11-17

xxx, Lu'ke-lief.
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 20-11-17

Ik wou zo graag dat ik je kon helpen. Ik weet niet op welke manier. Ik hoop dat het je een beetje opkikkert wanneer je weet dat ik en zoveel anderen héél sterk met je meeleven. En als het kon gaven we elk een stukje van onszelf aan jou zodat je er bovenop geraakt ! Liefs.

Gepost door: magda | 20-11-17

warme knuffel ... word er stil van .

Gepost door: merel | 21-11-17

Dag Lucretia,
Dit laatste bericht grijpt me naar de keel.
Ik volg je nu al die jaren op je blogje, ik kreeg diezelfde kloteziekte als jij. Je hebt me steeds de energie gegeven om door te zetten, en dat heb ik ook gedaan...
Lieve lieve Lucretia ik durf verder geen woorden meer te gebruiken, ik vind de juiste niet!!!
Wat ben je toch een belangrijk persoon in mijn leven, zelfs zonder mekaar ECHT gezien / gesproken te hebben.
Ik wens je alle moed van de wereld. Voor mij ben je alleszins een FANTASTISCHE meerwaarde in mijn leven. Dikke dikke merci!!
Vele lieve groetjes
Hilde

Gepost door: Hilde | 22-11-17

Lieve Lucrèce, my hero, mijn grote voorbeeld...want dat ben je, een voorbeeld voor velen. De manier hoe jij met je ziekte omgaat, zelfs nu...nu de behandelingen stoppen, is bewonderenswaardig. Ik wil je mee over die berg tillen en hoop dat je lichaam nog een hele tijd met je mee wil zodat je nog kan genieten van mooie dingen, je man, je kinderen en kleinkinderen.
Je bent in mijn gedachten.
Liefs, Marie-Paule

Gepost door: marie-paule van de sijpe | 23-11-17

Scanday today.. hopelijk viel die 'ravage' toch nog een klein beetje mee.
In ieder geval weer een {{{dikke knuffel}}}.. ik heb op m'n blog de link naar jouw blog veranderd.. het kikkertje is een {{{dikke knuffel}}} geworden.. dus..! ;-)
xxx

Gepost door: mizzD | 24-11-17

Toen ik de haiku van Mizzd las wist ik gelijk dat het jou betrof. Ik was er heel verdrietig van en moest de hele dag aan je denken (hoewel ik je alleen van je blog ken en van verhalen van Mizzd) Ik had niet gedacht dat je nog wat op je blog zou posten. Toen ik vandaag toch weer eens een bezoekje aan je blog bracht zag ik toch dat je weer iets gepost had. Diep respect heb ik voor je op wat voor wijze je dit met ons deelt.
Ik wens je, zo lang als mogelijk, nog een waardevolle tijd samen met je dierbaren toe.

Gepost door: Noortje | 26-11-17

Lu'ke,
Ik was hier al heel lang niet meer komen kijken en zag nu pas bij Mizzke dat je iets op je blog gepost had. Je bent me er ééntje om U tegen te zeggen! Van mij krijg je een hele dikke knuffel en geniet nog verder zoveel als mogelijk. CARPE DIEM!
Groetjes! Xxx

Gepost door: lena | 27-11-17

Gaat 't een beetje? aan het bekomen?
De {{{dikke knuffels}}} vliegen je rond de oren maar die kan je nooit te veel krijgen denk ik.. dus bij deze van mij ook nog eentje!
xxx

Gepost door: mizzD | 27-11-17

Wij kennen elkaar niet echt, maar als ik je op een of andere manier kan helpen met die klim wil ik dat zeker doen.
Hopelijk helpt het een beetje dat er zo veel mensen je openlijk steunen.
(((((Lucretia)))))

Gepost door: pieterbie | 29-11-17

Ik heb vandaag over je feestje geschreven.. hoop dat dat mocht? :-)
Nogmaals superbedankt dat ik daar bij mocht zijn hè.. en ben blij dat ik je net zo uitgebreid gesproken heb aan de foon! Met slecht nieuws, maar dat zat er helaas wel in.. ik was er op voorbereid. {{{dikke knuffel}}}
XXX

Gepost door: mizzD | 03-12-17

@mizzD: uiteraard mag je dat! Ik plaats hier de komende dagen een up-date van de laatste 2 weken. Nu even alles laten bezinken na de drukke dagen.
Dank voor jouw vriendschap ook! xxx

@Pieterbie: dankjewel lieve man. Leuk zou zijn dat ik jullie allemaal eens in het echt bij een kop koffie of zo kon ontmoeten. Een laatste babbel in plaats van een schrijfsel :-). Groetjes

@ Lena: Ik blijf met opgeheven hoofd genieten Lena... zoveel mogelijk. Ook jij dank voor je vriendschap. X

@Marie-Paule: weet dat je me altijd mag bellen. Indien niet direct antwoord dan hoor je me wel via andere kanalen hé. Ook jou wens ik veel moed en doorzetting. Ook ik denk heel veel aan jou. Liefs xxx

@Hilde: ik ben altijd nieuwsgierig naar wie je bent :-) - Wat is bloggen toch een raar medium. Je kent elkaar niet en toch kun je veel voor elkaar betekenen. Blijf sterk lieve Hilde en probeer positief te blijven ook al lukt dat niet altijd. Dikke warme knuffel xxx


@ Noortje: zei vandaag aan mizzD dat je met haar Gent kon komen verkennen :-) en dat ik jullie dan een slaapplaats kon bezorgen. Zou een fijne ontmoeting zijn denk ik!

@Iedereen: dank voor jullie vriendschap xxx

Gepost door: lucretia | 03-12-17

Post een commentaar