04-12-17

Yep... 4 december...

4 december: 12 jaar geleden gestart met bloggen. Met hoop, met volle moed, een glimlach 'als wapen', het energiegevoel onder de schouders. "Wat anderen kunnen, kan ik ook", via woorden een uitweg zoeken uit die wirwar van gevoelens rond kanker. Alles wat kanaliseren en het ook delen want de eenzaamheid ligt al snel op de loer als je dat niet doet.

Maar na een tijd blijkt dat regelmatig schrijven moeilijk blijft, ook omdat er regelmatig episodes waren waarover ik niet wou of kon schrijven. Er heerste onbegrip en er mankeerde enige empathie hier en daar, of er was een fake blog waar ik behoorlijk mee heb in de brokken gedeeld en vrienden door heb verloren; ik werd als het ware geparasiteerd; er werd onder mijn huid geleefd... Ik heb het die persoon vergeven maar het zindert nog regelmatig na en het schrijven gaat hier helemaal niet meer van een leien dakje.

Ik schrijf heel veel in mijn hoofd - ' s nachts - maar die woorden horen eigenlijk hier te staan; dan klopt het hele plaatje en nu niet; ik nam iemand in bescherming waarvan ik werkelijk geloofde dat ze terminaal ziek was, nam haar in huis, koesterde haar en zou alles gedaan hebben voor haar omdat het te schrijnend was; maar plots werd die ballon doorprikt door mensen die ongeveer hetzelfde hadden meegemaakt met haar en die me de waarheid deden inzien. Het voelde aan of er iemand onder mijn huid gekropen was en ik ben razend kwaad geworden. Ik ging door het lint want ik gaf die persoon ooit - op haar vraag - een inspuiting op de trein naar Parijs... ik besefte achteraf wat dit had kunnen aanrichten want ze bleek helemaal geen pijnstilling nodig te hebben. (In Paris Nord heb ik in paniek mijn man gebeld want ze ging onderuit in de toiletten...). We gingen de Eiffeltoren op met voorrang, want ik vertelde aan de ingang dat het haar laatste wens was, dat ze terminaal was, etc... Weken was ik hier ondersteboven van en dat maakte dat ik weg wou blijven van de blogs... Ik voelde me zo bedrogen.

Gaandeweg komt de zin en nood om te schrijven terug... maar dit komt laat. Te laat.

Nu moet ik jullie helaas vertellen dat ik vorige week maandag (27 nov.) vernam dat ik aan de laatste maanden bezig ben. Alle behandelingen zijn nu definitief stopgezet. Nieuwe tumoren gedetecteerd: tussen longen, op de pancreaskop, aan de leverhilus... Uitzichtloos dus. Het zat er aan te komen...

Nu is het nog enkel comfortzorg en sinds enkele dagen ben ik begonnen met pijnbestrijding. Palliatieve thuiszorg wordt woensdag opgestart. 

Verbitterd ben ik niet, boos ook niet maar verdrietig dat het precies ineens zo snel gaat... Maar ik blijf sterk en met opgeheven hoofd probeer ik van elke dag nog iets moois te maken. 

9e5488f0a2f839331102bf85ba3fe4c9.jpg


De komende dagen probeer ik hier nog over wat leuke dingen te schrijven. Mijn zoon en kleinzoon bv. die onverwachts de plas overstaken om 9 heerlijke, hartverwarmende dagen mee door te brengen; het verjaardagsfeest van M. die tegelijkertijd een 'samenzijn' was met vrienden die ons de laatste 12 jaar hebben gesteund, ...

 

 20170330_152747[1].jpg

 

20:51 Gepost door Lucretia in Kanker | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook

Commentaren

Weer, zoals je van mij kunt verwachten, 'woordeloos', Lu'ke.
Zachte knuffel uit Brugge..
Lie(f)s, x.

Gepost door: Lies | 04-12-17

@Lies: dit zegt meer dan woorden Lies... Liefs en warme knuffel xxx

Gepost door: lucretia | 04-12-17

Ja Lu’ke je vertelde mij al het geval over dit geval. Ik begrijp echt niet hoe een mens dit iemand kan aan doen.
Lu’ke hoe kan ik je toch nog even zien? Stuur me een mail als je dat nog eens wil dat ik kom.
We hebben nu en dan eens samen iets gedaan en je weet dat ik het moeilijk heb als iemand iets heeft. Dan word ik gewoonlijk stil.
Groetjes Lu’ke en mail me!

Gepost door: Emmy | 04-12-17

Toch straf verhaal en jammer dat fake mensen zo profiteren van de goede bedoelingen en gevoelens van mensen zoals jij. Maar er staan gelukkig veel echte mensen met echte gemeende gevoelens aan jouw zijde. We blijven je steunen en duimen voor iedere dag samen met jou. Dikke zoen en heel veel liefs x x x
Jean-Pierre

Gepost door: JP | 04-12-17

ik word even heel stil en vind voorlopig geen woorden

Gepost door: carmen | 04-12-17

De 'vallen' van het internet.. ook op de blogs hebben we er last van (gehad).. vooral mensen, zoals jij en ik ook, die gewoon eerlijk zijn en er nog niet eens een splíntertje aan denken zulke verschrikkelijke dingen te gaan lopen verzinnen, kunnen er gemakkelijk intrappen. Ik heb ook de nodige ervaring.. maar ik heb zelf niet zo'n kl*tige rotziekte waardoor je nóg kwetsbaarder bent. Ik wilde maar dat zulke bedriegers daar eens wat meer bij stil zouden staan.. ze verpesten het verschrikkelijk voor een ander. Heb ook weleens de neiging gehad het bijtje er maar bij neer te gooien.. als de lol vér te zoeken was door dat soort ongein.. maar wilde ze nooit 'laten winnen'.. en blogde door. Maar nogmaals.. ik had verder geen vervelende persóónlijke dingen aan m'n hoofd zoals jij.. kan me je reactie heel goed voorstellen er toch maar even afstand van te willen nemen. Zó zonde voor alle mensen die jouw blog graag lazen (lezen) en er ook heel veel info uithaalden. Maar je moet sowieso altijd éérst aan jezelf denken hoor, dus ik denk dat het heel verstandig was wat je deed.
Nu gaat het schrijven niet meer zo gemakkelijk.. maar we waren(zijn) blij met élk snippertje nieuws van jou.. dat is wel duidelijk denk ik hè! :-) Ook nu het helaas allemaal niet zo héél lang meer kan gaan duren.. blíjf alsjeblieft gewoon je zieleroerselen met ons delen.. vooral als het jóú helpt/oplucht/plezier doet/enzovoorts. Opdat wij jóú kunnen blijven steunen, op wat voor manier dan ook!
XXX

Gepost door: mizzD | 04-12-17

wat erg dat iemand deed alsof, maar daar wil ik verder geen aandacht aan schenken
zo blij dat je zoon en kleinzoon enkele dagen jou omringden!
sinds ik je via Mizz 'leerde kennen' heb ik vaak aan je gedacht
heel verdrietig nieuws voor je, voor iedereen rondom je...
t is niet te bevatten
k hoop zo dat de pijn beperkt kan blijven en je nog meer maanden kan hebben dan je denkt
k wens je lichaam alle sterkte toe om nog mooie dagen, weken, maanden te beleven
warme knuffel

Gepost door: fotorantje | 04-12-17

Ik weet zoals meestal ook nu weer niets zinnigs zeggen.
Wel weet ik dat je een zeer fijn, goed, lief, dapper en moedig mens bent. Ondanks dat ik je niet persoonlijk ken heb ik toch het gevoel dat ik je wel wat beter ken dit komt door je lieve vriendin Mizzd.
Weet wel dat mijn gedachten dagelijks bij je zijn.
Geniet zoveel mogelijk met je dierbaren.
Lieve groeten.

Gepost door: Noortje | 04-12-17

Lieve Lucretria, in het verleden heb ik een paar keer gereageerd op jouw blog. In december 2014 kreeg ik diagnose borstkanker. De eerste keer dat ik op jouw blog reageerde, kwam er meteen een uitnodiging om te mailen. Toen ben ik er niet op in gegaan. Bang om blogs te lezen van mensen die hervallen zijn. Nu zit ik in hetzelfde schuitje, sinds augustus weer ik dat ik mestatasen heb op mijn lever. Gelukkig kwam ik in aanmerking om met een nieuw medicijn te starten dat de boel toch een tweetal jaar onder controle kan houden. Genezen zit er niet meer in.
Sinds mijn herval open ik jouw blog terug regelmatig. Ik ben onlangs begonnen met hem te herlezen, vanaf het prille begin Ik kan nog zo veel leren van jou.
Verder hoop ik dat je nog veel extra tijd krijgt, met voldoende confortzorg, zodat je nog kan genieten van alle dingen om je heen. Want daar gaat het tenslotte om. Het genieten van de kleine en grote dingen van elke dag.
Dikke knuffel en liever groeten,

Gepost door: Ann | 05-12-17

Lucrése, ik zal lezen en niet vlug reageren maar nu kan ik het niet laten! Er gaat een tijd komen dat we zeggen Lu was.. maar weet ik vind je oprecht een heel sterke vrouw, ik heb je gevolgd, gelezen, kippevel en tranen gekregen.
Ik hoop dat je echt niet te veel pijn moetlijden lieve schat!
Dikke knuff

Gepost door: Ingrid De Veirman | 05-12-17

Stil zijn ... niet weten wat te zeggen, te schrijven, maar wat heb jij daaraan ? Jij die altijd klaarstond om anderen te helpen,in huis te nemen, op te vrolijken, soms zonder dank of met misbruik van je goedheid ...het is niet eerlijk maar dat helpt je nu niet meer ... nog volop genieten zeggen we maar gemakkelijk zal heel wat anders zijn ... geluk met de komst van H.en T. Verdriet bij het vertrek ... de laatste knuffel voor hen, van hen ... hartverscheurend. .. niemand en vooral jij en M. verdienen dit ... hoop dat je geen pijn lijd, dat je nog die mooie lach laat verschijnen en je ogen kan laten blinken van deugnieterij, zoals vroeger in onze jonge zotte jaren. Koester je nog in de warmte van je ventje,van K.en gezin, van familie en vrienden...je bent een vechter hou nog wat vol ... warme knuffels... ik denk aan jou xxxx

Gepost door: Annie oyen | 05-12-17

daar word ik nu stil van



nog veel aangename dagen gewenst

Gepost door: Willy | 05-12-17

Je kent mij niet en dat geeft helemaal niks. Toen ik in aug 2014 voor de 2e keer door borstkanker werd getroffen kwam ik per toeval jou blog tegen. Sinds die tijd volg ik jou en zonder dat je het weet heb jij mij door een akelige rottijd geholpen. Ik heb nl heel veel steun en kracht uit jou verhalen en gedichten gehaald en daarvoor wil ik je heel erg bedanken. ik wens je veel sterkte, warmte, liefde en kracht toe!

Gepost door: Trynke Herrema | 05-12-17

In stilte gelezen .... moeilijk voor mij om de juiste woorden te vinden
Warme knuffel
Geniet samen met je famile van het licht en de gezelligheid van de kerstsfeer
Liefs

Gepost door: Merel | 07-12-17

Bedankt voor je lieve reactie op mijn antwoord op je vorige post, het verwarmt mijn hartje.
Een hartje dat uiteraard ontzettend verdrietig is, dat spreekt voor zich.

Je hebt mijn respect en bewondering en ik hoop dat je de kracht en moed vindt om hier nog terug te komen schrijven zodat wij een beetje mogen volgen hoe het verder gaat met je.

En uiteraard hoop ik dat dat 'goed' is, of zo goed mogelijk, gegeven de omstandigheden.

Ik wens je met gans mijn hart nog veel aangename momenten om het beste te kunnen halen uit de tijd die je nog hebt.

En bedankt dat je bleef schrijven, ik ben zeker dat dit voor heel veel mensen veel betekent.

Gepost door: pieterbie | 09-12-17

Lu'ke,
Wat een klap moet dat nieuws geweest zijn! Ik was zo graag nog eens langsgekomen met MizzD vandaag, maar de dag was jammer genoeg te kort om het realiseerbaar te maken. Maar natuurlijk hebben we het wel over je gehad! Véél moed en blijf je hoofd maar hoog houden! Je bent een echte kanjer! Dikke dikke knuffel! Xxx

Gepost door: lena | 09-12-17

Ik lees, en herlees. Ik word hier zoo stil van, geen woorden voor, stil en verdrietig. Dat er mensen zijn die niet beseffen hoe kort het leven kan zijn, en het een ander zo lastig kunnen maken. Uit het diepst van mijn hart, je bent een eerlijk en lief persoon. Lu ke ik waardeer je zo! Xxx

Gepost door: Ingrid | 10-12-17

Ik lees, en herlees. Ik word hier zoo stil van, geen woorden voor, stil en verdrietig. Dat er mensen zijn die niet beseffen hoe kort het leven kan zijn, en het een ander zo lastig kunnen maken. Uit het diepst van mijn hart, je bent een eerlijk en lief persoon. Lu ke ik waardeer je zo! Xxx

Gepost door: Ingrid | 10-12-17

klokslag 11u ben ik gisteren van een koffie en mijn gedachten aan jou beginnen genieten.
Heel kort, ik geef toe, want ik moest in vergadering om 11u.
Maar ik perste rond 10u57 een koffie uit het machien en nam er om klokslag 11u mijn eerste slokje van.
Ik zei tegen de collega's: even van een koffie genieten voor wij de vergadering starten.
Ik kon daar natuurlijk niet over berichten, dat zou niet gepast geweest zijn van uit de vergadering.
Maar ik ben blij dat wij dat moment hadden, dat kunnen ze ons niet meer afpakken :-)
Van mij was de koffie gewoon zwart, en van het merk Chaqua, koffiemerk dat door Coca Cola verdeeld wordt in België. En van jou?

Gepost door: pieterbie | 12-12-17

@Pieterbie; leuke afspraak he ook al was die bij mij een paar minuutjes later. Hier was het een capsule DE koffie, lungo 6. Eens wat nieuw uitgeprobeerd met een stukje croissant erbij die ik 's ochends niet opkreeg. We kunnen pagina maken met selfies van de gezellige koffiedrinkers. ☕☕☕☕. Via Whatsapp of zo. hahaha.
'k zou dat nog leuk vinden ook.
Het zou een gezellige bende zijn en met diegene die vrij is een klapke doen ☕

Gepost door: Lucretia | 12-12-17

Aha.. dan wordt het nu dus écht hard tijd dat ik me eens een smartphone aanschaf hahaha!
xxx

Gepost door: mizzD | 12-12-17

@mizzD: daar wordt het nu stilaan tijd voor...anders krijgt vriendlief als die 'koffiekletsers' binnen

Gepost door: Lucretia | 12-12-17

Hahahaa daar ben ik ook bang voor! ;-)

Gepost door: mizzD | 12-12-17

@aardig geitje:-): zeg aan vriendje dat ie eens zijn best doet voor die smartphone of hou jij de boot af misschien? :p

Gepost door: lucretia | 12-12-17

@ lieve scheet..
Ik hou inderdaad de boot af hehe.. het kan vriendlief niet schelen waar ik mee bel hoor! ook niet waar ie zélf mee belt.. die phone van hem is van de zaak!
Maar ik vind die dingen zo onhandig gróót..! :-)

Gepost door: mizzD | 12-12-17

Post een commentaar