10-12-17

Sprong in de tijd: 22 november 1952-2017...

Er was er eentje jarig iets meer dan 2 weken geleden. M. werd 65 jaar op woensdag 22 november.

Hij voelde het misschien wel wegen dat plotse overgaan naar 'pensioengerechtigde' leeftijd maar ik zie het als iets moois voor hem en ik denk dan: "ik hoop dat ik ook 65 mag worden" èn het liefst nog veel ouder maar een stemmetje zegt me "nee nee, dat zal niet lukken" en dat wringt wel wat tegen. (Zeker na dat laatste nieuws welke ik kreeg op 30 november: volgt later nog verslag van...).
Niet dat ik daar de ganse tijd aan denk. Zeker niet...en zeker niet op die 22ste november. Ik had de tijd van mijn leven. Zoon en kleinzoon waren onverwachts overgevlogen op 20 november. Samen genoten we nu het nog kan; anderhalve week er zijn voor elkaar was heel belangrijk.

Op zondag 26 gaven we een 'dubbel' feest... voor M's verjaardag maar ook om nog eens samen te zitten met vrienden die ons de laatste 12 jaar door dik en dun hebben gesteund. Ik heb liever nu rond de tafel te zitten en eens bij iedereen een beetje te gaan praten, in hun warme ogen te kijken, hun vriendschap te voelen dan... ja... ik zal het maar zeggen 'een koffietafel te geven voor mensen die ik in heel lange tijd niet heb gehoord of gezien...'. Het is nu dat we samen 'koffie' moeten drinken hé... niet als ik er niet meer ben. Klinkt raar maar zo ben ik. Laat ons leven terwijl we leven...

We maakten een uitnodiging en maakten plannen hoe we de mensen zouden bij elkaar zetten. 'Onze tafel' werd er een van een heerlijk allegaartje van mensen die elkaar niet of nauwelijks kennen maar die verbonden waren met ons, vooral met mij de laatste jaren. De andere aparte tafeltjes waren mensen die we konden 'koppelen'; waarvan we wisten dat ze het goed zouden vinden met elkaar. 

De nacht ervoor had ik weinig of nauwelijks geslapen. Om 3:00 u in de ochtend maakte ik een warme chocolademelk voor mezelf en herwerkte een tekstje die ik al eerder had zitten neerpennen in mijn notaboekje... Of ik het zou voorlezen wist ik helemaal niet; 'k Wist ook niet of ik dat zou kunnen. Maar ik had zo'n intens vriendschapsgevoel dat ik me er toch heb aan gewaagd:

 

"Dag lieve vrienden allemaal, ik wil jullie even wat vertellen...'k wil even wat uitleg geven bij de 2de bedoeling van dit feestje..."
We zijn hier samen om M's verjaardag te vieren maar we zijn hier om nog een andere reden. We willen hier rond de tafel zitten met alle vrienden die de laatste 12 jaar heel veel betekend hebben voor ons. Eens een belletje, bezoekje, een luisterend oor, een koffietje drinken, een reisje, enz...

De laatste maanden van mijn leven mag geen periode zijn van tristesse maar om van 'het afscheid nemen iets moois te maken'.
Samen lachen ook; dat voelt zoveel beter en de herinneringen zullen des te mooier zijn.
Het kan aan M. en onze kinderen en kleinkinderen hopelijk kracht geven om verder te gaan.
Ik wens jullie allen mijn positieve energie door te geven en ik voel me dankbaar dat ik in de laatste 12 jaar - ondanks alles - nog heel veel mooie dingen heb kunnen beleven.
Niet de boosheid, om iets wat we toch niet kunnen veranderen, overheerst maar als we moeten loslaten dan doe ik dat liever met opgeheven hoofd en met de wetenschap dat we het goed hebben gehad.
Heb elkander lief èn zeg dat ook regelmatig tegen elkaar.
Onlangs las ik het volgende: "Eén van de mooiste momenten is dat je kunt loslaten wat je toch niet kunt veranderen".
Dat is ook zo. Het geeft rust.
Maar laat vooral elkander niet los. Investeer in vriendschap.
Dank allemaal om er te zijn voor ons.
Lucretia 

 

Fotoverslagje volgt nog maar via deze link kunt u al een hele beschrijving volgen van het feest. Lieve vriendin mizzD maakte er een hele reportage van.  (klik op de link en lees :-)...)

 

09:23 Gepost door Lucretia in Kanker, Vrienden, Vriendschap | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook

Commentaren

Zalig feestje met inderdaad een tafel met een allegaartje, wat net leuk was. Een feestje met veel liefde en vriendschap! Met een groot warm hart, maar ook met een klein hartje voor wat komen gaat... x x x

Gepost door: JP | 10-12-17

Het was een heel mooi feest! Werd echt wel emotioneel.. zowel van de prachtige fotoserie die M liet zien als van jouw speech, maar vond het echt prachtig.. ik bewonder je instelling, maar dat doe ik dus al zolang ik je ken. Zoveel moed.. en het kunnen opbrengen het voor de mensen om je heen allemaal 'dragelijk' te kunnen maken, terwijl jíj het allemaal moet ondergaan..! echt ongelofelijk! Zelfs voor je artsen maak je het gemakkelijker hun slechte nieuws aan jóú te moeten brengen.. lieve lu'ke, je bent echt gewoon een supervrouw! en een voorbeeld voor velen.
{{{DIKKE ZOEN!!!}}}

Gepost door: mizzD | 10-12-17

Heel mooi die woordjes die je neerschreef, Lu'ke, ze pakken mij.
Je bent een wijze madam, ik ga je erg missen wanneer je er niet meer bent, dus blijf maar nog een beetje :-)

Gepost door: pieterbie | 10-12-17

k ben helemaal van jouw idee, nog samen zijn nu je er nog bent
dat heb je goed gedaan Lucretia, zoals zoveel wat je doet, je speech, hartverwarmend
het zal zeker een troost zijn voor je man dit nog veel te kunnen lezen nadien
heel moedig dat je je brief kon voorlezen op die dag!
dikke knuffel

Gepost door: fotorantje | 10-12-17

Elk wolkje, Lu'ke, geef jij een zilveren/gouden randje !
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 10-12-17

@jullie ;-) ... Love you all!

Gepost door: lucretia | 10-12-17

Wat ben je toch een mooi en heel bijzondere vrouw Lucretia.
Ik gun je nog heel veel.kopjes koffie , warmte en gezelligheid samen met allen die je lief hebt
Je mooie warme woorden raken me

Gepost door: Merel | 10-12-17

loslaten wat je toch niet kunt veranderen...wijze woorden Lucretia

je moet er wel de moed voor hebben

houden zo !!

Gepost door: willy | 10-12-17

loslaten wat je toch niet kunt veranderen...wijze woorden Lucretia

je moet er wel de moed voor hebben

houden zo !!

Gepost door: willy | 10-12-17

Je bent nog veel moediger dan dat ik al dacht. Dat je die mooie brief zelf kon voorlezen, daar heb ik echt bewonderig voor.
Lieve groeten.

Gepost door: Noortje | 11-12-17

lieve lucrèce ,bedankt voor al die lieve woorden,maar eigenlijk moeten wij jou bemoedigende woorden toespreken hoor.keer op keer raakt het mij hoe je omgaat met jullie situatie.telkens zet jij jezelf beetje op een zijspoor en ga je anderen nog voorbereiden om hetgeen je nog wachten staat op te vangen.ik bewonder je daar enorm voor.maar wees niet bevreesd om jou gevoel en boosheid over dit alles met ons te delen .het overkomt JOU Lucrèce,mag best hoor ,het vreselijk vinden wat er nu gebeuren gaat.is meer al menselijk.dikke knuffel .xxx

Gepost door: greet | 11-12-17

Psje..
Als er mensen, die naar aanleiding van de link naar mijn verslag, daar foto's zien waar ze zelf op staan, dan mogen ze die gerust 'meenemen' hè!
xxx

Gepost door: mizzD | 11-12-17

@mizzD: dat is lief van jou!!

Gepost door: lucretia | 12-12-17

Het klopt, er moet/mag nu gevierd worden met de mensen die jullie de laatste 12 jaar nabij waren.
Je bent een moedig mens. Ik hoop dat mij dat ook lukt wanneer ik zo ver ben.
Carpe Diem.
Dikke knuffel

Gepost door: Ann | 13-12-17

Dag Lucretia,
Wat ben ik toch blij dat ik je via je blogje steeds kan volgen. Je bent voor mij steeds een enorme steun. Ik zou ook voor jou een steun willen zijn... Lieve lieve Lucretia wat gebeurt er toch allemaal??? Ik ben zo bedroefd. Ik wens je alle moad van de wereld. Vele vele gemeende groetjes Hilde

Gepost door: Hilde | 13-12-17

Het NU is het belangrijkste... dat heb je prachtig gedaan... vieren dat jij in het midden van je vrienden en geliefden staat, that's the spirit!!! Dikke knuffel

Gepost door: Chantal | 14-12-17

Hey.. kom je even weer een {{{DIKKE HUG}}} brengen! :-)
M'n griepje wordt minder.. en vond het héél fijn je te horen afgelopen weekend.
xxx

Gepost door: mizzD | 18-12-17

Speciale verdrietige datum vandaag hè.. zowel voor jou als voor mij.
But: a hug a day, keeps the blues away!.. so..
{{{BIG HUGGG!!!}}}

:-)

Gepost door: mizzD | 21-12-17

{{{CHRISTMAS-HUG!!!}}}

Gepost door: mizzD | 25-12-17

Zomaar even een bezoekje aan je blog omdat ik aan je denken.
Lieve groeten.

Gepost door: Noortje | 25-12-17

Ik ken u niet maar wil u even laten weten dat ik aan u denk.

Gepost door: Isabella | 26-12-17

nog wat warme groeten en knuffels breng ik je

Gepost door: fotorantje | 28-12-17

Even wat liefs

Gepost door: Merel | 28-12-17

Hoi Lu'ke!
Gewoon, omdat ik heel veel aan je denk...
Dikke knuffel! XXX

Gepost door: lena | 30-12-17

{{{JAARWISSELINGSHUG!!!}}}

:-)

Gepost door: mizzD | 31-12-17

Hallo Nichtje,

Zo blij dat je alles zo positief bekijkt, maar ja... geen keuze zeker.
Lachen of wenen, de tijd duurt even lang-- maar je moet de "moed" hebben en een sterk karakter . Dat heb je, dat moet je niet meer bewijzen.
Zalig dat je nog zo geniet van je vrienden en je dierbaren.

Hopelijk krijg je nog voldoende tijd om nog belangrijke dingen( voor jou dan) te doen.
Groetjes van Jeannine

Gepost door: jeannine diericx | 31-12-17

P.s.. deze reactie hierboven stond op mijn blog onder het verslagje van het feest.. maar ik denk dat ie eerder hier thuis hoort, dus ik heb 'm even over gezet!
Liefs! xxx

Gepost door: mizzD | 31-12-17

De commentaren zijn gesloten.