22-11-14

"Ik heb je lief" ...

Al surfend kwam ik op de mooie versie van Amélie (The Voice Kids) terecht van het prachtige lied "Ik heb je lief" (Paul de Leeuw - Free Souffriau).

Vermits ik zelf niet zo'n zoet 'gevooisde' stem heb laat ik haar het werk doen en zing ik een toontje lager als backing vocal... Je moet iets doen om de verjaardag van je ventje in de verf te zetten Stoer.

Van harte een gelukkige verjaardag schat! Dat we die nog lang samen mogen vieren...

Klik op de foto en zing mee... voor één (of meerdere) van jullie geliefden...

IMG_6072.jpg

 

18:04 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Liefde, Muziek | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook

01-03-14

1 maart 1975 ... een heuglijke dag :-)

39 jaar geleden… we waren nog jong, piepjong

Maar we kozen voor elkaar in goede en kwade dagen

Al ben ik niet zeker of mijn eega zich nog het jawoord herinnert

Hij viel flauw in de kerk en kan zich dus de ganse tijd beroepen op ‘ik wist niet wat ik deed’…

Eigenlijk komt het erop neer dat hij op dat moment wilsonbekwaam was

En aangezien noch de pastoor en evenzo ik op dat moment beschikten over een geldige ‘algemene lastgeving’ of ‘volmacht’

Is deze verbintenis eigenlijk ongeldig J

 

Maar we gaan (hopelijk) nog lang verder op deze elan; who cares… ;-)

 

Dit vond ik vanmorgen in mijn mailbox...ik kon het niet laten om het te plaatsen.  (heb wel een beetje gesleuteld aan de namen van ontvangers en afzenders ;-)....) - Dank u wel lieve mizzD X
Dank ook aan de lezers van haar blog voor de felicitaties.

felicitatie m en l[2].jpg

 

18:20 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Liefde | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook

05-12-13

The Passchendaele Experience ...

Zoals in vorig postje vermeld bezochten we op 3 december het vernieuwde '1917 Memorial Museum Passchendaele' in Zonnebeke. Het museum houdt de herinnering levendig aan de Slag van Passendale, waarbij in 1917 in honderd dagen tijd een half miljoen slachtoffers vielen voor slechts 8 km terreinwinst.

Het museum is ondergebracht in het historisch kasteeldomein van Zonnebeke en vormt het ideale vertrekpunt voor een ontdekkingstocht langs de slagvelden van 1917. Op minder dan 3 km liggen ondermeer het bekende Polygoonbos en Tyne Cot Cemetery, de grootste begraafplaats van de Commonwealth ter wereld.

Ik schrijf dit hier precies heel luchtig neer maar het meer dan 2 uur durende bezoek is aan m'n ribben blijven plakken. Toen ik ook nog in oog kwam te staan met obussen gevuld met oa Gelbkreuz (genoemd naar het gele kruis dat op de obussen geverfd werd) kreeg ik letterlijk een bittervieze, walgelijke smaak in mijn mond. Gelbkreuz of Mosterdgas of Yperiet... het wordt ook gebruikt als chemotherapie. Het is te zeggen: ik kreeg oa Epirubicine... dat is een afgeleide van Mosterdgas. Toen er ook nog aan het vieze goedje kon geroken worden had ik de neiging om (opnieuw) te gaan kokhalzen.

Toen ik in 2006 6 keer FEC kreeg (=chemotherapie met 3 chemische stoffen) was ik telkens zeer misselijk en braakte ik gedurende verschillende dagen. Elke keer weer als ik naar het ziekenhuis ging om een nieuwe kuur (om de 3 weken) rook ik het product al toen de verpleegster met de zakjes vloeistof binnenkwam. Het woord 'ruiken' is hier eigenlijk niet goed gebruikt. Het is zo dat de gewaarwordingen door de chemo (smaakaantasting, misselijkheid, braken, geurgewaarworden, ed...) zich in je hersenen nestelen en telkens als je ook maar iets hoort of ziet (associatie dus...) wat met de chemotherapie te maken heeft dat je dan het gevoel hebt dat je moet kokhalzen.
Wel... toen ik daar in Zonnebeke zo dom was m'n neus te steken in een 'bakje met neus erop' (zie fotoreeks)  week ik echt achteruit door de vieze wansmakelijke geur en werd ik 'teruggegooid' in de tijd.

Wat voor verschrikkingen moeten al die jonge mannen hebben meegemaakt... in het begin van de oorlog gebruikten ze metalen canonkogels maar op de duur werden de wapens gesofisticeerder en ging men chemische wapens gebruiken. De Mosterdgas bv. werkte in op de huid, gaf jeuk en later blaren die veretterden met verminkingen tot gevolg.

Kun je geloven dat ik heel stil en ingetogen het gebouw verliet? ...

04-12-13

8 jaar bloggen over 'den grooten oorlog' ...

Was bijna deze 'jaardag' vergeten maar door een alerte vriendin (die quasi alle data bijhoudt Tong uitsteken, waarvoor dank) kom ik hier toch nog wat neerpennen.

'Den grooten oorlog', begonnen in 2005 en nog steeds aan de gang, deed me naar een tool grijpen om m'n gedachten neer te pennen. Soms met (heel) grote tussenpauzen; dat wel... maar het is niet al kommer en kwel (rijmt nog ook...) want hierdoor kwam ik in contact met soms heerlijke mensen.

In het begin was ik heel hard in de weer om te zoeken naar info op het net èn op lotgenotenblogs. Zo kwam ik als eerste terecht bij Elly. Een kranige jonge vrouw die ondertussen de (ongelijke) strijd verloren heeft. Ik denk nog dagelijks aan haar... toen ze net overleden was vertrok ik naar Sicilië; ik kon hierdoor geen afscheid nemen maar ik ging voor haar de Etna op en legde op 2 verschillende plaatsen haar naam in de lava. Dat had ik haar beloofd. Zij was één van de vrouwen die me leerde sterk te zijn.

8 jaar bloggen,den grooten oorlog,borstkanker,bloggen,vriendschap

Na een tijdje krijg je reacties van lezers, volgers, ... en ontstaan er soms leuke conversaties, ontmoetingen èn vriendschappen.

Vriendschappen die komen, ... die gaan, maar soms zijn er die blijvend zijn. Vriendschappen die helemaal niks te maken hebben met 'den grooten oorlog' en dat is maar goed ook. Die zijn goud waard! Want steeds ten strijde trekken zonder het geweer eens van schouder te veranderen daar wordt een mens niet vrolijk van. Dus probeer ik meestal wel 'de dag te plukken' en mee te nemen wat ik kan...al gaat dat gaandeweg wat moeilijker.

Van 'grooten oorlog' gesproken: gisteren was ik in Zonnebeke (daar waar gisteren dat verschrikkelijke ongeval gebeurde op de snelweg van Ieper naar Kortrijk...); m'n beschermengeltje zat blijkbaar op m'n schouder en loodste me veilig via andere mistige wegen tot bij m'n doel. Toen we 2 keer over de brug vd snelweg reden op zoek naar een uitweg zagen we onder ons de ravage. Het leek inderdaad of er een bom was gevallen... zoals in 'den grooten oorlog'. Dit beeld zal me nog lang bijblijven...

Later op de dag bezochten we het Memorial Museum Passchendaele 1917 in Zonnebeke. Het vertrekpunt bij uitstek voor een bezoek aan de frontstreek. 'Den grooten oorlog' denderde als een trein in m'n brein... 

Hier wordt al 8 jaar gevochten maar wat daar allemaal gebeurd is (en nog gebeurt in deze wereld...) dat gaat m'n petje te boven.
 

Dank aan iedereen die nog komt kijken of hier soms iets geschreven staat :-)
Dank aan iedereen die hier soms een reactie achterlaat!
Lieve groet,

L. 

04-11-13

8 jaar.veer.kracht...

Je verliest gaandeweg de hoop,
je verliest gaandeweg je dromen,
maar er is nog de wil...

en met de hulp van deze hoop 'bond'genoten (= dosis 1 week)
gaat het weer even...
niet zoals het zou moeten zijn
maar genoeg om me weer te laten dromen... 

 

XelodaIMG_2229.JPG

IMG_2227.JPG

In die 8 jaar steeds weer neergeduwd worden & telkens weer op'veren, doet de rek er uitgaan.
Maar de wil is er en het enthousiasme... om uit te kijken naar nog prachtige momenten die ik binnenkort mag beleven. (Ik word nl. weer oma volgend jaar :-) ...) 

Steeds weer grenzen verleggen, doelen voor ogen houden, negatieve dingen proberen omzeilen of ombuigen, ... maar het meest van al helpt een 'warme hand' om je schouder (die van m'n zoon oa aan The Point in PB), een 'er zijn' als je elkaar nodig hebt, een vriendschapsband, een bemoedigende blik, een 'zonder-woorden-begrijpen', een kinderlach, een goed gesprek, een zomaar uit het niets een knuffel, de blije gezichten van dochter en kleindochters als je er na lange tijd weer bent, het heerlijke stemmetje van kleinzoon T die me doet smelten..., enz...

Dank iedereen die er gewoon 'is', die meeloopt op m'n tocht en voor wie ik nog iets mag betekenen.

(4 november 2005: start to ^^run^^- 4 november 2013: still go on to ^^run^^....)
 

18-08-13

Floep ...

Er is er eentje jarig vandaag... dochter Kim.
Al een tijdje ligt het tijdschrift 'markant magazine' '03 - mei 2013 op m'n bureau opengevouwen op een mooie vers.
Geen gedichtje van mij (dat 'dichten' deed ik al op haar fb-account... Tong uitsteken) maar dat geeft niet denk ik. Ik vind het gewoon een schitterende tekst. Nog een fijne verjaardag meid. X

 

Floep

weet jij
vraagt zij
hoe dat ging bij mij?

ik denk na.
niet lang. wel diep.
diepzeediep. 

met mijn ogen dicht
en mijn handen
in mijn haar
en aan mijn tenen voel ik
zachtjes het vroegervraagje kriebelen

en ik zeg
FLOEP
deed jij
jij floepte uit mij

jij was de eerste in de rij
en jij stampte heel hard
in mijn zij
zo ging dat vroeger
in die buik van mij

ze denkt na
heel diep. en snel.
straaljagersnel.

haar grote ogen
haar handen
in de zij en

en ze springt op en neer want
diep in haar hart kriebelt het
woordje 'floep' haar zachtjes zenuwachtig

en ze zegt
echt waar?
en jij?
was jij dan blij met die floep van mij?
met die stamp in je zij
was je daarmee blij?

en ik dacht niet meer na
geen handen in mijn haar
geen grote ogen open

maar straaljagersnel
gaf ik haar een
diepzeediepe knuffel
en mijn hart riep hard:

natuurlijk jij!
was ik blij met jou erbij!

en jij?
wat dacht jij?
van zo'n mama als mij?

(vers voor de voorleesweek)
(hoe ging dat bij jou?) 

19:40 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (8) | Tags: verjaardag, kim, gedicht, floep |  Facebook

02-06-13

Een beze ...

Een beze met een bloem ...
Of is het een bloem van een beze...?
't Zal me een zorg weze...
Ze gaat op de crème bij deze...

1-IMG_2571.JPG


16:21 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook

10-02-13

Countdown voorbij...

Uiteraard is de 'countdown' van het postje hieronder allang voorbij en kreeg ik al een stille hint Tong uitsteken dat ik weer eens verder moet ... ik kwam er echter niet toe om er over te schrijven. Het deed te veel pijn.

De dag dat H, K, en T (zoon, schoondochter en kleinzoontje) vertrokken was een beetje 'sterven'. Wegens de sneeuw en de slechte weersvoorspellingen zouden zij en M. naar Zaventem gaan met de trein via Gent en ik en onze dochter K. met de trein via Lokeren met overstap in A'pen/Berchem.

Om een wel heel lang verhaal kort te houden: wel, K en ik zijn er niet geraakt in Zaventem. Treinvertragingen door sneeuw en ijzel maakten dat we bleven 'haperen' in A'pen/Berchem op het perron. Trein met 17 minuten en nog eentje met 47 minuten vertraging maakten dat we nooit op tijd zouden zijn in de luchthaven om afscheid te nemen.

Op het moment dat H. door de gate moest stonden wij te koukleumen... de moed in onze schoenen... krop in de keel... machteloos, verdrietig.

Ik wou hen nog een allerlaatste stevige knuffel geven, hen het allerbeste wensen met hun leven en hun toekomst, hen nog even vasthouden om hen dan voor lang, heel lang te laten gaan.

Niet dus. Niks aan te doen.

En ja, gelukkig is er Skype. Juist. Maar het is me allemaal iets tè virtueel. Als ik m'n kleinzoontje naar me zie reiken via het scherm breekt m'n hart, voel ik me 'digitaal' en verlang ik om hem in real-time bij me te voelen...

Het zal wel slijten. Het zal wel wennen. Het belangrijkste is dat ze gelukkig zijn samen.

17-04.jpg 
I wished I could fly...

16:23 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook

14-01-13

Countdown...

Er zijn zo van die momenten in het leven waar men niet zo naar uitkijkt. Ik bedoel dit niet negatief... want ik ben in wezen zelf een globetrotter maar toch zal het heel moeilijk worden de eerste tijd: zoon, schoondochter en kleinzoon (van anderhalf jaar) emigreren naar Amerika. Niet zomaar of vakantie maar om er verder hun leven te leiden.

De teller staat op nog maar 2 dagen...

Amerika.jpg

 

 

 

 

 

 

 

Het beste is niet te denken aan de toekomst maar aan het nu... maar vertel dat maar aan een (groot)moederhart. Dat hart zegt iets anders dan haar verstand.

320824_10150350349017825_716172824_8198977_1272076324_n.jpg309073_10150350349047825_716172824_8198978_431395118_n.jpg

22:45 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook

10-01-13

Update veerkracht...

Veerkracht. Intussen. Beetje. Herwonnen.
En dat komt omdat er toch voor een keertje goed nieuws was deze morgen. Niet direct bij mezelf maar bij iemand die me heel erg dierbaar is. 
De emmer die stilaan aan 't overlopen was is een beetje geleegd. Een beetje minder vol. We hebben weer wat rerserve. Positief dus.

Misschien kan ik dan volgende week wat beter aan want daar kijk ik ook met gemengde gevoelens naar uit... of liever 'tegenaan'.

Maar we zijn sterk... sterker dan we soms denken... en we houden ons sterk.

Life goes on. Maar ik zal hen vreselijk missen 'my dear ones...'

id466950-550x500-n.jpg

Lieve 'little pilote T.', hieronder één van je lievelingsfilmpjes. Dikke knuf kleine knul van me... X

17:44 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Kanker | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

12-05-10

"Wijsheid" ...

Onderstaand tekstje kreeg ik gisteren van een lieve vriendin. (Dank je wel trouwens voor de lieve, oppeppende kaart A. !!)

IMG_5361

"Wijsheid"

Wijs is anders dan geleerd

nee... geleerd is niet verkeerd

maar wijs, dat is heel and're koek

minder hersens... minder boek

Wijsheid is voor 't grootste part

iets méér denken met het hart.

 

15:22 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: wijsheid, kaart |  Facebook

25-07-09

Mont Martre in Gent ...

Helemaal tegen m'n normale doen in heb ik dit jaar afgehaakt van 'De Gentsche Fieste'. De ongelooflijke drukte soms, het gewoel, het lawaai... ik had er eerlijk gezegd geen behoefte aan. M'n body snakt naar rust en m'n geest nog meer.

Meestal wonen we enkele voorstellingen bij met ervoor een drankje hier en een drankje daar maar zelfs het doorbladeren van de Gentse Feesten brochure kon me niet bekoren. De grote 'kleppers' waren er niet: Komil Foo, De Schedelgeboorten, De Wentelteefjes, etc... 

Eén avond zijn we het centrum binnengestapt. Van de auto naar de Max (nee, niet om een wafel te eten deze keer) maar om van de beste 'Vlaamse stoverij' met friet en appelmoes te gaan genieten... En blijkbaar is de Vol-au-Vent daar ook niet te versmaden vernam ik van mijn disgenote.

Op de terugweg waagden we ons toch even langs de Graslei/Korenlei waar Polé-polé naar jaarlijkse gewoonte is neergestreken maar ik was blij toen ik uit de massa weg was. Ik werd er bijna claustrofobisch. De Herceptine zit daar ook wel voor iets tussen: ben heel snel kortademig en als je dan voetje voor voetje door de menigte moet schuiven dan krijg ik wel een heel eng gevoel.

Toen we aan het (oude) Justitiepaleis kwamen schoot het me te binnen dat het plein daar gezellig was ingericht. Het Gentse Montmartre is een ware oase van rust. Er weerklinken af en toe Franse chansons à la Edith Piaf (jongeren die met veel flair, zoetgevooisde stemmen en met veel enthousiasme melodiën brengen uit vervlogen tijden onder begeleiding van de acordeon). Kortom een plaatsje naar m'n hart. Voor wie eens uit de bol wil gaan bestelt een fles champagne met oestertjes maar je kunt er ook genieten van tapenades, olijfjes, versgebakken brood met een wijntje - een Franse kazenschoteltje of een heerlijk kopje koffie met of zonder gebak.

We zijn dus even blijven plakken op dat heerlijk plein. Zalig genietend van de avond en geen spijt dat ik een voorstelling miste!

Een fijn weekend allemaal!

gentsefeesten2009

(op de collage is m'n kleindochtertje binnengeslopen - ze zou zo een voorstelling kunnen geven op één van de podia's daar - schattig hè met haar flamencojurkje aan)

 

12-07-09

Lazy sunday... waterkantwandeling in Gent

Vooraleer ik morgen opnieuw Herceptine krijg wou ik nog even de batterijen opladen... het zonnetje kwam er door na de middag en een wandeling in Gent leek me wel iets; geen traditionele wandeling in het centrum maar een wandeling langs de waterkant van Gent.

"Gent heeft haar wortels in het water. De stad werd gebouwd aan de samenloop van Leie en Schelde. Nog steeds wordt ze doorkruist door talrijke kanalen."

Deze wandeling voerde ons mee langs heerlijke plekjes in de stad. Het was er nu nog vrij rustig... dat zal binnenkort wel even anders zijn. Hier en daar zag je dat de voorbereidingen bezig zijn voor de Gentse Feesten; die starten volgende week.

De volledige tekst van de wandeling kunt u vinden door hier te klikken.

Visit My Photos - 60 Pics
Waterkantwandeling Gent :
klik hierboven om de foto' s te bekijken

Nog een fijne zondagavond en voor morgen een fris gemoed om een nieuwe week te starten!!

01-03-09

sssst... niet storen! Pas '34 jaar' getrouwd :p

1 maart 1975 trouwden we ... in beperkte kring weliswaar.
En we deelden ondertussen lief en leed met elkaar.

groenvink_vogelmarkt01032009
(foto genomen op de 'vogelmarkt' Gent 01-03-2009 - de goede verstaander begrijpt het wel :p)

1973 M&L1

2 kinderen en 2 kleinkinderen later
kijken we nog steeds in de zelfde richting
naar later ...

1 maart 2009 ... een van onze kleinkindjes wordt gedoopt
en zal misschien een gilletje slaken
door het al te koude water ...

1 maart 2009 ... een vriendin is vandaag jarig,
'bonne anniversaire Christiane' !
en 'geniet ervan'.

maar niet voor iedereen is 1 maart een leuke dag,
ze is al de ganse dag in mijn gedachten
en ik hoop dat er voor haar vandaag
een zonnestraaltje verschijnen mag.

Zo zie je maar,
voor iedereen is 1 maart
een lach of een traan waard.

24-02-09

Gelukkig zijn ...

Gisterenavond bezoek gekregen van 4 markante dames van het markant bestuur.

Ventje had zelf ook bezoek van een 'markante' man waarmee hij samenwerkt voor een quizvoorbereiding voor het St. Janscollege.

De vrouwen werden dus verbannen naar de keuken zodat we er lustig op los konden praten. Eigenlijk zit ik wel graag in m'n keuken. Overdag kan ik er de vogeltjes in de tuin gadeslaan ... die vliegen af en aan om van de nootjes te smullen die we er hebben opgehangen.

keukenraam
 

Maar goed, de dames van markant dus... het was een fijn gezelschap. En het was gezellig in de keuken: er hing een heerlijke bakgeur want ik had appelstrudel gebakken. Met een bolletje vanilleijs werd het een heerlijk dessertje.

Hartverwarmend vind ik zulke bezoekjes. Dank bij deze dus dames LachenLachen

WACHT NIET OP DE VOLMAAKTE DAGEN
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL ER IEMAND
JE BEKOMMERNIS GEVEN.
 
WACHT NIET OP WAARDERING OF ERKENNING
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL IEMAND LETTEN OP JE GEBREKEN.
 
WACHT NIET OP EEN DAG ZONDER FOUTEN
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD MAAK JE ERGENS EEN GROTE OF KLEINE BLUNDER.
 
WACHT NIET TOT IEDEREEN VRIENDELIJK VOOR JE IS
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL ER IEMAND
JALOERS OP JE ZIJN.
 
WACHT NIET TOT ZE JE GENOEG BETALEN
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL JE MINDER VERDIENEN
DAN JE DENKT WAARD TE ZIJN.
 
WACHT NIET TOT JE BIJ IEDEREEN GELIJK HAALT
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL IEMAND DENKEN
DAT HIJ INTELLIGENTER IS.

(dit gedichtje kreeg ik toegestuurd door H. van markant)

Gent21022009 053

Het leven vanop een roze fiets bekijken ipv door een roze bril... je komt er misschien wel verder mee hè

14-02-09

Liefde ...

Liefde is een kracht die
sterker is dan alle andere.
Ze is onzichtbaar en kan niet
gezien of gemeten worden,
en is toch zo sterk dat ze je in
een oogwenk kan veranderen
en meer vreugde kan schenken
dan welke materiële bezitting
ook

(Barbara De Angelis)

P1100217L

18:04 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (10) | Tags: valentijn, liefde |  Facebook

23-08-08

Even stil ...

Ja, het is hier al even stil.

Na de vreugde van de geboorte van Noortje kwam eergisteren het plotse overlijden van m'n schoonmama. 92 jaar ... zachtjes heengegaan in haar slaap. Okay... ze was hoogbejaard en we wisten wel dat er een dag zou komen... maar toch...

Voor haar is het een vredige dood. Ze heeft het niet geweten; niks gevoeld; geen pijn. Ik ben blij dat ze zo is mogen gaan... maar toch...

We zullen haar missen. Steeds opgewekt. Nooit klagend. Altijd het goede zien...

Ze hield enorm van poëzie en in één van de vele 'gedachtenboeken' van haar vonden we geschreven:

"M'n kracht ligt in positief denken: opbouwen, niet afbreken.
Zoiets leert men met de jaren; door vallen en opstaan" (mama 1993)

Ik ben blij dat ik deze prachtige vrouw heb gekend. Ze heeft enorm veel voor mij betekent. Dank je wel (schoon-)mama! Het ga je goed waar je ook bent nu.

00:21 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (40) | Tags: overlijden, schoonmama, positief denken |  Facebook

09-08-08

Het is me een eer u voor te stellen: NOOR ...

Met een gelukzalig gevoel en een beetje de bibber in mijn benen kom ik even melden dat m’n tweede kleinkindje geboren is. Net voor de middag – 11:43 u geloof ik… - kwam ze via een natuurlijke bevalling op de wereld. Het kleine meisje krijgt de naam NOOR mee.
Noor is een verkorting van de meisjesnaam Eleonora en is waarschijnlijk afkomstig van het Arabische Ellinor dat “God is mijn licht” betekent. Mogelijk is Noor verkorting van Honoratus dat dan weer afgeleid van het Latijns ‘honor’ dat “eer” betekent.
En ik ben wel te vinden voor dat laatste!!
Het is me ook een hele eer om straks kennis te maken met dat klein wondertje… Als Rune geslapen heeft gaat ze mee met oma en opa om haar nieuwe zusje te bewonderen! Ik kan eigenlijk niet meer wachten…

OooooooH... en het valt me net te binnen dat het opnieuw een viergeslacht is!! De tweede keer dus...

Enne... dat m'n zus waarschijnlijk 'gewonnen heeft'! Op de website was nl. een wedstrijdje... je kon raden naar het geslacht, de geboortedatum, het gewicht en ik denk dat zij één van de grote kanshebbers is!

Hebben jullie nu ook het gevoel dat ik een klein beetje nerveus ben? Wat zit ik hier eigenlijk nog te doen hé. Wegwezen hier. Rune klaarmaken en op kraamvisite !!

Update: Noor is een echt schatje!!! Een klein blond meisje...
Ik laat de foto's hier voor zich spreken.
Mama en baby Noor stellen het heel goed. En Rune.... die kan nu al niet meer zwijgen over haar zusje Noortje met haar mooie kleine vingertjes...

09082008P1110745a

09082008IMG_3484a

09082008IMG_3494a

09082008IMG_3527a

Aan iedereen bedankt voor de fijne reakties hier! Doet echt deugd...

14:25 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (66) | Tags: 2de kleinkind, noor, rune, oma, opa |  Facebook

28-07-08

'k Had goesting ...

Vanavond had ik gepland om hier eindelijk nog eens wat 'neer te pennen' maar het was zo mooi weer en ik had meer 'goesting' om de ramen te lappen. Eens goed met water in het rond te spatten kan deugd doen op een zwoele zomeravond.

En nu... nu ben ik moe en heb ik geen 'goesting' meer om het relaas te brengen van een overvol geprogrammeerde maar oh zo toffe 'vakantieweek' waarvan ik genoot. Het was genieten met de grote G!! Een paar fijne 'blogontmoetingen' waaronder 2 bloggertjes die ik nog niet eerder ontmoette.

Morgen dus geen ramen wassen maar een weekverslagje maken met een paar mooie foto's en een bijzondere onthulling over een blogmaatje Jientje  !!! 

Hahaha... ik laat jullie nog even in spanning.

Hieronder een mooie tekst die ik vond op een kaartje gekregen van een fantastisch blogmaatje Sofie. Ik dank je ook voor jouw vriendschap ... uit de grond van mijn hart Sofie !

Wat betekent 'Dank je' werkelijk?

'Dank je' is een van die
prachtige uitdrukkingen
die mensen gebruiken
om een speciale dankbaarheid te uiten.


Maar er zit vaak zo
veel meer achter dan
die twee woorden kunnen zeggen...


Als het uit het hart komt,
van diep uit de fijnste gevoelens
en de meest speciale gedachten
betekent 'dank je' zo veel.

Het betekent dank je dat je de tijd
hebt genomen om te laten zien
dat je om me geeft.
Het betekent 'je hebt vandaag echt speciaal gemaakt'
en soms betekent het dat
je alle dagen zoveel mooier maakt.

Het betekent dat je mij een fijn gevoel geeft
en ik wou dat ik
hetzelfde kon doen voor jou...
gewoon door je te laten weten
hoeveel je voor mij betekent.

'Dank je' betekent, dat had je niet
hoeven te doen maar ik ben
zo dankbaar dat je het deed.

'Dank je' betekent dat je iets
speciaals hebt gedaan
dat ik nooit vergeten zal.

~Chris Gallatin~

21-07-08

 

21 juli… nationale feestdag … met traditioneel druilerig weer. Wat doe je dan… wel ja binnen blijven en pannenkoeken bakken om het toch een beetje feestelijk te houden! Geen zin hoor om in de regen in Gent te gaan rondlopen. Alhoewel…  van regen is nog niemand doodgegaan hè. Straks toch nog een glimp gaan opvangen van de Gentse Feesten.
Een fijne bewolkte dag allemaal!

En omdat we Belgen zijn hier ons nationaal volkslied.... meezingen maar...

 

Is dit het laatste jaar dat we dit mogen zingen? .... zucht...

07-06-08

Geluk ... deel 2 :-)

update: het was niet voor iedereen zo duidelijk.... maar de uitslag van het onderzoek was dus GOED ! En uiteraard maakte mij dit weerom een keer gelukkig :-)
Blaas of geen blaas op m'n aorta... that was the question! Een grote ingekapselde gemigreerde longblaascyste moest  bekeken worden... die zat op een eerder rare plaats (aan de aortaboog) en het bleek niet duidelijk of die een eigen vlies had of op m'n aorta zat. Bij de eerste onderzoeken leek die vergroot te zijn maar na 2 scanns en lang wachten voor de uitslag blijkt er niet veel meer van over te schieten en mag dit rustig blijven zitten.

Oef... van geluk gesproken!

IMG_0093

16-05-08

Dagje genieten ...

Voor moederdag worden moeders in de bloemetjes gezet; meestal ook letterlijk. Er worden op die dag massa's bloemenruikers verkocht... 

Hier is het bv. ondertussen een traditie geworden dat we voor Marc's mama letterlijk 'de bloemetjes buiten zetten'. Haar bloembakken en -potten voor op het terras worden gevuld en daar kan ze dan de hele zomer lang van genieten.

Voor mijn moeder wilden we eens iets anders doen. Ze gaat graag op stap maar kan niet altijd ver weg. Auto rijden doet ze niet zelf... 

We hebben haar dus verrast op een 'alles-er-op-en-er-aan' ontbijt en een dagje stappen in Brugge.

Hieronder een klein fotoverslagje van een geslaagde dag! Veel foto's zijn het niet maar het geeft toch een impressie. En nee... we zijn niet wezen shoppen... dat zal voor een ander keertje zijn (zo hebben we nog eens een reden om naar Brugge te gaan Knipoog)

Brugge_CarpeDiem 001Brugge_CarpeDiem 003Brugge_CarpeDiem 013

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 017Brugge_CarpeDiem 023Brugge_CarpeDiem 025

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 026Brugge_CarpeDiem 056Brugge_CarpeDiem 059

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 031Brugge_CarpeDiem 049Brugge_CarpeDiem 048

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 040

Brugge_CarpeDiem 044

Brugge_CarpeDiem 029

Carpe Diem ...

Ja, Carpe Diem... in Brugge! Daar zit ik vandaag. Ontbijtje mèt bubbels met ma en met zus! Leuk cadeau voor moederdag en we genieten zelf ook mee! Knipoog

Straks fotoverslagje!

Pluk de dag...

27-03-08

27 maart 1979 ...

27 maart 1979… 29 jaar geleden lag ik in het Universitair ziekenhuis in Gent. Ik was daar eigenlijk al van 17 december 1978 – de week voor Kerstmis.
Ik was zwanger van een tweede baby en al van voor de zwangerschap wisten we, mocht ik opnieuw zwanger worden, dat het een probleemzwangerschap zou kunnen worden. Ons eerste kindje (Kim) werd ook een maand te vroeg geboren en met een heel laag geboortegewicht. Vanaf de 8ste week schreef de arts me Prepar voor (om de weeën tegen te gaan bij een dreigende vroeggeboorte) en moest ik thuis ‘platliggen’.
Maar in de 21ste week dreigde het mis te gaan. Ik kreeg weeën en werd in spoed opgenomen in het ziekenhuis. Ik herinner me nog dat ik – terwijl Marc gaan stemmen was (er waren verkiezingen de 17de december 1978) – vreselijk schrik had om de baby te verliezen. Ik had zeer snel na elkaar weeën. In die tijd bestond de gsm nog niet (althans bij ons toch niet…). Marc was dus niet direct te bereiken en het tweede probleem was vervoer… onze wagen begaf het die dag. Gelukkig kregen we naderhand hulp van de buurman die ons naar het ziekenhuis bracht.
Al die weken die ik in het ziekenhuis doorbracht (in totaal 12 weken voor de bevalling en bleef nog 2 weken tot 13 april 1979) ben ik voor de bevalling maar 2 keer uit mijn bed geweest: 1 keertje omdat ik niet op de bedpan wou gaan – ik ben toen stiekem naar het toilet gegaan maar heb het me die nacht beklaagd. De weeën begonnen opnieuw  en waren niet meteen te onderdrukken en een 2de keer omdat een professor  me niet in mijn bed wou onderzoeken maar in zijn privé onderzoeksruimte…
Ongelooflijk wat je op dat moment over hebt voor zo’n klein hummeltje dat aan het groeien is. Hoe moeilijk het ook was om dagenlang in bed te liggen en letterlijk alles in bed te moeten doen (van eten tot drinken, van wassen tot haren wassen en knippen, toiletritueel (hum), .....) ik had het er voor over; het was voor een GOED DOEL ! Ik wou hem 'koste wat kost' NIET VERLIEZEN… en toen hij geboren was (een maand te vroeg trouwens…) en hij na 2 dagen bijna stikte ben ik tekeer gegaan als een leeuwin die haar jong verdedigt…
Hans had een platte neusbrug en kon niet goed door zijn neusje ademen… maar omdat hij het zo goed deed in de couveuse mocht hij na 2 dagen worden overgebracht van de prematurenafdeling bij mij op de kraamafdeling.
Op de kraamafdeling gelden echter andere regels dan op de prematurenafdeling: baby te eten geven elke 3 uur en niet eerder !!! (toen toch...)
Bij een baby’tje die maar 2.450 gram woog en 1 maand te vroeg werd geboren mag men de baby echter aanleggen (ik gaf borstvoeding) als hij erom vraagt. Zo een kleintjes kunnen nog niet lang genoeg zuigen en hebben minder kracht om te drinken...
Maar die kinderverzorgsters op de kraamafdeling dachten er anders over… Hans huilde al zeker een uur van de honger en ik mocht hem niet halen (hij lag in een glazen box tussen 2 kamers) om hem te laten drinken. Geen uitzondering !!! ... Triestig droop ik af en wou een bad gaan nemen maar 2 minuten later stormde mijn medekamerbewoonster de badkamer binnen en riep dat mijn zoontje helemaal paars was en niet meer huilde. Ik ben toen halfnaakt de gang op gestormd recht de kraamafdeling binnen en heb gegild om hulp. De verpleegsters hadden koffiepauze en waren niet te bereiken en daarom viel ik maar gelijk een ruimte binnen waar een vrouw aan’t bevallen was. Hansje werd weggebracht in een noodcouveuse… helemaal blauw was hij en hij werd beademd met een soort pomp zoals je luchtmatrassen opblaast… (zo zie ik het toch terug in mijn gedachten).
Door lange tijd te wenen was zijn mondje uitgedroogd en zijn tong was in zijn keeltje geklapt. Door zijn neusje kon hij weinig of geen lucht halen … Ze renden met hem weg… het was letterlijk op leven en dood… Toen er me ondertussen een vrouwelijke arts wilde troosten was ik moeilijk tegen te houden… ik huilde… ik wou hem niet verliezen… ik had zoveel van mezelf gegeven om dat hummeltje te krijgen.
Hansje is toen in shock gegaan en viel af van 2.450 gram naar 2.010 gram. Bij zijn geboorte had hij een rond gezichtje en een rond dik buikje en na een paar dagen leek het wel een Biafraantje. Vel over been... Ik ben toen verhuisd van de kraamafdeling naar een 'kamer van moeder en kind' op de prematurenafdeling om hem zelf te kunnen voeden (...want ze wilden mij algauw een prik geven op de kraamafdeling om de melkproductie te stoppen...no way...ik wou bij de baby blijven en hem zelf verder voeden was de enige manier... ook de enige manier om hem snel weer beter te krijgen) Elke keer als Hansje om eten vroeg brachten de verpleegsters van de neonatologie (vroeggeborenen) hem bij mij met de couveuse. Soms elk uur...
Ondertussen is dat ‘hummeltje’ vandaag 29 jaar en ziet hij er weer wat voller uit Smile ! Gelukkige verjaardag jongen! Je bent nu niet thuis maar we vieren het een van de komende weken wel! Je bevindt je momenteel aan de andere kant (of ongeveer toch) van de wereld. In Pittsburgh met je geliefde … Ik ben blij dat je dit jaar een GELUKKIGE verjaardag hebt! Houden zo jongen! GELUKKIGE VERJAARDAG !
Je mama

 
img_tt-bday-12

22-03-08

Jobaanbieding ...

Vrijdagochtend.
Afspraak met Kim om naar Ikea te gaan.
Ze overhandigt aan Marc een plastic bal met een gelukspoppetje er aan en met een geel badeendje erin dat zich nestelt in blauwe pluimpjes…

P1090258
 

Bij het eendje zit een opgevouwen brief gericht aan haar papa met de volgende tekst:

De familie L., een jong gezin uit L., is wegens uitbreiding, op zoek naar een gemotiveerde

PETER

Profiel:
• Jong en dynamisch
• Stressbestendig
• Sterk verantwoordelijkheidsgevoel
• Talenkennis: Nederlands + babybrabbel
• Woonachtig in de regio of bereid zich er geregeld naartoe te begeven
• Inzet is belangrijker dan ervaring

bb07

 

Taakomschrijving:
• U zorgt voor aangepaste activiteiten, volgens de psychische en fysische mogelijkheden van het kind en observeert de veranderingen die het kind doormaakt
• U bent een vertrouwenspersoon ten aanzien van het kind
• U wordt bijgestaan door de ouders en de meter waar u nauw mee samenwerkt

bb01
 

Wij bieden:
• Een petekindje (jongen of meisje)
• Een kernfunctie binnen onze onderneming
• Contract onbepaalde duur
• Extralegale voordelen

bb38
 

In dienst:
• Begin augustus 2008
Indien u zich herkent in dit profiel, kunt u zich aanbieden op:
……………………………., (vragen naar Kim, Vincent of Rune)

En wat denken jullie? Hij heeft de job aanvaard natuurlijk! Met een 'big smile' !

P1090257

P1090255

Een fijn Paasweekend allemaal!

17:50 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (25) | Tags: peter, kleinkind, jobaanbieding, petekindje |  Facebook

01-01-08

Nieuwjaarswensen ...


Voor 't nieuwe jaar


een lepel vol liefde


een snuifje geluk


een paar druppels vriendschap


en 't kan niet meer stuk!
n002

Dit zijn mijn wensen voor alle lezers (of bezoekers) van mijn blog! Laat het jullie allemaal goed gaan...

kerstwensen_50

"Celebrate the happiness
that friends are always giving,
make every day a holiday,
and celebrate just living!"
~By Amanda Bradley~


n001

31-12-07

De weg naar een gelukkig 'nieuw jaar' ...

ny3title

To leave the old with a burst of song;
To recall the right and forgive the wrong;
To forget the things that bind you fast
To the vain regrets of the year that's past;
To have the strength to let go your hold
Of the not worth while of the days grown old;
To dare go forth with a purpose true,
To the unknown task of the year that's new;
To help your brother along the road,
To do his work and lift his load;
To add your gift to the world's good cheer,
Is to have and to give a Happy New Year.

~Written by Robert Brewster Beattie~

20:05 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: nieuwjaar, oudjaar, overgang |  Facebook

30-12-07

Brussel, Bruxelles, Brussels ... oh zo zalige hoofdstad! ...

Er wordt hier al dagenlang geschilderd in de woonkamer... m'n ventje krijgt er grijs haar van! M. wou geen behangpapier aan de muur - hij vond het beter om vliesbehang (geen tasso) te kleven en dit dan te schilderen.
Ik wou liever behangpapier... Hij wou het plafond niet schilderen. Het plafond was in grenen... maar ik vond dat helemaal niet staan met de verf die we ondertussen hadden gekozen.


Eerst heeft hij dagenlang gezwoegd aan het plafond: afwassen met terpentijn, lichtjes afschuren en 3 lagen verf. Dat zou normaal gezien genoeg moeten zijn maar oh wee... hout leeft en beweegt dus moest elk kiertje ettelijke keren opnieuw een laagje krijgen.


Het vliesbehang had (en verschiet niet...) 18 LITER grondverf nodig (het vliesbehang ZOOG de verf gewoon op...) en 3 lagen met de kleur verf die we gekozen hebben.

Gisteren wou M. de laatste laag beginnen schilderen en nu blijkt dat één of andere kwiet in de Brico de verf niet goed (of helemaal niet...) heeft gemengd. We hebben nl. gekozen voor Dulux verf en de 'leuze' van dit merk is: U kiest, wij mengen. Meer dan 1200 kleuren beschikbaar in de winkel.

Ja,ja, inderdaad... die kleurtjes hebben we gezien. Marc deed een borstelstreek op de muur (de laatste laag dus...) en hij schilderde precies een regenboog. Er zaten overal spikkeltjes met verschillende kleuren in de verf... Stoppen dus met de verfwerken en wachten tot morgen de Brico open is.


De schilderwerken zijn dus opnieuw gestaakt en we zullen het nieuwjaar opnieuw ingaan zonder overgordijnen aan de ramen... we geraken er aan gewend...

Die onverwachte werkstaking bracht ons in Brussel vandaag. Mijn moeder meegenomen. Zij was nog nooit op de Grote Markt, nog nooit in de Beenhouwersstraat, nog nooit in de Koninginnegallerij, nog nooit op de kerstmarkt aan het Beursplein en nog nooit in de St. Michiels & St. Goedelekathedraal.

We parkeerden aan Place Madou want alle centrumparkings zaten vol en we namen de bus tot aan de 'Gare Central' en baanden ons een weg door de vele Brussel-bezoekers. Een hele belevenis voor haar.

In de koninginnegallerij werd gepauseerd met een heerlijke kop koffie en een pannenkoek.

Als afsluiter trokken we naar de St. Michiels en St. Goedelekathedraal. Binnen stonden ettelijke kerststallen van de verschillende gemeenschappen in Brussel. Ze had nog nooit zo een mooie 'kerk' gezien en zeker nog nooit zoveel kerststallen bij elkaar.


Moegeslenterd namen we terug de bus naar Place Madou en vandaar doken we de tunnels in van de kleine ring richting 'huiswaarts'.

Zalige zondag in een zalige stad!

IMG_7352


IMG_7355IMG_7358IMG_7361IMG_7363

 

 

 

 

IMG_7359

De kerststal op 'De Grote Markt'

IMG_7368IMG_7366

IMG_7370

IMG_7365

 De mooi geëtaleerde waren in de Beenhouwersstraat of 'de rue des Bouchers'

 

 

IMG_7371IMG_7372IMG_7374

Een harlekijn lokte ons binnen in één van de vele chocolatiers in de Koninginnegalerij

 

 

 

IMG_7378Veaudeville ... een gezellig en verzorgd etablissement in de Koninginnegalerij

IMG_7379

 

 

 

 

IMG_7380

IMG_7382

St. Michiels & St. Goedelekathedraal

IMG_7386

IMG_7388

IMG_7400

IMG_7384

Brussel bij valavond: gezien vanaf het terras aan de St. Michiels & St. Goedelekathedraal

24-12-07

Kerstmenu ...

Wat zal het worden dit jaar?

Ik hou wel van traditioneel met Kerstavond. Ook wat de locatie betreft - thuis dus... en ik heb er ook heel graag de kinderen bij.

Jammer dat de 'schoonkinderen' er niet kunnen bij zijn. De man van Kim heeft zijn restaurant en het is natuurlijk tijdens de feestdagen druk daar.

Bij Hans is het anders... hij wacht vol ongeduld tot zijn vriendin overkomt vanuit de US... en dat is de dag nà Kerst. Hij zal dus kerstavond nog even alleen moeten vieren, zonder haar. Nog even Hans en jullie zijn weer samen.

We zullen dus in intieme kring kerstavond vieren. Gezellig en met een vrij traditioneel menu. Mijn kerstgevoel is dus toch nog naar boven gekomen.

We starten met een glaasje Crèment d'Alsace en dim sums en een assortiment van gestoomde hapjes.

De pompoensoep is reeds gemaakt. Die maakte ik gisteren en vanavond gaan daar nog gebakken sint-jakobsvruchten en een beetje pesto bij.

Verder staat er nog 'feestkalkoen' op het menu met gepocheerde appeltjes en veenbessen en 'denneappeltjes'

Als dessert wordt het passievruchtenbavarois.

Misschien gaan we om middernacht nog even naar de kerststal. Daar wordt naar gewoonte elk jaar afgesproken met de hele buurt om er een glaasje glühwein of een vanillejenever te drinken. Dik ingeduffeld, de adem dampend in de nacht,  hier en daar een schaterlach van eentje die een beetje te veel gedronken heeft... het wordt meestal een gezellige boel rond de houtvuren die er gestookt worden...

Ik wens aan iedereen een fijne en gezellige kerstavond en voor morgen een Zalig Kerstfeest!

Voor mij wordt het dan een heel drukke dag. Een dag die ik helemaal niet zie zitten. Met z'n 36 ... ik wil weg... maar vluchten kan niet meer!

merry4

12-12-07

M'n warme bakker ...

Al maanden droomde ik van hem ... van de warmte en de heerlijke geur die hij verspreidt...

Ik hoorde zoveel goeds over hem vertellen dat ik echt naar hem verlangde.

En vandaag... goh... is mijn droom uitgekomen.

Ik ging hem zelf afhalen en greep gretig naar hem want ik was blij dat hij daar op me wachtte.

M'n warme bakker... hij is eindelijk bij me ingetrokken en dan nog op aanraden van mijn eigenste ventje.

Vanavond hebben we hem samen gevuld met 500 gram meel en 300 ml water. Hij stond hier ijverig te draaien en hij heeft zonet z'n eerste brood afgeleverd. Heerlijk geurend... mmmmm...

broodbakmachine2