12-05-10

"Wijsheid" ...

Onderstaand tekstje kreeg ik gisteren van een lieve vriendin. (Dank je wel trouwens voor de lieve, oppeppende kaart A. !!)

IMG_5361

"Wijsheid"

Wijs is anders dan geleerd

nee... geleerd is niet verkeerd

maar wijs, dat is heel and're koek

minder hersens... minder boek

Wijsheid is voor 't grootste part

iets méér denken met het hart.

 

15:22 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: wijsheid, kaart |  Facebook

25-07-09

Mont Martre in Gent ...

Helemaal tegen m'n normale doen in heb ik dit jaar afgehaakt van 'De Gentsche Fieste'. De ongelooflijke drukte soms, het gewoel, het lawaai... ik had er eerlijk gezegd geen behoefte aan. M'n body snakt naar rust en m'n geest nog meer.

Meestal wonen we enkele voorstellingen bij met ervoor een drankje hier en een drankje daar maar zelfs het doorbladeren van de Gentse Feesten brochure kon me niet bekoren. De grote 'kleppers' waren er niet: Komil Foo, De Schedelgeboorten, De Wentelteefjes, etc... 

Eén avond zijn we het centrum binnengestapt. Van de auto naar de Max (nee, niet om een wafel te eten deze keer) maar om van de beste 'Vlaamse stoverij' met friet en appelmoes te gaan genieten... En blijkbaar is de Vol-au-Vent daar ook niet te versmaden vernam ik van mijn disgenote.

Op de terugweg waagden we ons toch even langs de Graslei/Korenlei waar Polé-polé naar jaarlijkse gewoonte is neergestreken maar ik was blij toen ik uit de massa weg was. Ik werd er bijna claustrofobisch. De Herceptine zit daar ook wel voor iets tussen: ben heel snel kortademig en als je dan voetje voor voetje door de menigte moet schuiven dan krijg ik wel een heel eng gevoel.

Toen we aan het (oude) Justitiepaleis kwamen schoot het me te binnen dat het plein daar gezellig was ingericht. Het Gentse Montmartre is een ware oase van rust. Er weerklinken af en toe Franse chansons à la Edith Piaf (jongeren die met veel flair, zoetgevooisde stemmen en met veel enthousiasme melodiën brengen uit vervlogen tijden onder begeleiding van de acordeon). Kortom een plaatsje naar m'n hart. Voor wie eens uit de bol wil gaan bestelt een fles champagne met oestertjes maar je kunt er ook genieten van tapenades, olijfjes, versgebakken brood met een wijntje - een Franse kazenschoteltje of een heerlijk kopje koffie met of zonder gebak.

We zijn dus even blijven plakken op dat heerlijk plein. Zalig genietend van de avond en geen spijt dat ik een voorstelling miste!

Een fijn weekend allemaal!

gentsefeesten2009

(op de collage is m'n kleindochtertje binnengeslopen - ze zou zo een voorstelling kunnen geven op één van de podia's daar - schattig hè met haar flamencojurkje aan)

 

12-07-09

Lazy sunday... waterkantwandeling in Gent

Vooraleer ik morgen opnieuw Herceptine krijg wou ik nog even de batterijen opladen... het zonnetje kwam er door na de middag en een wandeling in Gent leek me wel iets; geen traditionele wandeling in het centrum maar een wandeling langs de waterkant van Gent.

"Gent heeft haar wortels in het water. De stad werd gebouwd aan de samenloop van Leie en Schelde. Nog steeds wordt ze doorkruist door talrijke kanalen."

Deze wandeling voerde ons mee langs heerlijke plekjes in de stad. Het was er nu nog vrij rustig... dat zal binnenkort wel even anders zijn. Hier en daar zag je dat de voorbereidingen bezig zijn voor de Gentse Feesten; die starten volgende week.

De volledige tekst van de wandeling kunt u vinden door hier te klikken.

Visit My Photos - 60 Pics
Waterkantwandeling Gent :
klik hierboven om de foto' s te bekijken

Nog een fijne zondagavond en voor morgen een fris gemoed om een nieuwe week te starten!!

01-03-09

sssst... niet storen! Pas '34 jaar' getrouwd :p

1 maart 1975 trouwden we ... in beperkte kring weliswaar.
En we deelden ondertussen lief en leed met elkaar.

groenvink_vogelmarkt01032009
(foto genomen op de 'vogelmarkt' Gent 01-03-2009 - de goede verstaander begrijpt het wel :p)

1973 M&L1

2 kinderen en 2 kleinkinderen later
kijken we nog steeds in de zelfde richting
naar later ...

1 maart 2009 ... een van onze kleinkindjes wordt gedoopt
en zal misschien een gilletje slaken
door het al te koude water ...

1 maart 2009 ... een vriendin is vandaag jarig,
'bonne anniversaire Christiane' !
en 'geniet ervan'.

maar niet voor iedereen is 1 maart een leuke dag,
ze is al de ganse dag in mijn gedachten
en ik hoop dat er voor haar vandaag
een zonnestraaltje verschijnen mag.

Zo zie je maar,
voor iedereen is 1 maart
een lach of een traan waard.

24-02-09

Gelukkig zijn ...

Gisterenavond bezoek gekregen van 4 markante dames van het markant bestuur.

Ventje had zelf ook bezoek van een 'markante' man waarmee hij samenwerkt voor een quizvoorbereiding voor het St. Janscollege.

De vrouwen werden dus verbannen naar de keuken zodat we er lustig op los konden praten. Eigenlijk zit ik wel graag in m'n keuken. Overdag kan ik er de vogeltjes in de tuin gadeslaan ... die vliegen af en aan om van de nootjes te smullen die we er hebben opgehangen.

keukenraam
 

Maar goed, de dames van markant dus... het was een fijn gezelschap. En het was gezellig in de keuken: er hing een heerlijke bakgeur want ik had appelstrudel gebakken. Met een bolletje vanilleijs werd het een heerlijk dessertje.

Hartverwarmend vind ik zulke bezoekjes. Dank bij deze dus dames LachenLachen

WACHT NIET OP DE VOLMAAKTE DAGEN
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL ER IEMAND
JE BEKOMMERNIS GEVEN.
 
WACHT NIET OP WAARDERING OF ERKENNING
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL IEMAND LETTEN OP JE GEBREKEN.
 
WACHT NIET OP EEN DAG ZONDER FOUTEN
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD MAAK JE ERGENS EEN GROTE OF KLEINE BLUNDER.
 
WACHT NIET TOT IEDEREEN VRIENDELIJK VOOR JE IS
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL ER IEMAND
JALOERS OP JE ZIJN.
 
WACHT NIET TOT ZE JE GENOEG BETALEN
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL JE MINDER VERDIENEN
DAN JE DENKT WAARD TE ZIJN.
 
WACHT NIET TOT JE BIJ IEDEREEN GELIJK HAALT
OM GELUKKIG TE ZIJN.
WANT ALTIJD ZAL IEMAND DENKEN
DAT HIJ INTELLIGENTER IS.

(dit gedichtje kreeg ik toegestuurd door H. van markant)

Gent21022009 053

Het leven vanop een roze fiets bekijken ipv door een roze bril... je komt er misschien wel verder mee hè

14-02-09

Liefde ...

Liefde is een kracht die
sterker is dan alle andere.
Ze is onzichtbaar en kan niet
gezien of gemeten worden,
en is toch zo sterk dat ze je in
een oogwenk kan veranderen
en meer vreugde kan schenken
dan welke materiële bezitting
ook

(Barbara De Angelis)

P1100217L

18:04 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (10) | Tags: valentijn, liefde |  Facebook

23-08-08

Even stil ...

Ja, het is hier al even stil.

Na de vreugde van de geboorte van Noortje kwam eergisteren het plotse overlijden van m'n schoonmama. 92 jaar ... zachtjes heengegaan in haar slaap. Okay... ze was hoogbejaard en we wisten wel dat er een dag zou komen... maar toch...

Voor haar is het een vredige dood. Ze heeft het niet geweten; niks gevoeld; geen pijn. Ik ben blij dat ze zo is mogen gaan... maar toch...

We zullen haar missen. Steeds opgewekt. Nooit klagend. Altijd het goede zien...

Ze hield enorm van poëzie en in één van de vele 'gedachtenboeken' van haar vonden we geschreven:

"M'n kracht ligt in positief denken: opbouwen, niet afbreken.
Zoiets leert men met de jaren; door vallen en opstaan" (mama 1993)

Ik ben blij dat ik deze prachtige vrouw heb gekend. Ze heeft enorm veel voor mij betekent. Dank je wel (schoon-)mama! Het ga je goed waar je ook bent nu.

00:21 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (40) | Tags: overlijden, schoonmama, positief denken |  Facebook

09-08-08

Het is me een eer u voor te stellen: NOOR ...

Met een gelukzalig gevoel en een beetje de bibber in mijn benen kom ik even melden dat m’n tweede kleinkindje geboren is. Net voor de middag – 11:43 u geloof ik… - kwam ze via een natuurlijke bevalling op de wereld. Het kleine meisje krijgt de naam NOOR mee.
Noor is een verkorting van de meisjesnaam Eleonora en is waarschijnlijk afkomstig van het Arabische Ellinor dat “God is mijn licht” betekent. Mogelijk is Noor verkorting van Honoratus dat dan weer afgeleid van het Latijns ‘honor’ dat “eer” betekent.
En ik ben wel te vinden voor dat laatste!!
Het is me ook een hele eer om straks kennis te maken met dat klein wondertje… Als Rune geslapen heeft gaat ze mee met oma en opa om haar nieuwe zusje te bewonderen! Ik kan eigenlijk niet meer wachten…

OooooooH... en het valt me net te binnen dat het opnieuw een viergeslacht is!! De tweede keer dus...

Enne... dat m'n zus waarschijnlijk 'gewonnen heeft'! Op de website was nl. een wedstrijdje... je kon raden naar het geslacht, de geboortedatum, het gewicht en ik denk dat zij één van de grote kanshebbers is!

Hebben jullie nu ook het gevoel dat ik een klein beetje nerveus ben? Wat zit ik hier eigenlijk nog te doen hé. Wegwezen hier. Rune klaarmaken en op kraamvisite !!

Update: Noor is een echt schatje!!! Een klein blond meisje...
Ik laat de foto's hier voor zich spreken.
Mama en baby Noor stellen het heel goed. En Rune.... die kan nu al niet meer zwijgen over haar zusje Noortje met haar mooie kleine vingertjes...

09082008P1110745a

09082008IMG_3484a

09082008IMG_3494a

09082008IMG_3527a

Aan iedereen bedankt voor de fijne reakties hier! Doet echt deugd...

14:25 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (66) | Tags: 2de kleinkind, noor, rune, oma, opa |  Facebook

28-07-08

'k Had goesting ...

Vanavond had ik gepland om hier eindelijk nog eens wat 'neer te pennen' maar het was zo mooi weer en ik had meer 'goesting' om de ramen te lappen. Eens goed met water in het rond te spatten kan deugd doen op een zwoele zomeravond.

En nu... nu ben ik moe en heb ik geen 'goesting' meer om het relaas te brengen van een overvol geprogrammeerde maar oh zo toffe 'vakantieweek' waarvan ik genoot. Het was genieten met de grote G!! Een paar fijne 'blogontmoetingen' waaronder 2 bloggertjes die ik nog niet eerder ontmoette.

Morgen dus geen ramen wassen maar een weekverslagje maken met een paar mooie foto's en een bijzondere onthulling over een blogmaatje Jientje  !!! 

Hahaha... ik laat jullie nog even in spanning.

Hieronder een mooie tekst die ik vond op een kaartje gekregen van een fantastisch blogmaatje Sofie. Ik dank je ook voor jouw vriendschap ... uit de grond van mijn hart Sofie !

Wat betekent 'Dank je' werkelijk?

'Dank je' is een van die
prachtige uitdrukkingen
die mensen gebruiken
om een speciale dankbaarheid te uiten.


Maar er zit vaak zo
veel meer achter dan
die twee woorden kunnen zeggen...


Als het uit het hart komt,
van diep uit de fijnste gevoelens
en de meest speciale gedachten
betekent 'dank je' zo veel.

Het betekent dank je dat je de tijd
hebt genomen om te laten zien
dat je om me geeft.
Het betekent 'je hebt vandaag echt speciaal gemaakt'
en soms betekent het dat
je alle dagen zoveel mooier maakt.

Het betekent dat je mij een fijn gevoel geeft
en ik wou dat ik
hetzelfde kon doen voor jou...
gewoon door je te laten weten
hoeveel je voor mij betekent.

'Dank je' betekent, dat had je niet
hoeven te doen maar ik ben
zo dankbaar dat je het deed.

'Dank je' betekent dat je iets
speciaals hebt gedaan
dat ik nooit vergeten zal.

~Chris Gallatin~

21-07-08

 

21 juli… nationale feestdag … met traditioneel druilerig weer. Wat doe je dan… wel ja binnen blijven en pannenkoeken bakken om het toch een beetje feestelijk te houden! Geen zin hoor om in de regen in Gent te gaan rondlopen. Alhoewel…  van regen is nog niemand doodgegaan hè. Straks toch nog een glimp gaan opvangen van de Gentse Feesten.
Een fijne bewolkte dag allemaal!

En omdat we Belgen zijn hier ons nationaal volkslied.... meezingen maar...

 

Is dit het laatste jaar dat we dit mogen zingen? .... zucht...

07-06-08

Geluk ... deel 2 :-)

update: het was niet voor iedereen zo duidelijk.... maar de uitslag van het onderzoek was dus GOED ! En uiteraard maakte mij dit weerom een keer gelukkig :-)
Blaas of geen blaas op m'n aorta... that was the question! Een grote ingekapselde gemigreerde longblaascyste moest  bekeken worden... die zat op een eerder rare plaats (aan de aortaboog) en het bleek niet duidelijk of die een eigen vlies had of op m'n aorta zat. Bij de eerste onderzoeken leek die vergroot te zijn maar na 2 scanns en lang wachten voor de uitslag blijkt er niet veel meer van over te schieten en mag dit rustig blijven zitten.

Oef... van geluk gesproken!

IMG_0093

16-05-08

Dagje genieten ...

Voor moederdag worden moeders in de bloemetjes gezet; meestal ook letterlijk. Er worden op die dag massa's bloemenruikers verkocht... 

Hier is het bv. ondertussen een traditie geworden dat we voor Marc's mama letterlijk 'de bloemetjes buiten zetten'. Haar bloembakken en -potten voor op het terras worden gevuld en daar kan ze dan de hele zomer lang van genieten.

Voor mijn moeder wilden we eens iets anders doen. Ze gaat graag op stap maar kan niet altijd ver weg. Auto rijden doet ze niet zelf... 

We hebben haar dus verrast op een 'alles-er-op-en-er-aan' ontbijt en een dagje stappen in Brugge.

Hieronder een klein fotoverslagje van een geslaagde dag! Veel foto's zijn het niet maar het geeft toch een impressie. En nee... we zijn niet wezen shoppen... dat zal voor een ander keertje zijn (zo hebben we nog eens een reden om naar Brugge te gaan Knipoog)

Brugge_CarpeDiem 001Brugge_CarpeDiem 003Brugge_CarpeDiem 013

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 017Brugge_CarpeDiem 023Brugge_CarpeDiem 025

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 026Brugge_CarpeDiem 056Brugge_CarpeDiem 059

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 031Brugge_CarpeDiem 049Brugge_CarpeDiem 048

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 040

Brugge_CarpeDiem 044

Brugge_CarpeDiem 029

Carpe Diem ...

Ja, Carpe Diem... in Brugge! Daar zit ik vandaag. Ontbijtje mèt bubbels met ma en met zus! Leuk cadeau voor moederdag en we genieten zelf ook mee! Knipoog

Straks fotoverslagje!

Pluk de dag...

27-03-08

27 maart 1979 ...

27 maart 1979… 29 jaar geleden lag ik in het Universitair ziekenhuis in Gent. Ik was daar eigenlijk al van 17 december 1978 – de week voor Kerstmis.
Ik was zwanger van een tweede baby en al van voor de zwangerschap wisten we, mocht ik opnieuw zwanger worden, dat het een probleemzwangerschap zou kunnen worden. Ons eerste kindje (Kim) werd ook een maand te vroeg geboren en met een heel laag geboortegewicht. Vanaf de 8ste week schreef de arts me Prepar voor (om de weeën tegen te gaan bij een dreigende vroeggeboorte) en moest ik thuis ‘platliggen’.
Maar in de 21ste week dreigde het mis te gaan. Ik kreeg weeën en werd in spoed opgenomen in het ziekenhuis. Ik herinner me nog dat ik – terwijl Marc gaan stemmen was (er waren verkiezingen de 17de december 1978) – vreselijk schrik had om de baby te verliezen. Ik had zeer snel na elkaar weeën. In die tijd bestond de gsm nog niet (althans bij ons toch niet…). Marc was dus niet direct te bereiken en het tweede probleem was vervoer… onze wagen begaf het die dag. Gelukkig kregen we naderhand hulp van de buurman die ons naar het ziekenhuis bracht.
Al die weken die ik in het ziekenhuis doorbracht (in totaal 12 weken voor de bevalling en bleef nog 2 weken tot 13 april 1979) ben ik voor de bevalling maar 2 keer uit mijn bed geweest: 1 keertje omdat ik niet op de bedpan wou gaan – ik ben toen stiekem naar het toilet gegaan maar heb het me die nacht beklaagd. De weeën begonnen opnieuw  en waren niet meteen te onderdrukken en een 2de keer omdat een professor  me niet in mijn bed wou onderzoeken maar in zijn privé onderzoeksruimte…
Ongelooflijk wat je op dat moment over hebt voor zo’n klein hummeltje dat aan het groeien is. Hoe moeilijk het ook was om dagenlang in bed te liggen en letterlijk alles in bed te moeten doen (van eten tot drinken, van wassen tot haren wassen en knippen, toiletritueel (hum), .....) ik had het er voor over; het was voor een GOED DOEL ! Ik wou hem 'koste wat kost' NIET VERLIEZEN… en toen hij geboren was (een maand te vroeg trouwens…) en hij na 2 dagen bijna stikte ben ik tekeer gegaan als een leeuwin die haar jong verdedigt…
Hans had een platte neusbrug en kon niet goed door zijn neusje ademen… maar omdat hij het zo goed deed in de couveuse mocht hij na 2 dagen worden overgebracht van de prematurenafdeling bij mij op de kraamafdeling.
Op de kraamafdeling gelden echter andere regels dan op de prematurenafdeling: baby te eten geven elke 3 uur en niet eerder !!! (toen toch...)
Bij een baby’tje die maar 2.450 gram woog en 1 maand te vroeg werd geboren mag men de baby echter aanleggen (ik gaf borstvoeding) als hij erom vraagt. Zo een kleintjes kunnen nog niet lang genoeg zuigen en hebben minder kracht om te drinken...
Maar die kinderverzorgsters op de kraamafdeling dachten er anders over… Hans huilde al zeker een uur van de honger en ik mocht hem niet halen (hij lag in een glazen box tussen 2 kamers) om hem te laten drinken. Geen uitzondering !!! ... Triestig droop ik af en wou een bad gaan nemen maar 2 minuten later stormde mijn medekamerbewoonster de badkamer binnen en riep dat mijn zoontje helemaal paars was en niet meer huilde. Ik ben toen halfnaakt de gang op gestormd recht de kraamafdeling binnen en heb gegild om hulp. De verpleegsters hadden koffiepauze en waren niet te bereiken en daarom viel ik maar gelijk een ruimte binnen waar een vrouw aan’t bevallen was. Hansje werd weggebracht in een noodcouveuse… helemaal blauw was hij en hij werd beademd met een soort pomp zoals je luchtmatrassen opblaast… (zo zie ik het toch terug in mijn gedachten).
Door lange tijd te wenen was zijn mondje uitgedroogd en zijn tong was in zijn keeltje geklapt. Door zijn neusje kon hij weinig of geen lucht halen … Ze renden met hem weg… het was letterlijk op leven en dood… Toen er me ondertussen een vrouwelijke arts wilde troosten was ik moeilijk tegen te houden… ik huilde… ik wou hem niet verliezen… ik had zoveel van mezelf gegeven om dat hummeltje te krijgen.
Hansje is toen in shock gegaan en viel af van 2.450 gram naar 2.010 gram. Bij zijn geboorte had hij een rond gezichtje en een rond dik buikje en na een paar dagen leek het wel een Biafraantje. Vel over been... Ik ben toen verhuisd van de kraamafdeling naar een 'kamer van moeder en kind' op de prematurenafdeling om hem zelf te kunnen voeden (...want ze wilden mij algauw een prik geven op de kraamafdeling om de melkproductie te stoppen...no way...ik wou bij de baby blijven en hem zelf verder voeden was de enige manier... ook de enige manier om hem snel weer beter te krijgen) Elke keer als Hansje om eten vroeg brachten de verpleegsters van de neonatologie (vroeggeborenen) hem bij mij met de couveuse. Soms elk uur...
Ondertussen is dat ‘hummeltje’ vandaag 29 jaar en ziet hij er weer wat voller uit Smile ! Gelukkige verjaardag jongen! Je bent nu niet thuis maar we vieren het een van de komende weken wel! Je bevindt je momenteel aan de andere kant (of ongeveer toch) van de wereld. In Pittsburgh met je geliefde … Ik ben blij dat je dit jaar een GELUKKIGE verjaardag hebt! Houden zo jongen! GELUKKIGE VERJAARDAG !
Je mama

 
img_tt-bday-12

22-03-08

Jobaanbieding ...

Vrijdagochtend.
Afspraak met Kim om naar Ikea te gaan.
Ze overhandigt aan Marc een plastic bal met een gelukspoppetje er aan en met een geel badeendje erin dat zich nestelt in blauwe pluimpjes…

P1090258
 

Bij het eendje zit een opgevouwen brief gericht aan haar papa met de volgende tekst:

De familie L., een jong gezin uit L., is wegens uitbreiding, op zoek naar een gemotiveerde

PETER

Profiel:
• Jong en dynamisch
• Stressbestendig
• Sterk verantwoordelijkheidsgevoel
• Talenkennis: Nederlands + babybrabbel
• Woonachtig in de regio of bereid zich er geregeld naartoe te begeven
• Inzet is belangrijker dan ervaring

bb07

 

Taakomschrijving:
• U zorgt voor aangepaste activiteiten, volgens de psychische en fysische mogelijkheden van het kind en observeert de veranderingen die het kind doormaakt
• U bent een vertrouwenspersoon ten aanzien van het kind
• U wordt bijgestaan door de ouders en de meter waar u nauw mee samenwerkt

bb01
 

Wij bieden:
• Een petekindje (jongen of meisje)
• Een kernfunctie binnen onze onderneming
• Contract onbepaalde duur
• Extralegale voordelen

bb38
 

In dienst:
• Begin augustus 2008
Indien u zich herkent in dit profiel, kunt u zich aanbieden op:
……………………………., (vragen naar Kim, Vincent of Rune)

En wat denken jullie? Hij heeft de job aanvaard natuurlijk! Met een 'big smile' !

P1090257

P1090255

Een fijn Paasweekend allemaal!

17:50 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (25) | Tags: peter, kleinkind, jobaanbieding, petekindje |  Facebook

01-01-08

Nieuwjaarswensen ...


Voor 't nieuwe jaar


een lepel vol liefde


een snuifje geluk


een paar druppels vriendschap


en 't kan niet meer stuk!
n002

Dit zijn mijn wensen voor alle lezers (of bezoekers) van mijn blog! Laat het jullie allemaal goed gaan...

kerstwensen_50

"Celebrate the happiness
that friends are always giving,
make every day a holiday,
and celebrate just living!"
~By Amanda Bradley~


n001

31-12-07

De weg naar een gelukkig 'nieuw jaar' ...

ny3title

To leave the old with a burst of song;
To recall the right and forgive the wrong;
To forget the things that bind you fast
To the vain regrets of the year that's past;
To have the strength to let go your hold
Of the not worth while of the days grown old;
To dare go forth with a purpose true,
To the unknown task of the year that's new;
To help your brother along the road,
To do his work and lift his load;
To add your gift to the world's good cheer,
Is to have and to give a Happy New Year.

~Written by Robert Brewster Beattie~

20:05 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: nieuwjaar, oudjaar, overgang |  Facebook

30-12-07

Brussel, Bruxelles, Brussels ... oh zo zalige hoofdstad! ...

Er wordt hier al dagenlang geschilderd in de woonkamer... m'n ventje krijgt er grijs haar van! M. wou geen behangpapier aan de muur - hij vond het beter om vliesbehang (geen tasso) te kleven en dit dan te schilderen.
Ik wou liever behangpapier... Hij wou het plafond niet schilderen. Het plafond was in grenen... maar ik vond dat helemaal niet staan met de verf die we ondertussen hadden gekozen.


Eerst heeft hij dagenlang gezwoegd aan het plafond: afwassen met terpentijn, lichtjes afschuren en 3 lagen verf. Dat zou normaal gezien genoeg moeten zijn maar oh wee... hout leeft en beweegt dus moest elk kiertje ettelijke keren opnieuw een laagje krijgen.


Het vliesbehang had (en verschiet niet...) 18 LITER grondverf nodig (het vliesbehang ZOOG de verf gewoon op...) en 3 lagen met de kleur verf die we gekozen hebben.

Gisteren wou M. de laatste laag beginnen schilderen en nu blijkt dat één of andere kwiet in de Brico de verf niet goed (of helemaal niet...) heeft gemengd. We hebben nl. gekozen voor Dulux verf en de 'leuze' van dit merk is: U kiest, wij mengen. Meer dan 1200 kleuren beschikbaar in de winkel.

Ja,ja, inderdaad... die kleurtjes hebben we gezien. Marc deed een borstelstreek op de muur (de laatste laag dus...) en hij schilderde precies een regenboog. Er zaten overal spikkeltjes met verschillende kleuren in de verf... Stoppen dus met de verfwerken en wachten tot morgen de Brico open is.


De schilderwerken zijn dus opnieuw gestaakt en we zullen het nieuwjaar opnieuw ingaan zonder overgordijnen aan de ramen... we geraken er aan gewend...

Die onverwachte werkstaking bracht ons in Brussel vandaag. Mijn moeder meegenomen. Zij was nog nooit op de Grote Markt, nog nooit in de Beenhouwersstraat, nog nooit in de Koninginnegallerij, nog nooit op de kerstmarkt aan het Beursplein en nog nooit in de St. Michiels & St. Goedelekathedraal.

We parkeerden aan Place Madou want alle centrumparkings zaten vol en we namen de bus tot aan de 'Gare Central' en baanden ons een weg door de vele Brussel-bezoekers. Een hele belevenis voor haar.

In de koninginnegallerij werd gepauseerd met een heerlijke kop koffie en een pannenkoek.

Als afsluiter trokken we naar de St. Michiels en St. Goedelekathedraal. Binnen stonden ettelijke kerststallen van de verschillende gemeenschappen in Brussel. Ze had nog nooit zo een mooie 'kerk' gezien en zeker nog nooit zoveel kerststallen bij elkaar.


Moegeslenterd namen we terug de bus naar Place Madou en vandaar doken we de tunnels in van de kleine ring richting 'huiswaarts'.

Zalige zondag in een zalige stad!

IMG_7352


IMG_7355IMG_7358IMG_7361IMG_7363

 

 

 

 

IMG_7359

De kerststal op 'De Grote Markt'

IMG_7368IMG_7366

IMG_7370

IMG_7365

 De mooi geëtaleerde waren in de Beenhouwersstraat of 'de rue des Bouchers'

 

 

IMG_7371IMG_7372IMG_7374

Een harlekijn lokte ons binnen in één van de vele chocolatiers in de Koninginnegalerij

 

 

 

IMG_7378Veaudeville ... een gezellig en verzorgd etablissement in de Koninginnegalerij

IMG_7379

 

 

 

 

IMG_7380

IMG_7382

St. Michiels & St. Goedelekathedraal

IMG_7386

IMG_7388

IMG_7400

IMG_7384

Brussel bij valavond: gezien vanaf het terras aan de St. Michiels & St. Goedelekathedraal

24-12-07

Kerstmenu ...

Wat zal het worden dit jaar?

Ik hou wel van traditioneel met Kerstavond. Ook wat de locatie betreft - thuis dus... en ik heb er ook heel graag de kinderen bij.

Jammer dat de 'schoonkinderen' er niet kunnen bij zijn. De man van Kim heeft zijn restaurant en het is natuurlijk tijdens de feestdagen druk daar.

Bij Hans is het anders... hij wacht vol ongeduld tot zijn vriendin overkomt vanuit de US... en dat is de dag nà Kerst. Hij zal dus kerstavond nog even alleen moeten vieren, zonder haar. Nog even Hans en jullie zijn weer samen.

We zullen dus in intieme kring kerstavond vieren. Gezellig en met een vrij traditioneel menu. Mijn kerstgevoel is dus toch nog naar boven gekomen.

We starten met een glaasje Crèment d'Alsace en dim sums en een assortiment van gestoomde hapjes.

De pompoensoep is reeds gemaakt. Die maakte ik gisteren en vanavond gaan daar nog gebakken sint-jakobsvruchten en een beetje pesto bij.

Verder staat er nog 'feestkalkoen' op het menu met gepocheerde appeltjes en veenbessen en 'denneappeltjes'

Als dessert wordt het passievruchtenbavarois.

Misschien gaan we om middernacht nog even naar de kerststal. Daar wordt naar gewoonte elk jaar afgesproken met de hele buurt om er een glaasje glühwein of een vanillejenever te drinken. Dik ingeduffeld, de adem dampend in de nacht,  hier en daar een schaterlach van eentje die een beetje te veel gedronken heeft... het wordt meestal een gezellige boel rond de houtvuren die er gestookt worden...

Ik wens aan iedereen een fijne en gezellige kerstavond en voor morgen een Zalig Kerstfeest!

Voor mij wordt het dan een heel drukke dag. Een dag die ik helemaal niet zie zitten. Met z'n 36 ... ik wil weg... maar vluchten kan niet meer!

merry4

12-12-07

M'n warme bakker ...

Al maanden droomde ik van hem ... van de warmte en de heerlijke geur die hij verspreidt...

Ik hoorde zoveel goeds over hem vertellen dat ik echt naar hem verlangde.

En vandaag... goh... is mijn droom uitgekomen.

Ik ging hem zelf afhalen en greep gretig naar hem want ik was blij dat hij daar op me wachtte.

M'n warme bakker... hij is eindelijk bij me ingetrokken en dan nog op aanraden van mijn eigenste ventje.

Vanavond hebben we hem samen gevuld met 500 gram meel en 300 ml water. Hij stond hier ijverig te draaien en hij heeft zonet z'n eerste brood afgeleverd. Heerlijk geurend... mmmmm...

broodbakmachine2

07-12-07

Vrouwen en parkeren ...

Vandaag een busy dag! Mijn agendaatje toonde me vanmorgen dat ik om 9 uur in Gent moest zijn, daarna om 11 uur in Wetteren en om 13 u in Brussel.

Ik had gehoopt om tussendoor ook nog iets te kunnen drinken of eten maar dat is me niet gelukt. Pas om half vier kreeg ik daar de kans toe, na een bewogen 'parkeeravontuur'!

Normaal duren mijn bezoeken bij de klanten een half uur tot een uur maar deze keer liepen ze telkens uit tot anderhalf uur en was het reppen naar de volgende.

Het 'miezerde' (motregen) nogal toen ik aan de VUB aankwam en nergens was een parkeerplaatsje vrij. Uit het verleden wist ik een plekje zijn achter de gebouwen waar je toch af en toe het geluk hebt nog je wagen kwijt te kunnen. Lekker dicht bij de garage... ik zou dan heel snel binnen zijn zonder mijnen 'mis-en-plis' te laten nat worden. Dacht ik... Grrrrrrrr... poort dicht; dus door de regen en hele eind stappen rond het gebouw.

Na mijn bezoek wou ik mijn wagen verzetten dichter bij de kliniek en had ik dringend behoefte om iets te eten en te drinken. De cafetaria van de VUB heeft wel wat te bieden.

Op de betalende parking was alles volzet... of toch niet... ik zag nog ergens het laatste plaatsje.  Rechts van mij stond een wagen nogal schuin op zijn parkeerstrookje (eigenlijk een stukje op 'mijn' plaats) en als ik me daar wou parkeren zou ik dus ook schuin moeten staan. Ok. Dat moest wel lukken.

Toen ik een telefoontje wou doen reed links van mij een wagen weg en merkte ik dat er zich al snel een andere wagen op die vrije plek kwam zetten. Niks aan natuurlijk ware het niet dat ik niet meer uit mijn wagen kon en.... die wagen had zich op 1 cm... ja EEN CENTIMETER van mijn wagen geparkeerd. 'Hij' stond natuurlijk wel reglementair - dus RECHT - in zijn parkeerstrook maar zijn 'achterste' stond toch wel ietsje te close tegen dat van mij !

Ondertussen was de chauffeur nergens meer te zien. Ik probeerde of ik van die parkeerplaats kon weggeraken... het zweet brak me uit want ik wou geen brokken maken...

Ondertussen was aan de andere kant de parkeerplaats vrijgekomen (waar die 'scheve auto' stond) maar algauw - te gauw - vulde die zich opnieuw met een andere auto. Ik ben toen op de passagierszetel geklauterd en langs daar uitgestapt met de vraag of de lieve man me wou helpen om daar weg te geraken. Hij wou wel... maar had een belangrijke afspraak.

Grrrrrrrrr.... Niks aan te doen... Ben toen maar wijselijk naar het onthaal gegaan en daar gevraagd of iemand van de bewaking mij kon helpen. Ik hoopte ondertussen dat mijn te 'close' buurman niet was teruggekomen en misschien bij het wegrijden mijn wagen had beschadigd.

'k Heb toen een heel lieve meneer-van-de-bewaking getroffen die me gidste op de millimeter. Met mijn raampje open en mijn kop naar buiten aanhoorde ik zijn 'bevelen' van "wielen recht, ietsje  meer naar links, neen toch maar weer naar voren, ja nu recht achteruit, enz...". Het zweet brak me nog steeds uit maar nu was ik toch zeker dat als ik tegen die wagen reed dat het niet alleen mijn schuld zou zijn. Lachend Op een paar minuten was ik weg uit die hachelijke situatie en heb toen mijn wagen maar op een meer reglementaire manier geparkeerd.

Toen ik later terugkwam stond m'n 'te close' buurman nog steeds op dezelfde plaats en ik prees me gelukkig dat ik de 'parkeerhulp' gekregen heb toen het nog niet donker was!

Enfin.... nu mogen jullie allemaal lachen met me... ik weet het er wordt gezegd: 'vrouwen kunnen niet parkeren' maar ik ben er zeker van dat de man die me klem heeft gezet vandaag chance heeft dat ik een kalme madam ben en dat ik mijn 'close' situatie niet heb misbruikt om hem een paar stevige krassen te bezorgen. Knipoog

parkeren%20scheefvrouwen_en_parkeren

00:06 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: parkeren, brussel, vub, gent, wetteren |  Facebook

06-12-07

'Mijnen' Sint...

Vannacht zal het weer een lawaai zijn op de daken. Het zal een wedren tegen de klok worden voor de Sint om al de kleine en grote kindjes te voorzien van speelgoed.

donkersint

Als ik aan Sinterklaas denk dan moet ik aan mijn ventje denken. Ooit heeft hij ad interim Sinterklaas eens moeten vervangen op school. Nu moet je weten dat de échte Sint veel kleiner is dan Marc en vermits alles heel snel moest gebeuren (ja Sinterklaas kan ook ziek worden hé) werd het mooie Sinterklaasgewaad niet eerst eventjes gepast.

Omdat ik de enige Knipoog was die het geheim kende van de tijdelijke job van Marc ben ik toen stiekem naar de kleuterschool gegaan en heb me heel stil achteraan in de zaal opgesteld.

Ik zag 'mijne' Sint daar triomfantelijk zitten met een oh zo prachtige krullende baard, het mooie gewaad, de gouden staf, de 'briljanten' ring aan zijn gehandschoende hand en.... euh... zijn witte rood-blauw-gestreepte-tennissokken met een vééééééél te korte sinterklaasrok aan en een lange onderbroek die hij in zijn rood-blauw-gestreepte-tennissokken had gestopt om zijn harige supersexy benen te verstoppen....

Djeezes... ik dacht: "ik ken die man niet, dat is mijnen Sint niet, nikse mee te maken..." en ben toen, mijn lach inhoudend, op de speelplaats gaan staan.

Na 2 minuten komt de goedheilige man - met in zijn kielzog de Pieten en de hele directie van de school - naar buiten. Hillarisch... De Sint (mijnen Sint) met een scheve mijter, een veel te kort kleed met 'ervanonderkomend' een kanten onderrok en een strook lange onderbroek die toch wel uit zijn tennissokken geschoven was...

Neen, ik kon echt niet blijven toekijken en ben wijselijk naar huis gegaan.

Vele uren later brachten de Zwarte Pieten hem thuis. Zijn baard hing scheef, zijn snor was nat en hij keek niet al te fris meer uit zijn oogjes.

smurksint

De Sint en zijn gevolg waren nog blijven 'plakken' bij de directeur thuis en daar werd er jenever gedronken.... met een rietje! Ah ja, een Sint blijft de ganse dag een Sint en drinkt dus geen jenever uit een glas. Dat gaat niet en dat staat niet. Dus moet het met een rietje.

Het is eigenaardig. Sinds die keer brengt de échte Sint hier geen geschenkjes meer voor Marc. De échte Sint is precies niet zo tuk op zijn dubbelganger.

Maar ik maak dat stiekem goed en leg telkens zelf iets in zijn klaarstaand schoentje.

P1080178

00:08 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: sinterklaas, sint, marc, 6 december |  Facebook

19-11-07

markant'e' Week van de Smaak ...

Markant is een netwerk van ondernemende vrouwen en markant regio Gent gaf begin dit jaar een markant kookboekje uit met 100 Succesrecepten. Klik hier en hier voor meer info rond dit project.

In dit kookboekje vond ik een heerlijk recept van 'Lasagne van vis' welke ik reeds enkele keren met succes heb klaargemaakt

Vermits Italië gastland van Smaak 2007 is en lasagne toch Italiaans is wil ik graag dit recept vermelden.

Benodigdheden: 2 preien - 2 wortelen - 2 stengels selder - p en z - lasagnevellen - 600 gr. vis (kabeljauw, tong, zalm, pangasiusfilet, ....) - 2 l visbouillon - 1 doos kreeftensoep - bloem - room - cayennepeper (ik gebruikte Italiaanse kruiden !!), boter - gemalen kaas

Bereiding: De groenten fijnsnijden en stoven in de boter, kruiden. (mogen ook gestoomd worden)
De lasagnevellen eventueel laten voorkoken en laten uitlekken. (ik nam voorgekookte !)
De vis pocheren en daarna in stukjes snijden. (verse vis kan ook zonder pocheren bij de bereiding gevoegd worden ondervond ik)

De saus bereiden:
De visbouillon, de kreeftensoep en de room aan de kook brengen en binden met in water opgeloste bloem.
Goed laten doorkoken.
Kruiden met peper, zout en cayennepeper (of Italiaanse kruiden)
In een beboterde kom de lasagne samenstellen: groenten, vis, saus, lasagne ... (ik 'strooide' bovenop de vis ook nog telkens een handvol gepelde garnalen)
Tot slot bestrooien met de gemalen kaas.
In de oven op 200° C gedurende 45 min.

Eet markant met Smaak !

18-11-07

Carpe Diem en de 'Week van de Smaak' ...

Verschillende maanden geleden kregen we van de kinderen een Bongo geschenkbon 'Ontbijt met bubbels'. Dit is een geschenkbon in een box waarin ook een boekje zit met verschillende adressen van deelnemende zaken.

Je kan dan je keuze maken waar je dit ontbijt voor 2 personen wilt gebruiken. Zonder aarzelen heb ik gekozen voor de 'Carpe Diem' in Brugge. Dat kon niet slecht zijn...

Gisterenochtend zijn we dan eindelijk dit heerlijke ontbijt gaan nuttigen.
In de Carpe Diem in de 'Week van de Smaak'.
En... gesmaakt dat heeft het.
De 'Week van de Smaak' staat dan wel in het teken van Italië maar voor mij mocht het voor deze keer toch typisch Belgisch zijn hoor! Het adres is ECHT een aanrader.

We werden ontvangen met een parelend glas champagne. Een waar genot op een nuchtere maag...
Al snel werd een mandje heerlijk geurende broodjes en koffiekoeken gebracht; een schaaltje met kaas en ham; een vers gekookt eitje, 2 soorten marmelade, vruchtensap, een heerlijke kop koffie en nog een stukje appelgebak toe...

Je kunt zeggen "thuis is het toch ook heerlijk ontbijten"; inderdaad.... maar dit was pure verwennerij. Ik heb heel langzaam gegeten en genoot van elk hap in die overheerlijke broodjes en koeken... de champagne erbij smaakte heerlijk... de koffie smaakte naar nog...

Als ik nog eens in Brugge ben weet ik alvast waar naartoe!

Na ons heerlijk langgerekt ontbijt genoten we van nog een mooie wandeling door deze heerlijke stad.

Kim en Hans hartstikke bedankt!  We hebben allebei genoten... we vonden dit een super kado.

P1070995P1070996P1070999P1080002

 

 

 

 

P1080004P1080003P1080006P1080008

 

 

 

 

P1080011P1080012P1080014P1080022

 

 

 

 

 P1080024P1080027P1080029P1080030

 

 

 

 

P1080033

P1080034P1080035P1080032

 

 

 

 

P1080037P1080038P1080040P1080042

 

 

 

 

P1080031


P1080043

19-09-07

Moeder aan het internet ...

Ons Moeder ,

Onze moeder was een schat.
Die kookte,naaide, daag'lijks bad.

Nimmer was haar iets te veel.
Ieder kreeg op tijd zijn deel.

En vader kreeg voor ieder klusje
Altijd weer een dankbaar kusje
's Avonds rustig bij de haard,
's zondags lekker appeltaart.

Helaas ,'t is over met de pret:
Mammie is aan 't INTERNET.
Nog steeds is pappie in de weer,
Maar hij krijgt geen kusje meer;

Zit vaak zielig bij de buis.
Mammie liefkoost nu een muis.
Nooit meer is er appeltaart
't is Hotmail Dot Com Apestaart.

Zelden is er warm te eten,
Haar kookkunst is ze mooi vergeten.
Internetten uur na uur,
Eten trekken uit de muur.

Een bal gehakt en een kroket,
Want mammie is aan 't INTERNET.
Laatst verloor zij duizend yen,
Poker spelend met Dzjapaen.

En een man uit San Francisco
Wil nu met haar naar de disco.
Ze deed zich voor als een jonge meid
En nu raakt ze hem niet meer kwijt.

Pappie gaat alleen naar bed,
Want mammie is aan 't INTERNET !!!

mama_op_internet

Dit gedichtje kreeg ik gisteren doorgestuurd van een 'markant'e vriendin. Ze wist waarschijnlijk dat ik mijn ventje wat verwaarloosde de laatste dagen met mijn bezigheden aan de 'markant'e website. 'k Heb de stille wenk begrepen hoor Ria!

 Tijd dus om het roer om te gooien en een knuffelstonde in te lassen!

25-08-07

Stilletjes ...

Aan allen die hier komen lezen... ja, ik weet het, het is hier een beetje stilletjes.

'k Ben even 'mijn  verhaal' kwijt... m'n geest heeft precies nog last van de narcose en telkens als ik aan iets wil beginnen ben ik al moe van er aan te denken. Raar.... want zo zit ik eigenlijk niet in elkaar.

Het zal nog een paar dagen nodig hebben en dan ben ik weer paraat.

Met m'n hand gaat het vrij goed. Blij dat ik de operatie heb laten doen. De ergste pijn is weg. Het moet nu gewoon even z'n tijd hebben om te herstellen.

Maar ik wou zeker nog iets kwijt:

jullie geven me vriendschap,
een beetje zonneschijn als het regent ! Cool

Fijn weekend allemaal... en dikke knuffel

Ik post hieronder een recente foto van Rune (m'n kleinkind). Ze groeit als kool - ze is een heerlijk lachebekje - ze is een kwebbelkont (zou ze dat van haar oma hebben???) - 'k zou ze voor geen goud willen missen...

100_0883aug2007

22-08-07

Operatie-angst en humor ...

Maandag toen ik stipt (iets te vroeg eigenlijk…) arriveerde op de dagkliniek voor opname en operatie kreeg ik te horen dat ‘men’ mij al was komen zoeken en dat ze dus iemand anders hadden meegegeven in mijn plaats…

 

Euh…Qué…”hoe kan dat nu, ik moet hier eigenlijk maar om negen uur zijn en het is nu tien voor negen” antwoordde ik de verpleegster.

 

‘k Weet niet goed hoor… die planning daar is niet echt ok…

Vorige week werd ik naar huis gestuurd omdat er een ‘spoedgeval’ was tussengekomen en nu dit weer.

Maar ja, geen zorgen maken… het is hun probleem als ze mij maar tegen negen uur hadden laten komen.

 

Mijn zus bracht me naar het ziekenhuis en zij wou nog wel even met mij kletsen. We dachten dat het nog wel een poos kon duren eer ik zou worden opgehaald.

 

operatieschortTegen alle verwachting in kwamen ze mij na 10 minuten al zeggen dat ik me mocht  omkleden en zo’n sexy operatieschortje aantrekken.

Mijn tandekes en mijn brilleken achterlatend, mijn zus uitwuivend, werd ik door twee vriendelijke, kletsende verpleegsters weggevoerd.

 

Aangekomen op de pre-operatieve (wachtzaal met in ‘beddenliggende’ mensen) kwam ik naast een man te liggen met een sexy operatiemutsje op en met een blik van ‘goh, laat het hier maar vlug gaan’…

Ik zag dat die man hypernerveus was en, ikke altijd wel klaar voor een praatje, probeerde hem wat af te leiden… hij kon na enkele minuten al terug lachen en ik dacht in zijn ogen te zien dat hij de angst een beetje vergat.

 

Tot… er opeens een verpleger aan mijn bed kwam met een ‘karretje’. Hij zou me een infuus steken maar toen ik mijn hele verhaal deed van “niet rechts want dat is mijn geopereerde arm (lymfeklieren weggehaald…) en niet links want daar vind je geen aders meer… het zal in mijn hals moeten (dit was zo afgesproken met de chirurge…)” maakte hij rechtsomkeer met de melding dat hij het zou overlaten aan de anesthesist.

 

Nog geen minuut later komt een vriendelijke verpleegster mijn bed losdraaien en ze verplaatste dit een beetje dichter naar die ‘angstigkijkende meneer’ toe.

 

‘k Had eigenlijk niet door waarom ze dit deed tot ze plots zei: “de operatie is aan de linkerkant hé!” (ze wou haar karretje rechts van mijn bed parkeren om een infuus te komen steken) en ik antwoordde haar met ‘de vraag’: “is het om een infuus te steken dat u bij mij komt?” “Uw collega is net geweest” en blablablabla…. ik kon nog eens het hele verhaal doen.

 

Naast me werd die meneer nu toch wel heel ongemakkelijk en hij zei tussen z’n tanden: “ze weten hier precies ook niet van elkaar; straks opereren ze jou nog aan de verkeerde kant ook…”

 

Ik antwoordde wijselijk niet dat dàt wel eens zou kunnen (‘k had zin om er een grapje over te maken maar ik bedacht dat dat helemaal niet goed zou zijn voor de gezondheid van die man…) tot plots de chirurge samen met de anesthesist en een ‘assistente in opleiding’ aan mijn bed verschenen.

Met de anesthesist werd de plaatsing van het infuus besproken (in een ader in mijn hals dus…) en ik zag mijn buurman bijna groen uitslaan van angst… of dat nog niet genoeg was vraagt mijn artse: “het is toch links hé?”… “k zal misschien best een stylostreepje zetten op je linkerarm want straks vergis ik me nog; maar ja, bij jou zou het niet geven hé want je andere arm moet toch nog…..” en wij maar lachen…

 

Wel ik kan je verzekeren dat ‘m’n buurman met het gekke mutsje op’ zo wit zag als zijn laken. De groene kleur van daarnet was weggetrokken en alleen zijn stoppelbaard gaf nog een beetje kleur .

 

Mijn bed werd opnieuw losgedraaid en weg was ik …richting operatiezaal… Ik wuifde nog eens naar de arme man maar ik heb geen reactie teruggekregen. Waarschijnlijk was hij door dit hele verhaal al murw geslagen vooraleer in de operatiezaal te belanden.

 

Lieve meneer, ik hoop dat alles goed gekomen is met jou…

Met mij wel hoor… zelfs in de operatiezaal hebben we nog grapjes gemaakt met de anesthesist. Maar ja, ik ben dan ook een hele rare hé… heb nooit schrik en ben altijd rustig als ik naar het ‘slagveld’ wordt gevoerd.

18-08-07

Gelukkige verjaardag mijn dochter ! ...

18 augustus 1977 – 30 jaar geleden… 30 jaar!

 

Heel vroeg in de ochtend… eigenlijk in de nacht, iets na middernacht werd ik wakker met een raar gevoel… ik was bijna 36 weken zwanger en iets deed me wakker worden… vliezen gebroken…in paniek naar beneden, in het pikkedonker want om de een of andere reden was er geen elektriciteit… ook dat nog.

Met behulp van een zaklamp maakte ik me klaar om naar het ziekenhuis te vertrekken. Moet een zicht geweest zijn: een stapel handdoeken tussen de benen en zo de auto in.

Toen we voor het rode licht moesten stoppen net aan de oprit van de snelweg schoot me opeens te binnen dat we er eigenlijk nog niet uit waren welke naam we zouden geven mocht het een meisje zijn.

Je verraste ons zo midden in de nacht… je was uitgerekend voor 15 september maar je had haast en wij hadden nog geen naam.

Een jongen, ja daar waren we het over eens: Bernd zou het worden maar een meisje…?  

Op de 3 kilometer die we moesten rijden naar het UZ besloten we – indien het een meisje zou zijn – om haar Kim te noemen. Kim… niet van Kim Novak of zo… maar gewoon KIM: de einder, de verte, de horizon.

Toen we aankwamen op de spoed wou men me terug naar huis sturen. Ik had nog helemaal geen weeën… neen ik voelde niks en ze vonden het niet nodig om mijn gynaecoloog er bij te halen.

Omdat ik geen baarmoederhals had (huh… een kleine afwijking van de natuur…) bleef ik maar aandringen om er de gynaecoloog toch maar bij te halen; ik wist zeker dat alles snel zou gaan.

Gelukkig geloofden ze mij en om twintig voor 5 werd onze dochter geboren en ja hoor… we noemden ze Kim. Zonder aarzelen.

Een heel klein meisje was ze... van 1990 gram. Een vechtertje ook – en dat is ze nog altijd! Een maand verbleef ze op neonatologie – eerst in de couveuse gedurende 2 weken en daarna in een bedje. Ik was er dagelijks zeker een 3-tal keer te vinden en op haar deur werd een papiertje gekleefd met “mama komt zelf flesje geven”.

Ik voelde me verdrietig toen ik haar daar moest achterlaten maar wou dat niet tonen. De dag dat we haar mochten meenemen naar huis zal ik nooit of ter nooit vergeten!

En vandaag wordt onze Kim 30 jaar! Proficiat Kim… en toen ik je gisteren vroeg of je het erg vond om 30 jaar te worden zei je volmondig “nee”. Your my girl… het is niet de leeftijd die telt, maar hoe je je voelt!

gedichtjeovergrootvaderKim
Dit gedichtje werd gemaakt door je overgrootvader (de vader van mémé Jeftje) en werd op een kaartje geschreven een paar dagen voor je geboorte. Bij dat kaartje zat een 'gift' om iets mee te kopen voor jouw geboorte.

 

kimcouveuse1860gram22081977kimcouveuse_1860gram22081977kim1990gram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ondertussen heb je zelf een dochtertje van een jaar! Ik zie jou soms in haar... ze lijkt voor een stuk op jou; vooral het goedlachse. Zie maar eens naar deze foto van toen je zelf ongeveer 1 jaar was ... Je lachte al even mooie als dat gekke smurfje.

 

kimstoel021978

00:13 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (33) | Tags: verjaardag, kim, dochter, 30 jaar, birthday, 1977 |  Facebook

15-08-07

Klussen met de grote K ...

a-boring-dayGoh… ‘k ben niet in mijn doen vandaag. ‘k Verveel me hoewel ik hier nog wel duizend dingen kan doen. Waarschijnlijk te lang opgezeten vannacht. Ben aan de computer blijven ‘plakken’ tot half 2. Beter niet meer doen dus in het vervolg. 'k Weet het nochtans dat ik daarna de weerbots krijg... Wie niet horen wil, moet voelen hè.

’t Ventje is er niet. Hij is gaan ‘klussen’ met de grote ‘K’ in het huis van zoonlief.

Zoonlief kocht een huis, zo ongeveer 3 jaar geleden en er is een hoop werk in te doen. De planning is om tegen volgende week donderdagavond 2 kamers perfect in orde te hebben.

Voor ze aan de afwerking konden beginnen werden zowel plafonds, schouwen, vloeren en sommige wanden gesloopt. Alles diende dus opnieuw te worden opgebouwd. Vandaag wordt Quickstep laminaat gelegd (eik – natuurvernist).

eikdonkervernist Quick*step - eik natuurvernist

Dan nog de wanden, deuren en ramen schilderen, kasten in elkaar zetten, bed ineensteken en alles opruimen en laat dan het vriendinnetje maar komen…

Kopie van CABAORRL Verfkleurtjes voor de wanden, deuren, deurlijsten en plinten.


Als deze 2 ruimtes gedaan zijn wordt er even gestopt met werken bij Hans.

Dan heeft Hans even vakantie en ik ben er zeker van dat hij zich daar al op verheugt.

x1pueufNURTyiqBI2xzb54NTj0YUwO61MoV15cqGtV9IcOb0YLknxDOct99J2-P9HoEZ6I-P3yIyMcGOlgSINIcO2VJ1vrXT7czKeT5SSspcgc

Dan moet hier eerst de woonkamer onder handen worden genomen. Het behangpapier is al verwijderd van na Kerstdag! Ja, jullie lezen het goed, van 26 december 2006!! Toen is ’t Ventje moeten stoppen wegens te veel rugpijn (door zijn valpartij van september vorig jaar – achteraf bleek dat zijn rug toch gebroken was – een indeukfractuur op de D11 (dorsale wervel)).
Gelukkig kan Marc al deze werken zelf. Hij wil eigenlijk ook niks uit handen geven en dat is af en toe wel een beetje moeilijk. Ik had iemand gevonden die wel kon komen behangen – het moest alleen even worden ingepland – maar neen hoor… ’t Ventje wou niet wijken en wil het koste wat kost liever zelf doen. Vroeger zou dat een ramp geweest zijn voor mij om meer dan een half jaar op kale muren te zitten kijken, maar nu heb ik zoiets van… er zijn ergere dingen en diegenen die hier komen en er niet kunnen op kijken die moeten het maar aanbieden om me te komen helpen. Maar dat gebeurt meestal niet. Nee, nee…

Ik ben er eerlijk gezegd ook nog niet uit wat voor behangpapier (soort en kleur) ik zal kiezen… Marc wil liever tasso (glasvezel)papier kleven en dan schilderen maar daar ben ik niet echt voor… hum… iemand onder jullie goede ideeën of inspiratie??

Aan alle mama’s een fijne Moederdag (vooral in het Antwerpse wordt dit vandaag gevierd…) en voor diegenen die het bij een Naamfeest houden: het is ‘Vive Marie’ vandaag. 

 

16:48 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (26) | Tags: klussen, hans, huisje, renoveren |  Facebook

13-08-07

Zin in een beetje horror? ...

Gisterenavond 22 u.

Ikke: “zoetje, we moeten nog mijn trouwring doorknippen… niet vergeten hé”.

Zoetje: “nee hoor, en maak je geen zorgen… dat is zo gedaan!”

Zo gedaan… amai, een heel avontuur hebben we beleefd om die gouden band tussen ons door te knippen.

 

Jullie weten waarschijnlijk dat je bij een operatie alle juwelen, inclusief ringen, moet aflaten.

Alleen hadden we een probleem: m’n trouwring was niet van mijn vinger te krijgen. Al weken niet eigenlijk.

 

Toen ik enkele weken geleden braces moest laten plaatsen aan beide handen vroeg de verpleger op orthopedie om die ring te verwijderen. Daar mijn vingers al een hele poos gezwollen staan ging dat zo niet in een-twee-drie. ‘Geen probleem’: zei de verpleger, ‘als het mag van jou dan knip ik die wel even door. We zijn dat hier gewend’.

Die ‘jongen’ heeft toen alle moeite gedaan met 2 soorten zware kniptangen maar dat is toen niet gelukt.

Ik kreeg toen al de opdracht om naar een juwelier te stappen en m’n trouwring te laten doorzagen.

Mijn ventje, die heel praktisch is aangelegd, wou dat liever zelf doen. 32 jaar geleden heeft hij hem over mijn vinger geschoven en nu wou hij die tegendraadse ring het liefst ‘tijdelijk’ zelf verwijderen.

Hij begreep ook niet dat de mensen op orthopedie dat niet gedaan kregen…

 

Vermits Ventje het de laatste tijd nogal druk heeft en zijn tangen en andere werktuigen in de woning van onze zoon lagen werd dat natuurlijk steeds weer verschoven… naar het laatste moment.

 

Goed! Gisterenavond zou hij dat snel even doen. Goud is toch een zacht metaal en dat is zo door te knippen.

 

Ja dadde… no way…

Voor alle veiligheid had Ventje twee plastieken staafjes gemaakt en die werden onder m’n ring doorgeschoven. Dan werd de kniptang geplaatst en KNIP…? KNIPP…? Mmmmmm KNIPPP?

‘Verdoeme, je hebt gelijk’ zei ’t Ventje… die ring is keihard.

Geen probleem… de zware middelen werden ingezet.

Nog een zwaardere kniptang.

Op het moment dat de volgende ‘KNIPPPPPPP’ werd gegeven riep ik AUWWWW… verdikke… dat deed pijn… De enige beweging die de ring gaf was een ‘kantelbeweging’ zodanig dat die nog meer in mijn vel kwam te zitten.

Ik ben van pure ellende beginnen grienen… mijn vinger zwol nog meer op en de ring zat helemaal gekneld rond mijn vinger.

Paniek… ik zag me al naar de spoedafdeling rijden om die onverlaat te laten doorzagen en misschien nog meer pijn te hebben om nog maar te zwijgen over de schrik dat ik mijn vinger zou verliezen…

’t Ventje is toen beginnen rondcrossen in huis: zolder, garage, tuinhuis… op zoek naar nog grover geschut!

Toen hij aankwam met een Dremel (een handstuk met een klein cirkelzaagje erop) kreeg ik bijna een appelflauwte.

Op het moment dat hij dat DING tegen die ring zette en begon te slijpen, met een nog viezer geluid dan de boren bij de tandarts, werd plots mijn vinger heel erg warm… auw, en nog eens opnieuw AUWE…

Door de wrijving van het slijpen werd die ring gloeiend heet en verbrandde ik m’n vinger. Snel de koudwaterkraan onder en ssssssst…

Ojee… dit gaat niet goed. Wat nu?

Ventje – inventief als altijd – heeft toen een koudwaterbadje gemaakt in het aanrecht; daar diende ik dan mijn ‘arme’ handje in te stoppen en net onder water werd er zo verder geslepen.

Doodsbang was ik… ik was eigenlijk te bang om te kijken maar ik moest wel.

Mijn hand moest onbeweeglijk gehouden worden zodat er veilig en met precisie kon ‘gezaagd’ worden.

Na een 10-tal minuten (en dat waren 10 lange minuten…) was de ring op 1 plaats doorgeslepen. Nu zou het niet lang meer duren …

Wat dacht je… we zijn nog een paar minuten bezig geweest met tangen, vijlen, enz. om die ring open te trekken maar de spanning op het metaal was zo groot dat het onmogelijk was.

Van een liefdesband gesproken…

OK. Geen probleem. Ventje heeft opnieuw een waterbadje gemaakt en nu werd er aan de andere kant geslepen. Nu moet je weten dat door de sneldraaiende beweging van dat slijpschijfje het water de hele keuken doorvloog. M’n hoofd was nat, met bloes, de vloer, enz… Het zag er goed uit…

Na nog een 5-tal minuten aan de andere kant te hebben gefreesd konden we de ring uiteindelijk openplooien. At last!

32 jaar huwelijk heeft dat ding overleefd en een paar tangen, een slijpschijf, enz…

Ik weet echt niet of er nog sterkere ringen bestaan. ‘k Zal toch eens moeten langsgaan bij die juwelier in Merelbeke die ons indertijd deze ‘witgouden’ ringen verkocht. Puren inox … ja !!

 

We zullen hier dus weer in de kosten vallen. Het houdt hier niet op. Ik heb al zoiets voor ogen… een nieuw modelleke in het GEELgoud (deze keer) met  een diamantje misschien? En dan wil ik graag ook nog een nieuwe bril… enne nog een nieuwe handtas. Terwijl we toch bezig zijn…

ps: straks plaats ik hier de nodige foto's bij... kwestie van jullie een beetje te kunnen inleven.

P1060141-1

 

P1060143-1

P1060146-1
P1060153

P1060150

update: ik kreeg daarnet een mailtje van Kim met volgende tekst...

Nu je toch een nieuwe ring, bril, handtas nodig hebt, wil ik best eens gaan shoppen hoor. Onze mannen hebben niets te zeggen, kijk maar naar het logo…

Hm... er zal hier nog ne keer moeten geklapt worden denk ik. (hihihi)

Symboolvoorgetrouwdzijn