12-12-07

M'n warme bakker ...

Al maanden droomde ik van hem ... van de warmte en de heerlijke geur die hij verspreidt...

Ik hoorde zoveel goeds over hem vertellen dat ik echt naar hem verlangde.

En vandaag... goh... is mijn droom uitgekomen.

Ik ging hem zelf afhalen en greep gretig naar hem want ik was blij dat hij daar op me wachtte.

M'n warme bakker... hij is eindelijk bij me ingetrokken en dan nog op aanraden van mijn eigenste ventje.

Vanavond hebben we hem samen gevuld met 500 gram meel en 300 ml water. Hij stond hier ijverig te draaien en hij heeft zonet z'n eerste brood afgeleverd. Heerlijk geurend... mmmmm...

broodbakmachine2

07-12-07

Vrouwen en parkeren ...

Vandaag een busy dag! Mijn agendaatje toonde me vanmorgen dat ik om 9 uur in Gent moest zijn, daarna om 11 uur in Wetteren en om 13 u in Brussel.

Ik had gehoopt om tussendoor ook nog iets te kunnen drinken of eten maar dat is me niet gelukt. Pas om half vier kreeg ik daar de kans toe, na een bewogen 'parkeeravontuur'!

Normaal duren mijn bezoeken bij de klanten een half uur tot een uur maar deze keer liepen ze telkens uit tot anderhalf uur en was het reppen naar de volgende.

Het 'miezerde' (motregen) nogal toen ik aan de VUB aankwam en nergens was een parkeerplaatsje vrij. Uit het verleden wist ik een plekje zijn achter de gebouwen waar je toch af en toe het geluk hebt nog je wagen kwijt te kunnen. Lekker dicht bij de garage... ik zou dan heel snel binnen zijn zonder mijnen 'mis-en-plis' te laten nat worden. Dacht ik... Grrrrrrrr... poort dicht; dus door de regen en hele eind stappen rond het gebouw.

Na mijn bezoek wou ik mijn wagen verzetten dichter bij de kliniek en had ik dringend behoefte om iets te eten en te drinken. De cafetaria van de VUB heeft wel wat te bieden.

Op de betalende parking was alles volzet... of toch niet... ik zag nog ergens het laatste plaatsje.  Rechts van mij stond een wagen nogal schuin op zijn parkeerstrookje (eigenlijk een stukje op 'mijn' plaats) en als ik me daar wou parkeren zou ik dus ook schuin moeten staan. Ok. Dat moest wel lukken.

Toen ik een telefoontje wou doen reed links van mij een wagen weg en merkte ik dat er zich al snel een andere wagen op die vrije plek kwam zetten. Niks aan natuurlijk ware het niet dat ik niet meer uit mijn wagen kon en.... die wagen had zich op 1 cm... ja EEN CENTIMETER van mijn wagen geparkeerd. 'Hij' stond natuurlijk wel reglementair - dus RECHT - in zijn parkeerstrook maar zijn 'achterste' stond toch wel ietsje te close tegen dat van mij !

Ondertussen was de chauffeur nergens meer te zien. Ik probeerde of ik van die parkeerplaats kon weggeraken... het zweet brak me uit want ik wou geen brokken maken...

Ondertussen was aan de andere kant de parkeerplaats vrijgekomen (waar die 'scheve auto' stond) maar algauw - te gauw - vulde die zich opnieuw met een andere auto. Ik ben toen op de passagierszetel geklauterd en langs daar uitgestapt met de vraag of de lieve man me wou helpen om daar weg te geraken. Hij wou wel... maar had een belangrijke afspraak.

Grrrrrrrrr.... Niks aan te doen... Ben toen maar wijselijk naar het onthaal gegaan en daar gevraagd of iemand van de bewaking mij kon helpen. Ik hoopte ondertussen dat mijn te 'close' buurman niet was teruggekomen en misschien bij het wegrijden mijn wagen had beschadigd.

'k Heb toen een heel lieve meneer-van-de-bewaking getroffen die me gidste op de millimeter. Met mijn raampje open en mijn kop naar buiten aanhoorde ik zijn 'bevelen' van "wielen recht, ietsje  meer naar links, neen toch maar weer naar voren, ja nu recht achteruit, enz...". Het zweet brak me nog steeds uit maar nu was ik toch zeker dat als ik tegen die wagen reed dat het niet alleen mijn schuld zou zijn. Lachend Op een paar minuten was ik weg uit die hachelijke situatie en heb toen mijn wagen maar op een meer reglementaire manier geparkeerd.

Toen ik later terugkwam stond m'n 'te close' buurman nog steeds op dezelfde plaats en ik prees me gelukkig dat ik de 'parkeerhulp' gekregen heb toen het nog niet donker was!

Enfin.... nu mogen jullie allemaal lachen met me... ik weet het er wordt gezegd: 'vrouwen kunnen niet parkeren' maar ik ben er zeker van dat de man die me klem heeft gezet vandaag chance heeft dat ik een kalme madam ben en dat ik mijn 'close' situatie niet heb misbruikt om hem een paar stevige krassen te bezorgen. Knipoog

parkeren%20scheefvrouwen_en_parkeren

00:06 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: parkeren, brussel, vub, gent, wetteren |  Facebook

06-12-07

'Mijnen' Sint...

Vannacht zal het weer een lawaai zijn op de daken. Het zal een wedren tegen de klok worden voor de Sint om al de kleine en grote kindjes te voorzien van speelgoed.

donkersint

Als ik aan Sinterklaas denk dan moet ik aan mijn ventje denken. Ooit heeft hij ad interim Sinterklaas eens moeten vervangen op school. Nu moet je weten dat de échte Sint veel kleiner is dan Marc en vermits alles heel snel moest gebeuren (ja Sinterklaas kan ook ziek worden hé) werd het mooie Sinterklaasgewaad niet eerst eventjes gepast.

Omdat ik de enige Knipoog was die het geheim kende van de tijdelijke job van Marc ben ik toen stiekem naar de kleuterschool gegaan en heb me heel stil achteraan in de zaal opgesteld.

Ik zag 'mijne' Sint daar triomfantelijk zitten met een oh zo prachtige krullende baard, het mooie gewaad, de gouden staf, de 'briljanten' ring aan zijn gehandschoende hand en.... euh... zijn witte rood-blauw-gestreepte-tennissokken met een vééééééél te korte sinterklaasrok aan en een lange onderbroek die hij in zijn rood-blauw-gestreepte-tennissokken had gestopt om zijn harige supersexy benen te verstoppen....

Djeezes... ik dacht: "ik ken die man niet, dat is mijnen Sint niet, nikse mee te maken..." en ben toen, mijn lach inhoudend, op de speelplaats gaan staan.

Na 2 minuten komt de goedheilige man - met in zijn kielzog de Pieten en de hele directie van de school - naar buiten. Hillarisch... De Sint (mijnen Sint) met een scheve mijter, een veel te kort kleed met 'ervanonderkomend' een kanten onderrok en een strook lange onderbroek die toch wel uit zijn tennissokken geschoven was...

Neen, ik kon echt niet blijven toekijken en ben wijselijk naar huis gegaan.

Vele uren later brachten de Zwarte Pieten hem thuis. Zijn baard hing scheef, zijn snor was nat en hij keek niet al te fris meer uit zijn oogjes.

smurksint

De Sint en zijn gevolg waren nog blijven 'plakken' bij de directeur thuis en daar werd er jenever gedronken.... met een rietje! Ah ja, een Sint blijft de ganse dag een Sint en drinkt dus geen jenever uit een glas. Dat gaat niet en dat staat niet. Dus moet het met een rietje.

Het is eigenaardig. Sinds die keer brengt de échte Sint hier geen geschenkjes meer voor Marc. De échte Sint is precies niet zo tuk op zijn dubbelganger.

Maar ik maak dat stiekem goed en leg telkens zelf iets in zijn klaarstaand schoentje.

P1080178

00:08 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: sinterklaas, sint, marc, 6 december |  Facebook

19-11-07

markant'e' Week van de Smaak ...

Markant is een netwerk van ondernemende vrouwen en markant regio Gent gaf begin dit jaar een markant kookboekje uit met 100 Succesrecepten. Klik hier en hier voor meer info rond dit project.

In dit kookboekje vond ik een heerlijk recept van 'Lasagne van vis' welke ik reeds enkele keren met succes heb klaargemaakt

Vermits Italië gastland van Smaak 2007 is en lasagne toch Italiaans is wil ik graag dit recept vermelden.

Benodigdheden: 2 preien - 2 wortelen - 2 stengels selder - p en z - lasagnevellen - 600 gr. vis (kabeljauw, tong, zalm, pangasiusfilet, ....) - 2 l visbouillon - 1 doos kreeftensoep - bloem - room - cayennepeper (ik gebruikte Italiaanse kruiden !!), boter - gemalen kaas

Bereiding: De groenten fijnsnijden en stoven in de boter, kruiden. (mogen ook gestoomd worden)
De lasagnevellen eventueel laten voorkoken en laten uitlekken. (ik nam voorgekookte !)
De vis pocheren en daarna in stukjes snijden. (verse vis kan ook zonder pocheren bij de bereiding gevoegd worden ondervond ik)

De saus bereiden:
De visbouillon, de kreeftensoep en de room aan de kook brengen en binden met in water opgeloste bloem.
Goed laten doorkoken.
Kruiden met peper, zout en cayennepeper (of Italiaanse kruiden)
In een beboterde kom de lasagne samenstellen: groenten, vis, saus, lasagne ... (ik 'strooide' bovenop de vis ook nog telkens een handvol gepelde garnalen)
Tot slot bestrooien met de gemalen kaas.
In de oven op 200° C gedurende 45 min.

Eet markant met Smaak !

18-11-07

Carpe Diem en de 'Week van de Smaak' ...

Verschillende maanden geleden kregen we van de kinderen een Bongo geschenkbon 'Ontbijt met bubbels'. Dit is een geschenkbon in een box waarin ook een boekje zit met verschillende adressen van deelnemende zaken.

Je kan dan je keuze maken waar je dit ontbijt voor 2 personen wilt gebruiken. Zonder aarzelen heb ik gekozen voor de 'Carpe Diem' in Brugge. Dat kon niet slecht zijn...

Gisterenochtend zijn we dan eindelijk dit heerlijke ontbijt gaan nuttigen.
In de Carpe Diem in de 'Week van de Smaak'.
En... gesmaakt dat heeft het.
De 'Week van de Smaak' staat dan wel in het teken van Italië maar voor mij mocht het voor deze keer toch typisch Belgisch zijn hoor! Het adres is ECHT een aanrader.

We werden ontvangen met een parelend glas champagne. Een waar genot op een nuchtere maag...
Al snel werd een mandje heerlijk geurende broodjes en koffiekoeken gebracht; een schaaltje met kaas en ham; een vers gekookt eitje, 2 soorten marmelade, vruchtensap, een heerlijke kop koffie en nog een stukje appelgebak toe...

Je kunt zeggen "thuis is het toch ook heerlijk ontbijten"; inderdaad.... maar dit was pure verwennerij. Ik heb heel langzaam gegeten en genoot van elk hap in die overheerlijke broodjes en koeken... de champagne erbij smaakte heerlijk... de koffie smaakte naar nog...

Als ik nog eens in Brugge ben weet ik alvast waar naartoe!

Na ons heerlijk langgerekt ontbijt genoten we van nog een mooie wandeling door deze heerlijke stad.

Kim en Hans hartstikke bedankt!  We hebben allebei genoten... we vonden dit een super kado.

P1070995P1070996P1070999P1080002

 

 

 

 

P1080004P1080003P1080006P1080008

 

 

 

 

P1080011P1080012P1080014P1080022

 

 

 

 

 P1080024P1080027P1080029P1080030

 

 

 

 

P1080033

P1080034P1080035P1080032

 

 

 

 

P1080037P1080038P1080040P1080042

 

 

 

 

P1080031


P1080043

19-09-07

Moeder aan het internet ...

Ons Moeder ,

Onze moeder was een schat.
Die kookte,naaide, daag'lijks bad.

Nimmer was haar iets te veel.
Ieder kreeg op tijd zijn deel.

En vader kreeg voor ieder klusje
Altijd weer een dankbaar kusje
's Avonds rustig bij de haard,
's zondags lekker appeltaart.

Helaas ,'t is over met de pret:
Mammie is aan 't INTERNET.
Nog steeds is pappie in de weer,
Maar hij krijgt geen kusje meer;

Zit vaak zielig bij de buis.
Mammie liefkoost nu een muis.
Nooit meer is er appeltaart
't is Hotmail Dot Com Apestaart.

Zelden is er warm te eten,
Haar kookkunst is ze mooi vergeten.
Internetten uur na uur,
Eten trekken uit de muur.

Een bal gehakt en een kroket,
Want mammie is aan 't INTERNET.
Laatst verloor zij duizend yen,
Poker spelend met Dzjapaen.

En een man uit San Francisco
Wil nu met haar naar de disco.
Ze deed zich voor als een jonge meid
En nu raakt ze hem niet meer kwijt.

Pappie gaat alleen naar bed,
Want mammie is aan 't INTERNET !!!

mama_op_internet

Dit gedichtje kreeg ik gisteren doorgestuurd van een 'markant'e vriendin. Ze wist waarschijnlijk dat ik mijn ventje wat verwaarloosde de laatste dagen met mijn bezigheden aan de 'markant'e website. 'k Heb de stille wenk begrepen hoor Ria!

 Tijd dus om het roer om te gooien en een knuffelstonde in te lassen!

25-08-07

Stilletjes ...

Aan allen die hier komen lezen... ja, ik weet het, het is hier een beetje stilletjes.

'k Ben even 'mijn  verhaal' kwijt... m'n geest heeft precies nog last van de narcose en telkens als ik aan iets wil beginnen ben ik al moe van er aan te denken. Raar.... want zo zit ik eigenlijk niet in elkaar.

Het zal nog een paar dagen nodig hebben en dan ben ik weer paraat.

Met m'n hand gaat het vrij goed. Blij dat ik de operatie heb laten doen. De ergste pijn is weg. Het moet nu gewoon even z'n tijd hebben om te herstellen.

Maar ik wou zeker nog iets kwijt:

jullie geven me vriendschap,
een beetje zonneschijn als het regent ! Cool

Fijn weekend allemaal... en dikke knuffel

Ik post hieronder een recente foto van Rune (m'n kleinkind). Ze groeit als kool - ze is een heerlijk lachebekje - ze is een kwebbelkont (zou ze dat van haar oma hebben???) - 'k zou ze voor geen goud willen missen...

100_0883aug2007

22-08-07

Operatie-angst en humor ...

Maandag toen ik stipt (iets te vroeg eigenlijk…) arriveerde op de dagkliniek voor opname en operatie kreeg ik te horen dat ‘men’ mij al was komen zoeken en dat ze dus iemand anders hadden meegegeven in mijn plaats…

 

Euh…Qué…”hoe kan dat nu, ik moet hier eigenlijk maar om negen uur zijn en het is nu tien voor negen” antwoordde ik de verpleegster.

 

‘k Weet niet goed hoor… die planning daar is niet echt ok…

Vorige week werd ik naar huis gestuurd omdat er een ‘spoedgeval’ was tussengekomen en nu dit weer.

Maar ja, geen zorgen maken… het is hun probleem als ze mij maar tegen negen uur hadden laten komen.

 

Mijn zus bracht me naar het ziekenhuis en zij wou nog wel even met mij kletsen. We dachten dat het nog wel een poos kon duren eer ik zou worden opgehaald.

 

operatieschortTegen alle verwachting in kwamen ze mij na 10 minuten al zeggen dat ik me mocht  omkleden en zo’n sexy operatieschortje aantrekken.

Mijn tandekes en mijn brilleken achterlatend, mijn zus uitwuivend, werd ik door twee vriendelijke, kletsende verpleegsters weggevoerd.

 

Aangekomen op de pre-operatieve (wachtzaal met in ‘beddenliggende’ mensen) kwam ik naast een man te liggen met een sexy operatiemutsje op en met een blik van ‘goh, laat het hier maar vlug gaan’…

Ik zag dat die man hypernerveus was en, ikke altijd wel klaar voor een praatje, probeerde hem wat af te leiden… hij kon na enkele minuten al terug lachen en ik dacht in zijn ogen te zien dat hij de angst een beetje vergat.

 

Tot… er opeens een verpleger aan mijn bed kwam met een ‘karretje’. Hij zou me een infuus steken maar toen ik mijn hele verhaal deed van “niet rechts want dat is mijn geopereerde arm (lymfeklieren weggehaald…) en niet links want daar vind je geen aders meer… het zal in mijn hals moeten (dit was zo afgesproken met de chirurge…)” maakte hij rechtsomkeer met de melding dat hij het zou overlaten aan de anesthesist.

 

Nog geen minuut later komt een vriendelijke verpleegster mijn bed losdraaien en ze verplaatste dit een beetje dichter naar die ‘angstigkijkende meneer’ toe.

 

‘k Had eigenlijk niet door waarom ze dit deed tot ze plots zei: “de operatie is aan de linkerkant hé!” (ze wou haar karretje rechts van mijn bed parkeren om een infuus te komen steken) en ik antwoordde haar met ‘de vraag’: “is het om een infuus te steken dat u bij mij komt?” “Uw collega is net geweest” en blablablabla…. ik kon nog eens het hele verhaal doen.

 

Naast me werd die meneer nu toch wel heel ongemakkelijk en hij zei tussen z’n tanden: “ze weten hier precies ook niet van elkaar; straks opereren ze jou nog aan de verkeerde kant ook…”

 

Ik antwoordde wijselijk niet dat dàt wel eens zou kunnen (‘k had zin om er een grapje over te maken maar ik bedacht dat dat helemaal niet goed zou zijn voor de gezondheid van die man…) tot plots de chirurge samen met de anesthesist en een ‘assistente in opleiding’ aan mijn bed verschenen.

Met de anesthesist werd de plaatsing van het infuus besproken (in een ader in mijn hals dus…) en ik zag mijn buurman bijna groen uitslaan van angst… of dat nog niet genoeg was vraagt mijn artse: “het is toch links hé?”… “k zal misschien best een stylostreepje zetten op je linkerarm want straks vergis ik me nog; maar ja, bij jou zou het niet geven hé want je andere arm moet toch nog…..” en wij maar lachen…

 

Wel ik kan je verzekeren dat ‘m’n buurman met het gekke mutsje op’ zo wit zag als zijn laken. De groene kleur van daarnet was weggetrokken en alleen zijn stoppelbaard gaf nog een beetje kleur .

 

Mijn bed werd opnieuw losgedraaid en weg was ik …richting operatiezaal… Ik wuifde nog eens naar de arme man maar ik heb geen reactie teruggekregen. Waarschijnlijk was hij door dit hele verhaal al murw geslagen vooraleer in de operatiezaal te belanden.

 

Lieve meneer, ik hoop dat alles goed gekomen is met jou…

Met mij wel hoor… zelfs in de operatiezaal hebben we nog grapjes gemaakt met de anesthesist. Maar ja, ik ben dan ook een hele rare hé… heb nooit schrik en ben altijd rustig als ik naar het ‘slagveld’ wordt gevoerd.

18-08-07

Gelukkige verjaardag mijn dochter ! ...

18 augustus 1977 – 30 jaar geleden… 30 jaar!

 

Heel vroeg in de ochtend… eigenlijk in de nacht, iets na middernacht werd ik wakker met een raar gevoel… ik was bijna 36 weken zwanger en iets deed me wakker worden… vliezen gebroken…in paniek naar beneden, in het pikkedonker want om de een of andere reden was er geen elektriciteit… ook dat nog.

Met behulp van een zaklamp maakte ik me klaar om naar het ziekenhuis te vertrekken. Moet een zicht geweest zijn: een stapel handdoeken tussen de benen en zo de auto in.

Toen we voor het rode licht moesten stoppen net aan de oprit van de snelweg schoot me opeens te binnen dat we er eigenlijk nog niet uit waren welke naam we zouden geven mocht het een meisje zijn.

Je verraste ons zo midden in de nacht… je was uitgerekend voor 15 september maar je had haast en wij hadden nog geen naam.

Een jongen, ja daar waren we het over eens: Bernd zou het worden maar een meisje…?  

Op de 3 kilometer die we moesten rijden naar het UZ besloten we – indien het een meisje zou zijn – om haar Kim te noemen. Kim… niet van Kim Novak of zo… maar gewoon KIM: de einder, de verte, de horizon.

Toen we aankwamen op de spoed wou men me terug naar huis sturen. Ik had nog helemaal geen weeën… neen ik voelde niks en ze vonden het niet nodig om mijn gynaecoloog er bij te halen.

Omdat ik geen baarmoederhals had (huh… een kleine afwijking van de natuur…) bleef ik maar aandringen om er de gynaecoloog toch maar bij te halen; ik wist zeker dat alles snel zou gaan.

Gelukkig geloofden ze mij en om twintig voor 5 werd onze dochter geboren en ja hoor… we noemden ze Kim. Zonder aarzelen.

Een heel klein meisje was ze... van 1990 gram. Een vechtertje ook – en dat is ze nog altijd! Een maand verbleef ze op neonatologie – eerst in de couveuse gedurende 2 weken en daarna in een bedje. Ik was er dagelijks zeker een 3-tal keer te vinden en op haar deur werd een papiertje gekleefd met “mama komt zelf flesje geven”.

Ik voelde me verdrietig toen ik haar daar moest achterlaten maar wou dat niet tonen. De dag dat we haar mochten meenemen naar huis zal ik nooit of ter nooit vergeten!

En vandaag wordt onze Kim 30 jaar! Proficiat Kim… en toen ik je gisteren vroeg of je het erg vond om 30 jaar te worden zei je volmondig “nee”. Your my girl… het is niet de leeftijd die telt, maar hoe je je voelt!

gedichtjeovergrootvaderKim
Dit gedichtje werd gemaakt door je overgrootvader (de vader van mémé Jeftje) en werd op een kaartje geschreven een paar dagen voor je geboorte. Bij dat kaartje zat een 'gift' om iets mee te kopen voor jouw geboorte.

 

kimcouveuse1860gram22081977kimcouveuse_1860gram22081977kim1990gram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ondertussen heb je zelf een dochtertje van een jaar! Ik zie jou soms in haar... ze lijkt voor een stuk op jou; vooral het goedlachse. Zie maar eens naar deze foto van toen je zelf ongeveer 1 jaar was ... Je lachte al even mooie als dat gekke smurfje.

 

kimstoel021978

00:13 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (33) | Tags: verjaardag, kim, dochter, 30 jaar, birthday, 1977 |  Facebook

15-08-07

Klussen met de grote K ...

a-boring-dayGoh… ‘k ben niet in mijn doen vandaag. ‘k Verveel me hoewel ik hier nog wel duizend dingen kan doen. Waarschijnlijk te lang opgezeten vannacht. Ben aan de computer blijven ‘plakken’ tot half 2. Beter niet meer doen dus in het vervolg. 'k Weet het nochtans dat ik daarna de weerbots krijg... Wie niet horen wil, moet voelen hè.

’t Ventje is er niet. Hij is gaan ‘klussen’ met de grote ‘K’ in het huis van zoonlief.

Zoonlief kocht een huis, zo ongeveer 3 jaar geleden en er is een hoop werk in te doen. De planning is om tegen volgende week donderdagavond 2 kamers perfect in orde te hebben.

Voor ze aan de afwerking konden beginnen werden zowel plafonds, schouwen, vloeren en sommige wanden gesloopt. Alles diende dus opnieuw te worden opgebouwd. Vandaag wordt Quickstep laminaat gelegd (eik – natuurvernist).

eikdonkervernist Quick*step - eik natuurvernist

Dan nog de wanden, deuren en ramen schilderen, kasten in elkaar zetten, bed ineensteken en alles opruimen en laat dan het vriendinnetje maar komen…

Kopie van CABAORRL Verfkleurtjes voor de wanden, deuren, deurlijsten en plinten.


Als deze 2 ruimtes gedaan zijn wordt er even gestopt met werken bij Hans.

Dan heeft Hans even vakantie en ik ben er zeker van dat hij zich daar al op verheugt.

x1pueufNURTyiqBI2xzb54NTj0YUwO61MoV15cqGtV9IcOb0YLknxDOct99J2-P9HoEZ6I-P3yIyMcGOlgSINIcO2VJ1vrXT7czKeT5SSspcgc

Dan moet hier eerst de woonkamer onder handen worden genomen. Het behangpapier is al verwijderd van na Kerstdag! Ja, jullie lezen het goed, van 26 december 2006!! Toen is ’t Ventje moeten stoppen wegens te veel rugpijn (door zijn valpartij van september vorig jaar – achteraf bleek dat zijn rug toch gebroken was – een indeukfractuur op de D11 (dorsale wervel)).
Gelukkig kan Marc al deze werken zelf. Hij wil eigenlijk ook niks uit handen geven en dat is af en toe wel een beetje moeilijk. Ik had iemand gevonden die wel kon komen behangen – het moest alleen even worden ingepland – maar neen hoor… ’t Ventje wou niet wijken en wil het koste wat kost liever zelf doen. Vroeger zou dat een ramp geweest zijn voor mij om meer dan een half jaar op kale muren te zitten kijken, maar nu heb ik zoiets van… er zijn ergere dingen en diegenen die hier komen en er niet kunnen op kijken die moeten het maar aanbieden om me te komen helpen. Maar dat gebeurt meestal niet. Nee, nee…

Ik ben er eerlijk gezegd ook nog niet uit wat voor behangpapier (soort en kleur) ik zal kiezen… Marc wil liever tasso (glasvezel)papier kleven en dan schilderen maar daar ben ik niet echt voor… hum… iemand onder jullie goede ideeën of inspiratie??

Aan alle mama’s een fijne Moederdag (vooral in het Antwerpse wordt dit vandaag gevierd…) en voor diegenen die het bij een Naamfeest houden: het is ‘Vive Marie’ vandaag. 

 

16:48 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (26) | Tags: klussen, hans, huisje, renoveren |  Facebook

13-08-07

Zin in een beetje horror? ...

Gisterenavond 22 u.

Ikke: “zoetje, we moeten nog mijn trouwring doorknippen… niet vergeten hé”.

Zoetje: “nee hoor, en maak je geen zorgen… dat is zo gedaan!”

Zo gedaan… amai, een heel avontuur hebben we beleefd om die gouden band tussen ons door te knippen.

 

Jullie weten waarschijnlijk dat je bij een operatie alle juwelen, inclusief ringen, moet aflaten.

Alleen hadden we een probleem: m’n trouwring was niet van mijn vinger te krijgen. Al weken niet eigenlijk.

 

Toen ik enkele weken geleden braces moest laten plaatsen aan beide handen vroeg de verpleger op orthopedie om die ring te verwijderen. Daar mijn vingers al een hele poos gezwollen staan ging dat zo niet in een-twee-drie. ‘Geen probleem’: zei de verpleger, ‘als het mag van jou dan knip ik die wel even door. We zijn dat hier gewend’.

Die ‘jongen’ heeft toen alle moeite gedaan met 2 soorten zware kniptangen maar dat is toen niet gelukt.

Ik kreeg toen al de opdracht om naar een juwelier te stappen en m’n trouwring te laten doorzagen.

Mijn ventje, die heel praktisch is aangelegd, wou dat liever zelf doen. 32 jaar geleden heeft hij hem over mijn vinger geschoven en nu wou hij die tegendraadse ring het liefst ‘tijdelijk’ zelf verwijderen.

Hij begreep ook niet dat de mensen op orthopedie dat niet gedaan kregen…

 

Vermits Ventje het de laatste tijd nogal druk heeft en zijn tangen en andere werktuigen in de woning van onze zoon lagen werd dat natuurlijk steeds weer verschoven… naar het laatste moment.

 

Goed! Gisterenavond zou hij dat snel even doen. Goud is toch een zacht metaal en dat is zo door te knippen.

 

Ja dadde… no way…

Voor alle veiligheid had Ventje twee plastieken staafjes gemaakt en die werden onder m’n ring doorgeschoven. Dan werd de kniptang geplaatst en KNIP…? KNIPP…? Mmmmmm KNIPPP?

‘Verdoeme, je hebt gelijk’ zei ’t Ventje… die ring is keihard.

Geen probleem… de zware middelen werden ingezet.

Nog een zwaardere kniptang.

Op het moment dat de volgende ‘KNIPPPPPPP’ werd gegeven riep ik AUWWWW… verdikke… dat deed pijn… De enige beweging die de ring gaf was een ‘kantelbeweging’ zodanig dat die nog meer in mijn vel kwam te zitten.

Ik ben van pure ellende beginnen grienen… mijn vinger zwol nog meer op en de ring zat helemaal gekneld rond mijn vinger.

Paniek… ik zag me al naar de spoedafdeling rijden om die onverlaat te laten doorzagen en misschien nog meer pijn te hebben om nog maar te zwijgen over de schrik dat ik mijn vinger zou verliezen…

’t Ventje is toen beginnen rondcrossen in huis: zolder, garage, tuinhuis… op zoek naar nog grover geschut!

Toen hij aankwam met een Dremel (een handstuk met een klein cirkelzaagje erop) kreeg ik bijna een appelflauwte.

Op het moment dat hij dat DING tegen die ring zette en begon te slijpen, met een nog viezer geluid dan de boren bij de tandarts, werd plots mijn vinger heel erg warm… auw, en nog eens opnieuw AUWE…

Door de wrijving van het slijpen werd die ring gloeiend heet en verbrandde ik m’n vinger. Snel de koudwaterkraan onder en ssssssst…

Ojee… dit gaat niet goed. Wat nu?

Ventje – inventief als altijd – heeft toen een koudwaterbadje gemaakt in het aanrecht; daar diende ik dan mijn ‘arme’ handje in te stoppen en net onder water werd er zo verder geslepen.

Doodsbang was ik… ik was eigenlijk te bang om te kijken maar ik moest wel.

Mijn hand moest onbeweeglijk gehouden worden zodat er veilig en met precisie kon ‘gezaagd’ worden.

Na een 10-tal minuten (en dat waren 10 lange minuten…) was de ring op 1 plaats doorgeslepen. Nu zou het niet lang meer duren …

Wat dacht je… we zijn nog een paar minuten bezig geweest met tangen, vijlen, enz. om die ring open te trekken maar de spanning op het metaal was zo groot dat het onmogelijk was.

Van een liefdesband gesproken…

OK. Geen probleem. Ventje heeft opnieuw een waterbadje gemaakt en nu werd er aan de andere kant geslepen. Nu moet je weten dat door de sneldraaiende beweging van dat slijpschijfje het water de hele keuken doorvloog. M’n hoofd was nat, met bloes, de vloer, enz… Het zag er goed uit…

Na nog een 5-tal minuten aan de andere kant te hebben gefreesd konden we de ring uiteindelijk openplooien. At last!

32 jaar huwelijk heeft dat ding overleefd en een paar tangen, een slijpschijf, enz…

Ik weet echt niet of er nog sterkere ringen bestaan. ‘k Zal toch eens moeten langsgaan bij die juwelier in Merelbeke die ons indertijd deze ‘witgouden’ ringen verkocht. Puren inox … ja !!

 

We zullen hier dus weer in de kosten vallen. Het houdt hier niet op. Ik heb al zoiets voor ogen… een nieuw modelleke in het GEELgoud (deze keer) met  een diamantje misschien? En dan wil ik graag ook nog een nieuwe bril… enne nog een nieuwe handtas. Terwijl we toch bezig zijn…

ps: straks plaats ik hier de nodige foto's bij... kwestie van jullie een beetje te kunnen inleven.

P1060141-1

 

P1060143-1

P1060146-1
P1060153

P1060150

update: ik kreeg daarnet een mailtje van Kim met volgende tekst...

Nu je toch een nieuwe ring, bril, handtas nodig hebt, wil ik best eens gaan shoppen hoor. Onze mannen hebben niets te zeggen, kijk maar naar het logo…

Hm... er zal hier nog ne keer moeten geklapt worden denk ik. (hihihi)

Symboolvoorgetrouwdzijn

Grrrrrrrrrrrrr...

Ja balen is dat, om het zo even te zeggen.

Ik moest vandaag om 9 uur in de dagkliniek zijn voor de geplande operatie en het hele zaakje is afgeblazen... Grrrrrrrrr....

Met een nuchtere maag (dat vind ik op zich al niet leuk...) beland je dan aan in het ziekenhuis en of je het wilt of niet, je bent toch altijd gespannen als je moet geopereerd worden en dan komt men de spanning nog een beetje ten top drijven door te komen zeggen dat 'het feestje' niet doorgaat.

Ik had me al fijn geïnstalleerd op het bed met een boek van P. Aspe ('Het vierkant van de Wraak') - want ik moest zeker nog wachten tot 11 uur tegen dat ik aan de beurt kwam - en tegen dat ik op bladzijde 30 was aanbeland wist ik al hoe laat het was...

Eerst dacht ik nog dat het een 'mopje' was toen de lieve verpleegster me kwam vertellen dat er een spoedgeval was tussengekomen, maar ze bleef serieus kijken... Ik kon dus niet anders doen dan inpakken en wegwezen hè.

Dr. H. is ook nog persoonlijk langsgekomen om zich te excuseren en gelukkig kon ze me snel een nieuwe afpraak geven. Volgende week maandag same place, same time!
Ik zal wel een andere chauffeur moeten zoeken want mijn ventje kan niet telkens verlof blijven vragen.

Ik begin toch te geloven dat de 13de (of het nu een vrijdag is of niet...) niet de goede datum is om dingen te plannen!

Straks post ik nog een berichtje over een 'nare belevenis' van gisterenavond.

11-08-07

De 'te vergeten week' ...

Deze week heeft niet bestaan… tenminste dat probeer ik me in te beelden…

 

Vorige zaterdag had ik 2 belangrijke afspraken: een receptie van een huwelijk in Baasrode en direct daarop volgend een barbecue – en meteen ook het afscheid… - op mijn werk in Lier.

 

Het was prachtig weer en badend in het zweet – van de koorts welteverstaan – heb ik me door deze 2 ‘activiteiten’ gesleept. Stom ook om ziek te worden als het dan een keertje mooi weer is.

 

De receptie dat ging nog, die konden we heel kort houden maar de uren erna waren bijzonder moeilijk.

Omdat we te vroeg waren in Lier zijn we ons op een terras gaan zwieren op de Markt. ‘k Had liever in mijn bed gelegen en bij nader inzien was dat veel verstandiger geweest. Maar ik kon toch maar moeilijk laten weten op mijn werk – waar ik al weg ben sinds 19 december 2005 wegens ‘ziekte’ – “ik kan niet komen want ik ben ziek”…. Haha, dat zou pas een mop geweest zijn. Ik had trouwens beloofd een drink te geven die avond… een afscheidsdrink. Moeilijk vond ik het te weten dat ik er niet meer terug zal komen en met mijn ‘griephoofd’ stond het wenen me nader dan het lachen.

Van de barbecue heb ik slechts een klein stukje worst geproefd; de moeite niet om over te spreken en de drank heb ik ook wijselijk aan mij laten voorbijgaan.

 

Enfin, het gevolg van deze 2 ‘uitspattingen’ is geweest dat ik de afgelopen week hondsziek was. Zondag (trouwens de warmste dag van augustus… die heb ik dus gemist…) en maandag  wil ik liever vergeten en de rest van de week stelde ook al niet veel voor. Het was een week van ‘moeilijk-te-‘slikken’-warme-thee-met-citroen’, koorts,hoesten, geen-stem-hebben, slappe benen, … Het is ook een week waarin ik heb beseft dat mijn weestand toch ook nog niet dàt is. Vroeger duurde zoiets een 3-tal dagen en nu ben ik er meer dan een week door kwijt.

 

Donderdagavond gebeurde er dan iets waardoor ik in lichte paniek geraakte. Tijdens het praten met Kim voel ik plots iets raars in mijn mond ‘vallen’… oeps… even voelen… oh jee, zeg dat het niet waar is. Eén van de implantaten was losgekomen. (3 maand geleden liet ik 2 implantaten zetten in de bovenkaak…) Ik stelde me al het scenario voor van het ‘opnieuw plaatsen’ maar nog erger van het ‘opnieuw betalen’…!! Zo 1 implant (zonder de opbouw van tand) kost zomaar eventjes 750 Euro.

 

Gisteren kon ik gelukkig terecht op tandheelkunde in het UZ. Blijkbaar had ik daar telefonisch ook voor enige paniek gezorgd. De tandarts herinnerde zich nog mijn vrees dat de implants niet voldoende zouden ingroeien in het bot maar het bleek dus enkel de schroef met het helingsknopje te zijn die was losgeraakt.  

 

HS06headHèhè…En nu hoop ik nog een mooi weekend te krijgen… ik wil mijn schade inhalen en het liefst deze keer op een terrasje in de zon zonder koortsrillingen.


 

Ook voor jullie allemaal een fijn weekend!

ps: wil jullie nog bedanken voor jullie lieve reacties !! Ik probeer de komende dagen mijn blogronde af te werken.Knipoog

06-08-07

OUT... !!

Geveld door zware keelontsteking en koorts. Dus even geen blog, geen mail, geen..., niets eigenlijk! Te ziek.

griepje

Groetjes en het ga jullie beter dan mij! Ik meld me zodra beterschap.

16:13 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (43) | Tags: ziek, angina, keelontsteking, koorts, keelpijn |  Facebook

29-06-07

Weefsnitje en de dweven zergen ...

Vanavond gingen mijn ventje en ik een hapje eten in 't ideaal - een restaurantje waar we graag vertoeven.

Ik ben geen 'drinker' en meestal houd ik het maar bij 1 glaasje witte wijn  - zo ook vanavond!

Tenminste, dat denk ik toch...

Onder de borden lag deze keer een onderlegger met daarop een paar figuurtjes die ik meende te herkennen: sneeuwwitje en hier en daar een dwergje - een beetje 'flou' gedrukt - en een tekst erop.

Ik dacht: "die neem ik mee om ooit eens voor te lezen aan Rune."

Nu zit ik hier net die tekst te lezen maar ik begrijp er geen bal van. Misschien heb ik dan toch een beetje te veel wijn gedronken deze keer?? Of misschien ben ik wel dat sprookje verleerd?? Oefenen dus, veel oefenen nog...

Lees maar eens mee!

Weefsnitje en de dweven zergen

Er leefde eens, veel her weg in een krachtig pasteel, een scheel

hoon meisje en dat scheel hoon meisje heette Weefsnitje.

Maar in dat krachtig pasteel woonde nog iemand: de biefstoeder,

de moze biefstoeder van Weefsnitje.

En iedere dag trok zij haar kloenste scheetje aan, en dan ging ze

voor het wiegeltje staan, en dan zei ze: “Wiegeltje,

Wiegeltje aan de spand, wie is de vroenste schouw van lans het gand?”

En dan antwoordde dat wiegeltje: “Biefstoeder, je bent scheel hoon, maar

Weefsnitje is muizendschaal doner dan jij.”

En dan werd die moze biefstoeder beeds stozer.

En op dekere zag, ging zij vrorgens smoeg naar de joze bager. “Joze bager” zei

ze, “jij gaat Weefsnitje nidkappen en haar achterlaten in het wonkere doud.”

En de joze bager, de leersmap, die had een klare zijk op de kaak. Hij was vroeger

nog matroos geweest en had zeven jaren op zijn slip gescheten.

De joze bager dus sprong op zijn perk staard, pakte zijn wietgescheer en met zijn

klatte zoten smeet hij Weefsnitje in het wuikgestras.

En Weefsnitje, ocharme, zat daar te schruilen van de hik.

Het zat daar vol met woute stolven. Maar toen kwamen

daar uit het heupelkrout de dweve zergjes die ergens wiep in het doud in een

harig kutje woonden. Zij zagen Weefsnitje liggen en, met verkrachte eenden,

brachten zij Weefsnitje naar een haddenstoelen puisje.

Toen kwam daar opeens de prone schins voorbij, ook al pezeten op een

perk staard, eigenlijk een pimmelschaard.

Hij zag Weefsnitje liggen, want zij lag daar in een klazen gist. Zij had zich immers verslikt in een fut struik van de houte steks.

En de prone schins werd natuurlijk zapelstot van Weefsnitje; hij streek haar kak in de ogen en muste haar recht op haar kont. Hij nam haar mee, zij trouwden veel en hadden lange kinderen en gaven een groot kannepoekenfeest.

Misschien ga ik toch maar beter slapen nu... ook een goede nacht allemaal.

18-06-07

Beroepsmisvorming ! ?? ...

Toen ik vorige week donderdag in de kerk zat voor de begrafenis van mijn nonkel  Achiel moest ik opeens aan nog een voorval denken die hij wel grappig had gevonden…

15 jaar lang was ik vertegenwoordigster  -  eerst in mondverzorgingsproducten en daarna voor orthodontische materialen en zodoende doorkruiste ik bijna dagelijks het land  met mijn autootje. Als je zo overdenkt hoeveel kilometers ik onder de wielen had dan moet ik een paar maal de aarde helemaal zijn rondgereden. (dit werd trouwens eens berekend de eerste 7 jaar dat ik die job deed…) Ik rijd heel graag met de wagen maar ik probeer wel veilig te rijden en zo dus draag ik ook ALTIJD de veiligheidsgordel. Het is een automatisme; zodra ik in de wagen stap zit ik ‘klikvast’.

Op een dag moesten we met ons gezin naar een Communiefeest – ook naar de Mis. Kim, mijn dochter zat naast me in de kerk… Op een bepaald moment moesten we allemaal gaan staan om dan na enkele minuten terug te gaan zitten.  Toen ik dat deed – gaan zitten – ging ik met mijn rechterhand over mijn linkerschouder en maakte ik een paar maal een  ‘trekkende beweging’ – in het ijle uiteraard – om zogezegd mijn veiligheidsgordel aan te doen. Kim zag me bezig en op  het zelfde moment keken we elkaar aan … we zijn toen eigenlijk niet meer gestopt met lachen.

Nonkel Achiel, ik vermoed dat jij nu ook met een big smile naar beneden kijkt en ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik donderdag niet altijd zo aandachtig de mis heb mee gevolgd. Ik was afgeleid door dat ‘tandengedoe’ en ik nam eigenlijk liever afscheid van jou met een glimlach!

primagordel

22:37 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: humor, glimlach, nonkel achiel, smile |  Facebook

13-05-07

De geschiedenis van Moederdag ...

"De Geschiedenis van Moederdag"

MD-5tnMensen over de hele wereld hebben moeders al duizenden jaren geëerd. In de oudheid werd de naam moeder gegeven aan dingen en plaatsen waarvan zij hielden en eerden. Moeder aarde, moeder natuur, etc. 'Moeder Zondag' was een kerkelijke feestdag in Europa lange tijd geleden in de middeleeuwen. Het werd op de zondag voor Pasen gevierd. In die dagen verlieten mensen hun thuis op jonge leeftijd om te werken of te leren. Elke lente kwamen de kinderen thuis op deze zondag. Zij bezochten hun kerk en moeder en namen geschenken voor beiden mee.

De vrouw die moederdag zoals we het nu vieren 'uitgevonden' heeft was Anna Jarvis. Ze was geboren in Crafton, West Virginia. Ze is nooit getrouwd en heeft nooit zelf kinderen gehad. Anna Jarvis zei dat haar belangrijkste werk het liefhebben en eren van moeders was. Ze begon bij haar eigen moeder, Anna Reeves Jarvis. Zeven kinderen van moeder Jarvis stierven toen ze jong waren. Alleen Anna, een zus en twee broers leefden. Moeder Jarvis was erg bedroefd om de dood van haar kinderen maar na een tijdje besloot ze dat de beste manier om haar verdriet te vergeten was door anderen te helpen. De rest van haar leven hielp ze anderen in Crafton.

Moeder Jarvis stierf in 1906 op de tweede zondag in mei met Anna bij haar zijde. Op deze dag besloot ze om iets te organiseren om alle moeders te eren. Ze vertelde kerk- leiders wat ze wilde. Deze vonden het een goed idee en de eerste moederdag zou plaatsvinden in 1907 in Crafton op de tweede zondag in mei. Anna bracht 500 anjers met zich mee en gaf deze aan iedere moeder in haar kerk op die dag. Deze dag zou ieder jaar herhaald worden in Crafton maar Anna wilde dat moederdag in meer steden gevierd werd. Anna praatte met uitgeverijen, zakenlieden en kerkleiders in het hele land en ze schreef meer dan 10.000 brieven onder andere aan de gouverneur van West Virginia. In 1910 riep de gouverneur de hele staat op moederdag te vieren. Opnieuw op de tweede zondag in mei.

Verdere info vindt u door hier te klikken!

Aan alle moeders een fijne M*O*E*D*E*R*D*A*G* !

 

MD-5Mhead

 
IMG_9283viergeslacht

3 mama's op een rij ...
Kim, mijn dochter, vierde vandaag haar 1ste Moederdag.

16:01 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (20) | Tags: moederdag, mother s day, anna jarvis |  Facebook

29-04-07

Turtles can fly ...

Gisterenavond, gezellig languit in de zetel… filmpje kijken. Maar wat voor één…

Turtles can fly (van Bahman Ghobadi). Een film die aan de ribben kleeft, die nazindert, een film die je niet koud kàn laten... een ode aan het doorzettingsvermogen van de gewone mensen in het mistroostige Iraaks Koerdistan, gespeeld door niet-professionele kindacteurs.

 

Vannacht, ik kon niet goed slapen door de steeds weerkerende pijn in al mijn gewrichten … , rolden de beelden steeds weer voor m’n ogen… Je vergeet op slag dat je pijn hebt als je de film in gedachten herbekijkt.

 

TurtlesCanflyDe film gaat over een dorpje in het Irakese deel van Koerdistan, op de grens tussen Iran en Turkije. Daar proberen de dorpelingen wanhopig een satellietontvanger te bemachtigen om op de hoogte te blijven van de op handen zijnde aanval van het Amerikaanse leger op Irak. Maar de komst van een ernstig verminkte jongen met zijn jongere zus en haar kind brengen slecht nieuws: de oorlog is in aantocht en komt steeds dichterbij…

 

Als je naar de film kijkt zou je denken dat het honderd jaar geleden gebeurt maar dit is harde realiteit… dit alles gebeurt nu in de huidige tijd ergens op de wereld… ongelooflijk wat mensen moeten ondergaan en voor wat? Vooral kinderen zijn er de dupe van… zij moeten de mijnen helpen opruimen, om aan een beetje geld te komen, met alle gevolgen vandien.

De film belicht vooral de lichamelijke en geestelijke verminking bij oorlogskinderen.

 

Hier hebben we het ‘ver-van-mijn-bed-gevoel’ maar stel je eens voor dat je daar bent geboren…

09-04-07

The day of no return ...

The Day of no return…

 

jarigVandaag 51 jaar geworden… er is geen weg terug… maar geen probleem. Ik heb trouwens nooit een probleem gemaakt van mijn leeftijd.

Eigenlijk was ik blij dat ik 51 kon worden… vorig jaar zat ik in volle chemoperiode toen ik mijn 50ste verjaardag vierde. Vele mensen voelen zich ongelukkig eenmaal ze de 50 zien naderen; het is zo’n magisch getal is het niet?

 

Vorig jaar – ondanks alle ellende – voelde ik mij die dag gelukkig. Ik keek hoopvol naar de toekomst. Het enige waar ik toen een probleem van maakte was dat mijn geplande feest moest worden afgeblazen. ‘k Had er al zo lang naar uitgekeken; de zaal was gehuurd en ik wou er terug een themafeest van maken maar die kanker gooide roet in het eten.

Nadien heb ik gezegd dat ik na de behandelingen en net voor ik 51 jaar zou worden, dat ik dan mijn 50ste verjaardag zou vieren. Een groot feest met alle vrienden en iedereen die me gesteund heeft het voorbije jaar… Men is immers toch een gans jaar 50, is het niet? … maar door allerlei omstandigheden is dat ook niet gelukt.

 

Vanmorgen werd ik dus eigenlijk met een beetje tegenzin wakker. Wat ik mezelf had beloofd heb ik dus niet waargemaakt, maar ik meen aan mijn ventje’s reactie te hebben gezien dat hij nog wat in petto heeft…’k moet blijkbaar nog even geduld hebben; niks vragen dus – niet te nieuwsgierig worden heb ik begrepen. Dus ik laat het maar op me af komen.

 

‘k Kreeg trouwens een heel mooi cadeau van hem vandaag: een cursus Spaans ‘Tell me more’ – de 3 delen. Hij heeft blijkbaar gehoord, toen we vorige week in Madrid waren, dat ik mijn manneke kan staan in het Spaans. Tenminste: ik kan me behelpen… Ik heb ooit 1  jaar Spaans gevolgd… maar dat is me niet voldoende. Ik wil meer in ‘volzinnen’ kunnen spreken; meer tijden kennen en niet zoals ik nu doe, enkel in de tegenwoordige tijd spreken. Dus vanaf nu: regelmatig proberen studeren en mijn brein terug aanscherpen.

 

A’ke kwam me vandaag ook opzoeken. Daar was ik zeer blij mee… ze weet hoe ik me voel. We hebben samen met m’n ventje, buiten in het zonnetje, genoten van een glaasje champagne en ‘bubbelend’ geklonken op ons ‘nieuw’ leven. ‘k Ben niet zo’n alcoholdrinker maar ‘bubbels’ kan ik niet aan mij laten voorbijgaan.

 

SachertorteVerder was het de ganse dag rustig. Ik had gisteren, op Pasen, reeds enkele familieleden gezien. M’n vader kwam smullen van de zelfgebakken Sachertorte  (door mij gebakken hé, niet door m'n vader...) en K., V. en Rune kwamen ook verjaardagskussen geven. Later op de avond nog een flesje Champagne gekraakt met broerlief en schoonzus en met hen samen gezellig ‘gekaastafeld’.

Ik heb genoten van een heerlijke dag en, echt waar, niks gevoeld dat ik een jaartje ouder werd. In mijn hoofd voel ik mij 30 maar mijn lieve lijf laat mij af en toe wel eens voelen dat ik mis ben!!

Voor al diegenen die mij een gelukkige verjaardag kwamen wensen vandaag: een dikke knuffel terug en ik drink er nog gauw eentje op jullie gezondheid! Proost.

 

champagne2-1

25-03-07

Houd de dief ...

Kopie van 32401_zoomVrijdag... gauw even boodschappen doen in de Colruyt... Zoon H. wil voor zijn verjaardag tracteren met een dessertenbuffet op de Universiteit en heeft me gevraagd om een paar zaken voor hem mee te brengen. Ik neem m'n superhandige koeltas mee - opgevouwen neemt ze bijna geen plaats in en er kan heel wat in. Handig hebbeding...

Begeleid van mijn winkelwagen stap ik gezwind de Colruyt binnen; niet veel volk ... gelukkig... want op zaterdag is de winkel overvol en moet je oppassen dat je geen kindertjes omverrijdt of tegen oma's aanbotst en moeten je zenuwen bestand zijn tegen Colruytfiles tussen de rekken en aan de kassa's.

Even langs het chocoladerek voor chocoladegallets; 'lange vingers' voor in de tiramisu mag ik ook niet vergeten; oh ja... melk moet ik ook hebben. Even racen langs de melkjes en de vla'tjes... tussendoor neem ik telkens m'n koeltas onder m'n arm - kwestie dat die niet meegegraaid wordt uit mijn karretje... maar even ben ik onoplettend; of nee... ik denk: " laat die maar in het karretje terwijl je melk neemt; 't is handiger en wie neemt nou zoiets mee...!!??". En daar... ja daar bij die gedachte had ik moeten stilstaan en mij onmiddellijk omdraaien en snel m'n koeltasje terug onder m'n armen nemen maar neen... ik neem rustig de melk - ik neem ook nog de verkeerde - ik moet geen literflessen hebben maar halvelitertjes en zo ben ik enkele seconden langer bezig met terugzetten en opnieuw nemen... ik draai mij om en wat zie ik? Of wat zie ik niet? Juist... koeltasje weg... riebedebie... door ene piekedief met heel lange vingers uit mijn karretje gegraaid.

Nu ben ik niet zo'n materialist dat ik zo'n koeltas echt niet kan missen maar als iemand nou echt m'n koeltas hebben wou, kon die dat dan niet gewoon even vragen?

Even was ik een paar seconden uit m'n lood geslagen maar met rasse schreden spurtte ik richting kassa's... daar moest die onverlaat zeker passeren. De kassaman vroeg me vriendelijk of ik iets vragen moest. Hij zag het vast in m'n ogen dat ik 'radeloos' was... en ikke: "kan u even in alle karretjes kijken die langs de kassa passeren of er geen zilvergrijze koeltas-met-opdruk-OETKER-en-roodomrand in iemand zijn karretje ligt aub?" "Die is namelijk van karretje verwisseld - ze heeft blijkbaar voetjes gekregen".
2 seconden later crosste ik opnieuw alle rekken door speurend naar mijn handig-hebbeding: langs de melk, via de chocolade, richting koelafdeling, opnieuw richting vleeswaren en daar vraag ik nogmaals aan een vriendelijke Colruytmeneer of ie geen koeltas-met-voetjes heeft gezien. De meneer zou me helpen speuren tussen de rekken en nogmaals richting kassa's gaan (EN HET DAAR NOGMAALS HARDOP GAAN VRAGEN...) en ja hoor na enkele minuten komt de jongeman me breedlachs m'n gegeerde tasje terugbezorgen in de koelafdeling.

Normaal is het daar koud in de koelafdeling, maar m'n hart maakte een sprongetje en ik kreeg het er helemaal warm van. ' t Zou ook kunnen dat ik een warmteopwelling (hotflash) kreeg door de Arimidex... 'k weet het niet... Is me om het even... maar ik was wel superblij met de 'vondeling'!

De Colruytmeneer vond de koeltas terug 'WEGGEGOOID IN HET KOEKJESREK'! Het zal de piekedief te warm onder zijn (of haar) voeten geworden zijn...

c10_houd_de_diefEn weten jullie wat ik in de koelafdeling zag? Net voor ik m'n koeltasje terugkreeg zag ik een oudere dame een heel dik pak plastiekzakjes losscheuren (waar fruit of groenten in wordt verpakt...) en die heel stiekem onderaan in haar tas wegbergen. Ik denk niet dat het de bedoeling was om 20 zakjes appels/peren of iets dergelijks te kopen maar die zakjes kon ze thuis wel gebruiken voor haar toiletemmertje ... Ongelooflijk...

Als kind heb ik geleerd: 'eerlijk duurt het langst' maar ik was toen nog zo naïef te geloven dat iedereen eerlijk is.

23:29 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (12) | Tags: dief, koeltas, colruyt |  Facebook

24-03-07

Wild te keer ...

Kopie van poetsvrouwHallo, hallo,... hier ben ik weer, al is het even heel snel.

Heb geitenwollensokken en rubberlaarzen aangetrokken, huishoudhandschoenen aan, een oude sjaal rond m'n hoofd gewikkeld en emmer met sop bij de hand en heb toch ook maar even Mr. Proper ingehuurd... Samen gaan we hier wild te keer - een echte tornado door m'n huis... stoffen, zemen, stofzuigen, dweilen, schrobben, pffffffff.... alles even laten blinken en hopen dat nu ook het zonnetje snel zal beginnen schijnen.

03-11-clean

 

 

 

 

Misschien kom ik straks nog wel even terug hier met een postje met als titel: HOUD DE DIEF... over iets dat me gisteren overkwam.

Tot strakjes en aan iedereen een fijn weekend.

05-01-07

Solden ...

Het is hier even rustiger geweest op mijn blogje. Blijkbaar zaten de 'feestdagen' - alhoewel toch kalmer verlopen dan anders - toch ook nog in mijn kleren en was mijn inspiratie een beetje zoek. Dinsdag startte al heel goed... K. en ik zouden het shoppingcenter in Sint-Niklaas eens gaan onveilig maken want - ZO DACHTEN WE - de solden begonnen! Neen dus, mis, ... de solden begonnen pas op 3 januari. Dat had ik even over het hoofd gezien. Het stond nochtans in koeien van letters op 2 mailingkaarten van bekende kledingzaken die ik kreeg toegestuurd... Maar niet getreurd: de volgende dag dan maar naar Shopping Zuid in Gent. Op veel blogjes las ik dat je overal rijen mensen voor de kassa's zag staan - dat het een en al gedrum was en zeer lang aanschuiven om te betalen. Bij ons dus niet... we zijn vroeg vertrokken 's voormiddags en in de eerste winkel waar K. voor een jas keek was het al prijs. Ik heb nog weinig vrouwen zo snel zien winkelen als wij. Jasje passen - maat ok - prijs ZEKER ok - betalen en weg! Nog even kinderkledij gaan kopen voor Rune en terug weg. Bij de Colruyt ging het al even snel - geen kat te zien daar. Ondertussen was het al tegen de middag en de meesten liepen dan niet gewoon boodschappen te doen maar waren allemaal richting solden denk ik - op een kwartiertje had K. al haar inkopen gedaan. Nog een belegd broodje gehaald en gezellig thuis opgegeten. Hé hé... nee mij hoor je niet klagen over inkopen doen in de soldenperiode. Kwestie van goed plannen en een beetje geluk.

01-01-07

Nieuwjaarke zoete ...

 

nieuwjaar

Gisteren en vandaag heb ik even het bloggen op een laag pitje gezet... 'k ben hier en daar wel eens langsgeweest maar morgen probeer ik - zeker bij iedereen die een reactie plaatste - een bezoekje te brengen. Het zijn zo van die dagen dat er zoveel op je afkomt dat je dan keuzes moet maken; dus heb ik even de computer op non-actief gezet.

Zondag in de loop van de namiddag overdacht ik dat het toch wel fijn zou zijn voor Marc's moeder - 90 jaar - dat ze toch ook iets feestelijks had zo op de laatste dag van het jaar. Haar 's avonds meenemen naar ons thuis was geen optie... het is zo al een druk weekend voor haar; dus dacht ik "waarschijnlijk zal ze het wel fijn vinden om nog eens zelfgebakken wafels te eten...". Heb thuis het deeg bereid, de slagroom opgeklopt, een bokaal kriekjes en een blik fruitmacedoine en ons wafelijzer meegenomen. Toen we rond vijf uur aankwamen had ze al koffie gezet en ben ik aan de slag gegaan om wafels te bakken. Ze was zo blij als een kind... het geurde er heerlijk... ze heeft wel 10 keer gezegd: "oh, het is weeral feest... ik ben 'blyde' en morgen is het terug feest..." Marc en ik genoten er van haar te zien eten; en eten dat kan ze... ze heeft zeker 6 wafels gegeten, belegd met fruit en een dikke toef slagroom.

IMG_9865IMG_9860

 

 

 

 

's Avonds - oudejaarsavond dus - hebben we het heel sober gehouden. Een bordje met ganzenleverpastei, eendenborstfilet, gebakken appeltjes, uienconfijt, toastbrood en een glaasje muskaatwijn. Rustig  en gezellig. Een filmpje bekijken... Mar Adentro (The sea inside) met Javier Bardem. 5371.thumb Fantastisch mooie indringende film... te indringend voor een oudejaarsavond. Toen K. om middernacht belde om 'nieuwjaar' te wensen lag ik net te 'snotteren'... ze begreep niet wat er scheelde... Niet echt een happy film om een happy new year mee te vieren - 'een film die het publiek tot tranen toe zal roeren.' volgens Hollywood Reporter - maar ik ben wel blij dat ik hem heb gezien.

En zo zijn we ondertussen 1 januari 2007 ! Terwijl ik dit schrijf is de dag al bijna om... de laatste minuten...

Het was druk vandaag - zeer druk - maar ik heb een heel mooie dag gehad.

 

 

 

Vanmorgen lekker beginnen kokkerellen (zie vorig postje) - K. met Rune en H. kwamen tegen de middag - ondertussen nog een bezoekje gekregen van de lieve buurman en allen tesamen hebben we een fles Champagne gekraakt... in de keuken tussen de voorbereidingen door... gezellig!

IMG_9868a

 
Rune's 1ste nieuwjaarsbrief gekregen - echt leuk en mooi gedaan! K. heeft een RUNE DOOS 'gemaakt'. Een zwarte doos met daarop een foto van Rune met een zeer mooi tekstje als nieuwjaarswens. De doos is bedoeld om 'alles' wat ik krijg van Rune in te bewaren. (foto's, tekeningen, briefjes later... ) Het leuke is dat ik dit deze week nog tegen Marc had gezegd dat ik voor Rune zo'n doos wou maken en nu heb ik die gekregen van Rune zelf. Heerlijk gevoel gaf dat...Op de doos stond de volgende tekst:

 

mag ik jou eens knuffelen?

wil je graag een zoen?

ik zou je willen kriebelen

of mag ik dit niet doen?

 

ik ga je wel iets geven

hier is mijn nieuwjaarsbrief

ik wens je een gelukkig 2007

van je kleine hartedief

dikke zoen,

Rune

  

Ja hoor Runeke, jij mag me eens knuffelen en je mag me ook eens kriebelen... ik laat het me allemaal welgevallen... jij bent een schattebout!

Om 3 uur zijn we gestart met het familiebezoek en om 21 uur zijn we terug thuis beland... een hapje hier, een hapje daar, gebak, koffie, champagne, hapjes, kaasschotel, wijn, koffie, ... pffff helemaal rond gegeten... het moet maar zo lekker niet zijn hé 'nieuwjaarke zoete'!

 

IMG_1506IMG_1532IMG_1565

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 

GELUKKIG_NIEUWJAAR

27-11-06

Ruggesteuntje voor VW-Vorst werknemers ...

dyn001_original_296_300_pjpeg_2511169_b7b2d4d264288b8eb1981b1436b33ef2

De laatste weken is het niet meer uit het nieuws weg te slaan: de nakende ontslagen bij VW Vorst. Vele van de werknemers trotseren kou en laten hun nachtelijke rust om aan de fabriek te gaan staan. Bij Beesken lees ik er bijna elke dag over hoe ook haar partner G. er mee geconfronteerd wordt. Alle dagen die onzekerheid... wat zal de toekomst brengen? Wie mag er blijven en wie niet?

dyn005_small150_150_500_jpeg_2511169_36ee83c2fdff2f3e4e71f3774bcac5afBij Lucky zag ik al enkele dagen een solidariteitsbanner staan en die wil ik nu (met zijn toestemming) ook op mijn blogje plaatsen. Ook Etienne deed een oproep om mee te doen aan een inktvlek voor de werknemers van VW Vorst. Zelfs tot in Nederland bij ons aller vriendin mizzD zag ik de banner en de sticker. Dus bloggertjes: doe mee en plaats deze banners op jullie blogje!

Bij deze wil ik ook solidair zijn en aan alle werknemers van VW Vorst een ruggesteuntje geven via mijn blogje.

Het is misschien maar een druppeltje op een hete plaat, maar voor deze mensen is elke vorm van steun welkom.

Ook even vermelden dat dit alles niet alleen bij VW Vorst gebeurd. Ook in andere sectoren in België vallen er ontslagen doordat ze in het (goedkopere) buitenland gaan produceren. Zo vernam ik via een vriendin die in de stoffenwereld zit dat de exclusieve stoffen die sinds jaar en dag in Sicilië gemaakt werden (in kleine familiebedrijven) nu gecopieerd worden in China en terug ingevoerd worden naar Europa om daar o.a. mantelpakjes mee te maken voor Armani, etc... Die familiebedrijven gaan de een na de andere over kop en met hen delen de groothandelaars hier in België in de klappen. Hier blijven ze met meters stof zitten omdat hun cliënten rechtstreeks in China gaan kopen.

Waar gaan we naar toe? Ik vrees dat dit nog maar het topje van de ijsberg is...

dyn002_small150_150_150_jpeg_2511169_af94320941ed1129565500f1c0675888

24-11-06

Krulletjes en verstandskies ...

extraction2Na een weekje antibiotica en pijnstillers slikken is hij er dan toch uit gemoeten, m'n verstandskies. Hij heeft een lange tijd meegegaan en 'k vind het eigenlijk jammer dat ik hem niet nog een beetje langer kon houden. 'k Ben namelijk nogal gehecht aan mijn eigen tandjes zie je. Zonde vind ik het, maar ja...

'k Moet wel zeggen de kaakchirurg kon er wat van. Met zachte hand heb ik de verdoving gekregen. Hij zei nog toen hij aan de binnenzijde van mijn mond prikte: "dit zal wel even een venijnige prik zijn" maar nee hoor, viel best mee. Heb de laaste tijd wel andere 'prikken' gekregen op andere diensten in het ziekenhuis. Daar kunnen ze nog wat van leren.

De kaakchirurg had me wel gewaarschuwd dat het zou 'kraken' bij de extractie (het trekken v.d. tand) en dat de tand eventueel in 2 stukken zou breken, maar ook dat ging vlot. Op enkele seconden kwam de tand 'onhoorbaar' en 'pijnloos' mee. Het was nogthans een kanjer met 3 wortels.

Daar lag hij dan te blinken... jammer, jammer.  Ik kreeg hetzelfde gevoel als toen ik deze week voor de eerste keer terug naar de kapper ging. (sinds m'n haar terug is beginnen groeien in juli) Toen zag ik mijn eerste krulletjes op m'n schoot vallen en ik voelde me als een mama die de mooie krulletjes van haar kindje voor de eerste maal laat afknippen. Ik voelde me er eerlijk gezegd niet goed bij. Heb tegen mezelf gezegd: "allé zottekont, wat is dat nu met u... ze groeien toch weer terug zeker..." Helaas is dat voor die verstandskies niet het geval.

Weg krulletjes en ook weg verstandskies... in een week tijd! Zou dat iets te betekenen hebben??

Vandaag zal het hier dus een beetje stilletjes zijn en vast voedsel eten, neen dat zal waarschijnlijk ook nog niet lukken. Heb eigenlijk honger en nog meer... zin in vanalles... 'k zal iets vloeibaars moeten zoeken... oh, ja... milkshake komt daar ook voor in aanmerking ! Ja milkshake wordt het!

Nog een fijne vrijdag allemaal en mijn blogronde doe ik vanavond misschien.

23-11-06

 Rond getalletje ...

Woeff's Place in Belgium
De bedenkingen van ''Woeff'' een Arubaanse kater in het koude Belgie
43000
AMERONE bvba - Online winkel voor particulieren en bedrijven

Jippie...Heb daarnet bij Vivke een rond getalletje gepakt. Blijkbaar samen met Borriquito de rondegetalletjeskampioen en even later zag ik de reaktie van onze lieve Rotterdamse vriendin dat ook zij het ronde getalletje zag op haar schermpje. Raar... hoe kan dat nou???

Proficiat met de 43000 bezoekers. Het is altijd leuk om bij jou te komen lezen Viv.

23:06 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: mizzd, viv, amerone, borriquito, rond getalletje |  Facebook

Jarige opa ...

Nog even een vervolg breien aan mijn vorig postje.

K. is vanavond langs geweest met Rune. Wat is ze terug veranderd - op anderhalve week tijd... Rune kwam haar jarige opa voor de eerste keer in haar leventje 'feliciteren' met zijn verjaardag. Met een brede grijns en een luid lachje af en toe, was ze hier weer het zonnetje in huis.

Daarna zijn we met ons tweetjes naar 't Ideaal getrokken - een restaurantje in de buurt (klik hier maar eens) - zodat we niet al te lang weg waren. M. moet nog wat studeren voor een cursus die hij volgt op zijn werk. Vandaar dat we het niet te laat wilden maken. Dit wil niet zeggen dat we haastig gegeten hebben! Integendeel... we hebben gezellig gebabbeld en onze tijd genomen en lekker gegeten: Ribey-steak met groentjes en frietjes - lekker glaasje wijn en een kopje koffie met versnapering en glaasje Amaretto. Meer moet dat niet zijn op een doordeweekse dag.

Ik wil jullie in naam van M. bedanken voor de lieve reakties ivm zijn verjaardag!

Hieronder post ik ook nog een foto van het doopsel van Rune op 12/11/2006.

De overige foto's hoop ik later te posten. Zitten op de pc van mijn ventje en die (pc) is momenteel in herstelling...

IMG_0515

 

00:08 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (16) | Tags: jarige, opa, rune, verjaardag, birthday |  Facebook

22-11-06

Er is er een jarig, hoera, hoera...

IMG_8999

Vandaag wil ik dit postje opdragen aan mijn ventje! Hij is jarig ...
Hij moet dan wel werken vandaag, maar straks als hij thuiskomt zal zijn kleine ukkepuk Rune en Kim hier zijn en dan zullen we samen een glaasje drinken. Vanavond wil ik samen met M. een hapje gaan eten... een klein beetje vieren... maar zondag als onze zoon Hans hier ook kan zijn, doen we het nog eens uitgebreid over. Dan maak ik er wel een speciaal feestmenu van.
Op je verjaardag M wil ik je speciaal danken voor alles wat je het laatste jaar voor mij hebt gedaan. Ongelooflijk... er zouden het je niet zoveel mannen nadoen. Daarom het volgende klein gedichtje...
 
Zo vaak geschreven, zo vaak gezegd,
soms eenvoudig, soms uitgelegd, die ene zin,
dat speciaal gevoel, ik hou van jou, is wat ik bedoel!
 
G*E*L*U*K*K*I*G*E   V*E*R*J*A*A*R*D*A*G
beertjehartje

21-11-06

Tandpijn ...

'k Heb momenteel niet echt veel inspiratie om te schrijven. Na een weekendje grieperig zijn en zeer vervelende tand-, kaakgewricht - en aangezichtspijn (kortom: ik kon op den duur niet echt meer lokaliseren of het mijn boven- of onderkaak was die pijn deed) ben ik vanmorgen toch naar de wachtdienst van Tandheelkunde in het UZGent gereden. Vrijdag had ik reeds gebeld om een afspraak te krijgen maar dit kon pas deze week op vrijdag.

In het weekend heb ik me volgestopt met hoestsiroop, Sinutab, Apranax, Dafalgan, enz... maar na een 'woelnachtje' - niet geslapen van de pijn - heb ik vanmorgen toch dit wijs besluit genomen. Wachten tot vrijdag kon ècht niet!

Hm...zag er niet zo goed uit: tandwortel gebarsten - zenuwonsteking + probleem met wijsheidkies (zal er uit moeten)  + onderaan problemen met een niet ontzenuwde tand waar een kroon op zit.

Geen gaatjes ... nee, mijn tandjes worden normaal gezien goed verzorgd maar sinds ik chemo heb gehad is zowat alles een beetje aangetast en verzwakt, geloof ik. Zo, daar zal weer werk aan zijn: 2 tanden zullen verloren gaan en dat vind ik echt jammer!

Brufen Forte en Augmentin moeten deze week de pijn en de ontsteking wegnemen en dan... dan gaan we terug in onze portemonee moeten zitten want het ziet er naar uit dat ik minstens 1 implantaat zal krijgen en er wordt een kroon vervangen.

Om dit postje een beetje positief te eindigen plaats ik nog wat foto's van onze Italiëreis. Het is een serietje van wat lukrake Italiaanse geneugten of specialiteiten die ik aldaar op mijn weg tegenkwam.

IMG_8472IMG_8474IMG_8847

 

 

 

 

IMG_8848IMG_9026IMG_8897

 

 

 

 

IMG_9086IMG_9146IMG_9168

 

 

Klik even op de foto's om ze te vergroten.

00:00 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (22) | Tags: tandpijn, grieperig, italie, foto s, pictures |  Facebook

19-10-06

Voor Marie-Jeanne ...

Vandaag is Marie-Jeanne jarig ... een speciale verjaardag ... ??-jaar. Ik verklap het hier niet want ik weet niet of ik dat mag, maar ik wil haar vandaag wel even in de bloemetjes zetten.

L. als je dit leest laat je haar dit dan even zien aub?...

Marie-Jeanne ...

Dit is een dag met een bijzonder tintje

Je verdient bloemen en misschien wel een lintje

Daarom deze bijzondere wens

Voor een heel uniek mens

Dat de vreugde en het geluk van deze dag

Je voor altijd vergezellen mag!

Van harte gefeliciteerd met deze bijzondere verjaardag !

bloemma12feb