13-08-07

Grrrrrrrrrrrrr...

Ja balen is dat, om het zo even te zeggen.

Ik moest vandaag om 9 uur in de dagkliniek zijn voor de geplande operatie en het hele zaakje is afgeblazen... Grrrrrrrrr....

Met een nuchtere maag (dat vind ik op zich al niet leuk...) beland je dan aan in het ziekenhuis en of je het wilt of niet, je bent toch altijd gespannen als je moet geopereerd worden en dan komt men de spanning nog een beetje ten top drijven door te komen zeggen dat 'het feestje' niet doorgaat.

Ik had me al fijn geïnstalleerd op het bed met een boek van P. Aspe ('Het vierkant van de Wraak') - want ik moest zeker nog wachten tot 11 uur tegen dat ik aan de beurt kwam - en tegen dat ik op bladzijde 30 was aanbeland wist ik al hoe laat het was...

Eerst dacht ik nog dat het een 'mopje' was toen de lieve verpleegster me kwam vertellen dat er een spoedgeval was tussengekomen, maar ze bleef serieus kijken... Ik kon dus niet anders doen dan inpakken en wegwezen hè.

Dr. H. is ook nog persoonlijk langsgekomen om zich te excuseren en gelukkig kon ze me snel een nieuwe afpraak geven. Volgende week maandag same place, same time!
Ik zal wel een andere chauffeur moeten zoeken want mijn ventje kan niet telkens verlof blijven vragen.

Ik begin toch te geloven dat de 13de (of het nu een vrijdag is of niet...) niet de goede datum is om dingen te plannen!

Straks post ik nog een berichtje over een 'nare belevenis' van gisterenavond.

11-08-07

De 'te vergeten week' ...

Deze week heeft niet bestaan… tenminste dat probeer ik me in te beelden…

 

Vorige zaterdag had ik 2 belangrijke afspraken: een receptie van een huwelijk in Baasrode en direct daarop volgend een barbecue – en meteen ook het afscheid… - op mijn werk in Lier.

 

Het was prachtig weer en badend in het zweet – van de koorts welteverstaan – heb ik me door deze 2 ‘activiteiten’ gesleept. Stom ook om ziek te worden als het dan een keertje mooi weer is.

 

De receptie dat ging nog, die konden we heel kort houden maar de uren erna waren bijzonder moeilijk.

Omdat we te vroeg waren in Lier zijn we ons op een terras gaan zwieren op de Markt. ‘k Had liever in mijn bed gelegen en bij nader inzien was dat veel verstandiger geweest. Maar ik kon toch maar moeilijk laten weten op mijn werk – waar ik al weg ben sinds 19 december 2005 wegens ‘ziekte’ – “ik kan niet komen want ik ben ziek”…. Haha, dat zou pas een mop geweest zijn. Ik had trouwens beloofd een drink te geven die avond… een afscheidsdrink. Moeilijk vond ik het te weten dat ik er niet meer terug zal komen en met mijn ‘griephoofd’ stond het wenen me nader dan het lachen.

Van de barbecue heb ik slechts een klein stukje worst geproefd; de moeite niet om over te spreken en de drank heb ik ook wijselijk aan mij laten voorbijgaan.

 

Enfin, het gevolg van deze 2 ‘uitspattingen’ is geweest dat ik de afgelopen week hondsziek was. Zondag (trouwens de warmste dag van augustus… die heb ik dus gemist…) en maandag  wil ik liever vergeten en de rest van de week stelde ook al niet veel voor. Het was een week van ‘moeilijk-te-‘slikken’-warme-thee-met-citroen’, koorts,hoesten, geen-stem-hebben, slappe benen, … Het is ook een week waarin ik heb beseft dat mijn weestand toch ook nog niet dàt is. Vroeger duurde zoiets een 3-tal dagen en nu ben ik er meer dan een week door kwijt.

 

Donderdagavond gebeurde er dan iets waardoor ik in lichte paniek geraakte. Tijdens het praten met Kim voel ik plots iets raars in mijn mond ‘vallen’… oeps… even voelen… oh jee, zeg dat het niet waar is. Eén van de implantaten was losgekomen. (3 maand geleden liet ik 2 implantaten zetten in de bovenkaak…) Ik stelde me al het scenario voor van het ‘opnieuw plaatsen’ maar nog erger van het ‘opnieuw betalen’…!! Zo 1 implant (zonder de opbouw van tand) kost zomaar eventjes 750 Euro.

 

Gisteren kon ik gelukkig terecht op tandheelkunde in het UZ. Blijkbaar had ik daar telefonisch ook voor enige paniek gezorgd. De tandarts herinnerde zich nog mijn vrees dat de implants niet voldoende zouden ingroeien in het bot maar het bleek dus enkel de schroef met het helingsknopje te zijn die was losgeraakt.  

 

HS06headHèhè…En nu hoop ik nog een mooi weekend te krijgen… ik wil mijn schade inhalen en het liefst deze keer op een terrasje in de zon zonder koortsrillingen.


 

Ook voor jullie allemaal een fijn weekend!

ps: wil jullie nog bedanken voor jullie lieve reacties !! Ik probeer de komende dagen mijn blogronde af te werken.Knipoog

06-08-07

OUT... !!

Geveld door zware keelontsteking en koorts. Dus even geen blog, geen mail, geen..., niets eigenlijk! Te ziek.

griepje

Groetjes en het ga jullie beter dan mij! Ik meld me zodra beterschap.

16:13 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (43) | Tags: ziek, angina, keelontsteking, koorts, keelpijn |  Facebook

29-06-07

Weefsnitje en de dweven zergen ...

Vanavond gingen mijn ventje en ik een hapje eten in 't ideaal - een restaurantje waar we graag vertoeven.

Ik ben geen 'drinker' en meestal houd ik het maar bij 1 glaasje witte wijn  - zo ook vanavond!

Tenminste, dat denk ik toch...

Onder de borden lag deze keer een onderlegger met daarop een paar figuurtjes die ik meende te herkennen: sneeuwwitje en hier en daar een dwergje - een beetje 'flou' gedrukt - en een tekst erop.

Ik dacht: "die neem ik mee om ooit eens voor te lezen aan Rune."

Nu zit ik hier net die tekst te lezen maar ik begrijp er geen bal van. Misschien heb ik dan toch een beetje te veel wijn gedronken deze keer?? Of misschien ben ik wel dat sprookje verleerd?? Oefenen dus, veel oefenen nog...

Lees maar eens mee!

Weefsnitje en de dweven zergen

Er leefde eens, veel her weg in een krachtig pasteel, een scheel

hoon meisje en dat scheel hoon meisje heette Weefsnitje.

Maar in dat krachtig pasteel woonde nog iemand: de biefstoeder,

de moze biefstoeder van Weefsnitje.

En iedere dag trok zij haar kloenste scheetje aan, en dan ging ze

voor het wiegeltje staan, en dan zei ze: “Wiegeltje,

Wiegeltje aan de spand, wie is de vroenste schouw van lans het gand?”

En dan antwoordde dat wiegeltje: “Biefstoeder, je bent scheel hoon, maar

Weefsnitje is muizendschaal doner dan jij.”

En dan werd die moze biefstoeder beeds stozer.

En op dekere zag, ging zij vrorgens smoeg naar de joze bager. “Joze bager” zei

ze, “jij gaat Weefsnitje nidkappen en haar achterlaten in het wonkere doud.”

En de joze bager, de leersmap, die had een klare zijk op de kaak. Hij was vroeger

nog matroos geweest en had zeven jaren op zijn slip gescheten.

De joze bager dus sprong op zijn perk staard, pakte zijn wietgescheer en met zijn

klatte zoten smeet hij Weefsnitje in het wuikgestras.

En Weefsnitje, ocharme, zat daar te schruilen van de hik.

Het zat daar vol met woute stolven. Maar toen kwamen

daar uit het heupelkrout de dweve zergjes die ergens wiep in het doud in een

harig kutje woonden. Zij zagen Weefsnitje liggen en, met verkrachte eenden,

brachten zij Weefsnitje naar een haddenstoelen puisje.

Toen kwam daar opeens de prone schins voorbij, ook al pezeten op een

perk staard, eigenlijk een pimmelschaard.

Hij zag Weefsnitje liggen, want zij lag daar in een klazen gist. Zij had zich immers verslikt in een fut struik van de houte steks.

En de prone schins werd natuurlijk zapelstot van Weefsnitje; hij streek haar kak in de ogen en muste haar recht op haar kont. Hij nam haar mee, zij trouwden veel en hadden lange kinderen en gaven een groot kannepoekenfeest.

Misschien ga ik toch maar beter slapen nu... ook een goede nacht allemaal.

18-06-07

Beroepsmisvorming ! ?? ...

Toen ik vorige week donderdag in de kerk zat voor de begrafenis van mijn nonkel  Achiel moest ik opeens aan nog een voorval denken die hij wel grappig had gevonden…

15 jaar lang was ik vertegenwoordigster  -  eerst in mondverzorgingsproducten en daarna voor orthodontische materialen en zodoende doorkruiste ik bijna dagelijks het land  met mijn autootje. Als je zo overdenkt hoeveel kilometers ik onder de wielen had dan moet ik een paar maal de aarde helemaal zijn rondgereden. (dit werd trouwens eens berekend de eerste 7 jaar dat ik die job deed…) Ik rijd heel graag met de wagen maar ik probeer wel veilig te rijden en zo dus draag ik ook ALTIJD de veiligheidsgordel. Het is een automatisme; zodra ik in de wagen stap zit ik ‘klikvast’.

Op een dag moesten we met ons gezin naar een Communiefeest – ook naar de Mis. Kim, mijn dochter zat naast me in de kerk… Op een bepaald moment moesten we allemaal gaan staan om dan na enkele minuten terug te gaan zitten.  Toen ik dat deed – gaan zitten – ging ik met mijn rechterhand over mijn linkerschouder en maakte ik een paar maal een  ‘trekkende beweging’ – in het ijle uiteraard – om zogezegd mijn veiligheidsgordel aan te doen. Kim zag me bezig en op  het zelfde moment keken we elkaar aan … we zijn toen eigenlijk niet meer gestopt met lachen.

Nonkel Achiel, ik vermoed dat jij nu ook met een big smile naar beneden kijkt en ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik donderdag niet altijd zo aandachtig de mis heb mee gevolgd. Ik was afgeleid door dat ‘tandengedoe’ en ik nam eigenlijk liever afscheid van jou met een glimlach!

primagordel

22:37 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: humor, glimlach, nonkel achiel, smile |  Facebook

13-05-07

De geschiedenis van Moederdag ...

"De Geschiedenis van Moederdag"

MD-5tnMensen over de hele wereld hebben moeders al duizenden jaren geëerd. In de oudheid werd de naam moeder gegeven aan dingen en plaatsen waarvan zij hielden en eerden. Moeder aarde, moeder natuur, etc. 'Moeder Zondag' was een kerkelijke feestdag in Europa lange tijd geleden in de middeleeuwen. Het werd op de zondag voor Pasen gevierd. In die dagen verlieten mensen hun thuis op jonge leeftijd om te werken of te leren. Elke lente kwamen de kinderen thuis op deze zondag. Zij bezochten hun kerk en moeder en namen geschenken voor beiden mee.

De vrouw die moederdag zoals we het nu vieren 'uitgevonden' heeft was Anna Jarvis. Ze was geboren in Crafton, West Virginia. Ze is nooit getrouwd en heeft nooit zelf kinderen gehad. Anna Jarvis zei dat haar belangrijkste werk het liefhebben en eren van moeders was. Ze begon bij haar eigen moeder, Anna Reeves Jarvis. Zeven kinderen van moeder Jarvis stierven toen ze jong waren. Alleen Anna, een zus en twee broers leefden. Moeder Jarvis was erg bedroefd om de dood van haar kinderen maar na een tijdje besloot ze dat de beste manier om haar verdriet te vergeten was door anderen te helpen. De rest van haar leven hielp ze anderen in Crafton.

Moeder Jarvis stierf in 1906 op de tweede zondag in mei met Anna bij haar zijde. Op deze dag besloot ze om iets te organiseren om alle moeders te eren. Ze vertelde kerk- leiders wat ze wilde. Deze vonden het een goed idee en de eerste moederdag zou plaatsvinden in 1907 in Crafton op de tweede zondag in mei. Anna bracht 500 anjers met zich mee en gaf deze aan iedere moeder in haar kerk op die dag. Deze dag zou ieder jaar herhaald worden in Crafton maar Anna wilde dat moederdag in meer steden gevierd werd. Anna praatte met uitgeverijen, zakenlieden en kerkleiders in het hele land en ze schreef meer dan 10.000 brieven onder andere aan de gouverneur van West Virginia. In 1910 riep de gouverneur de hele staat op moederdag te vieren. Opnieuw op de tweede zondag in mei.

Verdere info vindt u door hier te klikken!

Aan alle moeders een fijne M*O*E*D*E*R*D*A*G* !

 

MD-5Mhead

 
IMG_9283viergeslacht

3 mama's op een rij ...
Kim, mijn dochter, vierde vandaag haar 1ste Moederdag.

16:01 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (20) | Tags: moederdag, mother s day, anna jarvis |  Facebook

29-04-07

Turtles can fly ...

Gisterenavond, gezellig languit in de zetel… filmpje kijken. Maar wat voor één…

Turtles can fly (van Bahman Ghobadi). Een film die aan de ribben kleeft, die nazindert, een film die je niet koud kàn laten... een ode aan het doorzettingsvermogen van de gewone mensen in het mistroostige Iraaks Koerdistan, gespeeld door niet-professionele kindacteurs.

 

Vannacht, ik kon niet goed slapen door de steeds weerkerende pijn in al mijn gewrichten … , rolden de beelden steeds weer voor m’n ogen… Je vergeet op slag dat je pijn hebt als je de film in gedachten herbekijkt.

 

TurtlesCanflyDe film gaat over een dorpje in het Irakese deel van Koerdistan, op de grens tussen Iran en Turkije. Daar proberen de dorpelingen wanhopig een satellietontvanger te bemachtigen om op de hoogte te blijven van de op handen zijnde aanval van het Amerikaanse leger op Irak. Maar de komst van een ernstig verminkte jongen met zijn jongere zus en haar kind brengen slecht nieuws: de oorlog is in aantocht en komt steeds dichterbij…

 

Als je naar de film kijkt zou je denken dat het honderd jaar geleden gebeurt maar dit is harde realiteit… dit alles gebeurt nu in de huidige tijd ergens op de wereld… ongelooflijk wat mensen moeten ondergaan en voor wat? Vooral kinderen zijn er de dupe van… zij moeten de mijnen helpen opruimen, om aan een beetje geld te komen, met alle gevolgen vandien.

De film belicht vooral de lichamelijke en geestelijke verminking bij oorlogskinderen.

 

Hier hebben we het ‘ver-van-mijn-bed-gevoel’ maar stel je eens voor dat je daar bent geboren…

09-04-07

The day of no return ...

The Day of no return…

 

jarigVandaag 51 jaar geworden… er is geen weg terug… maar geen probleem. Ik heb trouwens nooit een probleem gemaakt van mijn leeftijd.

Eigenlijk was ik blij dat ik 51 kon worden… vorig jaar zat ik in volle chemoperiode toen ik mijn 50ste verjaardag vierde. Vele mensen voelen zich ongelukkig eenmaal ze de 50 zien naderen; het is zo’n magisch getal is het niet?

 

Vorig jaar – ondanks alle ellende – voelde ik mij die dag gelukkig. Ik keek hoopvol naar de toekomst. Het enige waar ik toen een probleem van maakte was dat mijn geplande feest moest worden afgeblazen. ‘k Had er al zo lang naar uitgekeken; de zaal was gehuurd en ik wou er terug een themafeest van maken maar die kanker gooide roet in het eten.

Nadien heb ik gezegd dat ik na de behandelingen en net voor ik 51 jaar zou worden, dat ik dan mijn 50ste verjaardag zou vieren. Een groot feest met alle vrienden en iedereen die me gesteund heeft het voorbije jaar… Men is immers toch een gans jaar 50, is het niet? … maar door allerlei omstandigheden is dat ook niet gelukt.

 

Vanmorgen werd ik dus eigenlijk met een beetje tegenzin wakker. Wat ik mezelf had beloofd heb ik dus niet waargemaakt, maar ik meen aan mijn ventje’s reactie te hebben gezien dat hij nog wat in petto heeft…’k moet blijkbaar nog even geduld hebben; niks vragen dus – niet te nieuwsgierig worden heb ik begrepen. Dus ik laat het maar op me af komen.

 

‘k Kreeg trouwens een heel mooi cadeau van hem vandaag: een cursus Spaans ‘Tell me more’ – de 3 delen. Hij heeft blijkbaar gehoord, toen we vorige week in Madrid waren, dat ik mijn manneke kan staan in het Spaans. Tenminste: ik kan me behelpen… Ik heb ooit 1  jaar Spaans gevolgd… maar dat is me niet voldoende. Ik wil meer in ‘volzinnen’ kunnen spreken; meer tijden kennen en niet zoals ik nu doe, enkel in de tegenwoordige tijd spreken. Dus vanaf nu: regelmatig proberen studeren en mijn brein terug aanscherpen.

 

A’ke kwam me vandaag ook opzoeken. Daar was ik zeer blij mee… ze weet hoe ik me voel. We hebben samen met m’n ventje, buiten in het zonnetje, genoten van een glaasje champagne en ‘bubbelend’ geklonken op ons ‘nieuw’ leven. ‘k Ben niet zo’n alcoholdrinker maar ‘bubbels’ kan ik niet aan mij laten voorbijgaan.

 

SachertorteVerder was het de ganse dag rustig. Ik had gisteren, op Pasen, reeds enkele familieleden gezien. M’n vader kwam smullen van de zelfgebakken Sachertorte  (door mij gebakken hé, niet door m'n vader...) en K., V. en Rune kwamen ook verjaardagskussen geven. Later op de avond nog een flesje Champagne gekraakt met broerlief en schoonzus en met hen samen gezellig ‘gekaastafeld’.

Ik heb genoten van een heerlijke dag en, echt waar, niks gevoeld dat ik een jaartje ouder werd. In mijn hoofd voel ik mij 30 maar mijn lieve lijf laat mij af en toe wel eens voelen dat ik mis ben!!

Voor al diegenen die mij een gelukkige verjaardag kwamen wensen vandaag: een dikke knuffel terug en ik drink er nog gauw eentje op jullie gezondheid! Proost.

 

champagne2-1

25-03-07

Houd de dief ...

Kopie van 32401_zoomVrijdag... gauw even boodschappen doen in de Colruyt... Zoon H. wil voor zijn verjaardag tracteren met een dessertenbuffet op de Universiteit en heeft me gevraagd om een paar zaken voor hem mee te brengen. Ik neem m'n superhandige koeltas mee - opgevouwen neemt ze bijna geen plaats in en er kan heel wat in. Handig hebbeding...

Begeleid van mijn winkelwagen stap ik gezwind de Colruyt binnen; niet veel volk ... gelukkig... want op zaterdag is de winkel overvol en moet je oppassen dat je geen kindertjes omverrijdt of tegen oma's aanbotst en moeten je zenuwen bestand zijn tegen Colruytfiles tussen de rekken en aan de kassa's.

Even langs het chocoladerek voor chocoladegallets; 'lange vingers' voor in de tiramisu mag ik ook niet vergeten; oh ja... melk moet ik ook hebben. Even racen langs de melkjes en de vla'tjes... tussendoor neem ik telkens m'n koeltas onder m'n arm - kwestie dat die niet meegegraaid wordt uit mijn karretje... maar even ben ik onoplettend; of nee... ik denk: " laat die maar in het karretje terwijl je melk neemt; 't is handiger en wie neemt nou zoiets mee...!!??". En daar... ja daar bij die gedachte had ik moeten stilstaan en mij onmiddellijk omdraaien en snel m'n koeltasje terug onder m'n armen nemen maar neen... ik neem rustig de melk - ik neem ook nog de verkeerde - ik moet geen literflessen hebben maar halvelitertjes en zo ben ik enkele seconden langer bezig met terugzetten en opnieuw nemen... ik draai mij om en wat zie ik? Of wat zie ik niet? Juist... koeltasje weg... riebedebie... door ene piekedief met heel lange vingers uit mijn karretje gegraaid.

Nu ben ik niet zo'n materialist dat ik zo'n koeltas echt niet kan missen maar als iemand nou echt m'n koeltas hebben wou, kon die dat dan niet gewoon even vragen?

Even was ik een paar seconden uit m'n lood geslagen maar met rasse schreden spurtte ik richting kassa's... daar moest die onverlaat zeker passeren. De kassaman vroeg me vriendelijk of ik iets vragen moest. Hij zag het vast in m'n ogen dat ik 'radeloos' was... en ikke: "kan u even in alle karretjes kijken die langs de kassa passeren of er geen zilvergrijze koeltas-met-opdruk-OETKER-en-roodomrand in iemand zijn karretje ligt aub?" "Die is namelijk van karretje verwisseld - ze heeft blijkbaar voetjes gekregen".
2 seconden later crosste ik opnieuw alle rekken door speurend naar mijn handig-hebbeding: langs de melk, via de chocolade, richting koelafdeling, opnieuw richting vleeswaren en daar vraag ik nogmaals aan een vriendelijke Colruytmeneer of ie geen koeltas-met-voetjes heeft gezien. De meneer zou me helpen speuren tussen de rekken en nogmaals richting kassa's gaan (EN HET DAAR NOGMAALS HARDOP GAAN VRAGEN...) en ja hoor na enkele minuten komt de jongeman me breedlachs m'n gegeerde tasje terugbezorgen in de koelafdeling.

Normaal is het daar koud in de koelafdeling, maar m'n hart maakte een sprongetje en ik kreeg het er helemaal warm van. ' t Zou ook kunnen dat ik een warmteopwelling (hotflash) kreeg door de Arimidex... 'k weet het niet... Is me om het even... maar ik was wel superblij met de 'vondeling'!

De Colruytmeneer vond de koeltas terug 'WEGGEGOOID IN HET KOEKJESREK'! Het zal de piekedief te warm onder zijn (of haar) voeten geworden zijn...

c10_houd_de_diefEn weten jullie wat ik in de koelafdeling zag? Net voor ik m'n koeltasje terugkreeg zag ik een oudere dame een heel dik pak plastiekzakjes losscheuren (waar fruit of groenten in wordt verpakt...) en die heel stiekem onderaan in haar tas wegbergen. Ik denk niet dat het de bedoeling was om 20 zakjes appels/peren of iets dergelijks te kopen maar die zakjes kon ze thuis wel gebruiken voor haar toiletemmertje ... Ongelooflijk...

Als kind heb ik geleerd: 'eerlijk duurt het langst' maar ik was toen nog zo naïef te geloven dat iedereen eerlijk is.

23:29 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (12) | Tags: dief, koeltas, colruyt |  Facebook

24-03-07

Wild te keer ...

Kopie van poetsvrouwHallo, hallo,... hier ben ik weer, al is het even heel snel.

Heb geitenwollensokken en rubberlaarzen aangetrokken, huishoudhandschoenen aan, een oude sjaal rond m'n hoofd gewikkeld en emmer met sop bij de hand en heb toch ook maar even Mr. Proper ingehuurd... Samen gaan we hier wild te keer - een echte tornado door m'n huis... stoffen, zemen, stofzuigen, dweilen, schrobben, pffffffff.... alles even laten blinken en hopen dat nu ook het zonnetje snel zal beginnen schijnen.

03-11-clean

 

 

 

 

Misschien kom ik straks nog wel even terug hier met een postje met als titel: HOUD DE DIEF... over iets dat me gisteren overkwam.

Tot strakjes en aan iedereen een fijn weekend.

05-01-07

Solden ...

Het is hier even rustiger geweest op mijn blogje. Blijkbaar zaten de 'feestdagen' - alhoewel toch kalmer verlopen dan anders - toch ook nog in mijn kleren en was mijn inspiratie een beetje zoek. Dinsdag startte al heel goed... K. en ik zouden het shoppingcenter in Sint-Niklaas eens gaan onveilig maken want - ZO DACHTEN WE - de solden begonnen! Neen dus, mis, ... de solden begonnen pas op 3 januari. Dat had ik even over het hoofd gezien. Het stond nochtans in koeien van letters op 2 mailingkaarten van bekende kledingzaken die ik kreeg toegestuurd... Maar niet getreurd: de volgende dag dan maar naar Shopping Zuid in Gent. Op veel blogjes las ik dat je overal rijen mensen voor de kassa's zag staan - dat het een en al gedrum was en zeer lang aanschuiven om te betalen. Bij ons dus niet... we zijn vroeg vertrokken 's voormiddags en in de eerste winkel waar K. voor een jas keek was het al prijs. Ik heb nog weinig vrouwen zo snel zien winkelen als wij. Jasje passen - maat ok - prijs ZEKER ok - betalen en weg! Nog even kinderkledij gaan kopen voor Rune en terug weg. Bij de Colruyt ging het al even snel - geen kat te zien daar. Ondertussen was het al tegen de middag en de meesten liepen dan niet gewoon boodschappen te doen maar waren allemaal richting solden denk ik - op een kwartiertje had K. al haar inkopen gedaan. Nog een belegd broodje gehaald en gezellig thuis opgegeten. Hé hé... nee mij hoor je niet klagen over inkopen doen in de soldenperiode. Kwestie van goed plannen en een beetje geluk.

01-01-07

Nieuwjaarke zoete ...

 

nieuwjaar

Gisteren en vandaag heb ik even het bloggen op een laag pitje gezet... 'k ben hier en daar wel eens langsgeweest maar morgen probeer ik - zeker bij iedereen die een reactie plaatste - een bezoekje te brengen. Het zijn zo van die dagen dat er zoveel op je afkomt dat je dan keuzes moet maken; dus heb ik even de computer op non-actief gezet.

Zondag in de loop van de namiddag overdacht ik dat het toch wel fijn zou zijn voor Marc's moeder - 90 jaar - dat ze toch ook iets feestelijks had zo op de laatste dag van het jaar. Haar 's avonds meenemen naar ons thuis was geen optie... het is zo al een druk weekend voor haar; dus dacht ik "waarschijnlijk zal ze het wel fijn vinden om nog eens zelfgebakken wafels te eten...". Heb thuis het deeg bereid, de slagroom opgeklopt, een bokaal kriekjes en een blik fruitmacedoine en ons wafelijzer meegenomen. Toen we rond vijf uur aankwamen had ze al koffie gezet en ben ik aan de slag gegaan om wafels te bakken. Ze was zo blij als een kind... het geurde er heerlijk... ze heeft wel 10 keer gezegd: "oh, het is weeral feest... ik ben 'blyde' en morgen is het terug feest..." Marc en ik genoten er van haar te zien eten; en eten dat kan ze... ze heeft zeker 6 wafels gegeten, belegd met fruit en een dikke toef slagroom.

IMG_9865IMG_9860

 

 

 

 

's Avonds - oudejaarsavond dus - hebben we het heel sober gehouden. Een bordje met ganzenleverpastei, eendenborstfilet, gebakken appeltjes, uienconfijt, toastbrood en een glaasje muskaatwijn. Rustig  en gezellig. Een filmpje bekijken... Mar Adentro (The sea inside) met Javier Bardem. 5371.thumb Fantastisch mooie indringende film... te indringend voor een oudejaarsavond. Toen K. om middernacht belde om 'nieuwjaar' te wensen lag ik net te 'snotteren'... ze begreep niet wat er scheelde... Niet echt een happy film om een happy new year mee te vieren - 'een film die het publiek tot tranen toe zal roeren.' volgens Hollywood Reporter - maar ik ben wel blij dat ik hem heb gezien.

En zo zijn we ondertussen 1 januari 2007 ! Terwijl ik dit schrijf is de dag al bijna om... de laatste minuten...

Het was druk vandaag - zeer druk - maar ik heb een heel mooie dag gehad.

 

 

 

Vanmorgen lekker beginnen kokkerellen (zie vorig postje) - K. met Rune en H. kwamen tegen de middag - ondertussen nog een bezoekje gekregen van de lieve buurman en allen tesamen hebben we een fles Champagne gekraakt... in de keuken tussen de voorbereidingen door... gezellig!

IMG_9868a

 
Rune's 1ste nieuwjaarsbrief gekregen - echt leuk en mooi gedaan! K. heeft een RUNE DOOS 'gemaakt'. Een zwarte doos met daarop een foto van Rune met een zeer mooi tekstje als nieuwjaarswens. De doos is bedoeld om 'alles' wat ik krijg van Rune in te bewaren. (foto's, tekeningen, briefjes later... ) Het leuke is dat ik dit deze week nog tegen Marc had gezegd dat ik voor Rune zo'n doos wou maken en nu heb ik die gekregen van Rune zelf. Heerlijk gevoel gaf dat...Op de doos stond de volgende tekst:

 

mag ik jou eens knuffelen?

wil je graag een zoen?

ik zou je willen kriebelen

of mag ik dit niet doen?

 

ik ga je wel iets geven

hier is mijn nieuwjaarsbrief

ik wens je een gelukkig 2007

van je kleine hartedief

dikke zoen,

Rune

  

Ja hoor Runeke, jij mag me eens knuffelen en je mag me ook eens kriebelen... ik laat het me allemaal welgevallen... jij bent een schattebout!

Om 3 uur zijn we gestart met het familiebezoek en om 21 uur zijn we terug thuis beland... een hapje hier, een hapje daar, gebak, koffie, champagne, hapjes, kaasschotel, wijn, koffie, ... pffff helemaal rond gegeten... het moet maar zo lekker niet zijn hé 'nieuwjaarke zoete'!

 

IMG_1506IMG_1532IMG_1565

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 

GELUKKIG_NIEUWJAAR

27-11-06

Ruggesteuntje voor VW-Vorst werknemers ...

dyn001_original_296_300_pjpeg_2511169_b7b2d4d264288b8eb1981b1436b33ef2

De laatste weken is het niet meer uit het nieuws weg te slaan: de nakende ontslagen bij VW Vorst. Vele van de werknemers trotseren kou en laten hun nachtelijke rust om aan de fabriek te gaan staan. Bij Beesken lees ik er bijna elke dag over hoe ook haar partner G. er mee geconfronteerd wordt. Alle dagen die onzekerheid... wat zal de toekomst brengen? Wie mag er blijven en wie niet?

dyn005_small150_150_500_jpeg_2511169_36ee83c2fdff2f3e4e71f3774bcac5afBij Lucky zag ik al enkele dagen een solidariteitsbanner staan en die wil ik nu (met zijn toestemming) ook op mijn blogje plaatsen. Ook Etienne deed een oproep om mee te doen aan een inktvlek voor de werknemers van VW Vorst. Zelfs tot in Nederland bij ons aller vriendin mizzD zag ik de banner en de sticker. Dus bloggertjes: doe mee en plaats deze banners op jullie blogje!

Bij deze wil ik ook solidair zijn en aan alle werknemers van VW Vorst een ruggesteuntje geven via mijn blogje.

Het is misschien maar een druppeltje op een hete plaat, maar voor deze mensen is elke vorm van steun welkom.

Ook even vermelden dat dit alles niet alleen bij VW Vorst gebeurd. Ook in andere sectoren in België vallen er ontslagen doordat ze in het (goedkopere) buitenland gaan produceren. Zo vernam ik via een vriendin die in de stoffenwereld zit dat de exclusieve stoffen die sinds jaar en dag in Sicilië gemaakt werden (in kleine familiebedrijven) nu gecopieerd worden in China en terug ingevoerd worden naar Europa om daar o.a. mantelpakjes mee te maken voor Armani, etc... Die familiebedrijven gaan de een na de andere over kop en met hen delen de groothandelaars hier in België in de klappen. Hier blijven ze met meters stof zitten omdat hun cliënten rechtstreeks in China gaan kopen.

Waar gaan we naar toe? Ik vrees dat dit nog maar het topje van de ijsberg is...

dyn002_small150_150_150_jpeg_2511169_af94320941ed1129565500f1c0675888

24-11-06

Krulletjes en verstandskies ...

extraction2Na een weekje antibiotica en pijnstillers slikken is hij er dan toch uit gemoeten, m'n verstandskies. Hij heeft een lange tijd meegegaan en 'k vind het eigenlijk jammer dat ik hem niet nog een beetje langer kon houden. 'k Ben namelijk nogal gehecht aan mijn eigen tandjes zie je. Zonde vind ik het, maar ja...

'k Moet wel zeggen de kaakchirurg kon er wat van. Met zachte hand heb ik de verdoving gekregen. Hij zei nog toen hij aan de binnenzijde van mijn mond prikte: "dit zal wel even een venijnige prik zijn" maar nee hoor, viel best mee. Heb de laaste tijd wel andere 'prikken' gekregen op andere diensten in het ziekenhuis. Daar kunnen ze nog wat van leren.

De kaakchirurg had me wel gewaarschuwd dat het zou 'kraken' bij de extractie (het trekken v.d. tand) en dat de tand eventueel in 2 stukken zou breken, maar ook dat ging vlot. Op enkele seconden kwam de tand 'onhoorbaar' en 'pijnloos' mee. Het was nogthans een kanjer met 3 wortels.

Daar lag hij dan te blinken... jammer, jammer.  Ik kreeg hetzelfde gevoel als toen ik deze week voor de eerste keer terug naar de kapper ging. (sinds m'n haar terug is beginnen groeien in juli) Toen zag ik mijn eerste krulletjes op m'n schoot vallen en ik voelde me als een mama die de mooie krulletjes van haar kindje voor de eerste maal laat afknippen. Ik voelde me er eerlijk gezegd niet goed bij. Heb tegen mezelf gezegd: "allé zottekont, wat is dat nu met u... ze groeien toch weer terug zeker..." Helaas is dat voor die verstandskies niet het geval.

Weg krulletjes en ook weg verstandskies... in een week tijd! Zou dat iets te betekenen hebben??

Vandaag zal het hier dus een beetje stilletjes zijn en vast voedsel eten, neen dat zal waarschijnlijk ook nog niet lukken. Heb eigenlijk honger en nog meer... zin in vanalles... 'k zal iets vloeibaars moeten zoeken... oh, ja... milkshake komt daar ook voor in aanmerking ! Ja milkshake wordt het!

Nog een fijne vrijdag allemaal en mijn blogronde doe ik vanavond misschien.

23-11-06

 Rond getalletje ...

Woeff's Place in Belgium
De bedenkingen van ''Woeff'' een Arubaanse kater in het koude Belgie
43000
AMERONE bvba - Online winkel voor particulieren en bedrijven

Jippie...Heb daarnet bij Vivke een rond getalletje gepakt. Blijkbaar samen met Borriquito de rondegetalletjeskampioen en even later zag ik de reaktie van onze lieve Rotterdamse vriendin dat ook zij het ronde getalletje zag op haar schermpje. Raar... hoe kan dat nou???

Proficiat met de 43000 bezoekers. Het is altijd leuk om bij jou te komen lezen Viv.

23:06 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: mizzd, viv, amerone, borriquito, rond getalletje |  Facebook

Jarige opa ...

Nog even een vervolg breien aan mijn vorig postje.

K. is vanavond langs geweest met Rune. Wat is ze terug veranderd - op anderhalve week tijd... Rune kwam haar jarige opa voor de eerste keer in haar leventje 'feliciteren' met zijn verjaardag. Met een brede grijns en een luid lachje af en toe, was ze hier weer het zonnetje in huis.

Daarna zijn we met ons tweetjes naar 't Ideaal getrokken - een restaurantje in de buurt (klik hier maar eens) - zodat we niet al te lang weg waren. M. moet nog wat studeren voor een cursus die hij volgt op zijn werk. Vandaar dat we het niet te laat wilden maken. Dit wil niet zeggen dat we haastig gegeten hebben! Integendeel... we hebben gezellig gebabbeld en onze tijd genomen en lekker gegeten: Ribey-steak met groentjes en frietjes - lekker glaasje wijn en een kopje koffie met versnapering en glaasje Amaretto. Meer moet dat niet zijn op een doordeweekse dag.

Ik wil jullie in naam van M. bedanken voor de lieve reakties ivm zijn verjaardag!

Hieronder post ik ook nog een foto van het doopsel van Rune op 12/11/2006.

De overige foto's hoop ik later te posten. Zitten op de pc van mijn ventje en die (pc) is momenteel in herstelling...

IMG_0515

 

00:08 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (16) | Tags: jarige, opa, rune, verjaardag, birthday |  Facebook

22-11-06

Er is er een jarig, hoera, hoera...

IMG_8999

Vandaag wil ik dit postje opdragen aan mijn ventje! Hij is jarig ...
Hij moet dan wel werken vandaag, maar straks als hij thuiskomt zal zijn kleine ukkepuk Rune en Kim hier zijn en dan zullen we samen een glaasje drinken. Vanavond wil ik samen met M. een hapje gaan eten... een klein beetje vieren... maar zondag als onze zoon Hans hier ook kan zijn, doen we het nog eens uitgebreid over. Dan maak ik er wel een speciaal feestmenu van.
Op je verjaardag M wil ik je speciaal danken voor alles wat je het laatste jaar voor mij hebt gedaan. Ongelooflijk... er zouden het je niet zoveel mannen nadoen. Daarom het volgende klein gedichtje...
 
Zo vaak geschreven, zo vaak gezegd,
soms eenvoudig, soms uitgelegd, die ene zin,
dat speciaal gevoel, ik hou van jou, is wat ik bedoel!
 
G*E*L*U*K*K*I*G*E   V*E*R*J*A*A*R*D*A*G
beertjehartje

21-11-06

Tandpijn ...

'k Heb momenteel niet echt veel inspiratie om te schrijven. Na een weekendje grieperig zijn en zeer vervelende tand-, kaakgewricht - en aangezichtspijn (kortom: ik kon op den duur niet echt meer lokaliseren of het mijn boven- of onderkaak was die pijn deed) ben ik vanmorgen toch naar de wachtdienst van Tandheelkunde in het UZGent gereden. Vrijdag had ik reeds gebeld om een afspraak te krijgen maar dit kon pas deze week op vrijdag.

In het weekend heb ik me volgestopt met hoestsiroop, Sinutab, Apranax, Dafalgan, enz... maar na een 'woelnachtje' - niet geslapen van de pijn - heb ik vanmorgen toch dit wijs besluit genomen. Wachten tot vrijdag kon ècht niet!

Hm...zag er niet zo goed uit: tandwortel gebarsten - zenuwonsteking + probleem met wijsheidkies (zal er uit moeten)  + onderaan problemen met een niet ontzenuwde tand waar een kroon op zit.

Geen gaatjes ... nee, mijn tandjes worden normaal gezien goed verzorgd maar sinds ik chemo heb gehad is zowat alles een beetje aangetast en verzwakt, geloof ik. Zo, daar zal weer werk aan zijn: 2 tanden zullen verloren gaan en dat vind ik echt jammer!

Brufen Forte en Augmentin moeten deze week de pijn en de ontsteking wegnemen en dan... dan gaan we terug in onze portemonee moeten zitten want het ziet er naar uit dat ik minstens 1 implantaat zal krijgen en er wordt een kroon vervangen.

Om dit postje een beetje positief te eindigen plaats ik nog wat foto's van onze Italiëreis. Het is een serietje van wat lukrake Italiaanse geneugten of specialiteiten die ik aldaar op mijn weg tegenkwam.

IMG_8472IMG_8474IMG_8847

 

 

 

 

IMG_8848IMG_9026IMG_8897

 

 

 

 

IMG_9086IMG_9146IMG_9168

 

 

Klik even op de foto's om ze te vergroten.

00:00 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (22) | Tags: tandpijn, grieperig, italie, foto s, pictures |  Facebook

19-10-06

Voor Marie-Jeanne ...

Vandaag is Marie-Jeanne jarig ... een speciale verjaardag ... ??-jaar. Ik verklap het hier niet want ik weet niet of ik dat mag, maar ik wil haar vandaag wel even in de bloemetjes zetten.

L. als je dit leest laat je haar dit dan even zien aub?...

Marie-Jeanne ...

Dit is een dag met een bijzonder tintje

Je verdient bloemen en misschien wel een lintje

Daarom deze bijzondere wens

Voor een heel uniek mens

Dat de vreugde en het geluk van deze dag

Je voor altijd vergezellen mag!

Van harte gefeliciteerd met deze bijzondere verjaardag !

bloemma12feb

18-10-06

Back again ...

tattyDeze week is het hier al kalmpjes geweest op mijn blogje. Lukte niet zo goed om een verslagje te typen met 1 hand...

Maandag mocht ik al heel vroeg in de dagkliniek zijn - om 7 uur - voor de operatie aan mijn linkerhand (Carpaal Tunnel Syndroom) en de inspuiting tegen de peesontsteking aan mijn linkerduim (deQuervain). Ikke al blij... 'k dacht: 'dan ben ik er rap vanaf'... Maar 'k kreeg daar al direct te horen dat ik pas tegen de middag aan de beurt was. Na anderhalf uur in de wachtzaal mocht ik me dan toch sneller dan verwacht klaarmaken om richting operatiekwartier te gaan. Er was een patiënt 'weggevallen' en zo kon ik toch vlugger behandeld worden... Als ze je zo door die gangen voeren met je bed - met een lege maag - voel je je al rap of je op een zwiermolen zit - en gelukkig heb ik geen schrik in operatiezalen, want daar krijg je al helemaal een raar gevoel. Het voelt daar heel koud en tochtig aan - alhoewel het daar volgens een verpleegster toch 21 ° was - heb gelukkig een dekentje gekregen; ze hadden me daar anders nogal horen klappertanden; koukleum die ik ben... Ik had de keuze uit algemene narcose of lokale verdoving maar heb toch maar voor lokale gekozen - anders waren er terug problemen met het steken van een infuus. Zodoende zou ik voor de eerste keer 'wakker' blijven tijdens een operatie. Ik vond het spannend maar ik moet zeggen dat ik het toch niet zo leuk vond. Je wordt deels weggestopt onder een groen doek zodat het 'werkveld' afgeschermd wordt en ik kon alleen maar naar rechts kijken maar daar was niks - ook niemand die een beetje praatte met mij... daar had ik anders wel behoefte aan - een beetje afleiding had goed gedaan. Nu kon ik alles horen hoe de artsen over de binnenkant van mijn hand aan 't vertellen waren - alhoewel mijn hand verdoofd was 'voelde' ik elke beweging (geen pijn) en ook het 'klieven' van de Carpel Tunnel - een vies gevoel moet ik zeggen. Goed dat het zo snel gedaan was. Moest zeker niet langer voor mij hoor! Minder dan een half uur duurt deze ingreep en doordat ik niet onder narcose was geweest mocht ik onmiddellijk naar huis. Ook weer mooi meegenomen! Pijn heb ik eigenlijk ook niet - alleen een beetje gevoelig. Het zal tijdelijk wat vervelend zijn omdat ik linkshandig ben en dus nu alles rechtshandig moet doen. Maar daar zal ik ook wel deels aan wennen...

Dank bloggertjes voor jullie reakties ! Ik probeer eind van deze week eens een blogronde te doen. Slaap lekker allemaal !

07-10-06

Nieuwe brievenbus ...

Raar... 'k vond dat de brievenbus vandaag toch wat laag hing. En ik vond de brievengleuf ook zo smal... raar... Waarschijnlijk een nieuw model...?

Enne... Het is vandaag toch zaterdag hé...? Normaal komt de postbode toch niet? Ik meen aan mijn brievenbus 'Breydel' herkend te hebben. Ben niet zeker hoor... had mijnen bril niet op. Heb voor alle zekerheid een foto genomen toen mijn buurvrouw ook een briefke ging posten...


funny-toon-pic009

18:24 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (18) | Tags: brievenbus, postbode, breydel, nieuw, model |  Facebook

21-09-06

21 september ... seizoenswissel ...

'k Zou nog bijna vergeten dat vandaag de herfst is ingeluid... een seizoen waar ik wel van hou. Het spinrag in de tuin... de paddestoelen met hun typische geur... het zachte najaarszonnetje... Het doet mij ook terug verlangen naar een lange boswandeling in de Ardennen... slijk aan onze laarzen... de bedwelmende geur van het vroege-ochtend-bos... de natte neuzen door de eerste frisse nachten... de gezellige avonden binnen... oh, wat kan het leven af en toe wel heerlijk zijn...

23:08 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (7) | Tags: herfst, automn, 21 september, seizoen |  Facebook

06-09-06

3000ste bezoeker ...

Hij jaagt steeds op ronde getalletjes en vandaag was hij hier de 3000ste bezoeker. Als je op het manneke klikt kom je bij hem terecht.

Dank trouwens aan iedereen die af en toe eens mijn blogje komt lezen.

Jullie krijgen van mij een bloemetje !

Liefs,

Lucretia

21:37 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: bezoeker, bloemetje, pluk de dag, carpe diem |  Facebook

09-08-06

Proficiat Kim voor jouw prestatie in Göteborg ...

Vanavond toch met enige spanning naar de 100 meter sprint van Kim Gevaert gekeken.

Zou ze het waar maken als eerste Belgische vrouw goud te winnen op een EK outdoor??

En ja hoor, Kim Gevaert sprintte in het Zweedse Göteborg naar het goud. Haar tijd was 11.06 en daarmee ging ze de twee Russinnen vooraf. Kim nam de sterkste start in de finale en werd niet meer bedreigd. Het goud is binnen!

Het korte interview dat ze daarna gaf was zo ontroerend... zij is en blijft zeer bescheiden... Maar Kim, je mag echt juichen hoor voor deze prestatie. Er waren slechts 2 mannen die jou dit voordeden: Gaston Roelants (steeple) in 1962 en Karel Lismont (marathon) in 1971.

23:44 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrouw, kim gevaert, sport |  Facebook