12-04-07

Update over Rune ...

Vandaag ben ik even bij Rune geweest in het ziekenhuis. K., heeft bij haar overnacht en wou even over huis gaan om wat extra spullen te halen.

Ondertussen heb ik bij Rune aan haar bedje gezeten. Er kon al terug een lachje af en stilletjes was ze ook wat aan het brabbelen... ze maakt van die leuke geluidjes: lalala...lalalala...lala. Het klonk alleen heel erg hees.

Ze ligt met een infuus en dat vond ze blijkbaar wel interessant. Vannacht had ze al aan het verband zitten pulken en nu speelde ze met de plastic darmpjes van het infuus. Tot mijn verwondering heeft ze toen ook een uurtje geslapen... dat is niet zo evident omdat ze toch niet in haar eigen omgeving is; er is ook steeds van alle lawaai.

Voorlopig mag ze nog niet naar huis. Ze moet minstens 24 uur koortsvrij zijn en ze moet ook voldoende plassen. Door de hoge koorts van de laatste dagen had ze uitdrogingsverschijnselen en dat moet eerst worden opgelost.

Het komt allemaal wel goed met haar. Het is een vechtertje... en waar ze nu is is ze in goede handen. Gelukkig mag haar mama bij haar blijven. Dat is voor zo'n kleintje toch wel belangrijk.

Met mij gaat het vandaag al wat beter. Soms heb je van die dagen dat alles tegelijk op je af komt en dan lukt het niet goed om dat allemaal te assimileren... een goed gesprek kan wonderen doen; een lieve reactie van jullie bloggertjes kan 'helend' werken. Waarvoor mijn dank!

11-04-07

Bad day ...

Je hebt zo van die dagen dat je het voelt aankomen... intuïtief voel je dat er iets boven je hoofd hangt. Vandaag is zo'n dag.

Ik kan er weinig over kwijt maar het nieuws dat ik kreeg was allerminst okay. 'k Voel me down en machteloos en ik zal er overheen moeten. Terug sterk zijn maar ik voel dat het minder goed gaat dan vroeger. 'k Ben gevoeliger geworden ... en met dit kan ik niet goed om.

Vanmiddag heb ik dan maar m'n sportkleren aangetrokken en ben naar de Blaarmeersen gaan wandelen met ons Rekanto-groepje. Toen ik aankwam, kwamen zij net terug van het Nordick-walken (dat kan ik niet meer doen door de ontsteking in mijn schoudergewricht)... we hebben samen dan nog een uurtje door het groen gelopen en heb een beetje mijn hart gelucht aan Gr.

Toen we daarna op een terrasje zaten kreeg ik telefoon van mijn dochter K. Rune is opgenomen in het ziekenhuis. Ze maakte hoge koorts (40°) en at niet meer. Oh help... m'n hart krom ineen... een kindje kan natuurlijk af en toe hoge koorts maken maar ik had het voelen aankomen. Maandag, op mijn verjaardag, was ze al wat ziekjes (K. was met haar al naar de spoedafdeling gegaan ... ) en toen vertrouwde ik het al niet.

Daarnet vernam ik dat ze een longontsteking heeft en aan het uitdrogen was doordat ze niet meer at... Ik zit zo met haar in en met haar mama en papa. Het zal natuurlijk allemaal wel goed komen... Ik wil het niet dramatiseren, maar het komt opnieuw allemaal bijeen: het 'nieuws' welke ik kreeg, Rune behoorlijk ziek en opgenomen in het ziekenhuis en morgen de begrafenis van Pépé (de overgrootvader van Rune...).

'k Heb zin om te wenen maar het 'lukt' weeral niet... en ik weet dat opkroppen ook niks uithaalt...

Ik wil hieronder nog een tekstje plaatsen... een heel mooie tekst vind ik.

Die kreeg ik gisteren van mijn vriendin Lieve (de schat). Ze bracht me voor mijn verjaardag een windlicht: de onderkant is een arduinen tegel met daarop een glazen windlichtje en daar rond staat een soort 'perkamenten' kapje met die tekst erop:

Gisteren is slechts een herinnering
Morgen is slechts een droom
Maar vandaag prettig geleefd
Maakt van ieder gisteren
Een prettige herinnering
En van iedere komende dag
Een droom vol hoop
Geniet daarom van vandaag!

P10104069april2007
P10104179april2007
P10104009april2007

03-03-07

'Oma-Barcelona' ...

Daarnet toen ik bij de kinesiste zat te wachten las ik in de Flair het volgende: "oma's hebben tegenwoordig geen tijd meer om op hun kleinkinderen te passen; ze moeten met Ryanair naar Barcelona...". Nu is het inderdaad wel zo dat de 'huidige' generatie oma's meer dan vroeger gingen of nog gaan uit werken (en daarbij ook nog meestal zelf het huishouden draaiend houden) - door uit te gaan werken kunnen ze ook meer spenderen dan vroeger en er wordt ook meer gereisd... ja oma's evolueren mee hé. Maar dat ze geen tijd hebben om op de kleinkinderen te passen vind ik niet helemaal correct. Er zijn heel wat vrouwen die dit heel graag willen doen maar door allerlei omstandigheden het niet kunnen doen.

Nu ja, ik ben dus ook zo'n met Ryanair-naar-Barcelona-reizende-oma en tijdens mijn kort of lang leventje (ik ken mijn vervaldatum niet...) zal ik zoveel mogelijk trachten te genieten: én van het leven én van mijn kleinkind. Tegen zo'n uttefrutje kan je toch geen neen zeggen als ze mag komen logeren, toch!

Zie maar eens wat een dotje het is...

Aan iedereen en vooral aan alle oma's - reizend of niet reizend - geniet van het weekend, geniet van elkaar en geniet van wat het leven te bieden heeft !

14:04 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (27) | Tags: rune, kleinkind, reizen, barcelona, leven, genieten |  Facebook

29-12-06

Update ... Rune ...

Even een update in verband met Rune. Deze morgen, heel vroeg, vertrok ze met haar mama naar het ziekenhuis. De hechtingen mochten er uit en haar neusje zou worden vrijgemaakt. Gelukkig is deze keer alles heel snel gegaan (vorige keer had dat arme kindje gegeten om 9 uur 's avonds en moest ze nuchter blijven - de volgende dag, om 7 u 's ochtends, moest Rune in het ziekenhuis zijn en K. en V. hoopten dat het onmiddellijk haar beurt zou zijn om te worden geopereerd; maar nee hoor, pas om kwart over 9 kwam de anesthesiste haar halen. Rune was toen al meer dan een uur aan het huilen van de grote honger. Ze was toen met niks te troosten). Vandaag heeft K. amper een kwartiertje moeten wachten alvorens ze terug bij Rune mocht in de ontwaakzaal. De verdoving was deze keer enkel via een maskertje en niet met een infuus. Zonder verdoving zou het heel moeilijk zijn om zo'n kleintje stil te houden bij zo'n precisiewerk aan zo'n klein snoetje. Na 2 uur mocht ze al terug naar huis zodat vanaf nu alles terug normaal verloopt. Nu kunnen we echt aan Nieuwjaar beginnen denken.

IMG_9450

100_9142operatie

De laatste nieuwe hobby van Rune is: boekje lezen van Nijntje... Ze kan er een hele tijd zoet mee zijn. K. haar mama, was ook zo gek op Nijntje van Dick Bruna. Is een interessant figuurtje om na te tekenen en dan te laten inkleuren door de kindjes als ze al wat groter zijn. Heb dit dan ook vele malen mogen doen toen mijn kinderen klein waren.

100_9165hobby

17:22 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (7) | Tags: rune, hechtingen, ziekenhuis, thuis, update, nieuwjaar |  Facebook

26-12-06

Prettige Kerstdagen ...

Inderdaad... prettige kerstdagen hebben we beleefd! Op kerstavond waren we bij K. en Rune samen met onze zoon H.

Rune zag er heel goed uit na haar operatie. Ze begint terug te lachen en haar oogjes fonkelen opnieuw als je tegen haar spreekt... Ze wil jullie tonen hoe mooi haar neusje en haar mondje geworden zijn... Mooi hé!

100_9134rOperatie

Het was gezellig zo met onze kinderen en ons kleinkindje samen kerstavond vieren. Glaasje(s) champagne als aperitief met warme hapjes - daarna voor K. en H. een bordje zalm-heilbot en voor Marc en mij Ganzenleverpastei & Gerookte eendenborstfilet met gelei van Japanse kwee en uienconfijt met een getoast volkoren rozijnenbroodje. Als hoofdgerecht Pangasiusfilet met zalmvulling in blanke botersaus  met tagliatelle en als dessert (op aanvraag !!) 'eenvoudig' Viennetta. We wilden het heel eenvoudig houden en gewoon genieten nu Rune terug thuis was. Haar papa kon er niet bij zijn want die moest koken voor de gasten in zijn restaurant.

Op kerstdag - heel vroeg 's morgens - zijn we met H. naar de Ardennen vertrokken. Vorig jaar, toen ik op kerstdag in het ziekenhuis lag had ik mij voorgenomen om dit jaar kerstmis op een andere, heel rustige manier door te brengen en 2 weken geleden kwam H. geheel onverwacht ook met het voorstel om eens iets anders te doen met kerstmis ... samen gaan wandelen misschien...? Momenteel kan ik inderdaad nog niet goed tegen de drukte... en druk zou het geworden zijn... de familie kwam samen en dan zijn er toch ongeveer 35 personen aanwezig en dat zag ik echt niet zitten. Volgende week - op Nieuwjaar - komen dezelfde mensen terug samen en dat is voldoende voor mij.

We logeerden in Vresse in hotel/restaurant Le Relais en brachten er 2 heerlijke dagen door. Gisteren voormiddag een korte wandeling gemaakt langs de Semois in Vresse en in de namiddag eentje van 7,5 km in Orchimont. Voor diegenen die het daar een beetje kennen in Orchimont: we maakten wandeling 29  (les Moinils) en die duurt ongeveer 2 uur. De wandelkaart kochten we in restaurant Auberge St. Martin  (dat werd tot vorig jaar uitgebaat door een nicht van mijn man en ik wist dat zij toen ook wandelkaarten verkocht) 's Avonds lekker gesoupeerd in Le Relais. 2 negatieve punten in Le Relais: de bedden hebben echt wel heel slechte matrassen en zeer vervelend is het onvoldoende warme water... vanmorgen met koud water gedouched ... brrrrrrrrr...

Vanmorgen een aperitiefwandeling gemaakt naar Laforêt (een kunstenaarsdorpje) vlakbij Vresse - in april waren we hier ook en toen was het kleine dorpje heel mooi versierd met bloembakken en kwam je hier en daar toch nog eens een wandelaar tegen. Nu was het stil en verlaten. De enige vernieuwde taverne die ze hadden staat nu te koop en de andere was gesloten...  geen aperitief dus! en zo kwam ik op het zotte idee om naar Bouillon te rijden. Geheel overbodig natuurlijk... eigenlijk is daar niet zoveel te beleven... behalve: de rit erheen en de hééééééérlijke warme chocolademelk met slagroom in Hotel de la Poste. (19 jaar geleden logeerde ik in dit hotel toen ik in opleiding was als vertegenwoordigster bij tandartsen) Voor een bezoek aan het kasteel van Bouillon hadden we echt geen zin... als je dat al een paar keer hebt bezocht hoeft dat niet echt meer...

sign's Namiddags hebben we Marc gedropt (wegens rugpijn ...) bij zijn nonkel in Petit-Fays en hebben H. en ik daar nog een heel mooie wandeling gemaakt. Het was prachtig vandaag om te wandelen. Alles was wit aangevroren - er liggen dan van die mooie ijskristallen op de takken... De wandeling begint achter de kerk in Petit-Fays  langs de Rue des Pres Lauvaux en het wandelpad duikt dan het bos in. Je loopt de ganse tijd langs kabbelend water en na een uurtje doorstappen in het bos kom je terug op de weg naar Vresse uit. Van daar af is het nog 2 km teruglopen langs de weg naar Petit-Fays maar we hebben wijselijk onze chauffeur gebeld om ons op te halen... leve de gsm... en leve onze chauffeur... De weg is daar vrij hellend en dat wou M. me besparen.

Nog een lekker kopje koffie gedronken bij E. en M.J. met een specialiteit uit Bouillon: 'suikertaart' en dan héééééééééél voldaan terug huiswaarts gekeerd.

Echt een weekend om over te doen !!!

24-12-06

Kerstmis thuis ...

Dag lieve bloggertjes,

even melden dat de kleine Rune terug thuis is in haar vertrouwde nestje. Ze maakt het heel goed - alleen het lachen zoals vroeger lukt nog niet zo, maar dat komt natuurlijk wel - af en toe een glimlachje kan er wel af en haar sprekende oogjes heeft ze natuurlijk ook behouden. Ze doet het heel goed en heeft de ganse nacht doorgeslapen... het is toch altijd knusser in je eigen bedje te slapen dan in zo'n reuzegroot kinderbed in het ziekenhuis. Een fotootje van haar komt later wel. Filmsterren hebben toch ook liever niet dat ze met een pleister onder hun neus(je) op televisie verschijnen hé! Maar één ding is zeker: het is een pracht van een mensje!

Voor kerstmis wens ik jullie allemaal het volgende:

Meer tijd om van kleine dingen te genieten

Rustig stil te staan bij mooie momenten

Een dosis moed om tegenslagen te overwinnen

En veel vriendschap om harten te verwarmen.

Allemaal een kerstknuffel en geniet van de sfeer...

Na kerstmis maak ik zeker terug een blogronde. Nu wil ik het even wat rustig aan doen maar dat begrijpen jullie wel.

22-12-06

Rune's Day ...

Gisterenavond zijn we nog afscheid gaan nemen van ons Runeke zoals we haar al 5 en een halve maand kennen. Haar lieve snoet... haar lachende oogjes... Het is echt een leuke avond geworden: ze zat mee met ons aan tafel in haar kinderstoel en genoot precies van ons te zien eten... Daarna meegeweest met Kim om haar een badje te geven: zodra de badkraan wordt opengedraaid en ze het water hoort schatert ze het uit - ze is dol op water en dol op het ganse ritueel.

Naar het ziekenhuis neemt ze een speciale talisman mee en van ons kreeg ze beertje Tatti mee als mascotte.

IMG_9841

IMG_9832IMG_9844

 

 

 

 

Vanmorgen werd ze geopereerd: haar lipje werd gesloten en aan haar neusje werd ook een correctie gedaan. De ingreep gebeurde op de afdeling plastische chirurgie door Dr. Roche. (Dezelfde artse die precies een jaar en 1 dag geleden ook mij opereerde ...) Alles is goed gegaan. Heb daarnet een belletje gekregen van K. dat ze op haar kamertje is en dat ze wakker is. Heb haar horen wenen door de telefoon. Klaaglijk en een beetje hees... Ze zal ook wel honger hebben. Sinds gisterenavond 9 uur heeft ze niet meer mogen eten... Om 7 uur moesten ze in het ziekenhuis zijn en wat ik gisteren vreesde was inderdaad zo: ze was NIET als eerste aan de beurt! Pas om 9u15 kwam de anesthesiste haar halen... ze heeft de hele tijd geweend van de honger... nog een geluk dat ik het niet wist. 'k Heb zo al niet goed geslapen vannacht.

Ik denk nu aan K. en V... hun hartje zal geklopt hebben tegen 200 per uur als ze Rune moesten afgeven... ze zullen ook moeten wennen aan haar snoetje. Het nieuwe neusje en haar kleine mondje... Het worden nog spannende dagen maar alles is goed gegaan en dat is het voornaamste.

Rune dankt jullie allemaal voor het medeleven (heb haar verteld van de berichtjes die ik kreeg op de blog, via sms, de kaartjes, de telefoontjes...) en wenst jullie allemaal een Prettige Kerst en een gelukkig 2007!

IMG_9598

 

UPDATE: Ik was deze middag even bij Rune in het ziekenhuis. Ze slaapt nog veel door de pijnstillers die ze heel regelmatig krijgt. Door de intubatie is haar keeltje en luchtpijp een beetje geschonden  en dat doet pijn als ze huilt. Het klinkt echt zielig... gelukkig mag ze uit haar bedje worden genomen zodat K. haar toch een beetje kan wiegen en knuffelen. Dan slaapt ze ook weer snel in zodat ze niet moet huilen. Op een gegeven moment had ik zin om mee te huilen met haar - als je haar hoort wenen klinkt het heel raar - rauw eigenlijk... Tussen twee huilbeurten kon er plots toch een heel klein glimlachje af - mijn hart smolt! Morgen zal het wel beter gaan denk ik. Ze heeft toch al een flesje kunnen drinken. Dat is een goed teken. En morgen mag haar verhemelteplaatje er terug in - dan kan ze beter de fles drinken. Gelukkig mag K. bij haar blijven - samen in één kamer; dicht bij elkaar.

Rune ziet er helemaal anders uit nu... haar bekende mondje is weg. Ze zag er wel prachtig uit - mooi ... precies een ander kindje... ik was helemaal niet geschrokken maar het is nog even wennen. Het is een schatteke.

Dank aan allemaal voor al jullie lieve meevoelende reakties !

04-12-06

Een doos GELUK van de Sint ...

sinterklaas-1

De stoomboot is weer aangekomen.

Sinterklaas is in het land.

En de maan schijnt door de bomen.

Zet je zorgen aan de kant.

Pak een wortel en wat water.

Zet je schoen en zing een lied,

dan naar bed, een beetje later ...

Voor een keertje geeft dat niet.

sinterklaas-14

Totaal onverwacht hoorde ik hier vanmorgen heel vroeg hoefgetrappel en een beetje later een gestommel van jewelste... Het was nog donker buiten; eventjes door de gordijn gegluurd om te zien wat dat wel kon zijn. Neen, aan de voorkant van het huis was er helemaal niks te zien. Een beetje angstig heb ik toen de voordeur op een kier geopend... Misschien was het Nijn, onze kater die op het dak zat??? Neen, dat kon niet en trouwens als die op het dak zit maakt hij nooit zoveel lawaai en zeker  geen geluid van paardenhoeven... Net voor ik de deur terug wou sluiten komt daar iemand van ons dak gesuisd in vol ornaat: Zwarte Piet! Nog zwarter dan zwart... 'Oooh' zei ik, 'Zwarte Piet... U hier? Heb je je misschien vergist van dak?' 'Neen hoor, ik hoorde van de Sint dat er hier vandaag een heel lief kindje komt... Rune, is het niet?' 'Heuh, ja, Zwarte Piet, maar dat is pas deze middag...' 'Ja dat weten we. Vandaag laten we overal waar de kleine lieve Rune langskomt een pakje in de schouw vallen. Er zal in de meeste schouwen wel een stukje speelgoed vallen maar in één schouwtje - bij haar thuis - laten we vandaag een grote doos GELUK vallen.' 'Hoezo Zwarte Piet, Rune is gelukkig, haar papa en mama ook...' 'Wel' zei Zwarte Piet 'we weten dat Rune geopereerd wordt op 22 december en we willen haar heel veel geluk wensen en dat hebben we verpakt in een grote doos.'

Ik werd er helemaal ontroerd van... heb toen de zwarte Zwarte Piet een knuffel gegeven maar waarschijnlijk heb ik hem er zo mee overdonderd dat hij heel snel op de klaarstaande Schimmel sprong en spoorslags verdween... Ik riep hem nog na: ' bedank de Sint' maar dat had hij al lang niet meer gehoord ...

IMG_1169IMG_1188IMG_1195

 

 

 

 

 

IMG_1196IMG_1164IMG_1201

18-11-06

Doopsel van Rune ...

Toen K. – mijn dochter – enkele maanden zwanger was -  kwam ze op een avond op bezoek met V., haar man en ze hadden een mysterieus geschenkje mee… Een glazen bol gevuld met water met … je weet wel, als je er mee schudt van die glinsteringen in. In het midden van die bol zat een fotootje van de eerste echo van wat ooit ‘Rune’ zou worden en op de achterzijde van dat fotootje stond :

wil je m’n meter worden ? xxx

 

Wat ontzettend blij was ik met dit ‘geschenk’ – het was in de periode dat ik nog volop chemotherapie kreeg en op dat moment deed dat mijn zorgen een beetje vervagen. Ze konden me op dat moment geen mooier geschenk geven. Ik trok me op aan dat ‘kleintje-in-wording’…

 

Vorige week zondag – 12 november – werd Rune dan eindelijk gedoopt en werd ik haar meter. Samen met P., de papa van V., strekten we ons hand boven haar hoofdje uit en beloofden we aan Rune dat ze een bijzondere plaats krijgt in ons hart. Een emotioneel moment vond ik het...

Kim  maakte een mooi doopboekje met vooraan de foto van Rune en een heel mooi gedichtje erin:

 

Mama en papa hebben een toverstokje

gekregen van een sprookjesfee

daar toveren we voor ons klein prinsesje

de allermooiste dromen mee.

 

Geloof in al je mooie dromen

blijf maar dromen, kleine meid

als jij gelooft in wie je bent

worden al je dromen werkelijkheid.

 

We staan je bij in al jouw dromen

als jij vertrouwt op wat je doet

geef mama en papa elk een handje

dan lopen we je dromen tegemoet.

 

Je mama en papa x

 

Ze zag er beeldig uit in haar witte doopjurkje. Het Dopen zelf vond ze iets minder leuk – de priester sprong nogal gul om met het Gewijde Water… en dat liet ze gauw merken. De aanwezige kindjes: Xander, Phebe en Finja keken hun ogen uit en toen Xander mee mocht helpen om de klokken te luiden kon zijn plezier niet op. Het werd een heel gezellig doopfeest met een etentje en een grote taart in La Barakka. De overgrootmoeders v.d. familie van K. (respectievelijk 90 en bijna 75 jaar) samen met de overgrootvader (mijn vader) (77 jaar) konden gelukkig ook nog van dit feest meegenieten. De overgrootvader (opa van V.) kon jammer genoeg het feest niet bijwonen.

 

IMG_1040

IMG_1030

IMG_1058

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Feesttaart - De fiere overgrootmoeders - Gr. de zwangere vriendin van K samen met K. en Rune.

 

Overige foto's van de doop volgen - problemen met overzetten vd foto's.

 

17-11-06

Website Rune ...

'k Wil jullie even laten meegenieten van de 'hobbies' van mijn kleindochtertje RUNE. Klik even op haar naam... Leuk hé! Zij heeft ook haar eigen website. Daar kunt u eventueel eens op bezoek gaan en zo haar 'avonturen' volgen en eventueel een berichtje achterlaten bij haar fanmail.

100_8562

Klik op de foto voor een groter beeld.

De fotoreportage van haar Doopsel volgt!

15:31 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (10) | Tags: rune, kleinkind, hobbies, website |  Facebook

27-10-06

Fotoshoot ...

100_8555In het digitale tijdperk is het natuurlijk niet verwonderlijk dat men met een digitaal toestelletje probleemloos honderden foto's kan nemen... 't kost niets (of bijna niets...) en zijn ze mislukt dan gooi je ze in de 'prullenmand'. Maar dat we er zoveel zouden nemen van ons kleinkind Rune...?! Steeds als die kleine 'juffrouw' in de buurt is gaat het hier van 'klik - klik - klik  - klikkerdeklik'. Ook K. - mijn dochter - neemt natuurlijk heel wat foto's. Dit serietje foto's is van haar. Is wel leuk natuurlijk - als je terugkijkt van nu tot in juli zie je hoe snel zo'n kleintje evolueert - goed voor later maar dat kind zal uren moeten doorbrengen voor een beeldscherm als ze dat allemaal wil bekijken... misschien zet ze ze later allemaal op een devedeetje (of op een medium wat op dat moment in gebruik is) en als ik heel oud ben (graag word !!) bekijkt ze ze nog eens met mij...  Hopelijk kunnen we dat...

100_2861100_2856100_2900

 

 

 

 

100_8579100_8457100_8510

 

 

 

 

 

 

 

100_8461100_8568100_8539

 

 

 

 

 

Wat ik ook in de gaten zal moeten houden is mijn portemonee (hahaha...). Als ik iets leuks zie voor Rune dan koop ik het haar. Zo bracht ik haar laatst een 'boerderij' mee van Ikea met zachte knuffeldieren. Ligt nu nog bij mij in de kast want ze is er nog te klein voor... Deze week kon ik het niet laten haar een jurkje te kopen om te dragen de dag van haar Doopsel - op 12 november. Boven dat jurkje zal ze, in de Kerk, wel een oud doopkleed dragen - is ongeveer 70 jaar denk ik... alleen jammer dat het originele doopkleed waar ook mijn kinderen in gedoopt zijn niet meer te recupereren is. Dat doopkleed is 90 jaar oud en komt uit Rouen. Mijn schoonmama - de overgrootmoeder van Rune - werd er nog in gedoopt in Leeds in Engeland in 1916.

IMG_8469

29-09-06

Een 'dot' van een kind ...

Heb daarnet Runeke naar haar beddeke gebracht. Ze hield nochtans koppig vol dat slapen nikske voor haar was...

100_8429slapenisvoorwatjes2

Nee hoor, ze sliep binnen de 5 minuten. Het is zo een dotje.

Ze zend een speciaal groetje naar Emiel

Een fijn weekend allemaal.

Morgen ben ik te vinden op de informatiedag "Borstkanker"  in Gent georganiseerd door de Stichting tegen Kanker.

23:29 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (9) | Tags: rune, kind, baby, slapen, borstkanker |  Facebook

27-09-06

Babysitten ...

Zaterdag was het dan zover! Rune - mijn kleindochtertje - kwam voor de eerste keer slapen. Ze is ondertussen 10 weken - toch nog heel klein eigenlijk. K. had alles goed voorbereid: flesjes, pampers, zalfjes, lotion, siroopje tegen krampjes, enz... Alles zat in de luiertas en met een goeie 'gebruiksaanwijzing' en de nodige instructies om het plaatje uit haar mondje te halen en het er opnieuw in te steken nam K. - waarschijnlijk toch met een 'klein hartje' - afscheid van haar kleine schat. Om 21 u een laatste flesje gegeven en een beetje geknuffeld en om 22 u heb ik Runeke in haar beddeke gelegd. K. had ook een alarmpje geplaatst... (een alarm tegen wiegedood). Ikke - oma Nijn genoemd ! - was er toch niet gerust in en ongeveer elk uur van de nacht ben ik stilletjes opgestaan en ben ik telkens aan haar handjes gaan voelen. Ze sliep zo rustig en maakte eigenlijk geen enkel geluidje en dus wou ik zeker zijn dat alles ok was... Wat heeft ze het goed gedaan! De schat is pas wakker geworden om 8 uur 's ochtends en oh wat is het een heerlijk 'ochtendmensje'. Ze trakteerde me voortdurend op brede smiles en maakt er ook al geluid bij. Ze liet zich ook heel graag wassen en waande zich in een beautycenter denk ik: al dat gewriemel met lotion, zalfje, enz... Ik schreef al dat Rune een gelaatsafwijking heeft - schisis of lip-, kaak- en gehemeltespleet - en op 22 december is het voor haar (en voor haar mama en papa) een groot moment: dan wordt ze voor het eerst geopereerd en wordt haar lipje gesloten. Spannend allemaal - ze zal er terug zoveel anders uitzien - we zullen opnieuw een beetje moeten wennen aan haar snoetje.IMG_8398IMG_8368IMG_8396

 

 

Tot vlug... klein schatje !

00:09 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (17) | Tags: babysitten, kleinkind, baby, rune |  Facebook