04-11-15

4 november 2005 ...

4 november 2005!

‘k Wil eigenlijk liever niet aan die dag herinnerd worden en ook niet aan de weken die volgden tot de 20ste december van datzelfde jaar. Helaas zit die datum in mijn brein gebeiteld…

Daarom zal ik dit maar even positief benaderen. Heb sinds die 4de november 10 jaar erbij gekregen. 10 jaar met heel veel leuke dingen en fantastische belevenissen. Ondertussen 4 prachtige kleinkinderen gekregen waarmee ik al zoveel heerlijks heb beleefd. Waar ik gewoonweg niet genoeg van kan krijgen. 2 ervan wonen gelukkig vlakbij maar helaas de 2 kleinsten wonen wel heel veraf. Er ligt zomaar eventjes meer dan 6000 km tussen ofte 11u45 vliegen – niet mogelijk dus hen een wekelijks bezoekje te brengen. En ja… mijn hart bloedt met dat beeldscherm tussen ons en dat ik hen niet even kan knuffelen; als ik hen na een tijdje met een helder stemmetje hoor zeggen: “bye bye oma” na onze wekelijkse chat, dan krijg ik steeds weer dat weeë gevoel in mijn maag. Maar het warme liefdevolle gevoel voor hen overheerst het negatieve. Ik ben gelukkig als zij gelukkig zijn en ik kijk altijd blij uit naar onze ‘ontmoeting’.

Heb het ondertussen geleerd ‘afscheid nemen’. Van heel veel dingen… maar daar ga ik het nu ook niet over hebben. Het zou te ver leiden en me ook te verdrietig maken en dat wil ik niet. Ik schuif het maar onder de mat ‘for now’.

Kans op genezen heb ik niet meer maar ik leef mijn leven. I do it my way… met ups en downs.

“Don’t Judge my path, if you haven’t walked my journey”.

 

Fuck it 4 november! 

27-07-15

Made with love ...

Wat ik zoal doe?

Rusteloos zijn… allang.

En wat doe ik er aan om de rusteloosheid te verjagen? Bezig zijn. Té bezig soms.

De laatste tijd: poppen maken en poppenvestjes breien. Heerlijk toewerken naar het resultaat en niet opgeven tot het af is.

De eerste pop maakte ik 2 weken geleden samen met N’tje, één van m’n kleindochtertjes. Het meisje is nog net geen 7 jaar en ze stikte voor het grootste deel de pop helemaal zelf met de naaimachine.  Zij, steekje per steekje uiterst geconcentreerd  op de naaimachinepedaal duwen. Ik, helpen bijsturen in de bochtjes en in de rechte lijn liet zij zich volledig gaan… We werkten er een ganse dag aan maar oooh wat een zalig gevoel… Made with love with oma…

Rune_verjaardag.jpg

Aan de andere kant van de tafel zat R., m’n oudste kleindochter (net 9 geworden) uiterst geconcentreerd en helemaal alleen haar eigen pop te maken.

296_0507.jpg

De poppenfamilie werd dus uitgebreid want mama K. maakte ooit al een R’pop en een N’pop en nu was er een babypop (die grappig genoeg groter uitviel  dan de N’pop J) en een jongenspop bij.

Op bestelling door de 2 schatten maakte ik voor elk een jasje en toen ik in m’n knopendoos dan ook nog 2 koopjes vond met LOVE erop kon de pret niet op.

Zaterdag kwamen de lustige naaistertjes weer bijeen. Ttz. M’n creatieve dochter K. en ik (de kindjes kregen vriendinnetjes op bezoek…).We weten niet hoe het kwam maar we worstelden ons door de dag en ‘door de pop’. Het was onze dag niet en achteraf zeiden we tegen elkaar dat het eigenlijk vlotter ging toen de 2 meisjes de pop maakten. Maar ik heb er geen spijt van. Heb al m’n liefde en m’n gemis gestoken in het maken van een pop voor T., mijn kleindochtertje van 15 maanden in de Verenigde Staten.

Toen ik daar was in mei ll. kochten we haar een houten poppenwagentje – rood met witte bolletjes -  maar een leeg poppenwagentje is ook maar niks. Nu past er ‘pop met rood met witte bolletjes’ in. Enkel het gezichtje nog afwerken… even kijken wat voor een expressie ik in dat snoetje zal steken. (op de foto staat ze nog afgebeeld met de kopspeldjes die ik op de plaats van de ogen-neus-mondje stak).

296_05071.jpg

En dan… per post de grote plas over. Misschien hang ik er nog een zelfgemaakte labeltje aan ‘made with love by Oma’.

 

En nu… nog even verder breien aan haar jasje…

14:37 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Liefde | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook

23-11-14

Verrassend Antwerpen...

Extra dagje aan verjaardag M. gebreid. Nog Bongobon gevonden in schuif voor luxe-ontbijtje... richting Zuiderterras Antwerpen dus. Prachtig weer, prachtig zicht daar. 't Scheld zag er goed uit; belicht met mooie ochtendzon. We zaten hoog en droog en klonken met bubbels. Deed deugd.

ontbijt23-11-2014Zuiderterras.jpg

Dan wild op weg... euh in het wilde weg (zonder stadsplannetje dus...) gaan stappen richting 't MAS. (komt ervan als je bubbels drinkt... tekst komt er niet meer uit...)

Via de 'kleine' straatjes in de binnenstad eerst even langs het mooie Hendrik Conscienceplein aan de St. Carolus Boromeuskerk. Zalig vertoeven daar... terrasjesweer en dat kon je zien.

'Dag van de wetenschap' vandaag. Ook in het M.A.S.

Met roltrappen alle verdiepingen verkend. Niet in het museum zelf (deden we eerder al paar keer) maar in de 'hallen'. Op elk verdiep stond er wel een of andere interessante infostand.

We konden er gratis fotootje laten maken. Soort selfie. Met paar drukken hier en daar rolde er een schoon prentje uit :-).

Souvenirtje van ons uitstapje. 

IMG_3497.JPG

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op het Falconplein koffietje en dan op weg naar De Vlaamse Kaai via de Kloosterstraat waar ons autootje op ons wachtte. En zoals men weet loopt men niet in een zak dus kan men gezien worden :-). Zeker vandaag in Antwerpen... Verrassend weerzien met Emmy en haar man. Er was tijd voor een babbel en een drankje samen. Mooie afsluiter van de dag!

Antwerpen23-11-2014.jpg

(foto ©Emmy)

 

 

 

 

 

Bewust schrijf ik hier niks over hoe het nu gaat met me. Maar velen onder jullie hebben er recht op te weten hoe het met me is. Komt nog. Laat me voorlopig enkel dit zeggen: naar omstandigheden goed. Stabiel. Elke dag chemo, maar dat moet. En ik blijf de dag plukken! Zeker weten.

22-11-14

"Ik heb je lief" ...

Al surfend kwam ik op de mooie versie van Amélie (The Voice Kids) terecht van het prachtige lied "Ik heb je lief" (Paul de Leeuw - Free Souffriau).

Vermits ik zelf niet zo'n zoet 'gevooisde' stem heb laat ik haar het werk doen en zing ik een toontje lager als backing vocal... Je moet iets doen om de verjaardag van je ventje in de verf te zetten Stoer.

Van harte een gelukkige verjaardag schat! Dat we die nog lang samen mogen vieren...

Klik op de foto en zing mee... voor één (of meerdere) van jullie geliefden...

IMG_6072.jpg

 

18:04 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Liefde, Muziek | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook

01-03-14

1 maart 1975 ... een heuglijke dag :-)

39 jaar geleden… we waren nog jong, piepjong

Maar we kozen voor elkaar in goede en kwade dagen

Al ben ik niet zeker of mijn eega zich nog het jawoord herinnert

Hij viel flauw in de kerk en kan zich dus de ganse tijd beroepen op ‘ik wist niet wat ik deed’…

Eigenlijk komt het erop neer dat hij op dat moment wilsonbekwaam was

En aangezien noch de pastoor en evenzo ik op dat moment beschikten over een geldige ‘algemene lastgeving’ of ‘volmacht’

Is deze verbintenis eigenlijk ongeldig J

 

Maar we gaan (hopelijk) nog lang verder op deze elan; who cares… ;-)

 

Dit vond ik vanmorgen in mijn mailbox...ik kon het niet laten om het te plaatsen.  (heb wel een beetje gesleuteld aan de namen van ontvangers en afzenders ;-)....) - Dank u wel lieve mizzD X
Dank ook aan de lezers van haar blog voor de felicitaties.

felicitatie m en l[2].jpg

 

18:20 Gepost door Lucretia in Actualiteit, Liefde | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook

30-11-09

Ode ...

Vijftien jaar geleden vond ik dit gedicht ergens in een magazine. We waren toen 20 jaar samen en ik vond het wel passend voor ons. Het werd vlug overgepend op een briefje en het verdween in m'n archief. Af en toe kwam ik het eens tegen, las het glimlachend en het werd weer zorgvuldig weggestopt.

Vandaag kwam ik het opnieuw tegen... interessant om zo eens in het verleden te rommelen ... Maar deze keer wordt het niet onmiddelijk terug geklasseerd. Het gedicht verdient gewoon een plaatsje op mijn weblog.

Ode

Tu poses devant moi le verre
et la carafe.
C'est un vieux geste qui m'est cher
Et dans ma main la tienne

Buvons! Voilà vingt ans (35 ans!!)
que nous aimons ensemble
Sans que le verre soit cassé
Ni la carafe vide

Un jour viendra, ou l'un de nous
N'y sera plus pour boire
Ni pour verser.

(Franz Hellens)

15:57 Gepost door Lucretia in Liefde | Permalink | Commentaren (19) | Tags: ode, franz hellens, gedicht |  Facebook

18-09-06

De inktvlek ...

Mijn bijdrage tot de inktvlek ...het voorstel van mizzd :

Zonder woorden !

        

00:17 Gepost door Lucretia in Liefde | Permalink | Commentaren (13) | Tags: inktvlek, zoen, kus, kiss |  Facebook