29-12-06

Rond getal ... 20.000 bezoekers ...

sham2Ik kan het bijna niet geloven: 20.000 bezoekjes kreeg ik sinds ik mijn blogje begon vorig jaar op 4 december. Wat begon als een medium om dingen van me af te schrijven is ondertussen uitgegroeid tot een communicatiemiddel met andere bloggers, vrienden, borstkankermaatjes, familie, etc... Een manier om dingen te laten weten - leuke dingen door te geven over mijn kleinkind Rune, enz...

Op deze manier heb ik al een paar fijne mensen leren kennen.

Allen dank daarvoor - TWINTIGDUIZENDMAAL dank !

Daar drinken we op ! En weten jullie wie mijn 20.000ste bezoeker was? Inderdaad BOOGIEKE ! Bedankt man... Steeds welkom en de champagne staat hier koud hoor!

728

a9

 

En 'k zal nu maar beginnen met een blogronde om iedereen een bedankingskusje te geven hé....

 
 

05-12-06

1 jaar bloggen ...

1jaar

Vandaag - 1 jaar geleden - begon ik aan mijn blogje. (4/12/2005) De reden waarom kunnen jullie hier links in de kantlijn lezen. Ik zat op dat moment met zoveel vragen, zoveel twijfels en ZO EEN GEBREKKIGE COMMUNICATIE MET DE ARTSEN ... en door die slechte communicatie werd de operatiedatum steeds maar verder opgeschoven. Gelukkig vond ik een beetje mijn weg op het internet en ben ik op een aantal heel goede websites terechtgekomen... Internet is op dat moment een beetje mijn 'geestelijke redding' geweest. Eigenlijk verschrikkelijk om dat te moeten vaststellen in de huidige tijd... dat je meer hebt aan internet dan aan je behandelende arts.

Door mijn speurwerk leerde ik ook de skynetblogs kennen en het eerste blogje waar ik toen terechtkwam was er eentje van een kranige lotgenote: Elly.

In eerste instantie begon ik anoniem te bloggen - niemand wist dit - dit was alleen voor mezelf dacht ik. Wist ik veel... Maar na enige tijd kwamen van overal reacties van andere bloggertjes - jullie dus... 

Ik wil alle bezoekers - ook diegenen die even langkomen zonder een reactie achter te laten - danken. Velen onder jullie laten zulke lieve, opbeurende, leuke, grappige, soms hilarische berichtjes achter... Mijn dag kan dan niet meer stuk... het gebeurt soms dat ik - als ik ga slapen - in gedachten een paar van die reacties overloop met als gevolg dat ik het soms letterlijk uitproest van het lachen. Leg dat maar eens uit aan je man die al half in slaap ligt...

Op een dag zal ik terug aan het werk gaan... en dan hoop ik dat ik het bloggen nog kan verderzetten. Alleen al om die leuke contacten zou ik het doen.

Aan allen die een verjaardagswens voor mijn 1-jarig blogje stuurden:

bedankt, merci, thank you, vielen Dank, gratias,...

ruby2