04-12-13

8 jaar bloggen over 'den grooten oorlog' ...

Was bijna deze 'jaardag' vergeten maar door een alerte vriendin (die quasi alle data bijhoudt Tong uitsteken, waarvoor dank) kom ik hier toch nog wat neerpennen.

'Den grooten oorlog', begonnen in 2005 en nog steeds aan de gang, deed me naar een tool grijpen om m'n gedachten neer te pennen. Soms met (heel) grote tussenpauzen; dat wel... maar het is niet al kommer en kwel (rijmt nog ook...) want hierdoor kwam ik in contact met soms heerlijke mensen.

In het begin was ik heel hard in de weer om te zoeken naar info op het net èn op lotgenotenblogs. Zo kwam ik als eerste terecht bij Elly. Een kranige jonge vrouw die ondertussen de (ongelijke) strijd verloren heeft. Ik denk nog dagelijks aan haar... toen ze net overleden was vertrok ik naar Sicilië; ik kon hierdoor geen afscheid nemen maar ik ging voor haar de Etna op en legde op 2 verschillende plaatsen haar naam in de lava. Dat had ik haar beloofd. Zij was één van de vrouwen die me leerde sterk te zijn.

8 jaar bloggen,den grooten oorlog,borstkanker,bloggen,vriendschap

Na een tijdje krijg je reacties van lezers, volgers, ... en ontstaan er soms leuke conversaties, ontmoetingen èn vriendschappen.

Vriendschappen die komen, ... die gaan, maar soms zijn er die blijvend zijn. Vriendschappen die helemaal niks te maken hebben met 'den grooten oorlog' en dat is maar goed ook. Die zijn goud waard! Want steeds ten strijde trekken zonder het geweer eens van schouder te veranderen daar wordt een mens niet vrolijk van. Dus probeer ik meestal wel 'de dag te plukken' en mee te nemen wat ik kan...al gaat dat gaandeweg wat moeilijker.

Van 'grooten oorlog' gesproken: gisteren was ik in Zonnebeke (daar waar gisteren dat verschrikkelijke ongeval gebeurde op de snelweg van Ieper naar Kortrijk...); m'n beschermengeltje zat blijkbaar op m'n schouder en loodste me veilig via andere mistige wegen tot bij m'n doel. Toen we 2 keer over de brug vd snelweg reden op zoek naar een uitweg zagen we onder ons de ravage. Het leek inderdaad of er een bom was gevallen... zoals in 'den grooten oorlog'. Dit beeld zal me nog lang bijblijven...

Later op de dag bezochten we het Memorial Museum Passchendaele 1917 in Zonnebeke. Het vertrekpunt bij uitstek voor een bezoek aan de frontstreek. 'Den grooten oorlog' denderde als een trein in m'n brein... 

Hier wordt al 8 jaar gevochten maar wat daar allemaal gebeurd is (en nog gebeurt in deze wereld...) dat gaat m'n petje te boven.
 

Dank aan iedereen die nog komt kijken of hier soms iets geschreven staat :-)
Dank aan iedereen die hier soms een reactie achterlaat!
Lieve groet,

L. 

07-12-09

rijmeralijstokje ...

Ojee ojee ojee,
Te laat een dag of twee

Ik zou hier ook een sinterklaasrijmpje zetten
Een blogje in de bloemetjes zetten

Gent21022009 108

Maar zonder er op te letten
- en ’t is hier al genen vetten –

Is het ondertussen december 7
‘k Hoop dat de Sint het me zal vergeven!??

Het blogje dat ik in de ‘rijm’ wou zetten
Is één van ons vedetten
’t is MIzzD, je weet wel
Die ‘Ollandse’ Mademoisell'

windmillblue2


Ze weet iedereen op te monteren en aan ’t lachen te zetten
En zelfs serieuze ‘stof’ daar weet ze haar tanden in te zetten.
Ze kan Googlen als the best
En dan weten jullie nog niet al de rest…

Gent21022009 083


Ach te veel om op te noemen
Het is een 'Grande Dame' om te roemen
Daarom wou ik haar eens in dit rijmpje zetten


Mercie, mercie, mercie,
Je bent echt een chérie
MizzD, MizzD, MizzD
jij bent de MAX en je krijgt 'nen bloemekee'

Gent21022009 042


Om eerlijk te zijn, want ik zou niet willen dat jullie gaan grienen…
Er zijn er nog die hier een plaats verdienen…

teddynose04

Met sommigen van hen ga ik nu en dan eens op zwier…
De lijst zou te lang worden – vandaar dat ik pas
Maar weet dat ik de volgende keer voor jullie misschien een rijmpje inlas.

Gent21022009 049

 

17:54 Gepost door Lucretia in Bloggen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: bloggen, mizzd, stokje, sinterklaasrijmpje |  Facebook

04-12-09

4 jaar ...

4 jaar… het lijkt al zo lang geleden.
4 jaar geleden … schoorvoetend  begon ik te bloggen. Wist ik veel wie er allemaal zou komen lezen…
Ik deed het voor mezelf; dacht ik. Niks is minder waar…
4 jaar later heb ik met deze blog – ondanks het moeilijke thema – een vriendenkring opgebouwd.
Dank aan allen die af en toe eens een reactie achterlaten; het doet deugd … steeds weer.
Alleen heb ik 4 jaar later de zin in het bloggen wat verloren. Eigenlijk zeg ik dit fout; wat ik bedoel is dat ik hier niet meer kan schrijven hoe ik me echt voel. Ik wil wel maar het gaat allemaal veel te diep en het is allemaal veel te veel privé soms. De tweede keer kanker heeft me de das omgedaan. Ik zou die kanker wel even temmen en die zou me niet klein krijgen. Dacht ik…
De kanker is getemd denk ik… maar hetgeen achterblijft zit diep. Het heeft me uit evenwicht gebracht. Meer dan ik ooit vermoedde.
Door dat ik het allemaal niet meer gezegd krijg hier (m’n eigen fout eigenlijk… ik heb hier teveel van m’n identiteit blootgegeven) knaagt het hier heel diep vanbinnen. Lig ik overhoop met mezelf en heb ik een helingperiode nodig.

IMG_5467
Deze 'stenen dame' is Lucretia... als ik in de stad ben waar zij staat breng ik haar meestal een bezoekje. Ook zij is gehavend uit de strijd gekomen en ze hebben haar in een hoekje gezet. Weg van het strijdgewoel. Uit het zicht ... Maar ze is sterk en ze doet haar eigen ding...

Maar goed… we gaan het hier luchtig houden en aan iedereen die hier langskomt een  (symbolisch) glas aanbieden. Proost aan allen! En THANKX om langs te komen. Het voelt goed!

proost
 

28-07-08

'k Had goesting ...

Vanavond had ik gepland om hier eindelijk nog eens wat 'neer te pennen' maar het was zo mooi weer en ik had meer 'goesting' om de ramen te lappen. Eens goed met water in het rond te spatten kan deugd doen op een zwoele zomeravond.

En nu... nu ben ik moe en heb ik geen 'goesting' meer om het relaas te brengen van een overvol geprogrammeerde maar oh zo toffe 'vakantieweek' waarvan ik genoot. Het was genieten met de grote G!! Een paar fijne 'blogontmoetingen' waaronder 2 bloggertjes die ik nog niet eerder ontmoette.

Morgen dus geen ramen wassen maar een weekverslagje maken met een paar mooie foto's en een bijzondere onthulling over een blogmaatje Jientje  !!! 

Hahaha... ik laat jullie nog even in spanning.

Hieronder een mooie tekst die ik vond op een kaartje gekregen van een fantastisch blogmaatje Sofie. Ik dank je ook voor jouw vriendschap ... uit de grond van mijn hart Sofie !

Wat betekent 'Dank je' werkelijk?

'Dank je' is een van die
prachtige uitdrukkingen
die mensen gebruiken
om een speciale dankbaarheid te uiten.


Maar er zit vaak zo
veel meer achter dan
die twee woorden kunnen zeggen...


Als het uit het hart komt,
van diep uit de fijnste gevoelens
en de meest speciale gedachten
betekent 'dank je' zo veel.

Het betekent dank je dat je de tijd
hebt genomen om te laten zien
dat je om me geeft.
Het betekent 'je hebt vandaag echt speciaal gemaakt'
en soms betekent het dat
je alle dagen zoveel mooier maakt.

Het betekent dat je mij een fijn gevoel geeft
en ik wou dat ik
hetzelfde kon doen voor jou...
gewoon door je te laten weten
hoeveel je voor mij betekent.

'Dank je' betekent, dat had je niet
hoeven te doen maar ik ben
zo dankbaar dat je het deed.

'Dank je' betekent dat je iets
speciaals hebt gedaan
dat ik nooit vergeten zal.

~Chris Gallatin~

13-10-07

Foto's van Talleke en Dingske ...

Via de blogjes van MizzD en Talleke vernamen jullie al het relaas van de ontmoeting van enerzijds MizzD en Dingkse (die elkaar al kenden van een eerdere bijeenkomst) en anderzijds Talleke en mij (we zagen elkaar recentelijk al eens in Gent).

Bij Talleke zijn we (Dingske en ik) gestart met een fotosessie met de buurman. De man glunderde... We hadden al zoveel gehoord over die illustere man dat we hem toch eens wilden ontmoeten en dat wilden we toch wel vastleggen met een foto. De foto vinden jullie door hier te klikken. Wel enigszins een beetje bijgewerkt want van de bovenvermelde dames, Talleke en Dingske mag ik hier geen foto's publiceren. Jammer, jammer.... want ik heb er heel mooie van hen.

Vooral van Talleke die smullend van een wafel (in de Max/Gent) zit te genieten; of likkend aan het rietje van een overheerlijke milkshake; Talleke die glundert bij het zien van haar pannenkoek (in Kortrijk) en Dingske die haar mooie rijbewijs uit de jaren stillekes zit te bewonderen (hè Dingske ) ....

Maar ik heb hier een reeksje foto's die ik wel kan tonen.  Ik wil jullie laten zien dat ik bijzonder heb genoten van onze uitstap samen.

Nadat we Talleke ophaalden vertrokken we richting autoweg om MizzD en Axel op te wachten. Vandaar vertrokken we naar het natuurgebied De Gavers waar we met z'n allen de benen gingen strekken.

De Gavers waren nieuw voor mij. Tenminste, ik kende De Gavers wel als surfplas (m'n kinderen waren daar ooit met Bloso) maar ik was er nooit eerder om te wandelen. Hier en daar stonden ook al paddestoelen - prachtig om te zien. We hadden ook het weer mee. Het werd een mooie warme dag.

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 028

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 009Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 004Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 008

 

 

 

 

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 017Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 027Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 022Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 020

 

 

 

 

Axel gedroeg zich voorbeeldig (zoals altijd denk ik...) - het is echt een schat van een hond - en hij poseerde ook heel gewillig.

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 032Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 054Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 015Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 002

 

 

 

 

En zoals jullie zien gedroeg het vrouwtje van Axel zich ook heel voorbeeldig (waarschijnlijk ook zoals altijd Cool) en ze gaf er ook helemaal niet om om haar van haar schoonste kant te tonen Lachend.

Maar foto's van Talleke en Dingske, neen die krijgen jullie helaas niet te zien. Tong uitstekend - neen dat mag niet hè want anders zijn die twee lieve madammen boos op mij (vrees ik toch !) Verzegeld

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 051

Deze foto werd genomen in het Begijnhof in Kortrijk.

Na een gezonde wandeling verkenden we samen de stad Kortrijk maar helaas hier kan ik ook weer geen foto's van tonen vermits Talleke en Dingkse er op staan.
Bij het eten van een heerlijke pannenkoek op een terrasje op het Schouwburgplein - in de herfstzon, werd er gezellig gekletst en behoorlijk wat afgelachen.

Voor herhaling vatbaar ! Cool

Fijn weekend aan allen !

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 033x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 038x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 040x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 041x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 042x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 050x

07-09-07

Stress-situatie...

Het lukt me niet om te bloggen, hoe graag ik ook zou willen...

Het is namelijk zo dat ik voor markant Lochristi en sinds gisteren ook voor markant Regio Gent de website onderhoud.
Die laatste wordt officiëel voorgesteld op 18 september en daar is nog een hoop werk aan. (ik wachtte al sinds juli op een toegangscode...) Ik probeer er iets moois van te maken en heb er eigenlijk wel veel zin in om dit te doen. Willen jullie zien wat het wordt dan moeten jullie daar maar eens gaan zien...

Ik ben dus sinds gisterenavond en vandaag de GANSE dag aan het tokkelen op mijn pc'tje om toch maar zoveel mogelijk gedaan te krijgen. 'k Had me eigenlijk voorgenomen om stress-situaties te vermijden maar dit is nu wel hurry-hurry...

Maandag word ik geopereerd aan mijn rechterhand en dan zal er van sneltypen niets meer in huis komen.

Sorry dat ik jullie een beetje verwaarloos! Ik zit er eigenlijk wel mee... maar het kan nu even niet anders.

Ik moet ook nog een paar mensen dringend bellen en dringend mijn mail beantwoorden.  Ik probeer dat morgen te doen.

Lieve groetjes,

27-08-07

Bloggen en borstkanker ...

Wat kwam eerst…?  Voor mij borstkanker…
En ja, wat moet je daar dan mee…
Je kunt zitten grienen en blijven grienen (wat uiteraard een goed recht is…) en hetzelfde geldt voor kwaad worden; razend worden…, je afreageren…  maar op wat of op wie…?
Iedereen reageert anders en voor mij was mijn afreageren vooral heel veel informatie trachten te verzamelen – zo zit ik in elkaar – ik wil voor een stuk de controle houden over de dingen – in de weken van intense emoties (voor de operatie ) heb ik uren zitten surfen op het internet want al de vragen die door mijn hoofd flitsten daar kreeg ik niet snel genoeg antwoord op via andere kanalen.

Ik las en las en zo kwam ik ook op verschillende blogs terecht die over borstkanker gingen. Van lotgenotes dus … 
De eerste weblog waar ik terechtkwam was die van Elly. Een moedige vrouw die ontzettend goed schrijft. Ik ken haar niet persoonlijk maar ze raakt me enorm… Bij haar vond ik, ja, hoe zal ik het zeggen ... TROOST en KRACHT en zoveel meer en daarbovenop een heleboel nuttige informatie - ook via de linken die ze legt

Ik kwam toen op het idee om zelf ook een weblog te beginnen; ik ben niet echt een schrijfster maar af en toe rollen de opgekropte woorden, zinnen, … uit mijn virtuele pen en vormen ze mijn verhaal.

Via de reacties op mijn blog kwam ik in contact met nog meer lotgenotes; o.a. met ‘cancer-chicklit’.
Een totaal andere schrijfstijl dan Elly  maar even beklijvend beschreven; veel humor ook  - galgenhumor en zelfspot komt meer voor bij 'ons' ‘borstkankerpatiënten’. Onze angst en verdriet weglachen of juist even goed ons keel openzetten; stoom afblazen… en wild om ons heen schoppen.

Je zal het niet geloven maar ik heb hier al alle mogelijke emoties gehad bij het ‘zelf schrijven …’ maar ook bij het lezen op anderen hun blog. 
Lachen heb ik ook gedaan; veel zitten lachen – luidop ook – met de soms wel heel leuke, grappige reacties. Er waren momenten dat ik ’s nachts wakker lag en dat me opeens de woorden van bezoekers aan mijn blog in mijn gedachten kwamen en dan lag ik daar midden in de nacht om te glimlachen.

Voor mij werkt bloggen helend en blijkbaar niet voor mij alleen.

Verslavend ook misschien; want je wilt steeds opnieuw schrijven; een vervolg aan HET VERHAAL breien.
Mijn kankerverhaal is bijna afgelopen en ik hoop dat dat zo kan blijven. (het betekent niet dat ik al genezen ben verklaard… neen, dat zullen we over enkele jaren pas weten…).

Het wordt wel tijd dat ik m’n gewone leven terug kan opnemen.

Dat wil niet zeggen dat ik deze blog zomaar zal sluiten. Neen, borstkanker is ‘jammer genoeg’ een deel van mijn leven. Ik kan dat niet weggommen of onder de mat vegen. Het hoort bij mijn ZIJN. Deze hele ‘historie’ heeft me ook laten inzien dat ik mentaal sterker ben dan ik ooit had durven vermoeden. Soms heb ik schrik gehad dat ik te veel relativeerde; dat ik te weinig weende… leek me niet normaal als je geconfronteerd wordt met zo’n monster maar ik heb het gevoel dat bloggen me voor een groot stuk door het verwerkingsproces heeft geloodst. Dat ik door te schrijven de hevigste emoties kon laten wegstromen.

Ik brei dus mijn ‘vervolg’verhaal verder aan deze blog…

...en wat ik vooral niet mag vergeten, jij daar.... ja, jij lezer van mijn blog... jij hebt ook je steentje bijgedragen in dit hele verhaal. Dan spreek ik nog niet over de mooie vriendschappen die ik hier aan overhoud. Thankx!!


Daarnet vermeldde ik cancer-chicklit.… Van Kristiens blog werd een Blook (blog-book) gemaakt met als titel
Borstkanker en Boezemblues.
Het boek is een bewerking van stukjes van haar weblog. Het boek geeft een rechtstreekse inkijk in het gevoelsleven van een sterke vrouw die gevangen zit tussen moed en wanhoop, een echtgenote en moeder die erin geslaagd is om in haar ‘kankerjaar’ nog intenser en gulziger te leven dan de jaren voordien.
Haar boek is vanaf nu te koop in Standaard Boekhandel – de andere boekenwinkels volgen tegen het einde van deze week!

KristienVanDenBon


Allen daarheen dus voor een intens verhaal.

 Prijs: ca. € 14,90
ISBN 978 90 5617 8024

Veel succes met de verkoop van je Blook Kristien!

25-08-07

Stilletjes ...

Aan allen die hier komen lezen... ja, ik weet het, het is hier een beetje stilletjes.

'k Ben even 'mijn  verhaal' kwijt... m'n geest heeft precies nog last van de narcose en telkens als ik aan iets wil beginnen ben ik al moe van er aan te denken. Raar.... want zo zit ik eigenlijk niet in elkaar.

Het zal nog een paar dagen nodig hebben en dan ben ik weer paraat.

Met m'n hand gaat het vrij goed. Blij dat ik de operatie heb laten doen. De ergste pijn is weg. Het moet nu gewoon even z'n tijd hebben om te herstellen.

Maar ik wou zeker nog iets kwijt:

jullie geven me vriendschap,
een beetje zonneschijn als het regent ! Cool

Fijn weekend allemaal... en dikke knuffel

Ik post hieronder een recente foto van Rune (m'n kleinkind). Ze groeit als kool - ze is een heerlijk lachebekje - ze is een kwebbelkont (zou ze dat van haar oma hebben???) - 'k zou ze voor geen goud willen missen...

100_0883aug2007

06-07-07

Eén jaar ! Rune is jarig! ...

Vanmiddag, alvorens ik wou vertrekken naar Kim en Rune, wou ik onderstaande tekst 'posten' maar blijkbaar was Skynet aan de blogs aan het prutsen en oeps... foetsie, weg was alles! Heb het nog een paar keer geprobeerd maar Skynet was koppiger dan ik... Ik heb er toen maar de brui aan gegeven en wijselijk vertrokken naar ons klein 'feestvarkentje'.

Gelukkig ben ik tegenwoordig verstandiger geworden en maak ik de meeste teksten in Word en ... ik sla die teksten ook meteen op. Voilà, dit is dan hetgeen ik te melden had:

Dé GROTE DAG vandaag !! Rune is 1 jaar!

Ze is zich al volop aan het voorbereiden op haar verjaardagsfeest van morgen.

 

Naar de kapper gaan hoort er ook bij…. Ah ja!

Maar ik denk dat mama Kim deze keer voor kapper heeft gespeeld. Een nieuwe look dus voor Rune! En ze lijkt het nog leuk te vinden ook …

 

04072007P1050790

 

Haar verjaardagskroon staat ook al te blinken. De taart is besteld… morgen zullen  we allemaal paraat zijn om haar uitgebreid te vieren.

 

06072007P1050725

 

Wat is dat jaar toch vlug voorbij gegaan. Er is zoveel gebeurd in dat ene jaartje. Het leek wel een rollercoaster. Tijd dus om opnieuw EVEN STIL TE STAAN en alles eens, zoals in een film, terug te spoelen …

Misschien moet ik straks ook nog maar even alle foto’s bekijken die gemaakt werden van Rune vanaf het prille begin – 06/07/06 – laat ik dat straks toch maar doen.

 

Nu zal het snel gaan: brabbelen, babbelen, praten, zingen, rechtkruipen, vallen en opnieuw opstaan, stappen aan de hand, de eerste stapjes alleen, …

Heerlijk toch om dat allemaal te kunnen beleven

'De tijd nemen om van dit alles te genieten ' is dus de boodschap!

 

Toen ik er vanmiddag aankwam had ze net een hazenslaapje gedaan. Samen met Kim ging ik haar ophalen uit haar bedje.

 

Mijn hart smelt steeds als ze haar glimlach toont... het is toch zo'n schatje. Meteen begint ze dan naar alles te wijzen alsof ze wil zeggen: 'kijk, dat is hier mijn wereldje', 'dat zijn mijn vriendjes', 'mijn  knuffeltjes'. Een mini rondleiding dus...

 

Ze kent ook al enorm veel woorden. Nee, nee, ze zegt ze nog niet zelf maar als je haar bv. vraagt: "Rune, waar is de poes?" (in een boekje bv.) dan duikt ze met haar snoetje naar beneden om dat katje-op-papier een dikke smakkerd te geven ofwel beweegt ze haar mond zonder geluid te maken en probeert ze miauw na te doen.

Vandaag kreeg ze nog geen geschenk van ons.  Nee, dat is voorbehouden voor op haar feestje morgen en jullie zien dan wel aan de hand van de foto's welke verrassing we voor haar in petto hadden.

 

Vandaag ben ik haar een geschenk in natura gaan brengen: een knuffel van oma! Ik nam wel een kadootje mee van iemand anders. A'ke kon het niet laten dat kleine meisje te verwennen.

 

A'ke, Rune was er superblij mee... alleen al het openmaken en met het strikje spelen vond ze leuk... en als ze dan ook nog plots op een bladzijde een rosse kater vond, dan was het ook weer meteen knuffeltjes geven.

 

Van mijn zus M. kreeg ze een beeldig jurkje met t-shirtje en bijhorende broek... echt schattig. Mijn zus heeft een zoon met hetzelfde probleem als Rune. G. werd  20 jaar geleden ook geboren met een schisis. Vandaar de speciale band die M. en G. hebben met Rune.

 

24juni2007P1050522

 

Wat ik nu zo speciaal vind aan vandaag dat is dat mijn tellertje de 100.000 passeert op de verjaardag van Rune! Toeval???

 

Update foto's: kreeg ik daarnet doorgestuurd door Kim!!

100_0606

 

100_0625

 

100_0630

 

100_0636

05-07-07

Dilemma ...

Goh…niet gemakkelijk. Op een gegeven moment moet je keuzes gaan maken ivm het al dan niet terug gaan werken; terug de draad gaan opnemen. Dat wil ik zo graag. Maar kan dat wel? De afstand en het werk: die combinatie zal me hoogstwaarschijnlijk niet lukken...

 

Het bedrijf waar ik werk ligt me bijzonder nauw aan het hart – het is een echte mannenmaatschappij daar, maar ik heb er een paar bijzonder goede collega’s, fijne bazen en een bijzonder gevarieerd werk. Ik voel me daar heel nuttig ook… gewaardeerd…

 

Anderhalf jaar ben ik er weggebleven door ziekte en steeds ben ik blijven hopen dat ik er op een dag opnieuw zou staan. Die hoop wordt alsmaar kleiner… ik zie het me helemaal niet meer doen om elke dag ongeveer 3 uur in de wagen te zitten en ’s avonds ten vroegste om 19 u thuis te komen.

 

Voor ik borstkanker kreeg leefde ik op de toppen van mijn tenen… mijn energie was toen al bijna op en ik vraag me al maanden af hoe dat dan  moet als ik op een gegeven moment opnieuw aan de slag wil gaan.

Progressief gaan werken, bv 2 uur per dag (om te starten) en dan nog eens 3 uur in de wagen… nee, dat heeft al helemaal geen zin.

 

Vrijdag ben ik gaan praten met M. en misschien is het inderdaad verstandiger dat onze wegen scheiden wegens medische overmacht.  Ik ben helemaal niet zeker dat ik er ‘full time’ terug zal staan in september moet ik hen dan nog zo lang laten wachten? Nee, ik kan hen dat niet aandoen. Ik kan hen niet de garantie geven dat ik terug word als vanouds. Zij moeten ook vooruit en iemand in mijn plaats zetten daar. Het werk lijdt er onder, daar ben ik zeker van...

 

Moeilijke dingen allemaal waarvan ik soms nachtenlang wakker lig…

Wordt vervolgd.

 

Vandaag ben ik daarom even gaan 'uitwaaien' in Brugge. Een beetje geslenterd met mijn zus M. in de winkelstraten. Even het verstand op nul. En wat ik zo fijn vond: we zagen het zonnetje... Wat vanochtend begon als een grijze, miezerige dag bloeide open tot een aangename, langverwachte bijna-zomerse dag.

Ik had mijn digitaaltje mee en schoot enkele plaatjes; niet de bekende Brugse foto's maar zomaar lukraak wat... ik was niet echt in een creatieve bui.

 

P1050806P1050804

P1050817

klik op de foto's om te vergroten ...

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050815

P1050813P1050814

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050808

P1050809

P1050811

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050819
 
Wat me opvalt... nog 175 te gaan en het tellertje van mijn blog staat op 100.000! Nooit gedacht dat dat kon... Ik wil iedereen die hier komt lezen of kijken dan ook bedanken. Mijn blogje heeft me de ganse tijd 'gesteund'. Ontworpen in een moeilijke periode hielp het mij soms om de dag door te komen... door te schrijven maar ook te gaan lezen bij andere bloggertjes. Bedankt allemaal, want aan velen van jullie heb ik bijzonder veel gehad! Knuffel.

02-07-07

Fotoreportage 'met Beesken in Gent' ...

 

In deze fotoreeks zit 1 foto waarop ik er ook een keertje opsta... maar: het is een foto die 1 jaar geleden genomen werd in het Groot Vleeshuis. Ik had toen een sjaaltje op mijn hoofd om mijn kaalkoppie te verbergen.

We hebben er nu niet aan gedacht om eens een foto van ons samen te laten nemen.

Het vorige postje bevat fotootjes die je kan vergroten door er op te klikken.

Nog een fijne maandag allemaal!

ps: kan er mij iemand vertellen welk stuk fruit we bij ons soepje kregen?? Wij wisten het de eerste 5 minuten niet...

01-07-07

Date met Beesken in Gent ...

Had onze afspraak al eens moeten verleggen wegens een begrafenis. Doe ik eigenlijk nooit graag: geplande afspraken afzeggen of verplaatsen. Maar ja, een begrafenis kan je niet voorzien.

 

P1050600We zouden samen naar Gent gaan. Beesken met de trein en ik zou haar opwachten in het Sint-Pietersstation. 'k Heb het me die dag gemakkelijk gemaakt: autootje geparkeerd waar ik geen parkeergeld hoefde te betalen en van daar af de tram genomen naar het station. Eigenlijk een stuk goedkoper dan die ‘verschrikkelijk-dure’ parkings in het centrum. Voor 2,40 € kan je niet sukkelen – is de kostprijs van heen en terug met de tram. (een tip dus voor de mensen die binnenkort naar de Gentse Feesten komen)

Het was even wachten op Beesken. Het treintje had niet dezelfde snelheid waarmee zij naar Gent wou.

 

P1050606P1050613P1050645Van het vele babbelen krijg je dorst en van drinken moet je … en als je moet dan ga je daarna terug iets drinken; want een etablissement binnengaan zonder een consumptie te nemen, dat kan niet altijd. Dus hebben we veel gedronken, gebabbeld en ‘gemoeten’… Vicieuze cirkel dus. (de MAX, de Soup lounge, het Groot Vleeshuis en Shopping 't Zuid waren de adressen die we aandeden)

 

P1050631P1050632Shoppen hebben wij eigenlijk niet zozeer gedaan. Een beetje ‘mensen kijken’, paar spulletjes gezocht voor G. (vriend van Beesken) – zie maar ne keer naar die leuke boxershort/zwembroek. Beesken wou natuurlijk eens testen of alles er in kon. Of beter gezegd: of alles er door kon…

 

 

 

 

P1050641P1050642

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050636

 

 

De tagine die ze zo graag wou kopen voor G. werd niet goedgekeurd; jammer voor G. Hij zal nog even moeten wachten op zijn eenspersoonspotteke.

 

 

 

 

 

P1050610

P1050621P1050612

 

Voor Scottie vonden we een héééééééél mooi minirokje. De vraag is of daar wel alles kan onder verstopt worden??? Misschien moeten we eens horen bij Piet of het hem niet past? Trouwens, van pietjes gesproken...jullie moeten maar eens op de middelste foto klikken. Ik ben niet zeker of ik dit ooit wil proeven. 

 

Ja, ja, we denken aan onze medebloggertjes hé en in dezelfde etalage troffen we Kay aan. Was die niet naar Marokko??? Hm… het was misschien een Boogiegirlke

Op een bepaald moment is Beesken toch wel heel erg geschrokken. Dacht ze opeens G. te herkennen in een etalage; en dan nog met een andere dame in een bruidsjurk!

P1050622P1050626P1050628P1050644Van dan af was ze niet meer te houden en was het 'etalagekijken' en zoeken naar een bijzondere bruidsjurk voor Beesken. Ze heeft een aparte smaak moet ik zeggen. Mogen we dit jaar misschien nog een huwelijk verwachten of lijkt het alleen maar zo??? Who knows? Als we dan ook nog de St. Baafskathedraal binnenliepen dacht ik: "zou ze dan toch willen?"

P1050647

Enfin, we hebben er weer een zware dag van gemaakt – vooral onze tong en onze voeten hebben afgezien.

Moe gelopen en moe gepraat hebben we samen het trammetje genomen en wuifden we elkaar ‘tot ziens’ aan het stationnetje. Akke akke tuut tuut weg was zij…                  

!!! Morgen update met fotoreeks van Gent !!! Tot dan... slaap lekker.                     

19-05-07

Bloggen ...

Jawadde, er gaat hier echt een nieuwe wereld voor me open!

Bloggen, daar komt heel wat bij kijken.

 

Ten eerste:
heel wat nieuwe woorden. Neem nu: tags, hunk (thanks to MizzD), een rond getalletje pakken, blogronde doen, postje, noem maar op. Gelukkig had ik nogal snel door wat dit alles te betekenen had, want van De Dikke Meneer Van Dale moet je geen uitleg verwachten.

 

Ten tweede:
om een echte, waardige en sociale blogger te zijn, wordt er toch wel van je verwacht dat je ook es bij je medebloggers gaat kijken. Nu ja, met een tienmaandertje + een berg strijk in huis is dit niet vol te houden . Dus sorry mensen, ik lees met heel veel plezier jullie reacties op mijn postjes, maar op blogronde gaan… dat zal jammer genoeg niet lukken!

 

Groetjes,

Kim

11:39 Gepost door Lucretia in Bloggen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: bloggen, hunk, blogronde, blogger |  Facebook

12-04-07

Update over Rune ...

Vandaag ben ik even bij Rune geweest in het ziekenhuis. K., heeft bij haar overnacht en wou even over huis gaan om wat extra spullen te halen.

Ondertussen heb ik bij Rune aan haar bedje gezeten. Er kon al terug een lachje af en stilletjes was ze ook wat aan het brabbelen... ze maakt van die leuke geluidjes: lalala...lalalala...lala. Het klonk alleen heel erg hees.

Ze ligt met een infuus en dat vond ze blijkbaar wel interessant. Vannacht had ze al aan het verband zitten pulken en nu speelde ze met de plastic darmpjes van het infuus. Tot mijn verwondering heeft ze toen ook een uurtje geslapen... dat is niet zo evident omdat ze toch niet in haar eigen omgeving is; er is ook steeds van alle lawaai.

Voorlopig mag ze nog niet naar huis. Ze moet minstens 24 uur koortsvrij zijn en ze moet ook voldoende plassen. Door de hoge koorts van de laatste dagen had ze uitdrogingsverschijnselen en dat moet eerst worden opgelost.

Het komt allemaal wel goed met haar. Het is een vechtertje... en waar ze nu is is ze in goede handen. Gelukkig mag haar mama bij haar blijven. Dat is voor zo'n kleintje toch wel belangrijk.

Met mij gaat het vandaag al wat beter. Soms heb je van die dagen dat alles tegelijk op je af komt en dan lukt het niet goed om dat allemaal te assimileren... een goed gesprek kan wonderen doen; een lieve reactie van jullie bloggertjes kan 'helend' werken. Waarvoor mijn dank!

29-12-06

Rond getal ... 20.000 bezoekers ...

sham2Ik kan het bijna niet geloven: 20.000 bezoekjes kreeg ik sinds ik mijn blogje begon vorig jaar op 4 december. Wat begon als een medium om dingen van me af te schrijven is ondertussen uitgegroeid tot een communicatiemiddel met andere bloggers, vrienden, borstkankermaatjes, familie, etc... Een manier om dingen te laten weten - leuke dingen door te geven over mijn kleinkind Rune, enz...

Op deze manier heb ik al een paar fijne mensen leren kennen.

Allen dank daarvoor - TWINTIGDUIZENDMAAL dank !

Daar drinken we op ! En weten jullie wie mijn 20.000ste bezoeker was? Inderdaad BOOGIEKE ! Bedankt man... Steeds welkom en de champagne staat hier koud hoor!

728

a9

 

En 'k zal nu maar beginnen met een blogronde om iedereen een bedankingskusje te geven hé....

 
 

05-12-06

1 jaar bloggen ...

1jaar

Vandaag - 1 jaar geleden - begon ik aan mijn blogje. (4/12/2005) De reden waarom kunnen jullie hier links in de kantlijn lezen. Ik zat op dat moment met zoveel vragen, zoveel twijfels en ZO EEN GEBREKKIGE COMMUNICATIE MET DE ARTSEN ... en door die slechte communicatie werd de operatiedatum steeds maar verder opgeschoven. Gelukkig vond ik een beetje mijn weg op het internet en ben ik op een aantal heel goede websites terechtgekomen... Internet is op dat moment een beetje mijn 'geestelijke redding' geweest. Eigenlijk verschrikkelijk om dat te moeten vaststellen in de huidige tijd... dat je meer hebt aan internet dan aan je behandelende arts.

Door mijn speurwerk leerde ik ook de skynetblogs kennen en het eerste blogje waar ik toen terechtkwam was er eentje van een kranige lotgenote: Elly.

In eerste instantie begon ik anoniem te bloggen - niemand wist dit - dit was alleen voor mezelf dacht ik. Wist ik veel... Maar na enige tijd kwamen van overal reacties van andere bloggertjes - jullie dus... 

Ik wil alle bezoekers - ook diegenen die even langkomen zonder een reactie achter te laten - danken. Velen onder jullie laten zulke lieve, opbeurende, leuke, grappige, soms hilarische berichtjes achter... Mijn dag kan dan niet meer stuk... het gebeurt soms dat ik - als ik ga slapen - in gedachten een paar van die reacties overloop met als gevolg dat ik het soms letterlijk uitproest van het lachen. Leg dat maar eens uit aan je man die al half in slaap ligt...

Op een dag zal ik terug aan het werk gaan... en dan hoop ik dat ik het bloggen nog kan verderzetten. Alleen al om die leuke contacten zou ik het doen.

Aan allen die een verjaardagswens voor mijn 1-jarig blogje stuurden:

bedankt, merci, thank you, vielen Dank, gratias,...

ruby2

05-11-06

10.000 klikjes ...

tatty22
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dag lieve bloggertjes en bezoekers. Ik zag daarnet dat het tellertje van mijn blogje op 10.000 stond. Ik schrok er warempel van want ik houd me normaal niet zo bezig met tellertjes...maar dit getalletje heeft toch iets magisch, niet? Iets symbolisch misschien ook.

Dit heb ik aan jullie te danken, mijn regelmatige bezoekertjes! Ik schenk jullie allen een 'symbolisch' bloemetje en wil van hier uit samen met jullie het glas heffen. (heb hier nog wel een goed flesje Champagne staan) Proost !

Wie mijn 10.000-ste bezoeker was weet ik niet. Hij of zij mag zich altijd melden dan zet ik hem of haar nog eens extra in de bloemetjes.

16-10-06

Vriendschap ... friendship ... Freundschaft ... amitié ...

Ik was daarnet even een blogronde aan 't maken voor ik in mijn beddeke kruip en ik kwam dit tegen op Lien's blogje...

Ontzettend lief vind ik dat... was er even niet goed van. Het ontroert mij ... 'k word er even stil van ...

Het is raar, toen ik begon met mijn weblog heb ik daar nooit bij stilgestaan dat ik daarmee een soort band zou opbouwen met andere bloggertjes.

Ik wil jullie daarom langs deze weg ook eens in de bloemetjes zetten ... voor al jullie lieve reakties ... voor al jullie bezoekjes ...

Tatty glitter 6

Vriendschap is zo heel bijzonder

Vriendschap daar versta ik onder

Samen praten, samen luisteren

Samen lachen, samen fluisteren

Elkaar steunen bij verdriet

Met een bos 'vergeet-mij-niet'

Opgaan in elkaars geluk

Dat is vriendschap uit één stuk