22-09-08

Berichtje vanuit het ziekenhuis...

Haha... internet gevonden in het ziekenhuis. Dat is het voordeel als je zo een beetje je weg kent hier. Op de dagkliniek van oncologie staat een batterij van computers (vorige keer zat ik hier ook soms eens te tokkelen) en ik was nieuwsgierig wat mijn 'blogmaatje' schreef over Parijs...

Dank voor jullie lieve steunreacties!! Heeft zeker geholpen!!

Normaalgezien (maar wat is normaal als je eenmaal in het ziekenhuis belandt hé...) zou ik vrijdag al thuiskomen; en dan zou het zaterdag worden, of zondag, maar nee... ook dat kon nog niet. De drain (redon) bevatte nog te veel vocht dus is het voor vandaag.  Strakjes wandel ik hier buiten met een (klein) pakje 'vlees' minder onder mijn arm. (Heb gelukkig de gereconstrueerde borst kunnen behouden; dat is toch al een meevaller...)

En... tegen woensdagochtend  weten de lieve dokters hier wat ze verder met me van plan zijn. Dat ziet er voorlopig niet zoveel goeds uit... maar ik wacht af! 'Don't panic Lucretia'! Just wait and hope!

M'n koffertje staat al weer gepakt met alles wat ik hier verzameld heb sinds vorige week dinsdag. O.a. een heel pak kaartjes die ik hier en thuis ontving (waarvoor dank lieve schrijvertjes !!) - weet ook dat ik die kaartjes absoluut niet wegdoe. Kan ik niet hoor. Van vorige keer heb ik ook nog een hele stapel liggen; verder een heel pak lectuur waarvan ik het naderhand jammer vind dat ik het niet allemaal heb kunnen doornemen. M'n hoofd voelde aan als een spons - alles wat ik las 'letterde' er zo weer uit. Het begint tot me door te dringen wat me overkomt.

Maar goed... we slaan er ons wel weer door! Zo goed en zo kwaad als het kan... met de steun van m'n naasten en met die van jullie moet dat lukken.

 STH71751

16-05-08

Update ...

Update... ik vergat nog te zeggen dat het voor mij een heel rare dag was vandaag.

Ik besefte vanmorgen dat het net 2 jaar geleden is dat ik de laatste chemokuur kreeg... (ongelooflijk hoe al die vervelende data in mijn geheugen zijn gegrift: diagnose, biopsieën, amputatie, reconstructie, 2de operatie want Sentinelklier aangetast, dan toch chemotherapie, enz…)

Ik weet nog dat ik toen niet wist of ik daar ook nog blij moest mee zijn, met die laatste chemokuur. Aan de ene kant wel, want ik besefte maar al te goed dat het levensnoodzakelijk was maar langs de andere kant wist ik dat ik opnieuw 2 weken van ellende zou meemaken.

Er werd goed bedoeld gezegd: “kom op, het is de laatste; dan ben je er vanaf”! Maar weet je, voor mij waren die laatste chemokuren het ergst… Het voelt of je naar de slachtbank gaat… je kunt dat aan niemand uitleggen die dit niet heeft meegemaakt.

Ik herinner me ook nog dat Marc me naar het ziekenhuis bracht die keer en dat het de eerste keer was dat ik weende bij het afscheid. Het duurde dan ook minuten voor ik uit de wagen stapte. Ik kreeg dat weeïge gevoel in mijn maag en mond en nog voor ik op de onco-afdeling kwam moest ik braken …

De volgende dag - 17 mei 2006 - zal ook nooit uit mijn geheugen worden gegrift: Kim kwam helemaal overstuur binnenlopen met het nieuws dat er iets was met haar kindje… ze was ontroostbaar en ik... ik kon haar niet troosten zoals ik het zou willen. Mijn kind’s hart bloedde en ik kon alleen maar ziek wezen.

Ondertussen zijn we 2 jaar verder en is alles min of meer terug in de plooi gevallen…
Oncologisch is alles rustig en ik heb een schat van een kleindochtertje.

P1090463
 

Een tweede kleinkindje is op komst over 86 dagen als alles goed gaat.

Dan denk je: ‘ja, het leven is mooi’…

... ware het niet dat we heel dikwijls opnieuw worden geconfronteerd met iemand die het dan toch niet haalt van deze vreselijke ziekte.

Ik denk hierbij speciaal aan Lizy!
Zij ging vandaag 16 mei 2008 van ons heen!
(precies 2 jaar na mijn laatste chemokuur)
Oprechte deelneming aan haar familie en geliefden.
Ik voel met jullie mee.

Rust zacht Lizy. Ik wil jou nog bedanken voor de bemoedigende woorden die jij mij ooit gaf toen ik het moeilijk had.

Brugge_CarpeDiem 033

21-12-07

21 december ...

Poeh…21 december… een datum die ik nooit zal vergeten.

Het is vandaag 2 jaar geleden dat ik onder het mes ging. Borstamputatie … en reconstructie met eigen weefsel (deep flap). De ochtend voordien werd ik opgenomen en moest ik nog enkele onderzoeken ondergaan (isotopen… voor de sentinelprocedure…).

We waren met z’n drieën. Drie bange vrouwen werden samen in een zaaltje gezet… ons bed was nog niet klaar… we dienden er toch nog niet in te liggen… en daar zaten we dan elk met onze eigen gedachten bezig.
Ik probeerde wat te praten want de stilte kan oorverdovend zijn.
Een van ons zat stilletjes te wenen; een dame van zo rond de 65 jaar… bang en alleen; troosteloos… Haar zoon had haar aangespoord om toch eens een mammografie te laten doen; uit voorzorg. En nu zat ze daar… boos en radeloos. Ze vond dat ze die mammografie nooit had moet laten doen want dan zou ze nu niet in het ziekenhuis zitten…

Twee van ons werd één voor één bij de plastische chirurg geroepen om ons ‘af te tekenen’.  Ze tekende grote dikke stippellijnen met een alcoholstift op m’n rechterborst en op mijn buik.
Zag er goed uit… precies een smilie op mijn buik. Ik probeerde er een grapje over te maken… wat moet je anders…
De volgende dag was andere koek… Vroeg, heel vroeg in de ochtend werd ik opgehaald. Niks zenuwachtig. Had ’s nachts zelfs vrij goed geslapen. Voor mij was de operatie een soort ontlading want ik wachtte al van 4 november. Stel je voor… of liever: onvoorstelbaar!

In de operatiezaal mocht ik nog even bloot op de foto. Goh… dat had ik niet verwacht. Er werden digitale foto’s gemaakt van mijn beide borsten. Ik zei een beetje onnozel: “moet ik lachen ook?” en de ‘fotograaf’ grapte maar een beetje mee. Waarschijnlijk voelde hij aan dat dat voor mij het beste was op dat moment.Uren later – zo’n acht uur later – werd ik wakker. ‘k Had het koud en ‘k had pijn. Er bengelden stille tranen over m’n wangen en plots dacht ik: wat lig ik hier te grienen…ik leef en er wordt voor mij gezorgd… ik dacht opeens aan de mensen in Pakistan die net een aardbeving achter de rug hadden en die in de bijtende kou zaten… Zo probeerde ik m’n eigen miserie een beetje te vergeten en telde ik de uren af tot ik van de intensieve bewaking terug naar m’n ziekenkamer mocht. Het werden lange uren… 

Men zal misschien zeggen 'dat alles is toch al 2 jaar geleden...' maar voor mij lijkt het of het gisteren was. En telkens als ik op de kalender weerom zo'n 'speciale' datum zie verschijnen dan komen de dingen heel helder in mijn geheugen terug...

11-10-07

2 jaar uit een mensenleven ...

Op 4 november zal het 2 jaar geleden zijn dat ik de diagnose kreeg... borstkanker! 2 jaar.... ongelooflijk. Het lijkt zo lang geleden maar dat is het niet. In die 2 jaar is er zoveel op me af gekomen; het lijkt wel of ik meegezogen werd in een maalstroom. Af en toe leek het eindeloos; die ziekte of de bijwerkingen van de behandeling bezorgden me altijd wel weer iets nieuws. Nee, saai is het allerminst geweest.

Wat me het meest geraakt heeft in deze periode is de enorme vriendschap die ik van zoveel mensen heb ontvangen. Ik heb ook gemerkt dat door deze ziekte bespreekbaar te maken, door zelf open te kunnen vertellen over wat je meemaakt of voelt - zonder zielig te doen - dat het voor anderen ook gemakkelijker is om er mee om te gaan.

Maar af en toe stel ik vast dat er nog vrouwen zijn waarvan de partner hun ziekte niet aanvaardt. Zo kwam ik vandaag in contact met een dame die op dit moment chemotherapie krijgt en zij heeft heel veel angst. Angst voor de gevolgen van haar ziekte en voor de behandeling. Zij heeft nood aan geestelijke ondersteuning -  in het ziekenhuis kreeg ze het voorstel om met de psycholoog te praten maar dat werd afgewimpeld door haar partner; ze kreeg de raad om hulp in het huishouden te nemen en opnieuw vond haar partner dat niet nodig. In haar bijzijn mag er niet over haar ziekte worden gesproken... maar buiten haar bereik blijkbaar wel.
Ik heb haar informatie gebracht over het Inloophuis van de VLK en ik hoop dat ze daar terecht kan. Daar ben ik zeker dat ze goed zal worden opgevangen. Ze moet alleen de stap durven zetten.

Zelf wil ik die 2 jaar, waar ik doorheen moest, symbolisch afsluiten en er komt een groot feest. Het feest dat ik vorig jaar in april wou geven voor mijn 50ste verjaardag werd toen afgeblazen... tja... midden in de chemobehandeling zag ik het niet zitten.  M'n 50ste verjaardag vieren als ik 51 werd vond ik ook maar niks... maar wat ik zeker wou doen dat was iedereen die mijn dagen een beetje opfleurden met een bezoekje, sms'je, belletje, mailtje, .... eens samenbrengen en met hen een fijne avond doorbrengen. Samen de warmte van vriendschap voelen... En dat feest komt er aan ! Ik kijk er naar uit en tel af !

Mijn ventje organiseert het allemaal en ik mag er niks over weten. Alleen wanneer, waar en met wie... Wat er te eten valt houdt hij geheim... Of er iemand komt optreden houdt hij geheim... Ik ben dus SUPER NIEUWSGIERIG maar ik laat hem zijn plezier van het organiseren en blijf braaf geduldig afwachten tot op de dag zelf. Ik gun het hem.
Onderstaande collage maakte Marc voor op de uitnodiging. That's me !


Lucrèce

29-07-07

Dag tegen Kanker - 8 september 2007

Dag tegen Kanker

 

 

Home-DagtegenKankerOp zaterdag 8 september 2007 organiseert de Vlaamse Liga tegen Kanker voor de achtste keer de Dag tegen Kanker. De Dag is opgezet als info- en ontmoetingsdag voor iedereen die met kanker te maken heeft.

Wie kanker heeft, kan er lotgenoten vinden om ervaringen uit te wisselen.

Daarnaast houdt de VLK ‘open deur’ en laat ze aan het grote publiek zien wat ze allemaal te bieden heeft aan mensen met kanker.

Afspraak dus op zaterdag 8 september 2007 in de Zuiderkroon/Antwerpen van 14 tot 20u30.

De toegang is gratis.

Voor verdere informatie klik hier.

Als je meer wilt weten over de Dag tegen Kanker van vorig jaar klik dan hier.

 

Helaas zal ik voor de 2de keer niet kunnen aanwezig zijn.

Mijn zus viert net op die dag haar 50ste verjaardag. Ik vind het heel jammer dat ik er opnieuw niet bij zal zijn. 


IMG_5909

foto Ronquevalles/Spanje juni '07

Een fijne zondag allemaal !


28-06-07

Twee borsten ...

5669tweeborstenGisterenavond kwam ik thuis van een dagje Gent met Beesken en ik vond 'Twee borsten' in een plastic zakje aan mijn voordeur bengelen. Nee, het is niet wat jullie denken ...  het gaat over het nieuwe boek van Dr. Moustapha Hamdi - Anna Luyten en Lieve Blancquaert met als titel "Twee borsten - reconstructie van een vrouw".

A'ke bracht het me, en vermits de vogel gaan vliegen was liet ze het voor mij achter...

Dr. Hamdi zou me oorspronkelijk opereren eind 2005 maar vertrok na mijn eerste consultatie voor 3 maanden naar Indië. Daar stond ik dan - beduusd en verweesd...beetje boos ook, want daardoor werd alles nog maar eens (voor de zoveelste keer) vertraagd. Hij verwees me toen door naar z'n collega Dr. Roche en zij heeft toen de 'klus' (prachtig) geklaard...

En nu... zoveel maanden later is daar zijn boek. 'k Had het eigenlijk eerder willen lezen; het moment dat ik het echt nodig had. Gelukkig gaf hij me toen een lijst met namen van 'ervaringsdeskundigen' - vrouwen die door hem werden geopereerd en eentje ervan heb ik toen opgebeld...

Ik kan het boek aanraden aan eenieder die tegerlijkertijd een informatief boek wil over borstkankertherapie maar ook over borstreconstructie.

Dit boek laat vrouwen aan het woord over hun ziekte, over de manier waarop ze de diagnose 'kanker' verwerkten, over het verlies van een borst en het herwinnen van een borst. Knack-journaliste Anna Luyten en fotografe Lieve Blancquaert portretteren acht vrouwen die na hun amputatie besloten om hun verloren borst te laten reconstrueren met eigen weefsel uit rug en onderbuik. Nooit meer echt hetzelfde als tevoren, maar toch een herwonnen zelfvertrouwen.

Borstbeelden is in woord én beeld een uitzonderlijk oprecht en openhartig verhaal over vrouwelijke littekens en hoe die verzacht kunnen worden. De behandelende chirurg, prof. dr. Moustapha Hamdi, schreef een verhelderende uiteenzetting over de praktijk, met assistentie van zijn team aan het UZ Gent.


Anna Luyten studeerde wijsbegeerte, literatuurwetenschappen en theaterwetenschappen. Zij is journaliste bij het weekblad Knack, waarvoor ze reportages en interviews maakt. Van 1999 tot 2006 was zij juryvoorzitter van de Gouden Uil literatuurprijs. Voor Canvas maakte ze diverse programma's zoals 'Het Verloren paradijs' en portretten van onder meer Julien Schoenaerts, Dora Van der Groen, Raoul Servais, Roger Raveel, Octave Landuyt en Gal.

Moustapha Hamdi (°1967) studeerde geneeskunde aan de universiteit van Damascus (Syrië), waarna hij naar België kwam om zich te specialiseren in plastische chirurgie. In 1997 studeerde hij af aan de ULB en kreeg een beurs voor Glasgow (Schotland), waar hij zich een jaar lang specialiseerde in borstreconstructie. Ook in Atlanta (VSA) vervolmaakte hij zich zowel in borstchirurgie als in plastische chirurgie. Hij vestigde zijn praktijk voor borstchirurgie binnen de befaamde afdeling Plastische Chirurgie van het UZ Gent, waar hij al zeven jaar deel uitmaakt van de staf.

Lieve Blancquaert (°1963) is freelance fotografe. Zij begon haar carrière in 1985 en werkt(e) sindsdien voor diverse dag- en weekbladen (Knack, Weekend Knack, De Morgen, De Standaard Magazine, De Volkskrant, Elsevier Magazine). Zij behoort al jarenlang tot de top van de persfotografen. Haar beelden sieren ook tal van boeken en fotocampagnes in binnen- en buitenland, en tentoonstellingen op haar naam zijn steevast spraakmakend. Samen met journaliste Annemie Struyf (Weekend Knack) publiceerde zij de bestsellers A la limite, Insjallah mevrouw en Mijn status is positief.
(bron)

ISBN: 978 90 5466 965 4 Globe

27-02-07

Mannelijke bv's laten wat zien ... !!!

Vandaag lanceert de actie KOM OP TEGEN KANKER de nieuwe campagne : 'Laat wat zien'

'Laat wat zien is een prikkelende preventiewedstrijd over borstkankerscreening

uitdaging

 

“Laat naar je borsten kijken!”
Ben je een vrouw tussen de 50 en 69 jaar, aarzel dan niet om je borsten gratis te laten onderzoeken! Als je het allemaal wat angstaanjagend vindt, weet dan dat heel Vlaanderen achter je staat! Met de campagne “Laat wat zien” wil Kom op tegen Kanker vrouwen aanmoedigen om deel te nemen aan het bevolkingsonderzoek naar borstkanker. En om al die vrouwen te steunen, beloofden enkele van onze knapste Vlaamse mannen uit de kleren te gaan!

De uitdaging is eenvoudig:

  1. Moedig een vrouw tussen 50 en 69 uit je omgeving aan deel te nemen aan het borstkankeronderzoek; of - indien je zelf een vrouw bent - neem zelf het besluit deel te nemen;
  2. Laat dit vóór 6 april weten op onze website. Naast de vrouwen zelf kunnen ook familie, vrienden, instellingen, bedrijven en artsen laten weten hoe ze hun dierbaren zullen motiveren om mee te doen;
  3. Met je aanmelding op deze site help je mee een stukje van de bekende naakte van jouw provincie te ontbloten!;
  4. Van die man, die als eerste helemaal wordt uitgekleed door jullie massale aanmeldingen, wordt een huizenhoge affiche opgehangen in zijn provincie. In adamskostuum, uiteraard.

Meld je dus aan op de site vóór 6 april!

Bron: Vlaamse Liga tegen kanker.

16-02-07

I am so happy ...

Hallo allemaal,

voordat ik terug over mezelf begin te schrijven wil ik jullie even enkele foto's laten zien van Rune -  mijn schattig kleindochtertje. Sinds ze werd geopereerd op 22 december is ze zoveel veranderd. Haar mooie twinkelende oogjes heeft ze behouden en het lachen heeft ze niet verleerd. Integendeel... De operatie is zo goed geslaagd... Het doet zo'n deugd haar zo te zien evolueren. Ze betekent zoveel voor ons allemaal hier.

Eén ding wil ik ook kwijt over mezelf: I am so happy !!! Vorige week had ik een eerste check-up (kankeronderzoek 1 jaar na de eerste chemokuur... botscann, longfoto, echo van de lever en het abdomen, bloedtesten,...) en vandaag kreeg ik de uitslag: alles ok!! Tijd om te vieren dus. Ik ben naar de onderzoeken gegaan met een gerust hart - ik wou me voordien geen zorgen maken en dat is me ook gelukt! Ik ben zo ongelooflijk blij... ik kon iedereen die ik tegenkwam vandaag wel knuffelen.

Dank aan iedereen die hier kwam lezen of een berichtje achterliet tijdens mijn lange 'afwezigheid'! Ook aan jullie een 'knuffel'.

A'ke: jou wil ik speciaal bedanken voor je support... volgende week vrijdag gaan we er enen op drinken... wie kan beter weten dan jij hoe ik me voelde vandaag...

07-01-07

Koffiekoeken en een stokje ...


Create your own message at BlingyBlob.com

Zin in een koffiekoek? Kan toch zo lekker smaken hé op zondagmorgen... Klik eens hierboven want ik heb een klein verzoekje...

Van Romina - een blogvriendinnetje - kreeg het het volgende stokje:  "wat is jouw favoriete liedje?"

Wat kan ik daar op antwoorden? Ik heb zoveel favorietjes en melodietjes... Maar eentje vind ik zeer speciaal - een soort talisman-muziekje tijdens de moeilijkste periode uit mijn leven.

Klik maar eens op het Tattybeertje hieronder...

tatty2

Waarom ik dit mooi vind? Wel tijdens 'de chemoperiode' heb ik dikwijls op de foto hiernaast - in de rechterbalk - geduwd met als titel BRIGHT SUNSHINY DAY. Het vrolijkte mij op en tegelijkertijd ontroerde het me... en ik ben zot van het kikkertje...

Het stokje geef ik door aan: Beesken, MizzD, Blablah, Talleke en Vivke. Ben benieuwd wat hun favorietje is...

06-01-07

Hoop... Hope...

Do you know what Hope is?
It’s magic and it’s free.
It’s not in a prescription.
It’s not in an IV. 

It punctuates our laughter.
It sparkles in our tears.
It simmers under sorrows.
And dissipates our fears.

Do you know what Hope is?
It’s reaching past today.
It’s dreaming of tomorrow.
It’s trying a new way.

It’s pushing past impossible.
It’s pounding on the door.
It’s questioning the answers.
It’s always seeking more.

It’s rumors of a breakthrough.
It’s whispers of a cure.
A roller coaster ride
of remedies, unsure.

Do you know what Hope is?
It’s candy for the soul.
It’s perfume for the spirit.
It’s having faith that, someday. 
There will be a CURE for it.

smteacup2

19-11-06

Claude ...

dyn005_original_643_581_pjpeg_45508_67767fce4fc220f53c1a584d70bab8e2

Claude was een zeer goede jeudvriend van mijn man. Een bijzonder iemand... hij hield van de mooie dingen in het leven: zijn gezin, genieten, fotografie, mooie teksten, Toon Hermans, fijne humor, enz... Hij stierf echter veel te jong... 42 jaar pas... aan darmkanker.

Toen we eens daar waren zag ik boven zijn deur een tekst hangen die me heel erg raakte en me ook deed nadenken... Hij heeft die tekst later uitgeprint voor mij en ik wou die ook inkaderen om boven de deur te hangen zodat ook mijn kinderen en ikzelf die tekst regelmatig zouden lezen... Dat kadertje is er nooit gekomen... maar vandaag vond ik die tekst terug... en het deed me met weemoed terug aan Claude denken.

Ga nooit heen...
Ga nooit heen zonder te groeten,
ga nooit heen zonder een zoen.
Wie het noodlot zal ontmoeten,
kan het morgen niet meer doen.
Ga nooit heen zonder te praten,
dat doet soms een hart zo'n pijn
Wat je 's morgens hebt verlaten,
kan er 's avonds niet meer zijn.

*Toon Hermans*

15:37 Gepost door Lucretia in Vriendschap | Permalink | Commentaren (19) | Tags: vriend, kanker, cancer, gedicht, weemoed |  Facebook

06-10-06

Borst ... Screening ... doen ... !!!

Vorige week kreeg ik een brief in de bus van de Universiteit GENT. In eerste instantie dacht ik: "jéé, weer een factuur..." want ik wordt daar al gedurende enkele maanden 'gevolgd', maar bij nadere blik op de enveloppe stond daar: Centrum voor Preventie en Vroegtijdige Opsporing van Kanker - K3, 4de verdieping (de 'gevreesde' verdieping voor Oncologie waar ik 6 x chemotherapie kreeg...). Tiens, dacht ik... raar... ik heb al kanker...!!! Hoe kan dat nu...???

Enveloppe opengeritst en even 'diagonaal' de brief gelezen. Ik begreep er niets van: 'bevolkingsonderzoek'...??? 'U wordt verwacht voor het onderzoek op 17/10/2006'...??? Hoe kon dat nu...???

Ik heb begin september nog maar pas een screening gehad omdat ik op 14 september een tepelreconstructie moest krijgen... Heb mij toen gedwongen om die brief eens grondiger te lezen. Met m'n chemobrain moet ik steeds dingen overnieuw gaan lezen eer het een beetje doordringt...

Uiteindelijk bleek dit m'n 1ste uitnodiging te zijn om deel te nemen aan het bevolkingsonderzoek naar borstkanker. De bedoeling is dat alle vrouwen van 50 tot en met 69 jaar om de twee jaar een (gratis) mammografie laten nemen. Wel, vermits ik dit jaar 50 werd, werd ik dus voor de eerste keer uitgenodigd. De adressen voor die uitnodiging worden ter beschikking gesteld door de mutualiteiten, het bevolkingsregister en de kruispuntbank.

Blijkbaar staat er op die lijsten nog geen rood bolleke voor mijn naam met de melding: 'dit mevrouwte heeft al borstkanker...'!

Ik moet zeggen, het deed raar die brief te krijgen. Ik stond er een beetje beduusd bij... voor mij kwam deze brief te laat... (ik wil hier wel even meegeven dat dit niet betekent dat ik nooit een mammografie liet nemen... Integendeel: toen bij mij borstkanker werd ontdekt was het precies 1 jaar geleden dat ik een mammografie liet doen !!

Langs deze weg wil ik toch even een pleidooi doen voor borstkankerscreening. Er zijn nog te veel vrouwen die dit negeren. Jammer... want er zouden zoveel meer vrouwenlevens kunnen gered worden... Borstkanker is moeilijk te voorkomen omdat de oorzaken nog niet bekend zijn. Daarom is vroegtijdige opsporing heel belangrijk. Door borstkanker op te sporen nog voor er klachten zijn, vergroot de kans op volledige genezing. De behandeling is dan meestel minder ingrijpend. De meest betrouwbare methode om borstkanker in een vroeg stadium op te sporen is een röntgenfoto van de borsten. Zo'n mammografie kan uiterst kleine afwijkingen aan het licht brengen.

Ik zou zeggen dames: GO FOR IT !!!

Onlangs hoorde ik nog een opmerking van iemand: 'ik laat dit niet doen want bij ons zit 'het' niet in de genen....!!!! Wel bij mij is het ook geen familiale borstkanker. Ik was niet 'genetisch voorbeschikt' om borstkanker te krijgen maar om nog ongekende redenen kreeg ik het toch. De meeste gevallen van borstkanker - zo'n 80 % - zijn sporadische kankers. In Vlaanderen alleen al krijgen jaarlijks iets meer dan 5000 vrouwen borstkanker!

STOF OM OVER NA TE DENKEN NIETWAAR !

IMG_7858

Ik wil jullie niet shockeren met deze foto maar beter voorkomen dan genezen !

21-09-06

In nood kent men ZIJN VRIENDEN ... (deel 2)

Gisteren haalde ik een stukje artikel aan die verscheen in het recente nummer van LEVEN van de VLK. Vandaag wil ik hier het vervolg vermelden... hoe je als patiënt om kan gaan met die reacties en hoe de 'omgeving' het best om kan gaan met kankerpatiënten.

Hoe ga je als patiënt het best om met die reacties?
Dhana De Ville: ‘Als mensen komen aandraven met indianenverhalen of over hun eigen problemen beginnen, mag je gerust “neen, dank u!” zeggen. Krop het niet op, dat vreet energie. “Ze zijn het niet waard”, zeg je misschien, maar het blijft toch wel hangen. Dan is het beter hen erover aan te spreken. En mensen die niets van zich laten horen gewoon op te bellen. Ook al is het niet vanzelfsprekend om zélf de eerste stap te zetten. Als de ziekte langer aansleept, neemt de aandacht meestal af. Maar het is niet omdat mensen minder van zich laten horen, dat ze je vergeten zijn. Als ze beloofd hebben er te zijn, moet je ze durven aanspreken, ook al is dat maanden later. Ik merk vaak dat patiënten meer leren opkomen voor zichzelf, en dat is goed.’

'Als mensen niets van zich laten horen, bel hen het beste gewoon op. Ook al is het niet vanzelfsprekend om zélf de eerste stap te zetten.'

Hoe ga je als ‘omgeving’ het best om met kankerpatiënten?
Dhana De Ville:
‘Mensen hebben geen behoefte aan medelijden, wel aan medeleven. Heel belangrijk is dat je nadenkt hoe je zelf behandeld zou willen worden. Vraag de patiënt hoe je kan helpen. Als je echt niet weet wat te zeggen, is het soms ook beter te zwijgen. Of gewoon toe te geven dat je sprakeloos bent. Laat in elk geval weten dat je er bent. Stel het ook niet uit. Na een tijdje durf je misschien niet meer, omdat je zolang niets van je hebt laten horen. Vaak heb je het gevoel dat je iets moet zeggen of doen, maar ook een kleine attentie kan veel betekenen: een kaartje, een bloemetje, een potje soep… Of samen een terrasje doen en het over andere dingen hebben. Van mens tot mens, het hoeft zeker niet altijd over kanker te gaan.’

'Mensen hebben geen behoefte aan medelijden, wel aan medeleven.'

Woorden van troost, een bemoedigend schouderklopje, gewoon laten weten dat je er bent... Vrienden en familie kunnen een belangrijke steun zijn als je kanker hebt. Die steun heb je nodig, verwacht je ook. Maar soms laten je dierbaren het juist afweten.

Bron: LEVEN VLK nr. 32 - oktober 2006

09:03 Gepost door Lucretia in Kanker | Permalink | Commentaren (10) | Tags: steun, troost, cancer, kanker, medeleven |  Facebook

20-09-06

In nood kent men ZIJN VRIENDEN ...

HOE REAGEERT DE OMGEVING OP KANKER?

Ik heb al verschillende keren op mijn blogje geschreven over het belang van vriendschap toen ik kanker kreeg en in het laatste nummer LEVEN van de VLK vond ik toch een heel passende tekst. Het geeft precies weer hoe ik het ervaren heb bij een dierbaar iemand die het liet afweten. Ik mag me echter gelukkig prijzen dat het overgrote deel van vrienden en familie ontzettend attent gereageerd heeft... Ik neem de tekst hier integraal over:

Van familie en vrienden verwacht je dat ze je steunen, maar dat draait soms anders uit. De diagnose 'kanker' maakt ook bij hen grote emoties los.

Dhana De Ville, psychologe op de dienst medische oncologie van het UZ GENT: 'In nood leer je je vrienden kennen, ja. Kanker zet je leven op zijn kop. Alles komt op losse schroeven te staan. Op dat moment heb je houvast nodig, stabiliteit in de chaos.

Als mensen dan onvoorspelbaar reageren of vrienden het laten afweten, mag je boos zijn of teleurgesteld. Zelfs al heb je een goede prognose en zie je er goed uit. Schijn bedriegt. Kanker blijft een confrontatie met je eigen sterfelijkheid. Het zit niet alleen in je lichaam.'

Waarom laten mensen het juist dan soms afweten?

Dhana De Ville: 'Soms zijn mensen inderdaad onverschillig, maar meestal kunnen ze zèlf niet met de ziekte omgaan. Kanker confronteert ons met onze eigen kwetsbaarheid. Het dwingt ons om stil te staan. Voor veel mensen is dat niet evident. Anderen laten aanvankelijk niets van zich horen omdat ze zich niet willen opdringen. Wij Belgen zijn altijd een beetje discreet, en vanuit dat respect misschien te terughoudend. Of mensen durven geen contact opnemen, omdat ze niet weten wat te zeggen.'

Om dit even te laten bezinken... schrijf ik morgen het stukje verder!

15:33 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (11) | Tags: familie, kanker, cancer, vrienden |  Facebook

04-09-06

14 september: Dag tegen Kanker ...

 
Van de VLK kreeg ik een uitnodiging met een overzicht van de activiteiten in het inloophuis Gent. Zij maakten ook van de gelegenheid gebruik om de Dag tegen Kanker in het licht te stellen. Deze dag gaat door in het provinciaal sport- en recreatiecentrum De Nekker te Mechelen op donderdag 14 september 2006.
 
Het thema is borstkankerscreening: een nieuw elan voor het bevolkingsonderzoek naar borstkanker. 12 uur lang kan men deelnemen aan infosessies, relaxatie-oefeningen en allerhande workshops. Doorlopend is er een tentoonstelling rond 'Kanker in beeld' en vinden er muzikale optredens plaats. Bovendien worden er getuigenissen naar voren gebracht door verschillende bekende Vlamingen.

Hoe er geraken? Het inloophuis Gent voorziet gratis vervoer met de bus van Gent naar Mechelen en terug. De opstapplaats is aan het inloophuis Gent. De bus vertrekt om 8u45. Graag inschrijven via inloophuis : 09-223 40 40.

Jammer, jammer, ik kan er niet bij zijn... juist op die dag ga ik 'onder het mes'. Een vervolgoperatie v.d. borstreconstructie na een borstamputatie door borstkanker. Hopelijk kan ik er een volgende keer wel bij zijn, al is het om aan andere lotgenootjes te tonen: 'ik sta er weer...'

24-08-06

Special day ...

't Tja het regent nu wel pijpestelen, maar dat is onze grootste zorg niet. Binnenblijven en een kopje koffie drinken kan helpen...

Maar vandaag is het een speciale dag voor m'n kleinkind Rune. Heb de hele nacht aan haar gedacht... Ze moet voor het eerst naar het schisisteam in het UZG. Wat zal ze bepoteld worden: in mondje laten kijken met vreemde instrumenten, foto's nemen, etc... K en V zitten nog met zoveel vragen... Hopelijk krijgen ze toch op de meeste een duidelijk antwoord. De grote vraag is: wanneer de eerste operatie voor de lipsluiting zal doorgaan?? Had gisteren het gevoel dat K schrik heeft dat ze het mondje niet meer zal herkennen... ze is al zo gewoon aan haar gezichtje nu en het zal raar doen na de operatie. Maar ik weet zeker K en V, het komt allemaal goed maar jullie hebben inderdaad samen nog een lange weg af te leggen. Het is zo'n schatje - gisteren toen ik bij haar oppaste kon ik mijn ogen niet van haar afhouden. Speciaal voor haar dit beertje met een knuffel erbij...

Vandaag ga ik toch even binnen in het Inloophuis van de VLK - een beetje bijpraten met een koffietje. Ik neem ook nog een kranige dame mee van 80 jaar. Zij heeft ruggemergkanker maar is zo een optimiste. Omdat ze nieuwsgierig was hoe het daar aan toe gaat, heb ik beloofd haar op te halen.

20-08-06

Fotosessie ...

Eindelijk is het gelukt! De fotosessie met Rune...  Rune, mijn kleindochtertje is nu 6 1/2 week oud en nog steeds was het er niet van gekomen om foto's te maken van HET VIERGESLACHT !! 

Mijn mama werd voor de eerste keer overgrootmoeder, ikke dus oma en K. mijn dochter werd mama van een schattig baby-dochtertje RUNE. 

Vermits K. vrijdag jarig was hebben we dit vandaag dus gevierd en er dan maar de fotosessie aan gekoppeld.  Er waren hier vandaag verschillende generaties in huis. Overgrootmoeder J (de mama van mijn man) is 90 jaar -  zij werd voor de 10de keer overgrootmoeder !!!!, Overgrootmoeder E (mijn mama) wordt 75 jaar en overgrootvader P (mijn papa) is er 77; dan was er nog mijn zus M. (49 j) met man G. (47), onze dochter K. die 29 werd en wij zelf natuurlijk de 'jonge vijftigers'. Ja, ja, Rune heeft nog het geluk 2 overgrootmoeders en een overgrootvader te hebben. Hopelijk blijven die nog verschillende jaren gezond zodat Rune hen ook echt kan leren kennen.

K. tracteerde met een overheerlijke fruittaart en zelf had ik Torta Paradiso con Mascarpone gemaakt (een heerlijk recept van Carluccio maar aangepast met mijn 'frambozen'!). Lekker smullen dus! Ik miste alleen onze zoon H. nog; die kon er vandaag niet bij zijn.

Ik heb alvast genoten van deze dag... ver weg waren vandaag alle muizenissen... ver weg kankerspook... laat dat gevoel maar blijven!

23:56 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: viergeslacht, 4 generations, kanker, cancer |  Facebook

18-08-06

'Over leven'...

Het wetenschappelijk programma van Canvas op zondagavond 20 augustus - om 21.05 u. - gaat over Borstreconstructie.

"Een op negen vrouwen in ons land krijgt met borstkanker te maken. In de meeste gevallen wordt een amputatie uitgevoerd. De overlevingskansen zijn sterk verbeterd, maar vele vrouwen vinden het bijzonder moeilijk om verder te leven met een geamputeerde borst. Gelukkig heeft de reconstructieve heelkunde een waaier aan technieken ontwikkeld om de borst te reconstrueren". (Een programma van Berten Baert en Joris Vermost.)

Zelf heb ik heel lang overwogen of ik wel een reconstructie wou. In het begin van de diagnose kwam het er bij mij op neer om zo snel mogelijk geopereerd te worden (amputatie) en zo snel mogelijk alles te ondernemen (chemo e.d.) om die verdomde kanker te bestrijden. Met of zonder borst: op dat moment kon het mij niet schelen. Maar... door de ZEER lange wachtperiode (diagnose op 4 november en operatie pas op 21 december !!!) had ik te veel tijd om na te denken!!! Op een gegeven moment heb ik gedacht: "misschien wil ik nu geen reconstructie, maar wat als ik er volgend jaar anders over denk?". Je weet nooit hoe het er in een mensenhoofd kan aan toe gaan... Ik had ook schrik als ik het nu niet deed en het volgend jaar toch wou laten doen, dat ik dan terug werkverlet zou hebben, terug een herstelperiode, enz... Vandaar dat ik mijn lot in de handen van de gyneacoloog en de plastische chirurge gelegd heb met de melding: jullie doen maar voor het beste - ik onderga!

Ik heb er nog geen spijt van gehad maar ik denk dat als ik niet voor een reconstructie had gekozen dat ik er mij toch wel had doorheen geslagen. Door dit alles heb ik geleerd dat ik toch nog een optimiste ben en dat ik sterker ben dan ik voorheen dacht!

08-08-06

Informatiedag Actie Borstkanker 2006 - Gent

Informatiedag Actie Borstkanker 2006 - Gent - 30 september 2006 

Het wordt stilaan een traditie! Om de twee jaar organiseert de Stichting tegen Kanker in nauwe samenwerking met Europa Donna Belgium een informatiedag over borstkanker.

Er is bij brede lagen van de bevolking duidelijk veel belangstelling voor dat initiatief. Mensen willen alles over borstkanker te weten komen en meer bepaald over de laatste ontwikkelingen op het vlak van de behandeling.
Onderwerpen
Het doel is actuele informatie bieden over de ontwikkelingen inzake medische beeldvorming, opsporing, behandeling en opvolging van borstkanker. We zullen de gelegenheid zeker ook te baat nemen om te kijken hoe het in ons land staat met de oprichting van borstklinieken en te analyseren wat zoal de noden zijn van borstkankerpatiënten en hun omgeving.
Daarnaast wordt veel ruimte gelaten voor vraag- en antwoordsessies, zodat iedereen aan bod kan komen.

Praktische informatie
Informatiedag Actie Borstkanker 2006 - Gent
30 september 2006 - 9u15 tot 16u10
Plaats
International Convention Center
Citadelpark - 9000 Gent
Een routebeschrijving zal opgestuurd worden met de bevestiging van inschrijving.
Deelnameprijs
De prijs voor deelname bedraagt € 10,00 per persoon. Inbegrepen in deze prijs zijn : een congresboek, lunch en drank.
Inschrijving
U kunt inschrijven bij de Stichting tegen kanker (zie website !)
Betaling
De inschrijving is geldig na betaling op het rekeningnummer van de Stichting tegen Kanker :
068-2423263-36, met als mededeling "Actie Borstkanker 2006 - Gent, 30/09 + uw naam".
Het aantal plaatsen is beperkt. In geval van overboeking wordt u verwittigd en storten wij het inschrijvingsgeld terug.

- Stichting tegen Kanker
  tel. : 02 733 68 68
  e-mail : commu@kanker.be
  website : http://www.kanker.be

Bron: www.cancer.be

16:50 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: borstkanker, kanker, cancer |  Facebook

31-07-06

Beeldmateriaal ...

 

 

 

 

 

 

That's also me...

23:38 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: borstkanker, kanker, cancer |  Facebook

29-07-06

Test-T-SHIRT ...

Regelmatig je borsten onderzoeken op knobbeltjes moet, maar hoe weet je of je dat goed doet?

Twee Amerikaanse vrouwen hebben een onderzoekset ontworpen: een T-shirt met een markeerpen. Bedoeling is dat je dat shirt één keer per maand aantrekt en de lijnen volgt die erop gedrukt staan. Dan heb je de juiste plekjes onderzocht. Voel je een knobbeltje, dan kun je het op het shirtje aanduiden met de pen. Is het er een maand later nog, dan kun je dat even laten checken door je dokter. De set is nog niet te verkrijgen in België, maar u kunt hem wel al bestellen via internet. (http://www.markforlife.nl).

Op deze website vindt u ook alle verdere informatie over Mark for Live, Hoe het werkt, enz...

Bron: Libelle nr 27/3157 - 29 juni 2006

15:40 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cancer, kanker, borstkanker |  Facebook

27-07-06

Hoopvol !? ...

Donorstamcel geneest borstkanker bij muizen

Onderzoekers noemen resultaten hoopgevend

MAASTRICHT - Artsen van het Academisch Ziekenhuis Maastricht (AZM) zijn erin geslaagd uitgezaaide borstkanker bij muizen te genezen met behulp van stamcellen. Zo weet het Parool te melden.

De onderzoekers weten niet of de test ook kan slagen bij de behandeling van vrouwen met borstkanker. Maar de resultaten zijn hoopgevend voor vervolgonderzoek laten de wetenschappers weten.

Donorstamcellen
Bij de muizen lukte het de kankercellen op te ruimen door donorstamcellen te transplanteren. Het afweersysteem van de donor herkent de kankercellen en ruimt ze op. Een andere groep muizen die eigen stamcellen kreeg toegediend, bouwden geen afweersysteem op. Het lijkt erop dat donorstamcellen de kankercellen kunnen bestrijden

Controle
Ter controle kreeg een groep muizen ook eigen stamcellen toegediend, maar toen werkte de therapie niet. Blijkbaar herkennen alleen donorcellen de kankercellen als 'vreemd'.

 

Publicatiedatum: donderdag 27 juli 2006
Bron: ANP
Auteur: Nieuwsredactie Elsevier Gezondheidszorg

15:12 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kanker, cancer, borstkanker |  Facebook

24-07-06

Inloophuis VLK ...

In een inloophuis kunnen kankerpatiënten, familie en vrienden binnenlopen zonder voorafgaande afspraak. Vrijwilligers bieden er een luisterend oor, geven informatie en wijzen de weg naar de juiste personen of instanties die ondersteunend werken tijdens het ziekte-  en verwerkingsproces.

Er vinden groepsactiviteiten plaats: de koffieochtenden of -namiddagen zijn gezellige informele bijeenkomsten waar mensen de kans krijgen spontane contacten op te bouwen met lotgenoten. Daarnaast zijn er themamomenten over uiteenlopende onderwerpen. Ook de gespreksgroep vindt plaats in het inloophuis.

Waar: er zijn VLK-inloophuizen in Brugge, Gent, Leuven en Mechelen

Openingsuren: elke werkdag doorlopend open van 9.30 tot 16.30 u.

Inschrijven: niet nodig voor de koffieochtenden en -namiddagen, wel voor de andere activiteiten.

Bron: LEVEN - Uitgave van VLK NR. 31 - juli 2006

Zelf ben ik er 1 maal geweest - tussen de 5de en de 6de chemobehandeling. De opvang was perfect. De warmte die van de vrijwilligsters afstraalde heeft mij toen echt wel opgepept. Een luisterend oor, een stralende glimlach... af en toe heb je dit wel eens broodnodig.

10:43 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borstkanker, cancer, kanker |  Facebook

23-04-06

Morgen chemo 5 !!! ...

Heb geen zin in 'morgen'. Wil 'morgen' liever vergeten. Maar... het is de harde realiteit. 5de chemoshot !!! Iemand zei me gisteren: '"waarom stop je er niet mee!?" Geen denken aan natuurlijk. Al heb ik maar 5 % kans meer dat de kanker terugkomt, ik neem dit risico niet! Ik wil er alles aan doen om zoveel mogelijk risico's uit te sluiten. Na dit alles komt terug 'zonneschijn'... en waar ik nog het meeste naar uitkijk is m'n eerste kleinkindje. Het schatje weegt nu ongeveer 1 kilogram en zal naar alle waarschijnlijkheid geboren worden rond 19 juli! Nog maar 3 maanden dus... Het gaat goed met K's zwangerschap. Ze heeft een prachtig buikje. Blijf dus maar lekker groeien baby L. Als je geboren wordt zal je oma hopelijk verlost zijn van dit alles en begint voor ons samen een nieuw leven...

23:16 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kanker, borstkanker, chemo, cancer |  Facebook