29-09-09

"ça va" !! ... ??

“ça va” zeg ik steeds heel kort als men mij vraagt “hoe gaat het?”. Kwestie van het toch een beetje bondig te houden en me te verstoppen achter deze 2 woordjes. Maar wie me beter kent weet wel beter en ziet dat dit maar ‘schone schijn’ is.

Laatst schreef ik een mail naar een vriendin en die ging ongeveer als volgt:

“Ik wil me ook verontschuldigen omdat ik de ganse tijd (sinds de bijeenkomst bij ...) niks meer van me heb laten horen… Heb me een tijd echt wel afgezonderd; ongewild; het ging gewoon van zelf. Ik noem het zelfbescherming…

………………….Het is een gevoel dat ik oh zo goed ken en het woord EENZAAM heb ik de laatste maanden ook meermaals laten vallen.
We mogen nog zoveel mensen rondom ons heen hebben maar verdriet, ziekte dat moeten we (is achteraf gebleken….) helaas helemaal alleen verwerken. Ons kopje krijgt te veel sterke gevoelens, … binnen. Laatst zei ik aan de psychologe in het UZ dat ik het aanvoel of m’n hoofd een trechter is en dat die stilaan verstopt geraakt. Ik kan precies alle informatie niet meer verwerken en waar ik het hoe langer hoe meer moeilijk mee heb, is dat als ik rondom me heen kijk hoe meer kankerpatiënten ik zie…

Vorige week is het me echt te veel geworden. Ik was uitgenodigd door de Stichting tegen Kanker om een dagje te Wellnessen…. Ik verheugde me er zo op.

Toen ik daar zo samen zat met 10 lotgenotes voelde het of ik van een andere planeet was. De verhalen bleven maar komen; jonge vrouwen, 28 jaar, 40 jaar, …. Ik kreeg geen lucht meer en heb me echt afgezonderd in de eucalyptus-hamam (daar kwam  niemand want het prikte aan de ogen… ) en daar heb ik m’n tranen de vrije loop gegeven.

De eerste keer kon ik niet wenen om mezelf en de tweede keer -  bij aanvang – ook niet; maar nu… de laatste tijd komt alle verdriet bovendrijven. De laatste maanden zijn heel erg zwaar geweest (en nog….) en het wordt tijd dat de behandeling voorbij is. Nog 1 Herceptine te gaan… 5 oktober is de laatste
…………………….
Hier was Augustus 2008 een maand van extremen: 9 augustus geboorte van een 2de kleinkind, 20 augustus overlijden van m’n lieve schoonmama (91 jaar en stilletjes overleden in haar slaap) en 30 augustus diagnose borstkanker voor de 2de maal….
Wat moet een mens soms allemaal verwerken hè…”

Binnen enkele maanden zal het wel beter gaan… ik start volgende week met onco-revalidatie (EU’REKA) en wil er  opnieuw STAAN!! ‘k Wil m’n fysiek (zoveel mogelijk) terugwinnen want ik word te veel geconfronteerd met m’n ‘zwakheid’… wandelingen van een half uurtje daar doe ik 1 uur over… en daar wil ik wel verandering inbrengen hè.

Eigenlijk mag ik nog niet te veel zitten klagen… na dit jaar mag ik (hopelijk) dit hoofdstuk ook weer afsluiten en weer verder gaan met mijn leven. 2010 haal ik niet meer wat Santiago de Compostela betreft. Maar 2012 moet zeker lukken!!"

Het lukt me ook niet om hier nog te komen schrijven. Ik wil wel maar er rolt gewoonweg niks uit mijn vingers. Daarom ook de bijna integrale tekst van deze mail... Niet gebruikelijk, maar omdat dit ook mijn schrijfsel is gebruik ik het hier nu ook maar.

Fijne dag nog.

IMG_0793b

12-01-07

Sportief weekje ...

Afrikaanse dans... ik heb het geweten... hondsmoe was ik de dagen erna. Gelukkig dat mijn conditie de laatste maanden toch wat is verbeterd anders had ik dat niet aangekund. 'k Moet zeggen dat ik het wat onderschat heb... het zijn niet alleen de heup- en bekkenbewegingen maar ook nog eens het continue 'springend-dansen...' Dinsdag ga ik nog 1 keer; kwestie van de startreeks af te maken en voor de Afrikaanse hapjes die ons beloofd zijn natuurlijk (hahaha) maar ik schrijf me niet in voor een cursus van 10 lessen. Daniël Yaya mag nog zo schoon in mijn ogen kijken en hij mag nog zo'n schoon Tom-Boonenbroekske aantrekken (hé A'ke...!!) ...

No way...

Geef mij maar het zwembad om een paar baantjes in te trekken of zoals vandaag een uurtje badminton...

samp8f24b64b5d7c8d6aMet 4 van de 6 vrouwen die het Eu'Rekaproject volgden in het UZ Gent zijn we vandaag naar Brugge getrokken. F'ske. onze 'lieve' sportleraar - ja, ja, F'ske, we vinden je lief maar ook: streng maar rechtvaardig - wel F'ske geeft in Brugge de omnisportlessen voor Rekanto en we hadden afgesproken om daar eens te gaan sporten... Ze zullen het daar geweten hebben: 4 tetterkonten van 'Gent' die Brugge op stelten kwamen zetten... Het was precies de fanclub van F'ske... We hebben een uur gesport maar het heeft ook een uur geduurd eer ze ons daar buiten kregen.

Heb er van genoten... 4 vrouwen die borstkanker 'meemaken' (hebben is zo'n raar woord vind ik...heb je borstkanker of heb je het gehad...?), die elkaar tot voor 4 maanden niet kenden maar die door het lot en de sport 'verenigd' zijn en daardoor elkaar misschien toch wel iets meer aanvoelen dan andere vrouwen... die ondanks wat ze meemaken/meemaakten toch nog zoveel plezier kunnen maken... héwel ik heb er deugd van.

Volgende week starten we met Nordic Walking  (klik eens op de link !!) - een vervolgprogramma van het Eu'Rekaproject. Het kadert weerom in een studie van het UZ Gent rond kanker en vermoeidheid en het is de bedoeling dat we 3 tot 6 maanden deelnemen. Dus vanaf volgende week wandelbottienekes aan, sticks in de hand en stappen maar… Ben benieuwd!

weekendfrog12

20-09-06

Drukke dag ...

Na een nacht te liggen woelen en steeds maar denken "zou ik niet beter terug uit mijn bed kruipen..." ben ik ergens tussen zeven en half acht dan toch in een diepe slaap geraakt en pas om 1O UUR !!!!terug wakker geschoten. Jeemejeetje... ik zou nog de ganse voormiddag een beetje proberen strijken maar dat zat er nu niet meer in. Gans de voormiddag eraan... Het wordt hier stillaan een rommeltje - manden vol strijkwerk... - ik kan mijn werk precies niet meer goed regelen. 'k Zal mij moeten herpakken!

Deze namiddag m'n sporttenuetje aangetrokken en voor het eerst terug gaan sporten. Op mijn niveau hé... Ik neem deel aan Eu REKA in het UZ Gent: "Reïntegratie van kankerpatiënten door middel van sport en levensstijlbegeleiding". Heb het toch wel een beetje onderschat: er zitten nog op 3 plaatsen in mijn lichaam draadjes van de ingreep van vorige week en k' moet zeggen dat ik dat vanavond wel voelde. Hopelijk krijg ik morgen geen uitbrander op Plastische chirurgie...

En ik wist blijkbaar van geen ophouden vandaag: vanavond was het startvergadering van MARKANT. Leuke avond met Franse chansons, hapjes en drankje. 'k Ben voor alle zekerheid maar vroeger opgestapt zodat ik misschien toch niet te laat naar bed ga. 'k Ben hondsmoe en zal dus vanavond geen blogronde maken.

Groetjes en sweet dreams ...

00:09 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: markant, sport, eu reka, druk, moe |  Facebook

05-09-06

Busy day ...

Jeetje... was me dat een dag vandaag! M'n agenda'tje stond boordevol... niet met leuke dingen maar met 'ziekenhuisdingen...':

  • 8.00 uur - afspraak op poli Oncologie - documenten ophalen voor bloedanalyse en voor ct-scann van de hals + proberen een nieuwe afspraak te regelen met Oncologe
  • 8.45 uur - afspraak op dagkliniek Oncologie - bloedafname voor reumatesten + preoperatieve + gesprek met psychologe ivm Eu'REKA project 
  • 10.00-11.00 uur - cardiogram + inspanningstesten op sportgeneeskunde ivm Eu'REKA project
  • 11.30 uur - 1STE mammografie en echografie sinds borstreconstructie door borstkanker (ojée... was dat spannend) - screening is nodig voor de operatie van volgende week donderdag.

Voor de inspanningstest liet de sportarts me op een loopband lopen. Nog nooit eerder gedaan; leek me leuk... maar ojee wat heb ik mijn fysieke conditie overschat. Ik moest telkens 3 minuten 'stappen' beginnende aan 3 km/uur en zo werd telkens na 3 minuten 1 km/uur opgebouwd zodat ik op het eind 8 km/uur moest stappen/lopen... Er werden electroden op m'n lichaam geplaatst voor een tussentijdse cardiogram en elke 3 minuten werd er een bloedprik genomen om de verzuring te meten... Het moet een mooi gezicht geweest zijn: truitje uit - electroden op lichaam - masker op de mond - en maar stappen - hollen op het eind... Ja, het leek inderdaad leuk bij aanvang maar op het eind hing m'n tong niet op de grond maar in het masker... ik viel bijna van de rolband af en ik zag scheel uit mijn ogen. Hartslag 195... en dan vraagt de dokter nog of het gaat... Ja hij is natuurlijk gewoon Kim Gevaertjes over de vloer te krijgen hé. Enfin, 'k ben niet doodgevallen en ik ben weer een ervaring rijker. Nu maar afwachten welk sportprogramma ze me volgende week voorschotelen: misschien 'blijven drijven in het zwembad'? Vraagt alleszins niet zoveel energie en om te beginnen is dat leuk. Jullie horen er nog van...

Na m'n 18 minuutjes lopen 'snel op een drafje' naar de mammografie. 'k Dacht: 'nog efkes en ik ben hier buiten...' maar terug fout gedacht. 2 UUR !!! heb ik in de wachtzaal gezeten en toen ik even vriendelijk  ging vragen of iemand mij zou kunnen zeggen wanneer ik eventueel aan de beurt zou zijn (kwestie van te weten of ik snel flauw zou vallen van de honger...+ er waren al 3 patiënten voor mogen gaan...) kreeg ik daar van mevrouw de Prof. Huppeldepup  een snauw: "wij moeten onze lunchpauze ook opgeven..." Kunnen ze dan niet een beetje begrip opbrengen als je zegt dat je al aan de gang bent van kwart over zeven en je toch niet meer zo ok voelt...??? 'Vermoeidheid na de kanker' zeggen ze dan...!!! Enfin, mammografietje en echografietje waren ok - ikke weeral blij en met deze positieve gedachten naar huis teruggekeerd. Geen goesting om nog ietske te doen - uitgeput - pffff.......................