27-12-07

Zoete Kerstdag ...

Op Kerstdag is er in Marc's familie een beurtrol om de 'pakjesdag' te organiseren. Eigenlijk is het zo dat oorspronkelijk Marc's ouders de kinderen en kleinkinderen uitnodigden op Kerstdag. Onder de grote tafel werden dan alle kerstgeschenkjes gestapeld en één voor één werden de pakjes geopend. Traditioneel werd er eerst een glaasje schuimwijn gedronken met een 'kerstkoek' (in de vorm van een kerstekindeke...) en daarna waren er belegde broodjes.

Maar ondertussen overleed Marc's vader (in 1993...) en werd er besloten dat het Kerstfeest bij één van de 5 kinderen zou doorgaan. We namen het over van Oma Jeftje.

Uiteraard groeide de familie sindsdien verder aan en als we allemaal samen zijn dan tellen we 37 personen. (sinds gisteren is er eentje bij en dat is K., de vriendin van Hans... zij kwam gisteren over van de US en vervoegt onze familie). Uiteindelijk waren we hier met 30 ... er waren een paar mensen die verhinderd waren.

Sinds ik borstkanker kreeg namen anderen het van me over, maar dit jaar ontkwam ik er niet aan. Eerlijk gezegd had ik er schrik voor; angst voor de drukte, het lawaai en voor de weerslag nadien.

Ik heb dan eerst en vooral met de traditie gebroken om voor iedereen nog eens avondeten te serveren (dat is meestal kaasschotel en verschillende soorten patés met alle mogelijke soorten brood en wijn...).
Ben zo vrij geweest om een paar 'vrouwtjes' te motiveren om op Kerstdag gebak mee te brengen.

Een zoete kerst zou het worden: gebak en koffie en voordien een glas bubbels...

Mensen toch, wat een mooi dessertbuffet kregen we bij elkaar... de ganse tafel vol en de kinderen waren dolenthousiast. Ze konden nemen of vragen zoveel ze wilden en er was voor elk wat wils.

P1080328

Voor een keer moest iedereen maar even zijn lijn vergeten... en blijkbaar is dat goed gelukt want er werd meerdere keren aangeschoven.

P1080334

 P1080336

 P1080337

Zelf ben ik uit het gewoel gebleven en bracht bijna de ganse tijd in de keuken door genietend van de rondlopende kinderen en ons kleinste hummeltje die zich rot amuseerde.

P1080345P1080348P1080351P1080357

 

 

 

 

Oma Jeftje - met haar bijna 92 jaar - zat te glunderen tussen al haar nazaten. Blij dat ze dit nog allemaal kan meebeleven...

P1080356

En gisteren ben ik pas om half 12 uit mijn bed geduikeld... even genoten van het niks doen!

Rune en haar papa en mama wensen jullie ook allemaal een mooi 2008 toe en danken jullie voor de steeds lieve reacties (hetzij op oma Lucretia's blogje of op haar eigen website !!)

Scannen0001

Ik wil hier ook nog eens m'n ventje bedanken voor de vele voorbereidingen  (de woonkamer omvormen en het klaarzetten van de nodige borden en glazen) en de hulp achteraf om nog diezelfde avond alles opnieuw aan de kant te doen. Dikke knuffel Marc... xxx

04-07-07

Liebe Grüße von Rune ...

Speciaal voor Bernd en Sonja in Ettlingen deze fotoreeks van Rune ! Wij sturen jullie vele groetjes en speciaal voor Tante Helga sturen wij een dikke kus! Maandag wordt zij 94 jaar. Als  het even kan komen we je persoonlijk feliciteren in de komende maanden.

04072007P1050730

04072007P1050731

04072007P1050749

04072007P1050751

04072007P1050755

04072007P1050785

IMG_4124

Liebe Grüße von Rune und Familie !!

 

Zoals jullie allen kunnen zien heeft Rune weinig of  geen last meer van de laatste operatie. Vrijdag, 6 juli, wordt ze 1 jaar... wat gaat dat toch vlug. Zaterdag wordt ze door iedereen in de bloemetjes gezet. De reportage van haar verjaardagsfeestje volgt uiteraard.

29-12-06

Rond getal ... 20.000 bezoekers ...

sham2Ik kan het bijna niet geloven: 20.000 bezoekjes kreeg ik sinds ik mijn blogje begon vorig jaar op 4 december. Wat begon als een medium om dingen van me af te schrijven is ondertussen uitgegroeid tot een communicatiemiddel met andere bloggers, vrienden, borstkankermaatjes, familie, etc... Een manier om dingen te laten weten - leuke dingen door te geven over mijn kleinkind Rune, enz...

Op deze manier heb ik al een paar fijne mensen leren kennen.

Allen dank daarvoor - TWINTIGDUIZENDMAAL dank !

Daar drinken we op ! En weten jullie wie mijn 20.000ste bezoeker was? Inderdaad BOOGIEKE ! Bedankt man... Steeds welkom en de champagne staat hier koud hoor!

728

a9

 

En 'k zal nu maar beginnen met een blogronde om iedereen een bedankingskusje te geven hé....

 
 

20-09-06

In nood kent men ZIJN VRIENDEN ...

HOE REAGEERT DE OMGEVING OP KANKER?

Ik heb al verschillende keren op mijn blogje geschreven over het belang van vriendschap toen ik kanker kreeg en in het laatste nummer LEVEN van de VLK vond ik toch een heel passende tekst. Het geeft precies weer hoe ik het ervaren heb bij een dierbaar iemand die het liet afweten. Ik mag me echter gelukkig prijzen dat het overgrote deel van vrienden en familie ontzettend attent gereageerd heeft... Ik neem de tekst hier integraal over:

Van familie en vrienden verwacht je dat ze je steunen, maar dat draait soms anders uit. De diagnose 'kanker' maakt ook bij hen grote emoties los.

Dhana De Ville, psychologe op de dienst medische oncologie van het UZ GENT: 'In nood leer je je vrienden kennen, ja. Kanker zet je leven op zijn kop. Alles komt op losse schroeven te staan. Op dat moment heb je houvast nodig, stabiliteit in de chaos.

Als mensen dan onvoorspelbaar reageren of vrienden het laten afweten, mag je boos zijn of teleurgesteld. Zelfs al heb je een goede prognose en zie je er goed uit. Schijn bedriegt. Kanker blijft een confrontatie met je eigen sterfelijkheid. Het zit niet alleen in je lichaam.'

Waarom laten mensen het juist dan soms afweten?

Dhana De Ville: 'Soms zijn mensen inderdaad onverschillig, maar meestal kunnen ze zèlf niet met de ziekte omgaan. Kanker confronteert ons met onze eigen kwetsbaarheid. Het dwingt ons om stil te staan. Voor veel mensen is dat niet evident. Anderen laten aanvankelijk niets van zich horen omdat ze zich niet willen opdringen. Wij Belgen zijn altijd een beetje discreet, en vanuit dat respect misschien te terughoudend. Of mensen durven geen contact opnemen, omdat ze niet weten wat te zeggen.'

Om dit even te laten bezinken... schrijf ik morgen het stukje verder!

15:33 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (11) | Tags: familie, kanker, cancer, vrienden |  Facebook

09-08-06

Zwijgen en eten ...

Gisterenavond bezoekje gekregen van familie van M. Het was lang geleden (van Pasen) en het voelde wat onwennig aan... Had het gevoel dat ze het onderwerp 'kanker, ziekte, etc...' wilden vermijden. Niets vragen - rare blik in de ogen. Je weet nooit wat ze denken - zwijgen kan soms vervelend zijn... Blijkbaar zal ik er moeten leren mee leven dat niet alle mensen er zo open over zijn als ikzelf. Het zou fijn zijn mochten ze eens vragen: 'Hoe gaat het nu echt met je?' 'Hoe ver staat de behandeling?' etc...etc... Gewoon even wat interesse tonen. Het gaf me het gevoel van 'wat niet weet, niet deert'. Enfin... ik voelde me er niet goed bij. 

Ze kwamen wel op het goede moment: ik was wafels aan't bakken. Met de verse weinbeeren uit de tuin (een kruising tussen frambozen en braambessen) en lekker veel slagroom smaakten ze heerlijk. Een geluk dat mijn smaakpapillen terug ok zijn ... lekker smullen dus... en zwijgen!

Morgen ga ik terug naar het Inloophuis van de VLK in Gent. Koffieochtend met een lekker croissantje! Even met lotgenoten praten zal me deugd doen.

16:11 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: familie, praten, kanker, inloophuis, vlk |  Facebook