27-03-08

27 maart 1979 ...

27 maart 1979… 29 jaar geleden lag ik in het Universitair ziekenhuis in Gent. Ik was daar eigenlijk al van 17 december 1978 – de week voor Kerstmis.
Ik was zwanger van een tweede baby en al van voor de zwangerschap wisten we, mocht ik opnieuw zwanger worden, dat het een probleemzwangerschap zou kunnen worden. Ons eerste kindje (Kim) werd ook een maand te vroeg geboren en met een heel laag geboortegewicht. Vanaf de 8ste week schreef de arts me Prepar voor (om de weeën tegen te gaan bij een dreigende vroeggeboorte) en moest ik thuis ‘platliggen’.
Maar in de 21ste week dreigde het mis te gaan. Ik kreeg weeën en werd in spoed opgenomen in het ziekenhuis. Ik herinner me nog dat ik – terwijl Marc gaan stemmen was (er waren verkiezingen de 17de december 1978) – vreselijk schrik had om de baby te verliezen. Ik had zeer snel na elkaar weeën. In die tijd bestond de gsm nog niet (althans bij ons toch niet…). Marc was dus niet direct te bereiken en het tweede probleem was vervoer… onze wagen begaf het die dag. Gelukkig kregen we naderhand hulp van de buurman die ons naar het ziekenhuis bracht.
Al die weken die ik in het ziekenhuis doorbracht (in totaal 12 weken voor de bevalling en bleef nog 2 weken tot 13 april 1979) ben ik voor de bevalling maar 2 keer uit mijn bed geweest: 1 keertje omdat ik niet op de bedpan wou gaan – ik ben toen stiekem naar het toilet gegaan maar heb het me die nacht beklaagd. De weeën begonnen opnieuw  en waren niet meteen te onderdrukken en een 2de keer omdat een professor  me niet in mijn bed wou onderzoeken maar in zijn privé onderzoeksruimte…
Ongelooflijk wat je op dat moment over hebt voor zo’n klein hummeltje dat aan het groeien is. Hoe moeilijk het ook was om dagenlang in bed te liggen en letterlijk alles in bed te moeten doen (van eten tot drinken, van wassen tot haren wassen en knippen, toiletritueel (hum), .....) ik had het er voor over; het was voor een GOED DOEL ! Ik wou hem 'koste wat kost' NIET VERLIEZEN… en toen hij geboren was (een maand te vroeg trouwens…) en hij na 2 dagen bijna stikte ben ik tekeer gegaan als een leeuwin die haar jong verdedigt…
Hans had een platte neusbrug en kon niet goed door zijn neusje ademen… maar omdat hij het zo goed deed in de couveuse mocht hij na 2 dagen worden overgebracht van de prematurenafdeling bij mij op de kraamafdeling.
Op de kraamafdeling gelden echter andere regels dan op de prematurenafdeling: baby te eten geven elke 3 uur en niet eerder !!! (toen toch...)
Bij een baby’tje die maar 2.450 gram woog en 1 maand te vroeg werd geboren mag men de baby echter aanleggen (ik gaf borstvoeding) als hij erom vraagt. Zo een kleintjes kunnen nog niet lang genoeg zuigen en hebben minder kracht om te drinken...
Maar die kinderverzorgsters op de kraamafdeling dachten er anders over… Hans huilde al zeker een uur van de honger en ik mocht hem niet halen (hij lag in een glazen box tussen 2 kamers) om hem te laten drinken. Geen uitzondering !!! ... Triestig droop ik af en wou een bad gaan nemen maar 2 minuten later stormde mijn medekamerbewoonster de badkamer binnen en riep dat mijn zoontje helemaal paars was en niet meer huilde. Ik ben toen halfnaakt de gang op gestormd recht de kraamafdeling binnen en heb gegild om hulp. De verpleegsters hadden koffiepauze en waren niet te bereiken en daarom viel ik maar gelijk een ruimte binnen waar een vrouw aan’t bevallen was. Hansje werd weggebracht in een noodcouveuse… helemaal blauw was hij en hij werd beademd met een soort pomp zoals je luchtmatrassen opblaast… (zo zie ik het toch terug in mijn gedachten).
Door lange tijd te wenen was zijn mondje uitgedroogd en zijn tong was in zijn keeltje geklapt. Door zijn neusje kon hij weinig of geen lucht halen … Ze renden met hem weg… het was letterlijk op leven en dood… Toen er me ondertussen een vrouwelijke arts wilde troosten was ik moeilijk tegen te houden… ik huilde… ik wou hem niet verliezen… ik had zoveel van mezelf gegeven om dat hummeltje te krijgen.
Hansje is toen in shock gegaan en viel af van 2.450 gram naar 2.010 gram. Bij zijn geboorte had hij een rond gezichtje en een rond dik buikje en na een paar dagen leek het wel een Biafraantje. Vel over been... Ik ben toen verhuisd van de kraamafdeling naar een 'kamer van moeder en kind' op de prematurenafdeling om hem zelf te kunnen voeden (...want ze wilden mij algauw een prik geven op de kraamafdeling om de melkproductie te stoppen...no way...ik wou bij de baby blijven en hem zelf verder voeden was de enige manier... ook de enige manier om hem snel weer beter te krijgen) Elke keer als Hansje om eten vroeg brachten de verpleegsters van de neonatologie (vroeggeborenen) hem bij mij met de couveuse. Soms elk uur...
Ondertussen is dat ‘hummeltje’ vandaag 29 jaar en ziet hij er weer wat voller uit Smile ! Gelukkige verjaardag jongen! Je bent nu niet thuis maar we vieren het een van de komende weken wel! Je bevindt je momenteel aan de andere kant (of ongeveer toch) van de wereld. In Pittsburgh met je geliefde … Ik ben blij dat je dit jaar een GELUKKIGE verjaardag hebt! Houden zo jongen! GELUKKIGE VERJAARDAG !
Je mama

 
img_tt-bday-12

10-07-07

Impressie ...

Zaterdag , 07-07-07, een dagje later dan Rune's verjaardag, was het feesten geblazen!

Rune was er helemaal klaar voor. Toen we haar vroegen: 'hoeveel jaar wordt Rune?', zwierde ze haar armpje in de lucht en af en toe lukte het om dat ene kleine vingertje ophoog te steken... één jaar!!!

Jullie moeten maar eens zien naar de foto's...

Van oom H. kreeg ze clowntje Bumbeloe kadoo (het vriendje van Bumba). Ze begon onmiddellijk het clowntje te knuffelen... Echt leuk om te zien en H. was blij dat zij er blij mee was...

Van ons kreeg ze een 'racemachien', zoals wij haar schommel/loopwagen hier al een ganse tijd noemen. Het is een multifunctioneel autootje met toeters en bellen... een Quattro van Chicco. Toen H. (onze zoon) klein was kreeg hij er ook eentje kado van zijn peter. Jaren heeft hij met dat autootje rondgezeuld. In het opklapbare zitje stak hij kleine spulletjes die hij vervoerde of gewoonweg wou verbergen... Vandaar het idee om voor Rune er ook eentje te kopen. Een beetje gesofisticeerder ondertussen, dat wel... maar terug met dat opklapbare zitje.

Toen ze mocht 'helpen'om de taart aan te snijden en er dan ook nog mocht van proeven kon de pret niet op.

Neefje X en Nichtje PH genoten mee!

 

 

06-07-07

Eén jaar ! Rune is jarig! ...

Vanmiddag, alvorens ik wou vertrekken naar Kim en Rune, wou ik onderstaande tekst 'posten' maar blijkbaar was Skynet aan de blogs aan het prutsen en oeps... foetsie, weg was alles! Heb het nog een paar keer geprobeerd maar Skynet was koppiger dan ik... Ik heb er toen maar de brui aan gegeven en wijselijk vertrokken naar ons klein 'feestvarkentje'.

Gelukkig ben ik tegenwoordig verstandiger geworden en maak ik de meeste teksten in Word en ... ik sla die teksten ook meteen op. Voilà, dit is dan hetgeen ik te melden had:

Dé GROTE DAG vandaag !! Rune is 1 jaar!

Ze is zich al volop aan het voorbereiden op haar verjaardagsfeest van morgen.

 

Naar de kapper gaan hoort er ook bij…. Ah ja!

Maar ik denk dat mama Kim deze keer voor kapper heeft gespeeld. Een nieuwe look dus voor Rune! En ze lijkt het nog leuk te vinden ook …

 

04072007P1050790

 

Haar verjaardagskroon staat ook al te blinken. De taart is besteld… morgen zullen  we allemaal paraat zijn om haar uitgebreid te vieren.

 

06072007P1050725

 

Wat is dat jaar toch vlug voorbij gegaan. Er is zoveel gebeurd in dat ene jaartje. Het leek wel een rollercoaster. Tijd dus om opnieuw EVEN STIL TE STAAN en alles eens, zoals in een film, terug te spoelen …

Misschien moet ik straks ook nog maar even alle foto’s bekijken die gemaakt werden van Rune vanaf het prille begin – 06/07/06 – laat ik dat straks toch maar doen.

 

Nu zal het snel gaan: brabbelen, babbelen, praten, zingen, rechtkruipen, vallen en opnieuw opstaan, stappen aan de hand, de eerste stapjes alleen, …

Heerlijk toch om dat allemaal te kunnen beleven

'De tijd nemen om van dit alles te genieten ' is dus de boodschap!

 

Toen ik er vanmiddag aankwam had ze net een hazenslaapje gedaan. Samen met Kim ging ik haar ophalen uit haar bedje.

 

Mijn hart smelt steeds als ze haar glimlach toont... het is toch zo'n schatje. Meteen begint ze dan naar alles te wijzen alsof ze wil zeggen: 'kijk, dat is hier mijn wereldje', 'dat zijn mijn vriendjes', 'mijn  knuffeltjes'. Een mini rondleiding dus...

 

Ze kent ook al enorm veel woorden. Nee, nee, ze zegt ze nog niet zelf maar als je haar bv. vraagt: "Rune, waar is de poes?" (in een boekje bv.) dan duikt ze met haar snoetje naar beneden om dat katje-op-papier een dikke smakkerd te geven ofwel beweegt ze haar mond zonder geluid te maken en probeert ze miauw na te doen.

Vandaag kreeg ze nog geen geschenk van ons.  Nee, dat is voorbehouden voor op haar feestje morgen en jullie zien dan wel aan de hand van de foto's welke verrassing we voor haar in petto hadden.

 

Vandaag ben ik haar een geschenk in natura gaan brengen: een knuffel van oma! Ik nam wel een kadootje mee van iemand anders. A'ke kon het niet laten dat kleine meisje te verwennen.

 

A'ke, Rune was er superblij mee... alleen al het openmaken en met het strikje spelen vond ze leuk... en als ze dan ook nog plots op een bladzijde een rosse kater vond, dan was het ook weer meteen knuffeltjes geven.

 

Van mijn zus M. kreeg ze een beeldig jurkje met t-shirtje en bijhorende broek... echt schattig. Mijn zus heeft een zoon met hetzelfde probleem als Rune. G. werd  20 jaar geleden ook geboren met een schisis. Vandaar de speciale band die M. en G. hebben met Rune.

 

24juni2007P1050522

 

Wat ik nu zo speciaal vind aan vandaag dat is dat mijn tellertje de 100.000 passeert op de verjaardag van Rune! Toeval???

 

Update foto's: kreeg ik daarnet doorgestuurd door Kim!!

100_0606

 

100_0625

 

100_0630

 

100_0636