25-07-09

Mont Martre in Gent ...

Helemaal tegen m'n normale doen in heb ik dit jaar afgehaakt van 'De Gentsche Fieste'. De ongelooflijke drukte soms, het gewoel, het lawaai... ik had er eerlijk gezegd geen behoefte aan. M'n body snakt naar rust en m'n geest nog meer.

Meestal wonen we enkele voorstellingen bij met ervoor een drankje hier en een drankje daar maar zelfs het doorbladeren van de Gentse Feesten brochure kon me niet bekoren. De grote 'kleppers' waren er niet: Komil Foo, De Schedelgeboorten, De Wentelteefjes, etc... 

Eén avond zijn we het centrum binnengestapt. Van de auto naar de Max (nee, niet om een wafel te eten deze keer) maar om van de beste 'Vlaamse stoverij' met friet en appelmoes te gaan genieten... En blijkbaar is de Vol-au-Vent daar ook niet te versmaden vernam ik van mijn disgenote.

Op de terugweg waagden we ons toch even langs de Graslei/Korenlei waar Polé-polé naar jaarlijkse gewoonte is neergestreken maar ik was blij toen ik uit de massa weg was. Ik werd er bijna claustrofobisch. De Herceptine zit daar ook wel voor iets tussen: ben heel snel kortademig en als je dan voetje voor voetje door de menigte moet schuiven dan krijg ik wel een heel eng gevoel.

Toen we aan het (oude) Justitiepaleis kwamen schoot het me te binnen dat het plein daar gezellig was ingericht. Het Gentse Montmartre is een ware oase van rust. Er weerklinken af en toe Franse chansons à la Edith Piaf (jongeren die met veel flair, zoetgevooisde stemmen en met veel enthousiasme melodiën brengen uit vervlogen tijden onder begeleiding van de acordeon). Kortom een plaatsje naar m'n hart. Voor wie eens uit de bol wil gaan bestelt een fles champagne met oestertjes maar je kunt er ook genieten van tapenades, olijfjes, versgebakken brood met een wijntje - een Franse kazenschoteltje of een heerlijk kopje koffie met of zonder gebak.

We zijn dus even blijven plakken op dat heerlijk plein. Zalig genietend van de avond en geen spijt dat ik een voorstelling miste!

Een fijn weekend allemaal!

gentsefeesten2009

(op de collage is m'n kleindochtertje binnengeslopen - ze zou zo een voorstelling kunnen geven op één van de podia's daar - schattig hè met haar flamencojurkje aan)

 

12-07-09

Lazy sunday... waterkantwandeling in Gent

Vooraleer ik morgen opnieuw Herceptine krijg wou ik nog even de batterijen opladen... het zonnetje kwam er door na de middag en een wandeling in Gent leek me wel iets; geen traditionele wandeling in het centrum maar een wandeling langs de waterkant van Gent.

"Gent heeft haar wortels in het water. De stad werd gebouwd aan de samenloop van Leie en Schelde. Nog steeds wordt ze doorkruist door talrijke kanalen."

Deze wandeling voerde ons mee langs heerlijke plekjes in de stad. Het was er nu nog vrij rustig... dat zal binnenkort wel even anders zijn. Hier en daar zag je dat de voorbereidingen bezig zijn voor de Gentse Feesten; die starten volgende week.

De volledige tekst van de wandeling kunt u vinden door hier te klikken.

Visit My Photos - 60 Pics
Waterkantwandeling Gent :
klik hierboven om de foto' s te bekijken

Nog een fijne zondagavond en voor morgen een fris gemoed om een nieuwe week te starten!!

23-02-09

Uitgeteld ...

herceptin-180Vandaag is het een week geleden dat ik de eerste keer enkel Herceptine kreeg. De chemotherapie is achter de rug en daar ben ik niet rouwig om! Voortaan om de 3 weken  nog enkel immuun therapie (Herceptine). Die wordt ook toegediend via de port-a-cath maar nu dus zonder de Taxotere; geen geprik meer in de aders van m’n  arm. Dat ‘poortje’ is echt wel een luxe.
Van Herceptine ben ik niet ziek (hoogstens een beetje een grieperig gevoel maar wel heel moe en kortademig).

Maandag ll. had ik ook een eerste gesprek met Prof. Boterberg van de radiotherapie; de simulatie en scan gebeuren nog deze week en volgende week beginnen we eraan.

Zoals het er naar uitziet volgen 30 bestralingen – borst en oksel – en mogelijks wordt de okselzone inwendig bestraald.

Dat wordt dus gedurende  een zestal weken  een dagelijkse trip naar het ziekenhuis. Het enige waar ik schrik van heb is dat het  een beetje te druk zal worden,  want ik voel dat ik eigenlijk nog heel veel rust nodig heb. Maar goed, dan zien we dan wel weer...

Van rust gesproken… ik had het vorige week behoorlijk lastig om steeds binnen te moeten zitten zonder een mens te zien; ik heb zeeën van tijd om na te denken of om me te ergeren aan allerlei kleine dingetjes. De negatieve gedachten kwamen spoken en dat wil ik helemaal niet…  ik voelde me eenzaam en heb het heft in eigen handen genomen: donderdag op de koffie in het
Inloophuis vd VLK – toen ik daar buitenkwam kreeg ik een telefoontje van schoonzus ‘of we dan toch dat broodje samen zouden gaan eten’ (dat moest ze me geen twee keer vragen …) en ’s avonds naar radio-opnamen voor het zondagmiddag quizprogramma QUIST’T (ten voordele van Kom op Tegen Kanker).

In de oorspronkelijke mail stond dat dit zou starten om 19u en zou eindigen om 21u. Dat kon nog net voor mij… maar uiteindelijk begon ‘onze’ opname (want er bleken nog meer opnames te zijn) pas om 21u30. Het werd dus een leuke maar loodzware dag. Ik had het zelf gezocht. Ik had behoefte aan gezelschap…
Vrijdag platte rust, want er stond zaterdag opnieuw een leuke dag op het programma.

Date met 2 lady’s – we noemen ons de 3 musketiers.
Eentje kwam er speciaal voor uit Rotterdam. Met tulpen dan nog wel!

Gent21022009 091

En de andere dartele deerne spoorde van Kortrijk tot Gent en tramde (voor het eerst alleen trouwens!! Verrast) van het station tot aan de Korenmarkt. 

Voldaan, moe, maar heel tevreden dook ik zaterdagavond m’n bedje in en zondag… ja zondag was het heel rustig ten huize van Lucretia. De batterijen moesten opnieuw worden opgeladen.

Een impressie van ‘onze’ dag zie je hieronder. Het verslag kun je hier vinden… zij is momenteel de beste buitenlandse ambassadrice die als geen ander promotie kan maken voor ons landje!!!

Blog

Blog1

Blog2

30-07-08

Ontmaagd bij Max ...

Een volledig verslag van m’n vakantieweek kan ik nu niet meer maken (heb een beetje lang aan de telefoon gehangen met een blogmaatje…) maar dit wil ik jullie toch niet onthouden:

 

Vrijdag had ik afgesproken met 2 bloggertjes in Gent. Een beetje de sfeer gaan opsnuiven van de Gentse Feesten maar zoals jullie al konden lezen bij Jientje werden we al direct met onze neus in de kwalijke geurtjes geduwd. Overal in de stad staan van die lelijke gedrochten (urinoirs) om het wildplassen te voorkomen. Alles behalve fris om zo de stad binnen te komen…

P1110602

Maar goed… even de adem inhoudend liepen we richting ‘de Max’ voor onze eerste koffiepauze. Voor wafels was het nog te vroeg dus besloten we om na 14 u terug te keren en ondertussen verder de stad te ‘verkennen’. We betalen de ober met de melding dat we zeker terugkomen om een wafel te eten later op de dag en Jientje rondt het gesprek af met de melding: ‘ja, want ik ben nog maagd!’ Euh… de ober weet niet wat hij hoort en wij zijn verbaasd over die wel heel openhartige verklaring. De ober geeft zelfs de indruk dat het niet zo moeilijk is om ook dat probleem op te lossen… We proestten het uit en halen Jientje maar gauw weg uit haar toch wel ‘netelige’ positie en tronen haar  mee richting ‘De Maeght van Ghent’ (een cafeetje op de Korenmarkt vlakbij…). Dat moet op de foto vastgelegd worden. Ondertussen is Jientje zich aan ’t verweren dat ze bedoelde dat ze nog nooit een wafel had gegeten bij Max en dat ze dus nog maagd was qua Max’wafels!! Ze heeft het geweten… we hebben haar een beetje (veel) geplaagd natuurlijk…

P1110605

 

Onderweg gingen we dus op zoek naar een geschikte kandidaat voor Jientje

 

P1110611

 

P1110615
 

P1110674

 

maar Jientje was ons te vlug af en ze had al gauw iemand op het oog! Kijk maar even mee en kijk vooral naar de 2de foto: de gezichten van Jientje en Talleke spreken boekdelen... maar de jongeman kon hem niet snel genoeg uit de voeten maken. Hij prevelde iets van 'ik ben wel al getrouwd hoor' en toen een van z'n medewerkers van de security hem opbiepte verdween hij naar de overkant van de Korenlei!

 

P1110616

 

P1110617

’s Namiddags zijn we uiteraard teruggegaan om haar die zalige ‘wafel MAX’ te laten proeven – ze dronk zich eerst wat moed in en is er toen voor gegaan en wat bleek? Ze genoot er echt van van die ‘ontmaagding’ en als ze dan ook nog een kus kreeg van de ober kon haar geluk niet op! Kijk maar eens naar haar oogjes…

 

P1110676

 

P1110684

 

Zie Talleke stralen met al dat lekkers op haar bord!! (pannenkoek 'Max')

P1110681

 

P1110678

en ik.... wel ik ben heel braaf geweest en heb geen wafel gegeten maar een fruitbordje met een flesje Eaulala!

 

Verder verslag volgt...

31-01-08

Volg de gids... Gent voor fijnproevers...

Je hebt zo van die dagen waar je naar uitkijkt en waarvan je hoopt dat er niks zal mis lopen.
Ik had een afspraakje om U tegen te zeggen; met 3 Madammen zou ik zaterdag de hort op gaan in Gent.

Vrijdagavond 2 wekkers gezet (euh...correctie... moet zaterdagavond zijn natuurlijk!) zodat ik me zeker niet zou verslapen. ’s Ochtends word ik gewekt door M. en het is pikdonker in de kamer. Niet gewoon donker… maar echt donker. Normaal komt er enigszins licht door de gordijnen maar nu was het wel heel erg donker. “Euh…” Wat scheelt er vraag ik. “Geen electriciteit… niet in huis en niet op straat”.

Grrrrrrrr… dat betekende geen licht en geen elektrische verwarming in de badkamer maar ook geen verwarming in de eetkamer… en erger nog: een koude douche en ik kon mijn haren niet föhnen… de dag begon goed.
Om 9 uur was de stroompanne voorbij en begon ik mij, in een race tegen de klok, klaar te maken.

Ondertussen komt er een sms’je binnen van mizzD dat er problemen zijn met haar treinverbinding en dat ze mogelijks te laat zal zijn. Even later sms ik dit door (ja de moderne tamtam hé…) naar Talleke zodat zij ook op de hoogte is en zij laat me op haar beurt weten dat ze ook moet hollen want ze heeft zich verslapen… Naderhand hoorde ik van Dingske dat zij zich een hoedje schrok toen ze aankwam aan het station van Harelbeke want dat bleek dicht te zijn.

Oh help… de Wet van Murphy?

Enfin alles is nog goed gekomen (zoals jullie al waarschijnlijk kunnen lezen hebben bij Talleke, Dingske en MizzD).

Zondag zou ik de dames ‘gidsen’ in Gent met als uiteindelijk doel die fameuze overheerlijke wafel in Etablissement Max!

De_Vier_Musketiers_Gent 054

Als verrassing voor mizz’ke (zij was jarig geweest) had ik aan de manager van de zaak gevraagd of hij iets ‘speciaals’ kon doen voor een jarige. Toen de gelagzaal gevuld werd met de ‘happy birthday-muziek’ en de ober mizzDeeke’s wafel bracht met de ‘vuurwerksterretjes’ erop was ze toch even uit haar lood geslagen. Missie geslaagd! Ze was echt verrast!

De_Vier_Musketiers_Gent 052

Wat ik nu jammer vind is dat ik niet alle foto’s kan plaatsen die ik nam. Er zitten zulke leuke bij maar ja, een paar dames willen niet ‘frontaal’ op de blog en dan respecteer ik dan hé.

De_Vier_Musketiers_Gent 056&

Ik geef hier ook nog even de link mee van de wandeling die ik met hen deed.

We hebben ons kostelijk geamuseerd. Het begon al in het station Gent St. Pieters waar we nog even moesten wachten op mizzD. De schwung zat er al direct in en dat is zo de ganse dag doorgegaan.
We hielden een ‘drinkpauze’ in de Dulle Griet – waar we uiteraard proefden van onze heerlijke Belgische bieren en zetten onze weg verder door straatjes en steegjes, naar pleintjes en bruggetjes.

De_Vier_Musketiers_Gent 039De_Vier_Musketiers_Gent 035De_Vier_Musketiers_Gent 046De_Vier_Musketiers_Gent 042

 

 

klik op de kleine foto's om te vergroten !

 

 

 

 

 In Café Théatre (!! best brasserie of Belgium '') proefden we nog een wijntje en na afscheid genomen te hebben van Dingske (onze moederkloek) trokken we naar een gezellig adresje (de Savarin op de Vrijdagsmarkt) voor  ons ‘laatste avondmaal’.

De_Vier_Musketiers_Gent 034

Wat we allemaal verteld hebben die dag? Euh… niet veel zinnigs… maar we hebben wel heel veel plezier gemaakt. “’t Heeft zo deugd gedaan, ’t heeft zo deugd gedaan aan ons ‘hertse’, aan ons ‘hertse’…”  Voor mijn part voor herhaling vatbaar hoor!

De_Vier_Musketiers_Gent 015De_Vier_Musketiers_Gent 016De_Vier_Musketiers_Gent 017De_Vier_Musketiers_Gent 018

 

 

 

 

De_Vier_Musketiers_Gent 021De_Vier_Musketiers_Gent 023De_Vier_Musketiers_Gent 020De_Vier_Musketiers_Gent 024

 

 

 

 

Deze foto's zijn genomen in de Werregarenstraat - het graffitistraatje: één van de leukste steegjes in Gent.

De_Vier_Musketiers_Gent 048De_Vier_Musketiers_Gent 025

De_Vier_Musketiers_Gent 026De_Vier_Musketiers_Gent 031

 

 

 

 

De_Vier_Musketiers_Gent 070

07-12-07

Vrouwen en parkeren ...

Vandaag een busy dag! Mijn agendaatje toonde me vanmorgen dat ik om 9 uur in Gent moest zijn, daarna om 11 uur in Wetteren en om 13 u in Brussel.

Ik had gehoopt om tussendoor ook nog iets te kunnen drinken of eten maar dat is me niet gelukt. Pas om half vier kreeg ik daar de kans toe, na een bewogen 'parkeeravontuur'!

Normaal duren mijn bezoeken bij de klanten een half uur tot een uur maar deze keer liepen ze telkens uit tot anderhalf uur en was het reppen naar de volgende.

Het 'miezerde' (motregen) nogal toen ik aan de VUB aankwam en nergens was een parkeerplaatsje vrij. Uit het verleden wist ik een plekje zijn achter de gebouwen waar je toch af en toe het geluk hebt nog je wagen kwijt te kunnen. Lekker dicht bij de garage... ik zou dan heel snel binnen zijn zonder mijnen 'mis-en-plis' te laten nat worden. Dacht ik... Grrrrrrrr... poort dicht; dus door de regen en hele eind stappen rond het gebouw.

Na mijn bezoek wou ik mijn wagen verzetten dichter bij de kliniek en had ik dringend behoefte om iets te eten en te drinken. De cafetaria van de VUB heeft wel wat te bieden.

Op de betalende parking was alles volzet... of toch niet... ik zag nog ergens het laatste plaatsje.  Rechts van mij stond een wagen nogal schuin op zijn parkeerstrookje (eigenlijk een stukje op 'mijn' plaats) en als ik me daar wou parkeren zou ik dus ook schuin moeten staan. Ok. Dat moest wel lukken.

Toen ik een telefoontje wou doen reed links van mij een wagen weg en merkte ik dat er zich al snel een andere wagen op die vrije plek kwam zetten. Niks aan natuurlijk ware het niet dat ik niet meer uit mijn wagen kon en.... die wagen had zich op 1 cm... ja EEN CENTIMETER van mijn wagen geparkeerd. 'Hij' stond natuurlijk wel reglementair - dus RECHT - in zijn parkeerstrook maar zijn 'achterste' stond toch wel ietsje te close tegen dat van mij !

Ondertussen was de chauffeur nergens meer te zien. Ik probeerde of ik van die parkeerplaats kon weggeraken... het zweet brak me uit want ik wou geen brokken maken...

Ondertussen was aan de andere kant de parkeerplaats vrijgekomen (waar die 'scheve auto' stond) maar algauw - te gauw - vulde die zich opnieuw met een andere auto. Ik ben toen op de passagierszetel geklauterd en langs daar uitgestapt met de vraag of de lieve man me wou helpen om daar weg te geraken. Hij wou wel... maar had een belangrijke afspraak.

Grrrrrrrrr.... Niks aan te doen... Ben toen maar wijselijk naar het onthaal gegaan en daar gevraagd of iemand van de bewaking mij kon helpen. Ik hoopte ondertussen dat mijn te 'close' buurman niet was teruggekomen en misschien bij het wegrijden mijn wagen had beschadigd.

'k Heb toen een heel lieve meneer-van-de-bewaking getroffen die me gidste op de millimeter. Met mijn raampje open en mijn kop naar buiten aanhoorde ik zijn 'bevelen' van "wielen recht, ietsje  meer naar links, neen toch maar weer naar voren, ja nu recht achteruit, enz...". Het zweet brak me nog steeds uit maar nu was ik toch zeker dat als ik tegen die wagen reed dat het niet alleen mijn schuld zou zijn. Lachend Op een paar minuten was ik weg uit die hachelijke situatie en heb toen mijn wagen maar op een meer reglementaire manier geparkeerd.

Toen ik later terugkwam stond m'n 'te close' buurman nog steeds op dezelfde plaats en ik prees me gelukkig dat ik de 'parkeerhulp' gekregen heb toen het nog niet donker was!

Enfin.... nu mogen jullie allemaal lachen met me... ik weet het er wordt gezegd: 'vrouwen kunnen niet parkeren' maar ik ben er zeker van dat de man die me klem heeft gezet vandaag chance heeft dat ik een kalme madam ben en dat ik mijn 'close' situatie niet heb misbruikt om hem een paar stevige krassen te bezorgen. Knipoog

parkeren%20scheefvrouwen_en_parkeren

00:06 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (19) | Tags: parkeren, brussel, vub, gent, wetteren |  Facebook

02-07-07

Fotoreportage 'met Beesken in Gent' ...

 

In deze fotoreeks zit 1 foto waarop ik er ook een keertje opsta... maar: het is een foto die 1 jaar geleden genomen werd in het Groot Vleeshuis. Ik had toen een sjaaltje op mijn hoofd om mijn kaalkoppie te verbergen.

We hebben er nu niet aan gedacht om eens een foto van ons samen te laten nemen.

Het vorige postje bevat fotootjes die je kan vergroten door er op te klikken.

Nog een fijne maandag allemaal!

ps: kan er mij iemand vertellen welk stuk fruit we bij ons soepje kregen?? Wij wisten het de eerste 5 minuten niet...

01-07-07

Date met Beesken in Gent ...

Had onze afspraak al eens moeten verleggen wegens een begrafenis. Doe ik eigenlijk nooit graag: geplande afspraken afzeggen of verplaatsen. Maar ja, een begrafenis kan je niet voorzien.

 

P1050600We zouden samen naar Gent gaan. Beesken met de trein en ik zou haar opwachten in het Sint-Pietersstation. 'k Heb het me die dag gemakkelijk gemaakt: autootje geparkeerd waar ik geen parkeergeld hoefde te betalen en van daar af de tram genomen naar het station. Eigenlijk een stuk goedkoper dan die ‘verschrikkelijk-dure’ parkings in het centrum. Voor 2,40 € kan je niet sukkelen – is de kostprijs van heen en terug met de tram. (een tip dus voor de mensen die binnenkort naar de Gentse Feesten komen)

Het was even wachten op Beesken. Het treintje had niet dezelfde snelheid waarmee zij naar Gent wou.

 

P1050606P1050613P1050645Van het vele babbelen krijg je dorst en van drinken moet je … en als je moet dan ga je daarna terug iets drinken; want een etablissement binnengaan zonder een consumptie te nemen, dat kan niet altijd. Dus hebben we veel gedronken, gebabbeld en ‘gemoeten’… Vicieuze cirkel dus. (de MAX, de Soup lounge, het Groot Vleeshuis en Shopping 't Zuid waren de adressen die we aandeden)

 

P1050631P1050632Shoppen hebben wij eigenlijk niet zozeer gedaan. Een beetje ‘mensen kijken’, paar spulletjes gezocht voor G. (vriend van Beesken) – zie maar ne keer naar die leuke boxershort/zwembroek. Beesken wou natuurlijk eens testen of alles er in kon. Of beter gezegd: of alles er door kon…

 

 

 

 

P1050641P1050642

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050636

 

 

De tagine die ze zo graag wou kopen voor G. werd niet goedgekeurd; jammer voor G. Hij zal nog even moeten wachten op zijn eenspersoonspotteke.

 

 

 

 

 

P1050610

P1050621P1050612

 

Voor Scottie vonden we een héééééééél mooi minirokje. De vraag is of daar wel alles kan onder verstopt worden??? Misschien moeten we eens horen bij Piet of het hem niet past? Trouwens, van pietjes gesproken...jullie moeten maar eens op de middelste foto klikken. Ik ben niet zeker of ik dit ooit wil proeven. 

 

Ja, ja, we denken aan onze medebloggertjes hé en in dezelfde etalage troffen we Kay aan. Was die niet naar Marokko??? Hm… het was misschien een Boogiegirlke

Op een bepaald moment is Beesken toch wel heel erg geschrokken. Dacht ze opeens G. te herkennen in een etalage; en dan nog met een andere dame in een bruidsjurk!

P1050622P1050626P1050628P1050644Van dan af was ze niet meer te houden en was het 'etalagekijken' en zoeken naar een bijzondere bruidsjurk voor Beesken. Ze heeft een aparte smaak moet ik zeggen. Mogen we dit jaar misschien nog een huwelijk verwachten of lijkt het alleen maar zo??? Who knows? Als we dan ook nog de St. Baafskathedraal binnenliepen dacht ik: "zou ze dan toch willen?"

P1050647

Enfin, we hebben er weer een zware dag van gemaakt – vooral onze tong en onze voeten hebben afgezien.

Moe gelopen en moe gepraat hebben we samen het trammetje genomen en wuifden we elkaar ‘tot ziens’ aan het stationnetje. Akke akke tuut tuut weg was zij…                  

!!! Morgen update met fotoreeks van Gent !!! Tot dan... slaap lekker.                     

21-06-07

Ik wil terug de oude zijn ...

Het moest er eens van komen… de uitbarsting.

Wat ik daarmee bedoel? Wel de laatste maanden gaat het eigenlijk niet zoals ik wil. En wat wil ik dan wel? IK WIL TERUG DE OUDE ZIJN.

‘Veel gevraagd’ zullen jullie zeggen… Ja, misschien wel.

 

Gedurende de laatste maanden voel ik me zowat ‘geleefd worden’ door dokters, kinesitherapeute, tandarts, kaakchirurg, endocrinoloog, oncoloog, sportrevalidatie, … grrrrrr… afspraken alom. Van rust geen sprake meer en wat doe je dan best? Juist, ja … er vandoor gaan gedurende enkele weken om met ons tweeën de nodige rust te hervinden. Terug naar de bron; de natuur in. Dat was tenminste de bedoeling.

 

4 weken zouden we ons afzonderen en met de mobilhome richting Spanje rijden met een tussenstop in Bordeaux bij vrienden. Rustig aan. Niets moet… geen drukte…

Hopen ook, op een beetje zon. De zon die ik zo broodnodig had… niet te veel hoor; een beetje.

Wel, op de ganse 3 weken die we weg waren hebben we 2 dagen zon gehad. 2 dagen dat ik mijn blote armen en benen eens heb getoond.

De bergtocht die ik mezelf had beloofd in de Picos de Europa heb ik aan mij moeten laten voorbijgaan. Kop in de mist – 12 graden – nat, miezerig.

Zo zijn we elke dag een klein stukje verder gereden,  en hebben we veel mooie stukjes Spanje gezien. Veel kerken, monasterios, crypten, paleizen uiteraard… ja, ja bijna allemaal BINNENWERK. Want als het koud is en het regent, dan kan je het beste ergens onderduiken.

 

Doordat we ons telkens verplaatsten deden we zowat de noordroute van de Camino de Santiago – weliswaar op een luxe manier. Met de camper. Liever zou ik het ooit eens te voet doen… the real thing. Stappen door een rijk cultureel erfgoed en de indrukwekkende natuur.

 

En wat we niet voorheen hadden gepland: we bereikten dus Santiago de Compostela. En dan nog wel mèt DE ZON !!!

Ongelooflijk gelukkig was ik. Ik kan het niet verklaren maar … Santiago zat al lang in mijn hoofd. Had er voor ons vertrek nog over gepraat met mijn schoonzus. Ik zou dit ooit eens doen. Niet direct uit geloofsovertuiging. Nee voor mij zou de weg het doel worden…

 

Na Santiago zijn we doorgereisd naar Braga, Ponte de Lima, Viano do Castelo (Portugal) maar ook daar werden we achtervolgd door regenvlagen. Na 14 dagen was het welletjes geweest. Ik sliep heel slecht door de pijn in mijn spieren en gewrichten en overdag kon ik niet echt recupereren ergens in de zon op een terrasje of rustig wandelend, genietend van de mooie natuur.

Zo zijn we stillaan terug naar huis gebold en mijn hoop om die vermoeidheid  eindelijk eens van me af te kunnen schudden was een ijdele hoop. Ik was ontgoocheld toen ik terug thuiskwam; ontgoocheld omdat ik mijn-oude-ik dacht terug te vinden.

 

Dit wil niet zeggen dat we geen mooie vakantie hebben gehad wij tweetjes. Nee, nee. We hadden het samen goed.

 

Na een lange afwezigheid wou ik gisteren mijn Eureka-vriendinnen terug zien. We zouden samen een uurtje wandelen aan de Watersportbaan en daarna een glaasje Cava drinken op de laatste Herceptinebehandeling van C.

Onderweg hebben C. en ik veel gepraat. Over hoe we ons voelen de laatste tijd. Niet de volle 100 % dus… we willen meer kunnen dan we nu ‘nog maar’ kunnen of ‘al’ kunnen. We wilden helemaal niet zielig doen maar we vertelden beiden dat we ons eigenlijk best wel een beetje triestig voelden. Dat er bij wijze van spreken maar een lontje aan het kruitvat moest gestoken worden en... boem!!!

 

Na onze deugddoende babbel krijg ik plots de opmerking van onze  ‘gids’ (zo zal ik haar maar noemen) dat ze 'had gehoord' dat ik eigenlijk te veel doe (ze had me net horen vertellen over mijn 'gedroomde' voettocht naar Santiago... ): reizen, naar vergaderingen gaan (???), op mijn kleinkind passen, enz… dat ze me volgende week een Polarmeter zal geven om aan te doen bij het wandelen en dat die zeker zal beginnen biepen want dat ik over mijn grenzen ga…

 

Ikke  ? Over mijn grenzen? Door te gaan wandelen en te proberen genieten van het leven?

Ik werd me daar nu toch opeens zo boos: mijn opgekropte gevoelens kwamen plotsklaps naar boven en ik heb haar gezegd dat mijn vermoeidheid niets, maar dan ook niets te maken had met de weinige dingen die ik doe; dat ik de dingen die ik doe heel graag doe en er van geniet; dat ik me net een uitgelaten kip voelde die van haar eens rond de Watersportbaan mocht gaan stappen en dan in mijnen zetel moest gaan zitten; of ik geen recht had om terug te willen naar wie ik eens was. Of we dat niet allemaal wilden?

Als ze dan ook nog eens begon dat ze ooit eens klierkoorts had en dan ook moe was en nog zo een paar van die vergelijkingen, dan had ik echt zin om haar te zeggen dat het geen snottebellenverkoudheid was waarvan wij aan het bekomen zijn. 'k Heb toen maar wijselijk gezwegen.

Mens toch! Geef ons toch eens de kans om onszelf te zijn en ik zal zelf wel voelen wat ik kan of wat ik niet kan. We moeten inderdaad naar ons lichaam luisteren. Juist! Maar dat zal ik dan zelf wel doen.

 

Ach, waarschijnlijk heeft ze het allemaal wel goed bedoeld. Maar ze kwam met haar reactie om een verkeerd moment en op een totaal verkeerde manier …

 

Toen ik in Santiago de Compostela stond was ik eigenlijk euforisch. Euforisch omdat ik nog leef en euforisch omdat ik nog dingen kan beleven.

Ik wil mijn leven echt terug in eigen handen nemen en terug aan de slag gaan binnen enkele maanden. Maar daarvoor wil ik eerst zelf m’n grenzen leren kennen.

Ik ben me er wel van bewust dat ik niet meer kan wat ik vroeger kon: om kwart voor zeven vertrekken ’s ochtends, om dan om half acht  ’s avonds thuis te komen en dan nog het huishouden erbij te doen… Nee, nee, het zal doseren worden. Maar die keuze maak ik zelf en daar wordt aan gewerkt

 

Zo, dit moest ik even kwijt.

 

‘k Hoop dat jullie nu genen schrik krijgen van mij; meestal ben ik poeslief !

22-04-07

Pluk de dag - Carpe Diem ...

Met z'n vijven zijn we... 5 vrouwen met een borstkankerverleden die samen sporten. 't Is te zeggen, vier ervan Nordic-walken samen op woensdagnamiddag (ikke niet meer...) en na het uurtje Nordic-walken wordt er samen een uurtje gewandeld 'rond' de Blaarmeersen in Gent en meestal wordt er nogal wat 'afgekletst'. Onze tong sport ook een rondje mee... wat we te vertellen hebben? Veel eigenlijk. Dat kan over allerlei onderwerpen gaan maar ook over wat ons samen bindt: borstkanker; het opnieuw genieten van het leven; het 'pluk-de-dag-gevoel'. Een reden om er samen eentje op te drinken vinden we ook wel altijd. Zo wou ik vorige woensdag samen met hen klinken op mijn verjaardag - alweer een jaartje erbij - en zoals C. schreef op haar kaartje voor mijn verjaardag: “Een jaartje meer, daar treuren wij niet om hé, da’s weer een jaartje dichter bij de wijsheid”.

Gr. wilden we ook vieren want zij gaat op pensioen… nog meer tijd dus om te genieten van het leven.

’s Morgens gauw een lekkere rijsttaart gemaakt (speciaal receptje trouwens… ‘ongebakken’ rijsttaart… ik zet dit receptje wel eens op mijn blog want het bleek achteraf bijzonder geslaagd…) – picknickmand klaargemaakt met thermosje kokend water (voor thee), kopjes, glazen voor Cava, een fles ijsgekoelde Cava, vorkjes , lepeltjes, servetten, melk, etc… Een paar stoeltjes in de auto gezet, tafelkleedje meegenomen en aan Gr. gevraagd of zij voor de koffie wou zorgen (… ik was vergeten dat ik m’n grote thermos stuk had gemaakt dus heb ik een noodlijn ingeroepen…).

2 uur van puur genot werden het… met een prachtig uitzicht over het water was het zalig om daar in het zonnetje te genieten van ons glaasje Cava, het stukje taart, de koffie, de thee…

15-01-07

Worst in Gent ...

Je hebt zo van die dagen waar je naar uit kijkt en waar je bijna zeker van bent dat het leuk wordt... Zaterdag was zo'n dagje: een dagje stappen in Gent met Emmy en M.  en  Beesken en Lost.

IMG_2236_640x480In de voormiddag trok ik met Emmy en M. naar de Max voor een gezellige babbel bij een heerlijke capuccino en dan nog even een korte wandeling in de Mageleinstraat - een beetje windowshoppen. Vermits onze magen begonnen te knagen zouden we iets 'lekkers' gaan eten in het VleeshuisGent 13-1-2007 016 Emmy was daar reeds eerder en had terug zin in 'hetzelfde' dat zij vorige keer had gegeten. Ik liet me een beetje leiden en als zij het lekker vond zou dat er bij mij ook wel ingaan. Emmy wierp snel een blik op de menukaart en  had al snel gevonden wat zij vorige keer zo lekker vond. Ze beschreef het als: verschillende vleessoorten, en kaas, en worstjes, enz...enfin... een heel bord vol en je zou geen honger meer hebben. Eigenlijk had ik op mijn hoede moeten zijn: de prijs was maar 4 Euro... Maar ja, je zit te babbelen en ik liet 'mijn gasten' maar bestellen: 3 x bordje worst (3 soorten) met brood en een drankje erbij...

Het werd pas goed toen de ober (een Vietnamese jongen die zo al niet goed ter taal was...) ons de 3 bordjes bracht. Je had Emmy's snoet moeten zien... Hahaha... wat lag er op die bordjes? Inderdaad: worstjes in stukjes gesneden met een prikkertje erin... Emmy bleek een borrelhapje te hebben besteld... Echt wel hilarisch... en ik die me een voorstelling had gemaakt van veel kaas en vlees en worstjes met een slaatje... Toen ook nog bleek dat er maar 2 soorten worst op het bord lagen in plaats van de voorgestelde 3 op de menukaart was het hek helemaal van de dam... Enfin: te lang om hier allemaal uit te leggen... ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en we hebben er nog een extra GROOT bord met diverse hesp & paté bij gekregen.

Gent 13-1-2007 006

Gent 13-1-2007 011Gent 13-1-2007 010

 

 

 

 

Gent 13-1-2007 007

Na ons hm... 'lekker' maar oh zo gezellig etentje... zijn we Beesken en G. gaan ophalen op de Korenmarkt. Met ons vijven trokken we richting Brasserie 't Pakhuis om even bij te praten bij een koffietje en dan was het bedoeling om een beetje door de stad te dwalen. Emmy kende het winkeltje 'The Fallen Angels' en dat wou ze nog wel even zien. Eerst wist ik niet goed waarvoor: het is een winkeltje met allemaal oude spulletjes, speelgoed van vroeger, postkaarten, deurversieringen, enz... Nou, toen we eenmaal voor de vitrine stonden viel onze mond open van verbazing...

Gent 13-1-2007 018

Gent 13-1-2007 021

IMG_2226_360x480

 

 

 

 

 

 

 

Gent 13-1-2007 019

Niet veel oude poppen en beren te zien maar wel bijzondere postkaarten... wel, wel, Emmy, stille waters hebben diepe gronden hoor...

Gent 13-1-2007 029

Gent 13-1-2007 030

Gent 13-1-2007 028

In de Kraanlei vonden we ook nog de snoepwinkel Temmerman waar Emmy 'lievevrouwkes' kocht (kwestie van toch een beetje zedig over te komen) en ik tracteerde op 'sneeuwballen' of ook 'rotte pattatjes' genoemd. Ja, en met sneeuwballen kan je gooien en dat heb ik toen maar gedemonstreerd met als gevolg vlekken op m'n jas natuurlijk...

IMG_2238_360x480

IMG_2240_360x480

'k Vermoed dat de 'lievevrouwkes' misvallen zijn bij Emmy... Ze ziet er hier niet zo gelukkig uit...

 

 

 

 

 

Als je zo een stad 'afdweilt' krijg je dorst en waar kan je dan beter zijn dan in een biercafé natuurlijk. Keuze was er genoeg in het Café Dulle Griet: 250 soorten...

IMG_2251_640x480

Gent 13-1-2007 031

IMG_2252_640x480

 

 

 

 

Gent 13-1-2007 039

IMG_2256_640x480IMG_2262_640x480

 

 

 

 

Op het einde van de avond was het er wel aan te zien wie te veel had gedronken...

IMG_2266_360x480

IMG_2267_360x480

 

 

 

 

 

 

 

IMG_2255_640x480

IMG_2247_640x480

IMG_2250_640x480

 

 

 

 

Voor Emmy naar huis ging kreeg ik nog wat 'wijze' raad van haar en nam ze haar ventje eens goed onder handen...hij kreeg zijn rits van zijn jas niet dicht en hij riep : 'mama jelp....!'

IMG_2239_640x480

IMG_2234_640x480

Jelp mama!_640x480

 

 

 

Blijkbaar waren Emmy en M. wel met een heel apart voertuig naar Gent gekomen... Nu is Emmy wel niet zo groot maar om haar daar in te krijgen... Ik weet niet of dat wel lukt.

Gent 13-1-2007 014

Naderhand wou ze toch maar liever met een ander voertuig terug huiswaarts keren... 'k Vermoed dat ze rugpijn had gekregen van zo 'opgevouwen' in dat fietskarretje te zitten...

pousse-pousse

05-01-07

Solden ...

Het is hier even rustiger geweest op mijn blogje. Blijkbaar zaten de 'feestdagen' - alhoewel toch kalmer verlopen dan anders - toch ook nog in mijn kleren en was mijn inspiratie een beetje zoek. Dinsdag startte al heel goed... K. en ik zouden het shoppingcenter in Sint-Niklaas eens gaan onveilig maken want - ZO DACHTEN WE - de solden begonnen! Neen dus, mis, ... de solden begonnen pas op 3 januari. Dat had ik even over het hoofd gezien. Het stond nochtans in koeien van letters op 2 mailingkaarten van bekende kledingzaken die ik kreeg toegestuurd... Maar niet getreurd: de volgende dag dan maar naar Shopping Zuid in Gent. Op veel blogjes las ik dat je overal rijen mensen voor de kassa's zag staan - dat het een en al gedrum was en zeer lang aanschuiven om te betalen. Bij ons dus niet... we zijn vroeg vertrokken 's voormiddags en in de eerste winkel waar K. voor een jas keek was het al prijs. Ik heb nog weinig vrouwen zo snel zien winkelen als wij. Jasje passen - maat ok - prijs ZEKER ok - betalen en weg! Nog even kinderkledij gaan kopen voor Rune en terug weg. Bij de Colruyt ging het al even snel - geen kat te zien daar. Ondertussen was het al tegen de middag en de meesten liepen dan niet gewoon boodschappen te doen maar waren allemaal richting solden denk ik - op een kwartiertje had K. al haar inkopen gedaan. Nog een belegd broodje gehaald en gezellig thuis opgegeten. Hé hé... nee mij hoor je niet klagen over inkopen doen in de soldenperiode. Kwestie van goed plannen en een beetje geluk.

15-10-06

Zonnig zondagje ...

GrootvleeshuisZondag vandaag... een zonnig dagje inderdaad!

Een beetje gekuierd in Gent en in het Groot Vleeshuis beland - het promotiecentrum voor Oost-Vlaamse streekproducten... Een aanrader om even binnen te lopen en te genieten van een streekbiertje, een verwenkoffie, een mattentaartje, of ...? Aan u de keuze...

mattentaart3

 

Regelmatig zijn er themadagen. Deze keer stonden de Geraardsbergse mattentaarten in de kijker met gratis proeven ...

En van 28/10 tot 5/11 is het de beurt aan de  'Breydel'ham . Allen daarheen, zou ik zeggen als jullie van plan zijn om naar Gent te komen!

Ik hou wel van een stadswandeling. Vroeger was Gent op zondag 'doods' maar sinds enkele jaren is het 'the place to be'. Jong en oud verzamelt aan de Graslei - de terrasjes zaten vandaag dan ook weer overvol.

Ook zin om Gent te bezoeken? Eventueel eens op een andere manier? Dan kan men steeds terecht bij o.a. Visit . Op de Gent startpagina vind je zowat alles wat je graag wenst te weten over Gent.

Hopelijk tot ziens daar... en nog een fijne zondagavond aan allen.

17-09-06

Ode aan 'OdeGand' ...

Gisteren - zaterdag - een prachtige dag beleefd op 'Ode Gand' in Gent. Het weer zat mee - leuke sfeer in de stad en met ons 'OdeGand Pas' konden we, in de verschillende prachtzalen die de stad rijk is, de diverse muziekgenres gaan beluisteren.

 

We zijn gestart in de Groene Zaal met het SCHREEUWERSKOOR Huutajat uit Finland. Ik zeg wel duidelijk SCHREEUWERSKOOR hé... in keurig pak gestoken Finse jongelui schreeuwen liederen in plaats van ze te zingen en om dat te doen bewegen ze met gans hun lichaam... Soms wel hillarisch, vooral de 3 voorste 'koorknapen'. Ik weet niet of dat wel zo gezond is voor de stem...??? Genoeg voor een half uur; langer mocht het toch niet duren.

De volgende uitvoeringen brachten ons wel in vervoering:

 

 

  • Wannes Vandevelde met Amparo Cortès (Flamenco-muziek en dans)
  • Gustavo Gancede Quarteto (Argentijnse tango met dans!)
  • Operastudio - The 3 soprano's (de operastemmen van de toekomst: morgen in Milaan en nu reeds in Gent... om kippevel van te krijgen)
  • Familie De Cauter (Confrontatie met klassieke muziek en vooral met Mikhail Bezverkhny, de meesterviolist uit Rusland die in 1976 de Koningin Elisabethwedstrijd won.)
  • Igor Ruhadze (Russische vioolvirtuoos)

Op veel plaatsen in de stad waren podia's waar je ook zonder te betalen muziek kon beluisteren... 'k Zou zeggen mannekes: VOLGEND JAAR ALLEN DAARHEEN ! Het is vast en zeker de moeite. Mij kunnen ze deze belevenis alvast niet meer afpakken ...

16-09-06

OdeGand ...

Oeps... weeral zaterdag sé! Wat vliegt de tijd toch hé en vooral als er zo een paar van die rare dagen tussen zitten. Vandaag een beetje 'voorzichtig' opruimen want hier en daar trekt er nog wel wat tegen na de operatie van donderdag en deze namiddag ga ik mee met L. naar Gent. Als vrouwen onder elkaar een namiddagje genieten van muziek op het Festival 'OdeGand', de culturele seizoensopener van Vlaanderen.. Er is muziek - boottochten - vuurwerk en dit alles in de Gentse binnenstad. Ik zal zien hoe lang ik het kan uithouden.

Ik wens jullie allen een fijne zaterdag en een knuffel voor al die bezoekjes en de lieve reakties op mijn blogje.

In 't bijzonder A'ke wil hier een knuffel geven ... de schat zette heel discreet een bloemetje aan mijn deur. 'k Zal dat binnenkort toch eens moeten goedmaken!

 

 

10:15 Gepost door Lucretia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (19) | Tags: knuffel, odegand, gent |  Facebook

12-08-06

Wafels in de MAX ...

Zaterdag vandaag, en niet veel tijd om te bloggen! De computer vliegt even de hangmat in ... 

Vandaag verwacht ik een collegaatje en ex-collegaatje. Was blij verrast gisteren toen S. me liet weten dat ze samen met P. vandaag tot bij mij komen. We gaan de beste wafels van Gent eten (van Gent hé... want die van mij zijn ook hééél lekker) in de MAX! Echt een aanrader - gebakken op de traditonele manier, verkrijgbaar met vanallesennogwat en geserveerd door supervriendelijke obers. Ook hun capuccino is superlekker! Allen daarheen zou ik zeggen!

De ambulante Tea-Room MAX was destijds een begrip op alle grote foren van België. De Max die nu terug aanwezig is als vaste stek in Gent wordt gerund door een jongere tak van de destijds zéér welgekende familie. Het mooie houten gedeelte met glasdecoraties, die men nu kan aanschouwen tegen een van de muren in de consumptiezaal, alsook de foto's, is origineel en maakte destijds deel uit van het decor van Tea-Room Max op de foor.

Tot blogs... en een fijn weekend aan allen

13:32 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wafels, collega, max, gent |  Facebook