04-11-13

8 jaar.veer.kracht...

Je verliest gaandeweg de hoop,
je verliest gaandeweg je dromen,
maar er is nog de wil...

en met de hulp van deze hoop 'bond'genoten (= dosis 1 week)
gaat het weer even...
niet zoals het zou moeten zijn
maar genoeg om me weer te laten dromen... 

 

XelodaIMG_2229.JPG

IMG_2227.JPG

In die 8 jaar steeds weer neergeduwd worden & telkens weer op'veren, doet de rek er uitgaan.
Maar de wil is er en het enthousiasme... om uit te kijken naar nog prachtige momenten die ik binnenkort mag beleven. (Ik word nl. weer oma volgend jaar :-) ...) 

Steeds weer grenzen verleggen, doelen voor ogen houden, negatieve dingen proberen omzeilen of ombuigen, ... maar het meest van al helpt een 'warme hand' om je schouder (die van m'n zoon oa aan The Point in PB), een 'er zijn' als je elkaar nodig hebt, een vriendschapsband, een bemoedigende blik, een 'zonder-woorden-begrijpen', een kinderlach, een goed gesprek, een zomaar uit het niets een knuffel, de blije gezichten van dochter en kleindochters als je er na lange tijd weer bent, het heerlijke stemmetje van kleinzoon T die me doet smelten..., enz...

Dank iedereen die er gewoon 'is', die meeloopt op m'n tocht en voor wie ik nog iets mag betekenen.

(4 november 2005: start to ^^run^^- 4 november 2013: still go on to ^^run^^....)
 

27-12-07

Zoete Kerstdag ...

Op Kerstdag is er in Marc's familie een beurtrol om de 'pakjesdag' te organiseren. Eigenlijk is het zo dat oorspronkelijk Marc's ouders de kinderen en kleinkinderen uitnodigden op Kerstdag. Onder de grote tafel werden dan alle kerstgeschenkjes gestapeld en één voor één werden de pakjes geopend. Traditioneel werd er eerst een glaasje schuimwijn gedronken met een 'kerstkoek' (in de vorm van een kerstekindeke...) en daarna waren er belegde broodjes.

Maar ondertussen overleed Marc's vader (in 1993...) en werd er besloten dat het Kerstfeest bij één van de 5 kinderen zou doorgaan. We namen het over van Oma Jeftje.

Uiteraard groeide de familie sindsdien verder aan en als we allemaal samen zijn dan tellen we 37 personen. (sinds gisteren is er eentje bij en dat is K., de vriendin van Hans... zij kwam gisteren over van de US en vervoegt onze familie). Uiteindelijk waren we hier met 30 ... er waren een paar mensen die verhinderd waren.

Sinds ik borstkanker kreeg namen anderen het van me over, maar dit jaar ontkwam ik er niet aan. Eerlijk gezegd had ik er schrik voor; angst voor de drukte, het lawaai en voor de weerslag nadien.

Ik heb dan eerst en vooral met de traditie gebroken om voor iedereen nog eens avondeten te serveren (dat is meestal kaasschotel en verschillende soorten patés met alle mogelijke soorten brood en wijn...).
Ben zo vrij geweest om een paar 'vrouwtjes' te motiveren om op Kerstdag gebak mee te brengen.

Een zoete kerst zou het worden: gebak en koffie en voordien een glas bubbels...

Mensen toch, wat een mooi dessertbuffet kregen we bij elkaar... de ganse tafel vol en de kinderen waren dolenthousiast. Ze konden nemen of vragen zoveel ze wilden en er was voor elk wat wils.

P1080328

Voor een keer moest iedereen maar even zijn lijn vergeten... en blijkbaar is dat goed gelukt want er werd meerdere keren aangeschoven.

P1080334

 P1080336

 P1080337

Zelf ben ik uit het gewoel gebleven en bracht bijna de ganse tijd in de keuken door genietend van de rondlopende kinderen en ons kleinste hummeltje die zich rot amuseerde.

P1080345P1080348P1080351P1080357

 

 

 

 

Oma Jeftje - met haar bijna 92 jaar - zat te glunderen tussen al haar nazaten. Blij dat ze dit nog allemaal kan meebeleven...

P1080356

En gisteren ben ik pas om half 12 uit mijn bed geduikeld... even genoten van het niks doen!

Rune en haar papa en mama wensen jullie ook allemaal een mooi 2008 toe en danken jullie voor de steeds lieve reacties (hetzij op oma Lucretia's blogje of op haar eigen website !!)

Scannen0001

Ik wil hier ook nog eens m'n ventje bedanken voor de vele voorbereidingen  (de woonkamer omvormen en het klaarzetten van de nodige borden en glazen) en de hulp achteraf om nog diezelfde avond alles opnieuw aan de kant te doen. Dikke knuffel Marc... xxx

29-04-07

Turtles can fly ...

Gisterenavond, gezellig languit in de zetel… filmpje kijken. Maar wat voor één…

Turtles can fly (van Bahman Ghobadi). Een film die aan de ribben kleeft, die nazindert, een film die je niet koud kàn laten... een ode aan het doorzettingsvermogen van de gewone mensen in het mistroostige Iraaks Koerdistan, gespeeld door niet-professionele kindacteurs.

 

Vannacht, ik kon niet goed slapen door de steeds weerkerende pijn in al mijn gewrichten … , rolden de beelden steeds weer voor m’n ogen… Je vergeet op slag dat je pijn hebt als je de film in gedachten herbekijkt.

 

TurtlesCanflyDe film gaat over een dorpje in het Irakese deel van Koerdistan, op de grens tussen Iran en Turkije. Daar proberen de dorpelingen wanhopig een satellietontvanger te bemachtigen om op de hoogte te blijven van de op handen zijnde aanval van het Amerikaanse leger op Irak. Maar de komst van een ernstig verminkte jongen met zijn jongere zus en haar kind brengen slecht nieuws: de oorlog is in aantocht en komt steeds dichterbij…

 

Als je naar de film kijkt zou je denken dat het honderd jaar geleden gebeurt maar dit is harde realiteit… dit alles gebeurt nu in de huidige tijd ergens op de wereld… ongelooflijk wat mensen moeten ondergaan en voor wat? Vooral kinderen zijn er de dupe van… zij moeten de mijnen helpen opruimen, om aan een beetje geld te komen, met alle gevolgen vandien.

De film belicht vooral de lichamelijke en geestelijke verminking bij oorlogskinderen.

 

Hier hebben we het ‘ver-van-mijn-bed-gevoel’ maar stel je eens voor dat je daar bent geboren…

30-12-06

Triootje ...

cartoon-triocxor-161N Rfallcollection_rep

 

 

 

 

 

 

 

trioOp nieuwjaarsdag komen de kinderen 's middags eten en ik ben zo stillaan een menuutje aan 't samenstellen. Wat het wordt als dessert weet ik al: een trio van vruchtenmousse. Zo zie je maar... de vlag dekt niet altijd de lading hé

 

 

Wat heb je nodig voor 4 personen?

  • 200 gr frambozen (heb ik lekker zelf in de diepvriezer - eigen kweek!!)
  • 2 kiwi's
  • 4 passievruchten
  • 2 dl room
  • 6 eetl. suiker
  • 200 g kokoskoekjes (Poppies - te vinden o.a. in Colruyt)

Voorbereiding: verkruimel de kokoskoekjes (doe ze in een plastic zak en rol fijn met de deegrol of een glazen fles) Hou er 4 (of 6: dan heb je er 2 om tussendoor zelf op te eten...) opzij voor de afwerking.

Bereiding (15 min)

  1. Mix het vruchtvlees van elke fruitsoort apart fijn (de frambozen kan u diepgevroren fijnmixen) en voeg per soort vruchtvlees telkens 2 eetlepels suiker toe. (wel best even proeven zodat het niet al te zoet wordt)
  2. Klop de room stijf en verdeel in 3 gelijke delen.
  3. Meng onder elk deel room telkens 1 soort gemixt fruit.

Afwerking: neem hoge glazen en begin met een laagje frambozenmousse, daarop een laagje verkruimelde kokoskoekjes, dan een laagje kiwimousse, opnieuw een laagje verkruimelde koekjes en een laagje passievruchtenmousse. Versier elk glas met een kokoskoekje!

xmas3

En nu nog effe brainstormen voor de rest...

26-12-06

Prettige Kerstdagen ...

Inderdaad... prettige kerstdagen hebben we beleefd! Op kerstavond waren we bij K. en Rune samen met onze zoon H.

Rune zag er heel goed uit na haar operatie. Ze begint terug te lachen en haar oogjes fonkelen opnieuw als je tegen haar spreekt... Ze wil jullie tonen hoe mooi haar neusje en haar mondje geworden zijn... Mooi hé!

100_9134rOperatie

Het was gezellig zo met onze kinderen en ons kleinkindje samen kerstavond vieren. Glaasje(s) champagne als aperitief met warme hapjes - daarna voor K. en H. een bordje zalm-heilbot en voor Marc en mij Ganzenleverpastei & Gerookte eendenborstfilet met gelei van Japanse kwee en uienconfijt met een getoast volkoren rozijnenbroodje. Als hoofdgerecht Pangasiusfilet met zalmvulling in blanke botersaus  met tagliatelle en als dessert (op aanvraag !!) 'eenvoudig' Viennetta. We wilden het heel eenvoudig houden en gewoon genieten nu Rune terug thuis was. Haar papa kon er niet bij zijn want die moest koken voor de gasten in zijn restaurant.

Op kerstdag - heel vroeg 's morgens - zijn we met H. naar de Ardennen vertrokken. Vorig jaar, toen ik op kerstdag in het ziekenhuis lag had ik mij voorgenomen om dit jaar kerstmis op een andere, heel rustige manier door te brengen en 2 weken geleden kwam H. geheel onverwacht ook met het voorstel om eens iets anders te doen met kerstmis ... samen gaan wandelen misschien...? Momenteel kan ik inderdaad nog niet goed tegen de drukte... en druk zou het geworden zijn... de familie kwam samen en dan zijn er toch ongeveer 35 personen aanwezig en dat zag ik echt niet zitten. Volgende week - op Nieuwjaar - komen dezelfde mensen terug samen en dat is voldoende voor mij.

We logeerden in Vresse in hotel/restaurant Le Relais en brachten er 2 heerlijke dagen door. Gisteren voormiddag een korte wandeling gemaakt langs de Semois in Vresse en in de namiddag eentje van 7,5 km in Orchimont. Voor diegenen die het daar een beetje kennen in Orchimont: we maakten wandeling 29  (les Moinils) en die duurt ongeveer 2 uur. De wandelkaart kochten we in restaurant Auberge St. Martin  (dat werd tot vorig jaar uitgebaat door een nicht van mijn man en ik wist dat zij toen ook wandelkaarten verkocht) 's Avonds lekker gesoupeerd in Le Relais. 2 negatieve punten in Le Relais: de bedden hebben echt wel heel slechte matrassen en zeer vervelend is het onvoldoende warme water... vanmorgen met koud water gedouched ... brrrrrrrrr...

Vanmorgen een aperitiefwandeling gemaakt naar Laforêt (een kunstenaarsdorpje) vlakbij Vresse - in april waren we hier ook en toen was het kleine dorpje heel mooi versierd met bloembakken en kwam je hier en daar toch nog eens een wandelaar tegen. Nu was het stil en verlaten. De enige vernieuwde taverne die ze hadden staat nu te koop en de andere was gesloten...  geen aperitief dus! en zo kwam ik op het zotte idee om naar Bouillon te rijden. Geheel overbodig natuurlijk... eigenlijk is daar niet zoveel te beleven... behalve: de rit erheen en de hééééééérlijke warme chocolademelk met slagroom in Hotel de la Poste. (19 jaar geleden logeerde ik in dit hotel toen ik in opleiding was als vertegenwoordigster bij tandartsen) Voor een bezoek aan het kasteel van Bouillon hadden we echt geen zin... als je dat al een paar keer hebt bezocht hoeft dat niet echt meer...

sign's Namiddags hebben we Marc gedropt (wegens rugpijn ...) bij zijn nonkel in Petit-Fays en hebben H. en ik daar nog een heel mooie wandeling gemaakt. Het was prachtig vandaag om te wandelen. Alles was wit aangevroren - er liggen dan van die mooie ijskristallen op de takken... De wandeling begint achter de kerk in Petit-Fays  langs de Rue des Pres Lauvaux en het wandelpad duikt dan het bos in. Je loopt de ganse tijd langs kabbelend water en na een uurtje doorstappen in het bos kom je terug op de weg naar Vresse uit. Van daar af is het nog 2 km teruglopen langs de weg naar Petit-Fays maar we hebben wijselijk onze chauffeur gebeld om ons op te halen... leve de gsm... en leve onze chauffeur... De weg is daar vrij hellend en dat wou M. me besparen.

Nog een lekker kopje koffie gedronken bij E. en M.J. met een specialiteit uit Bouillon: 'suikertaart' en dan héééééééééél voldaan terug huiswaarts gekeerd.

Echt een weekend om over te doen !!!