04-01-09

2de viergeslacht ...

Toen Noor - m'n tweede kleindochterje - geboren werd op 9 augustus 2008 hadden we meteen een 2de viergeslacht in de familie. M'n moeder (overgrootmoeder dus...), ik als grootmoeder, Kim de mama en Noor ... We wilden dit vereeuwigen op foto maar dit lukte steeds maar niet.

Eerst was er het overlijden (op 20 augustus) van mijn schoonmoeder (we hebben gelukkig nog een foto van haar kunnen nemen met haar 10de achterkleinkind...), dan de diagnose (eind augustus) dat ik opnieuw borstkanker had... september was hectisch door de operatie en het afwachten van de definitieve behandeling en in oktober startte de chemotherapie.

Op sinterklaasdag dachten we dat het zou lukken... ik had mijn ouders uitgenodigd, zodat zij ook de vreugde op Rune's gezicht zouden zien wanneer ze zou ontdekken wat de 'goedheiligman' in haar schoentje had gelegd... (Noor is uiteraard nog veel te klein om dit te beseffen)

Het resultaat van die foto zie je hieronder: 3 dames met een glimlach en één klein dametje dat maar niet ophield met huilen. Ze had honger en dan hoefde dat gek gedoe voor die foto niet.

IMG_0146

Dan maar een 2de poging op Nieuwjaarsdag ...

IMG_0740

Ziet er al beter uit maar overgrootmoeder en oma Lucretia zouden inderdaad iets breder mogen lachen... Maar goed ik ben tevreden. Binnenin zitten we  toch wel te glunderen hoor!

 

16-02-07

I am so happy ...

Hallo allemaal,

voordat ik terug over mezelf begin te schrijven wil ik jullie even enkele foto's laten zien van Rune -  mijn schattig kleindochtertje. Sinds ze werd geopereerd op 22 december is ze zoveel veranderd. Haar mooie twinkelende oogjes heeft ze behouden en het lachen heeft ze niet verleerd. Integendeel... De operatie is zo goed geslaagd... Het doet zo'n deugd haar zo te zien evolueren. Ze betekent zoveel voor ons allemaal hier.

Eén ding wil ik ook kwijt over mezelf: I am so happy !!! Vorige week had ik een eerste check-up (kankeronderzoek 1 jaar na de eerste chemokuur... botscann, longfoto, echo van de lever en het abdomen, bloedtesten,...) en vandaag kreeg ik de uitslag: alles ok!! Tijd om te vieren dus. Ik ben naar de onderzoeken gegaan met een gerust hart - ik wou me voordien geen zorgen maken en dat is me ook gelukt! Ik ben zo ongelooflijk blij... ik kon iedereen die ik tegenkwam vandaag wel knuffelen.

Dank aan iedereen die hier kwam lezen of een berichtje achterliet tijdens mijn lange 'afwezigheid'! Ook aan jullie een 'knuffel'.

A'ke: jou wil ik speciaal bedanken voor je support... volgende week vrijdag gaan we er enen op drinken... wie kan beter weten dan jij hoe ik me voelde vandaag...