04-01-09

2de viergeslacht ...

Toen Noor - m'n tweede kleindochterje - geboren werd op 9 augustus 2008 hadden we meteen een 2de viergeslacht in de familie. M'n moeder (overgrootmoeder dus...), ik als grootmoeder, Kim de mama en Noor ... We wilden dit vereeuwigen op foto maar dit lukte steeds maar niet.

Eerst was er het overlijden (op 20 augustus) van mijn schoonmoeder (we hebben gelukkig nog een foto van haar kunnen nemen met haar 10de achterkleinkind...), dan de diagnose (eind augustus) dat ik opnieuw borstkanker had... september was hectisch door de operatie en het afwachten van de definitieve behandeling en in oktober startte de chemotherapie.

Op sinterklaasdag dachten we dat het zou lukken... ik had mijn ouders uitgenodigd, zodat zij ook de vreugde op Rune's gezicht zouden zien wanneer ze zou ontdekken wat de 'goedheiligman' in haar schoentje had gelegd... (Noor is uiteraard nog veel te klein om dit te beseffen)

Het resultaat van die foto zie je hieronder: 3 dames met een glimlach en één klein dametje dat maar niet ophield met huilen. Ze had honger en dan hoefde dat gek gedoe voor die foto niet.

IMG_0146

Dan maar een 2de poging op Nieuwjaarsdag ...

IMG_0740

Ziet er al beter uit maar overgrootmoeder en oma Lucretia zouden inderdaad iets breder mogen lachen... Maar goed ik ben tevreden. Binnenin zitten we  toch wel te glunderen hoor!

 

16-07-08

Oei ...

Zoals beloofd wou ik nog even wat foto's bij mijn vorig postje plaatsen maar Skynet gooit roet in het eten. Het lukt me niet om die posting te openen; dus probeer ik het maar op een andere manier.

Zondag waren we dus op stap met onze, ondertussen 2-jarige, kleindochter. Goh... wat vliegt de tijd! 2 jaar al!

Nu wordt het heel leuk... ze stapt gezwind overal mee en wil zelf de MEER DAN 30 JAAR oude buggy duwen. Die buggy dateert inderdaad van 1977 en wordt door de meeste jonge mensen bekeken als een antiek geval; is ie ook natuurlijk maar oh wat is ie handig. We hebben hem hier van de zolder gehaald voor het geval het modernere rijtuig niet hier is :-).

Wel Rune amuseert er zich rot mee. Hij is licht, zeer wendbaar en nog een voordeel : niemand die hem meepakt!! Het fijne was dat we zondag 2 x een leuke reactie kregen. 2 heren hadden zelf ook zo'n buggy mee; crack dezelfde maar in een ander kleurtje. We keken elkaar aan en we lachten... "handig hé" zei ik en "ja, meer dan 30 jaar maar nog "in" zie ik ;-)".

Beetje later een groepje mensen ... één van de jonge vrouwen hoorde ik zeggen: "goh, die is zeker 30 jaar oud!", "ik heb er ook nog ingezeten..." en we knoopten een gesprekje aan over hoe log die moderne 'gevallen' nu wel zijn ...

Voor Rune was ie op een bepaald moment handig als afschrikmiddel tegen de ganzen...

IMG_3234

IMG_3237

IMG_3256

IMG_3270

IMG_3271

IMG_3281

Een fijne avond allemaal!

13-07-08

Druk ...

Het 3de reisverslag van onze vakantie komt er deze week aan ... ik vind momenteel niet echt de tijd om veel aan de computer te zitten. Het weekend zat een beetje vol, maar dan wel vol met leuke dingen!

Rune, ons kleindochtje, kwam bij oma en opa logeren en dat heeft uiteraard prioriteit! Het is een crème van een kind om in huis te hebben. Altijd goedgeluimd, niks verwend (ja, daarvoor alleen al ben ik fier op onze dochter !! Rune wordt heel consequent opgevoed maar met zoveel liefde en vrolijkheid...), ze gaat al zingend door het leven (dat wordt nog wat denk ik... ) ...

Vanmiddag trokken me met ons drietjes (opa, Rune en ik...) naar het Provinciaal Domein in Wachtebeke. Beetje dieren kijken, wandelen, treintje rijden en uiteraard in de speeltuin... Dolle pret was het hoor! Morgen probeer ik hier nog wat fotootjes bij te plaatsen. Dit lukt me nu echt niet meer.

In afwachting dit leuke filmje: klik op onderstaand link ...

Het filmpje heeft niks te maken hoor met wat hierboven beschreven staat. Ik vind het gewoon hillarisch en een beetje humor als afsluiter van het weekend is goed voor de geest van maandag!!

 

Link: sevenload.com

05-06-08

Geluk ...

In de drukte van het dagelijks leven

vergeten we wel eens stil te staan

het zijn de kleine dingen je gegeven

die je helpen  om weer verder te gaan

Barcelona_marc 131

Die kleine dingen in het leven kunnen gewone alledaagse dingen zijn zoals een beetje tijd nemen voor jezelf; een beetje verwennerij; maar ook het kijken en genieten van leuke tafereeltjes zoals dit hier onder....

P1090512

Vandaag is ook een beetje een dag van of vol geluk voor mij. Ik zit al weken te wachten op het resultaat van een onderzoek en eindelijk, EINDELIJK... wou de arts even tijd nemen om het resultaat op zijn computer te bekijken... Het zijn al die kleine 'gelukjes' samen die me gelukkig maken....

 

17:58 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (11) | Tags: kleinkind, geluk, even stil staan, rune |  Facebook

16-05-08

Update ...

Update... ik vergat nog te zeggen dat het voor mij een heel rare dag was vandaag.

Ik besefte vanmorgen dat het net 2 jaar geleden is dat ik de laatste chemokuur kreeg... (ongelooflijk hoe al die vervelende data in mijn geheugen zijn gegrift: diagnose, biopsieën, amputatie, reconstructie, 2de operatie want Sentinelklier aangetast, dan toch chemotherapie, enz…)

Ik weet nog dat ik toen niet wist of ik daar ook nog blij moest mee zijn, met die laatste chemokuur. Aan de ene kant wel, want ik besefte maar al te goed dat het levensnoodzakelijk was maar langs de andere kant wist ik dat ik opnieuw 2 weken van ellende zou meemaken.

Er werd goed bedoeld gezegd: “kom op, het is de laatste; dan ben je er vanaf”! Maar weet je, voor mij waren die laatste chemokuren het ergst… Het voelt of je naar de slachtbank gaat… je kunt dat aan niemand uitleggen die dit niet heeft meegemaakt.

Ik herinner me ook nog dat Marc me naar het ziekenhuis bracht die keer en dat het de eerste keer was dat ik weende bij het afscheid. Het duurde dan ook minuten voor ik uit de wagen stapte. Ik kreeg dat weeïge gevoel in mijn maag en mond en nog voor ik op de onco-afdeling kwam moest ik braken …

De volgende dag - 17 mei 2006 - zal ook nooit uit mijn geheugen worden gegrift: Kim kwam helemaal overstuur binnenlopen met het nieuws dat er iets was met haar kindje… ze was ontroostbaar en ik... ik kon haar niet troosten zoals ik het zou willen. Mijn kind’s hart bloedde en ik kon alleen maar ziek wezen.

Ondertussen zijn we 2 jaar verder en is alles min of meer terug in de plooi gevallen…
Oncologisch is alles rustig en ik heb een schat van een kleindochtertje.

P1090463
 

Een tweede kleinkindje is op komst over 86 dagen als alles goed gaat.

Dan denk je: ‘ja, het leven is mooi’…

... ware het niet dat we heel dikwijls opnieuw worden geconfronteerd met iemand die het dan toch niet haalt van deze vreselijke ziekte.

Ik denk hierbij speciaal aan Lizy!
Zij ging vandaag 16 mei 2008 van ons heen!
(precies 2 jaar na mijn laatste chemokuur)
Oprechte deelneming aan haar familie en geliefden.
Ik voel met jullie mee.

Rust zacht Lizy. Ik wil jou nog bedanken voor de bemoedigende woorden die jij mij ooit gaf toen ik het moeilijk had.

Brugge_CarpeDiem 033

22-03-08

Jobaanbieding ...

Vrijdagochtend.
Afspraak met Kim om naar Ikea te gaan.
Ze overhandigt aan Marc een plastic bal met een gelukspoppetje er aan en met een geel badeendje erin dat zich nestelt in blauwe pluimpjes…

P1090258
 

Bij het eendje zit een opgevouwen brief gericht aan haar papa met de volgende tekst:

De familie L., een jong gezin uit L., is wegens uitbreiding, op zoek naar een gemotiveerde

PETER

Profiel:
• Jong en dynamisch
• Stressbestendig
• Sterk verantwoordelijkheidsgevoel
• Talenkennis: Nederlands + babybrabbel
• Woonachtig in de regio of bereid zich er geregeld naartoe te begeven
• Inzet is belangrijker dan ervaring

bb07

 

Taakomschrijving:
• U zorgt voor aangepaste activiteiten, volgens de psychische en fysische mogelijkheden van het kind en observeert de veranderingen die het kind doormaakt
• U bent een vertrouwenspersoon ten aanzien van het kind
• U wordt bijgestaan door de ouders en de meter waar u nauw mee samenwerkt

bb01
 

Wij bieden:
• Een petekindje (jongen of meisje)
• Een kernfunctie binnen onze onderneming
• Contract onbepaalde duur
• Extralegale voordelen

bb38
 

In dienst:
• Begin augustus 2008
Indien u zich herkent in dit profiel, kunt u zich aanbieden op:
……………………………., (vragen naar Kim, Vincent of Rune)

En wat denken jullie? Hij heeft de job aanvaard natuurlijk! Met een 'big smile' !

P1090257

P1090255

Een fijn Paasweekend allemaal!

17:50 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (25) | Tags: peter, kleinkind, jobaanbieding, petekindje |  Facebook

16-12-07

Waar is mijn kerstgevoel? ...

voorlopig 135Vandaag naar de kerstmarkt in Lokeren geweest met Kim en Rune.
Het gaf mij een dubbel gevoel… 2 jaar geleden liep ik hier ook… met Marc, m’n schoonmama en m'n kinderen… Kim was toen net zwanger en ikke… ja ik zou binnen enkele dagen het ziekenhuis ingaan voor een borstamputatie.
We waren blij en triest tegelijk…
We ‘vierden’ toen Kerstdag een weekje vroeger en we probeerden toch wat van de kerstsfeer op te snuiven.

Thuis stond er geen kerstboom… alleen een tafeltje met wat kerstrozen.

Eigenaardig, toen ik vandaag naar Lokeren reed dacht ik er helemaal niet aan maar toen we de markt opwandelden overviel mij het gevoel welke ik toen had…  

Bizar hoe we bepaalde dingen blijven linken…

Eigenaardig is ook dat ik sindsdien niet meer echt in kerststemming kom – niet meer zoals voorheen -  en ook geen zin heb in Nieuwjaar-vieren.
Sinds die kankerperiode lijkt alles zo artificieel …

Vorige kerst ben ik de drukte ontvlucht en zijn we met ons tweetjes en onze zoon naar de Ardennen getrokken. Stappen in de bossen deed me meer deugd. De frisse boslucht diep in mijn longen laten doordringen beviel me meer dan het beklemmend gevoel dat ik kreeg (en nog krijg) als ik in een grote groep mensen terechtkom.

Ik houd m’n hart al vast want deze Kerst ontkom ik er niet aan… we zullen met z’n 36 zijn. Ik heb schrik dat ik opnieuw dat verstikkend gevoel krijg…  weg wil vluchten uit de massa… schrik dat ik het werk niet overzie…schrik dat ik geen greep krijg op mijn gevoel.
Onlangs had ik dat ook toen ik naar Clouseau ging in het Sportpaleis. Ik had blij moeten zijn daar te mogen zitten maar ik kon niet meegaan in het gevoel ; het gevoel van de massa die – met de handen in de lucht – de liedjes van Koen en Chris meezongen.

Het leek wel of ik mezelf zag zitten daar op de tribune; het leek of ik boven mezelf uit zweefde en geen greep had op mijn gevoel. Ik zou het willen begrijpen waarom ik me zo voel maar dat lukt niet. Ik weet alleen dat ik niet meer ben wie ik ooit was.

Maar vandaag heb ik ondanks dat ‘vieze gevoel’ toch bijzonder genoten van het gezelschap van mijn dochter en kleindochtertje. We aten een pannenkoek op de Kerstmarkt; een clown ‘plooide’ een ballon tot een hondje voor Rune en de Kerstman zocht diep in zijn zak naar een laatste snoepje… We gingen de papa van Rune ‘bezoeken’ en kregen daar ‘gebak van de chef ‘ met koffie (om U tegen te zeggen trouwens…. Heeeeeeeeerlijk!). 

Ach... misschien komt dat kerstgevoel wel weer... Ik zie wel! 

voorlopig 113voorlopig 115voorlopig 118voorlopig 120

 

 

 

 

voorlopig 123voorlopig 126voorlopig 125voorlopig 127

 

 




 

voorlopig 130voorlopig 131voorlopig 137voorlopig 143

 

 

 

 

 

voorlopig 150
 

09-12-07

Dolce far niente ...

Donderdagavond 'uitgeblust' thuisgekomen met als gevolg dat er hier gisteren, vrijdag dus, niet veel werd uitgestoken. Een beetje  boodschappen gedaan - het hoogstnodige gehaald - en daarna dolce far niente. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik die 2 recuupdagjes in de week nog echt wel nodig heb.

Toch wel fijn dat ik weer werk. Het geeft mij een boost en stillaan zal die vermoeidheid door de chemo wel minder worden. Het is een soort van vermoeidheid die je niet voelt aankomen. Het overvalt me telkens... precies een klop van de hamer en met de beste wil van de wereld kan ik dan niet meer verder. Als ik dan naar mijn lichaam luister en even een rustpauze inlas, ebt dat dan terug een beetje weg.

Vandaag Rune gaan ophalen - uiteraard al zingend! De autoradio moet niet aan voor haar... laat oma maar zingen Tong uitstekend. Poppemie en poppenwagen kwamen mee. Het oude rotan zeteltje - nog van Kim - werd uitgehaald en Rune's decor om poppenmoedertje te spelen was klaar. Als opa (die even pauzeerde van het schilderen) dan ook nog kwam meespelen kon haar geluk niet op.

voorlopig 067

voorlopig 068

voorlopig 069

voorlopig 071

voorlopig 072

voorlopig 075

Een schat van een kind is het. Altijd goedlachs. Ze vertelt ook de ganse tijd. Het meeste is nog wel onverstaanbaar maar dat komt wel.

Toen opa terug op zijn ladder kroop in de woonkamer om verder te schilderen, stond Rune aan de andere kant van de glazen deur de hele tijd te roepen 'maaaaaaak, maaaaaaak' (= Marc) en toen opa dan ook nog wuifde schaterde ze het uit.

Een fijn weekend allemaal!

 

25-08-07

Stilletjes ...

Aan allen die hier komen lezen... ja, ik weet het, het is hier een beetje stilletjes.

'k Ben even 'mijn  verhaal' kwijt... m'n geest heeft precies nog last van de narcose en telkens als ik aan iets wil beginnen ben ik al moe van er aan te denken. Raar.... want zo zit ik eigenlijk niet in elkaar.

Het zal nog een paar dagen nodig hebben en dan ben ik weer paraat.

Met m'n hand gaat het vrij goed. Blij dat ik de operatie heb laten doen. De ergste pijn is weg. Het moet nu gewoon even z'n tijd hebben om te herstellen.

Maar ik wou zeker nog iets kwijt:

jullie geven me vriendschap,
een beetje zonneschijn als het regent ! Cool

Fijn weekend allemaal... en dikke knuffel

Ik post hieronder een recente foto van Rune (m'n kleinkind). Ze groeit als kool - ze is een heerlijk lachebekje - ze is een kwebbelkont (zou ze dat van haar oma hebben???) - 'k zou ze voor geen goud willen missen...

100_0883aug2007

16-07-07

Baby Shoes... Rune's eerste schoentjes

13juli2007schoentjes100_0640

Two worn little shoes with

a hole in the toe
And why have I saved them?

Well...all mothers know.


There's nothing so sweet
as a baby's own shoe.

And the patter of little steps

following you.

The feet they once held have

grown slender and strong.

Tonight they'll be tired after

dancing so long.


I guided her feet when she
wore such as these.

Dear God, may I ask you,
won't you
guide them now, please?

(Author: anonymous)

 

Kim's eerste schoentjes heb ik bewaard. And why? Well... all mothers know.

Nu nog aan een fotootje geraken en dan plaats ik ze hierbij als illustratie.

Op bovenstaande foto staan Rune's eerste schoentjes. Zijn het geen dotjes...? Rune zelf vindt ze momenteel nog heel rare dingen aan haar kleine voetjes. Ze bekijkt ze verwonderd en vraagt zich waarschijnlijk af waar die lekkere zachte 'sloefkes' gebleven zijn waarmee ze zo heel goed op haar teentjes kon staan.

Leer jij nu maar stappen kleine meid met je sweet little shoes... de wereld ligt aan je voetjes. En ik ben er zeker van dat ook je mama jouw schoentjes zal koesteren en bewaren tot je eens volwassen zal zijn.

10-07-07

Impressie ...

Zaterdag , 07-07-07, een dagje later dan Rune's verjaardag, was het feesten geblazen!

Rune was er helemaal klaar voor. Toen we haar vroegen: 'hoeveel jaar wordt Rune?', zwierde ze haar armpje in de lucht en af en toe lukte het om dat ene kleine vingertje ophoog te steken... één jaar!!!

Jullie moeten maar eens zien naar de foto's...

Van oom H. kreeg ze clowntje Bumbeloe kadoo (het vriendje van Bumba). Ze begon onmiddellijk het clowntje te knuffelen... Echt leuk om te zien en H. was blij dat zij er blij mee was...

Van ons kreeg ze een 'racemachien', zoals wij haar schommel/loopwagen hier al een ganse tijd noemen. Het is een multifunctioneel autootje met toeters en bellen... een Quattro van Chicco. Toen H. (onze zoon) klein was kreeg hij er ook eentje kado van zijn peter. Jaren heeft hij met dat autootje rondgezeuld. In het opklapbare zitje stak hij kleine spulletjes die hij vervoerde of gewoonweg wou verbergen... Vandaar het idee om voor Rune er ook eentje te kopen. Een beetje gesofisticeerder ondertussen, dat wel... maar terug met dat opklapbare zitje.

Toen ze mocht 'helpen'om de taart aan te snijden en er dan ook nog mocht van proeven kon de pret niet op.

Neefje X en Nichtje PH genoten mee!

 

 

06-07-07

Eén jaar ! Rune is jarig! ...

Vanmiddag, alvorens ik wou vertrekken naar Kim en Rune, wou ik onderstaande tekst 'posten' maar blijkbaar was Skynet aan de blogs aan het prutsen en oeps... foetsie, weg was alles! Heb het nog een paar keer geprobeerd maar Skynet was koppiger dan ik... Ik heb er toen maar de brui aan gegeven en wijselijk vertrokken naar ons klein 'feestvarkentje'.

Gelukkig ben ik tegenwoordig verstandiger geworden en maak ik de meeste teksten in Word en ... ik sla die teksten ook meteen op. Voilà, dit is dan hetgeen ik te melden had:

Dé GROTE DAG vandaag !! Rune is 1 jaar!

Ze is zich al volop aan het voorbereiden op haar verjaardagsfeest van morgen.

 

Naar de kapper gaan hoort er ook bij…. Ah ja!

Maar ik denk dat mama Kim deze keer voor kapper heeft gespeeld. Een nieuwe look dus voor Rune! En ze lijkt het nog leuk te vinden ook …

 

04072007P1050790

 

Haar verjaardagskroon staat ook al te blinken. De taart is besteld… morgen zullen  we allemaal paraat zijn om haar uitgebreid te vieren.

 

06072007P1050725

 

Wat is dat jaar toch vlug voorbij gegaan. Er is zoveel gebeurd in dat ene jaartje. Het leek wel een rollercoaster. Tijd dus om opnieuw EVEN STIL TE STAAN en alles eens, zoals in een film, terug te spoelen …

Misschien moet ik straks ook nog maar even alle foto’s bekijken die gemaakt werden van Rune vanaf het prille begin – 06/07/06 – laat ik dat straks toch maar doen.

 

Nu zal het snel gaan: brabbelen, babbelen, praten, zingen, rechtkruipen, vallen en opnieuw opstaan, stappen aan de hand, de eerste stapjes alleen, …

Heerlijk toch om dat allemaal te kunnen beleven

'De tijd nemen om van dit alles te genieten ' is dus de boodschap!

 

Toen ik er vanmiddag aankwam had ze net een hazenslaapje gedaan. Samen met Kim ging ik haar ophalen uit haar bedje.

 

Mijn hart smelt steeds als ze haar glimlach toont... het is toch zo'n schatje. Meteen begint ze dan naar alles te wijzen alsof ze wil zeggen: 'kijk, dat is hier mijn wereldje', 'dat zijn mijn vriendjes', 'mijn  knuffeltjes'. Een mini rondleiding dus...

 

Ze kent ook al enorm veel woorden. Nee, nee, ze zegt ze nog niet zelf maar als je haar bv. vraagt: "Rune, waar is de poes?" (in een boekje bv.) dan duikt ze met haar snoetje naar beneden om dat katje-op-papier een dikke smakkerd te geven ofwel beweegt ze haar mond zonder geluid te maken en probeert ze miauw na te doen.

Vandaag kreeg ze nog geen geschenk van ons.  Nee, dat is voorbehouden voor op haar feestje morgen en jullie zien dan wel aan de hand van de foto's welke verrassing we voor haar in petto hadden.

 

Vandaag ben ik haar een geschenk in natura gaan brengen: een knuffel van oma! Ik nam wel een kadootje mee van iemand anders. A'ke kon het niet laten dat kleine meisje te verwennen.

 

A'ke, Rune was er superblij mee... alleen al het openmaken en met het strikje spelen vond ze leuk... en als ze dan ook nog plots op een bladzijde een rosse kater vond, dan was het ook weer meteen knuffeltjes geven.

 

Van mijn zus M. kreeg ze een beeldig jurkje met t-shirtje en bijhorende broek... echt schattig. Mijn zus heeft een zoon met hetzelfde probleem als Rune. G. werd  20 jaar geleden ook geboren met een schisis. Vandaar de speciale band die M. en G. hebben met Rune.

 

24juni2007P1050522

 

Wat ik nu zo speciaal vind aan vandaag dat is dat mijn tellertje de 100.000 passeert op de verjaardag van Rune! Toeval???

 

Update foto's: kreeg ik daarnet doorgestuurd door Kim!!

100_0606

 

100_0625

 

100_0630

 

100_0636

04-07-07

Liebe Grüße von Rune ...

Speciaal voor Bernd en Sonja in Ettlingen deze fotoreeks van Rune ! Wij sturen jullie vele groetjes en speciaal voor Tante Helga sturen wij een dikke kus! Maandag wordt zij 94 jaar. Als  het even kan komen we je persoonlijk feliciteren in de komende maanden.

04072007P1050730

04072007P1050731

04072007P1050749

04072007P1050751

04072007P1050755

04072007P1050785

IMG_4124

Liebe Grüße von Rune und Familie !!

 

Zoals jullie allen kunnen zien heeft Rune weinig of  geen last meer van de laatste operatie. Vrijdag, 6 juli, wordt ze 1 jaar... wat gaat dat toch vlug. Zaterdag wordt ze door iedereen in de bloemetjes gezet. De reportage van haar verjaardagsfeestje volgt uiteraard.

25-06-07

Bijgepraat ...

 

P1050538P1050537P1050536

24juni2007P1050531

 

 

 

 

Zo, we kunner er weer tegen voor een paar weken. Alle laatste nieuwtjes werden geupload, de laatste roddeltjes verteld, onze pijntjes besproken, foto's van de kleinkinderen bekeken (Roos) en mijn kleinkindje werd live bewonderd. (foto van Rune en mij werd gisteren genomen...vandaag vergeten!)

Kim en Rune hadden de wafelgeur ergens opgesnoven en waren daarop afgekomen.

Opnieuw een mijlpaal in het leventje van Rune: ze proefde voor het eerst de wafels van oma!

Sinds ze werd geopereerd had ze niks geen boterhammetjes, koekjes, ed. mogen sabbelen (nee, niet knabbelen want ze heeft nog maar 1 tandje...) en vanaf vandaag kan ze terug zachte dingen beginnen eten. Wat is er dan lekkerder dan die boterhammetjes? Juist, ja... de zachte randjes van oma's wafels. Njammie, njammie.

25juni2007P1050541

Vanmorgen was ze op controle bij de kaakchirurg. Er kan niet worden bevestigd of het verhemelte na de sluiting volledig dicht is gebleven. Is niet goed te zien. Afwachten nog tot september tot haar volgende controle door het schisisteam.

En nog groot nieuws!!!! De spalkjes werden weggenomen. Rune kan haar armpjes eindelijk opnieuw vrij bewegen en ik denk dat ze vanavond zalig zal slapen; ze kan nu terug zelf haar knuffeltje tegen haar snoetje duwen.

Gebruiksaanwijzing ...

In afwachting dat de 3 ladies hier arriveren (zie vorig postje) nog gauw een berichtje ivm Rune.

Toen Kim Rune gisteren bracht, zat er wel degelijk een ‘gebruiksaanwijzing’ om Rune te verzorgen in de pamperzak ! Zelfs een barcode werd afgeleverd (ik kan die barcode niet weergeven omdat ik niet over het lettertype beschik - vandaar een 'gegoogelde' barcode). Kim is altijd wel te vinden voor een grapje !!

Jullie moeten maar eens meelezen.

 

‘Gebruiksaanwijzing’ voor Rune

 

20040304_barcode

-          12u: groentenpap met lepeltje

ongeveer 15 à 20 seconden opwarmen in microgolf, daarna een koffielepeltje vetstof toevoegen. Graag checken of het niet te warm is, anders is 't  piekepiek…

 

-       15u: yoghurt met lepeltje:  Rune eet 1 tot anderhalf potje

 

-       na het eten goed laten drinken om haar mondje te spoelen, ook tussendoor heel veel laten drinken

 

-       Rune slaapt thuis meestal tussen 10u30 en 12u00 en tussen 13u30 en

     15u00. Na haar yoghurtjes slaapt ze niet meer. Dit moet niet zo bij jullie, ’t is maar een leidraad.

 

-       tip om haar slaapzak of jasje aan te doen: al zittend. Anders kan je haar armpjes er niet in krijgen met die spalkjes aan  

 

-       voor het slapen even kijken of de veiligheidsspelden nog steeds dicht zijn(anders is ’t ook piekepiek)

 

-       indien jullie gaan wandelen en het is (wonder boven wonder) zonnig: haar bovenlipje insmeren met zonnecrème. Deze zit in haar pamperzak

 

Misschien moet ik nu ook nog op zoek gaan naar zo'n barcodelezer. Dan hoeft Kim dit niet meer allemaal op te schrijven voor mij. Even scannen en huppekee: de code vertelt ons dan wanneer Rune pipi zal doen, hoeveel melk, groentenpap ... er in gaat, wanneer ze wil slapen of wanneer niet...

Het wafelbeslag staat klaar met de verse frambozen en de slagroom... straks wordt het smullen hier. Ook een flesje Cava ligt te chillen ...

Ik kom straks nog even de foto's van onze 'kletsparty' uploaden.

24-06-07

Voor en na ...

Als kindjes bij de oma worden afgeleverd zien ze er meestal 'afgeborsteld' uit... Heel netjes de haartjes gekamt zoals op de eerste foto.

24juni2007100_0533

Het resultaat bij aflevering aan de mama zie je hieronder. Het was echt wel oefenen om de haartjes in de goede richting te krijgen na haar badje! Hahahaha

Volgende keer een gebruiksaanwijzing meegeven hé Kim!!

 

24juni2007100_052724juni2007100_052824juni2007100_0529

Busje komt zo ...

Vandaag is Rune hier! Een ganse dag.

14 dagen niet goed slapen dat vreet aan een jonge mama.

Omdat Rune’s armpjes nog steeds in braces (spalken) zitten, slaapt ze niet goed door.

 

’s Nachts probeert ze zich om te draaien en ze belandt steevast op haar buik met haar armpjes wijd open ‘gestrekt’. Ze kan dan de slaap moeilijk hervinden en mama (of papa) moet opstaan om haar opnieuw goed te leggen.

 

Dus werd deze jonge mama naar huis gestuurd om eens een dagje te cocoonen. Een beetje genieten van het alleen zijn. Kan zo deugd doen. Warm badje nemen – een beetje niksen of net iets doen waar je anders niet toe komt.

 

Heb opa naar de zolder gestuurd om DE BUS te gaan halen. Ooit kocht ik een busje in tentzeil omdat er kindjes van een vriendin kwamen spelen. Werd eigenlijk maar 1 of 2 keer gebruikt en daarna naar de zolder verbannen. Tot vandaag!

 

Vanaf vandaag zal DE BUS dus heel dicht in de buurt worden gestald. De uitdrukking ‘busje komt zo’ zal hier regelmatig klinken want Rune was er meteen weg van. Met een speelkleedje er in was het een lekker warm plekje.

Jammer dat het zonnetje niet scheen. Het zou anders fijn zijn geweest haar in de schaduw van de treurberk in haar bus te laten spelen.

 

Het is (hopelijk) de laatste dag dat Rune de armspalkjes moet dragen. Morgen op controle bij de kaakchirurg en we hopen dat die goed nieuws te melden heeft.

De kans zit er namelijk in dat het verhemelte terug voor een deel is opengegaan. Afwachten tot morgen dus en hopen dat ze snel zal bevrijd zijn van die ondingen.

Momenteel heeft ze ook heel veel jeuk aan haar neusje (waarschijnlijk is dit door de heling van de operatiewonden) en probeert ze met haar gezichtje ergens tegenaan te wrijven om de jeuk weg te nemen.


 

24juni2007100_047424juni2007100_047524juni2007100_0477100_047824juni2007

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24juni2007P105051124juni2007P105051724juni2007P105051524juni2007P1050516

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24juni2007P1050513

13-06-07

Bey, bey ziekenhuis ...

Vanmiddag ben ik alweer geschrokken hoe snel een kind soms recupereert van een ingreep, operatie...

Ik kon niet snel genoeg in het ziekenhuis zijn vanmiddag; zo nieuwsgierig was ik hoe het was met onze kleine pruts. Denkend dat ze - zoals gisteren nog - enkel op haar rugje of op haar zij kon liggen en ook een beetje vrezend dat ze helemaal niks met haar armpjes kon doen door die vervelende braces was ik enorm verrast dat kleine Rune volop in de weer was in haar bedje. Ze trok zich recht op haar knietjes aan de spijlen van het bed; probeerde te kruipen (uiteraard met gestrekte armpjes...), gooide haar speelgoed weg, enz.

Gisterenavond vond ik ze al heel 'goed' na toch wel een langdurende zware ingreep maar vandaag was mijn verbazing nog groter. Kim en Vincent die gevreesd hadden voor 14 problematische dagen moesten ook tot hun verwondering vaststellen dat alles veel beter verliep dan verwacht. Zoveel te beter natuurlijk.

Vanavond toen ik nog even opbelde naar Kim bleek ze net te zijn thuisgekomen.

Hopelijk gaat het de komende dagen zo verder en lukt het een beetje met eten. Voorlopig lukt het nog niet met de fles melk te drinken. Er wordt dus ofwel met een lepeltje ofwel met een injectiespuit (zonder naald uiteraard...) melk in haar mondje gedaan. Groentenpap en kaasjes gaan er ook al weer in.

Hieronder komt een fotoreportage die ik vandaag maakte in het ziekenhuis. Jaja, oma is nog steeds met haar digitaaltje op stap. Ze kan het niet laten.

 

 

Rune was heel blij met de knuffel-Bumba en de stoffen puzzel van Bumba die ik haar meebracht. (Mocht ik niet doen van Kim maar ik kon ook dat niet laten...) Rune is zo verzot op dat figuurtje van Studio 100... 'k Zal moeten opletten dat ik haar niet te veel verwen maar Kim zal het me wel tijdig zeggen als ik overdrijf.

Update: ik vergeet hier nog iets heel belangrijks te vermelden. Er was gisteren een verwarring ontstaan over het al dan niet volledig gesloten zijn van het verhemelte van Rune. Gelukkig is het in één keer kunnen gesloten worden, op één klein gaatje na; maar dat blijkt normaal te zijn. Dat kleine openingetje blijft voorlopig en zal bij een latere ingreep worden dichtgemaakt.

ps: ik probeer regelmatig bij de bloggertjes 'langs te komen' en een reaktie te plaatsen. Helaas zal ik het over een aantal dagen moeten verdelen, maar ik vergeet jullie niet hoor!

12-06-07

Operatie Rune ...

Oef… een pak van ons hart! De operatie van Rune is achter de rug. Meer dan 3 uur heeft het geduurd. Kim is met haar mee gemogen in de operatiezaal (in vol ornaat: schort – muts en overschoenen) en is bij Rune kunnen blijven tot ze insliep.

Toen ik het hoorde kreeg ik echt een wee gevoel in mijn maag. Je kindje zo een masker (voor de verdoving) op het mondje zien zetten ... Rune werd blijkbaar heel bleek en weende stilletjes en plots vielen haar oogjes dicht. Brrrrrr… echt sterk van Kim! Voor Rune verliep op die manier natuurlijk alles rustiger. Ze moest niet meteen mee met een vreemde ‘meneer’ of ‘mevrouw’.

 

Kim en papa Vincent hebben samen gewacht tot ze terug wakker was.

 

Rune had toch vrij veel pijn bij het ontwaken, maar gelukkig kreeg ze snel een pijnstiller via het infuus toegediend. Toen ik vanavond nog even langsliep in het ziekenhuis kon er wel al een lachje vanaf en straalden haar oogjes toen ze me zag.

Tante M. (mijn zus) was ook mee. Voor haar moet het een déjà-vu geweest zijn. Mijn neefje (19 jaar nu) werd ook geboren met schisis en onderging ook een aantal operaties…

 

Momenteel is er nog geen echte duidelijkheid of het volledige verhemelte gesloten werd. Daar zullen we morgen meer duidelijkheid over hebben. We hopen hier echt van wel want indien dit niet het geval is dan blijft er alsnog een kleine opening in het verhemelte waardoor ze dan toch een ‘spraakplaatje’ zal moeten dragen en een tweede operatie zal nodig zijn.

 

Zoals jullie zullen zien op de foto’s, moet Rune een brace dragen aan elk armpje. Ze mag nl. 14 dagen niet met haar handjes aan haar mondje kunnen. Ik ben benieuwd wat dat zal geven. Doordat ze op die manier haar armpjes niet kan plooien kan ze ook haar knuffeltje niet tegen haar gezichtje duwen (ze slaapt nl. heel graag met een knuffeltje tegen haar snoetje aan…).

Sinds een 4-tal weken kruipt ze, en sinds vorige week trekt ze zich recht aan de spijlen van haar park – ook dat zal ze niet kunnen door die beugels. Het is dus afwachten hoe ze hierop reageert. Gelukkig kan Kim er heel veel mee bezig zijn en weet ze haar misschien wel af te leiden.

 

P1050447P1050448P1050459

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik vanavond in het ziekenhuis was draaide Rune zich na 10 minuten zelf op haar zijtje en stilletjes aan vielen haar oogjes toe. Hopelijk heeft ze een goede nacht en kunnen zij en haar mama een beetje doorslapen. (Kim blijft bij haar in de kinderkliniek) Slaap lekker meisjes. We denken heel veel aan jullie!

11-06-07

'piep' ...

Hier ben ik zelf terug... maar helaas niet met een heel verslag (nog niet...) maar toch met een kort berichtje.

Alles staat nu in het teken van Rune want morgen is het namelijk haar grote dag. Tenminste: het zal een beetje een moeilijke dag worden want de GROTE OPERATIE komt er aan. Morgen wordt haar verhemelte volledig gesloten. Een vrij ingrijpende operatie maar wel heel belangrijk. Belangrijk o.a. voor de spraak.

Ik probeer jullie de komende dagen een beetje een relaas te brengen. Tot binnenkort... enne: hartstikke bedankt voor jullie lieve, leuke reacties op de schrijfsels van Kim - mijn blogbewaakster.

101_0201

Goede nacht allemaal !

03-03-07

'Oma-Barcelona' ...

Daarnet toen ik bij de kinesiste zat te wachten las ik in de Flair het volgende: "oma's hebben tegenwoordig geen tijd meer om op hun kleinkinderen te passen; ze moeten met Ryanair naar Barcelona...". Nu is het inderdaad wel zo dat de 'huidige' generatie oma's meer dan vroeger gingen of nog gaan uit werken (en daarbij ook nog meestal zelf het huishouden draaiend houden) - door uit te gaan werken kunnen ze ook meer spenderen dan vroeger en er wordt ook meer gereisd... ja oma's evolueren mee hé. Maar dat ze geen tijd hebben om op de kleinkinderen te passen vind ik niet helemaal correct. Er zijn heel wat vrouwen die dit heel graag willen doen maar door allerlei omstandigheden het niet kunnen doen.

Nu ja, ik ben dus ook zo'n met Ryanair-naar-Barcelona-reizende-oma en tijdens mijn kort of lang leventje (ik ken mijn vervaldatum niet...) zal ik zoveel mogelijk trachten te genieten: én van het leven én van mijn kleinkind. Tegen zo'n uttefrutje kan je toch geen neen zeggen als ze mag komen logeren, toch!

Zie maar eens wat een dotje het is...

Aan iedereen en vooral aan alle oma's - reizend of niet reizend - geniet van het weekend, geniet van elkaar en geniet van wat het leven te bieden heeft !

14:04 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (27) | Tags: rune, kleinkind, reizen, barcelona, leven, genieten |  Facebook

29-12-06

Rond getal ... 20.000 bezoekers ...

sham2Ik kan het bijna niet geloven: 20.000 bezoekjes kreeg ik sinds ik mijn blogje begon vorig jaar op 4 december. Wat begon als een medium om dingen van me af te schrijven is ondertussen uitgegroeid tot een communicatiemiddel met andere bloggers, vrienden, borstkankermaatjes, familie, etc... Een manier om dingen te laten weten - leuke dingen door te geven over mijn kleinkind Rune, enz...

Op deze manier heb ik al een paar fijne mensen leren kennen.

Allen dank daarvoor - TWINTIGDUIZENDMAAL dank !

Daar drinken we op ! En weten jullie wie mijn 20.000ste bezoeker was? Inderdaad BOOGIEKE ! Bedankt man... Steeds welkom en de champagne staat hier koud hoor!

728

a9

 

En 'k zal nu maar beginnen met een blogronde om iedereen een bedankingskusje te geven hé....

 
 

26-12-06

Prettige Kerstdagen ...

Inderdaad... prettige kerstdagen hebben we beleefd! Op kerstavond waren we bij K. en Rune samen met onze zoon H.

Rune zag er heel goed uit na haar operatie. Ze begint terug te lachen en haar oogjes fonkelen opnieuw als je tegen haar spreekt... Ze wil jullie tonen hoe mooi haar neusje en haar mondje geworden zijn... Mooi hé!

100_9134rOperatie

Het was gezellig zo met onze kinderen en ons kleinkindje samen kerstavond vieren. Glaasje(s) champagne als aperitief met warme hapjes - daarna voor K. en H. een bordje zalm-heilbot en voor Marc en mij Ganzenleverpastei & Gerookte eendenborstfilet met gelei van Japanse kwee en uienconfijt met een getoast volkoren rozijnenbroodje. Als hoofdgerecht Pangasiusfilet met zalmvulling in blanke botersaus  met tagliatelle en als dessert (op aanvraag !!) 'eenvoudig' Viennetta. We wilden het heel eenvoudig houden en gewoon genieten nu Rune terug thuis was. Haar papa kon er niet bij zijn want die moest koken voor de gasten in zijn restaurant.

Op kerstdag - heel vroeg 's morgens - zijn we met H. naar de Ardennen vertrokken. Vorig jaar, toen ik op kerstdag in het ziekenhuis lag had ik mij voorgenomen om dit jaar kerstmis op een andere, heel rustige manier door te brengen en 2 weken geleden kwam H. geheel onverwacht ook met het voorstel om eens iets anders te doen met kerstmis ... samen gaan wandelen misschien...? Momenteel kan ik inderdaad nog niet goed tegen de drukte... en druk zou het geworden zijn... de familie kwam samen en dan zijn er toch ongeveer 35 personen aanwezig en dat zag ik echt niet zitten. Volgende week - op Nieuwjaar - komen dezelfde mensen terug samen en dat is voldoende voor mij.

We logeerden in Vresse in hotel/restaurant Le Relais en brachten er 2 heerlijke dagen door. Gisteren voormiddag een korte wandeling gemaakt langs de Semois in Vresse en in de namiddag eentje van 7,5 km in Orchimont. Voor diegenen die het daar een beetje kennen in Orchimont: we maakten wandeling 29  (les Moinils) en die duurt ongeveer 2 uur. De wandelkaart kochten we in restaurant Auberge St. Martin  (dat werd tot vorig jaar uitgebaat door een nicht van mijn man en ik wist dat zij toen ook wandelkaarten verkocht) 's Avonds lekker gesoupeerd in Le Relais. 2 negatieve punten in Le Relais: de bedden hebben echt wel heel slechte matrassen en zeer vervelend is het onvoldoende warme water... vanmorgen met koud water gedouched ... brrrrrrrrr...

Vanmorgen een aperitiefwandeling gemaakt naar Laforêt (een kunstenaarsdorpje) vlakbij Vresse - in april waren we hier ook en toen was het kleine dorpje heel mooi versierd met bloembakken en kwam je hier en daar toch nog eens een wandelaar tegen. Nu was het stil en verlaten. De enige vernieuwde taverne die ze hadden staat nu te koop en de andere was gesloten...  geen aperitief dus! en zo kwam ik op het zotte idee om naar Bouillon te rijden. Geheel overbodig natuurlijk... eigenlijk is daar niet zoveel te beleven... behalve: de rit erheen en de hééééééérlijke warme chocolademelk met slagroom in Hotel de la Poste. (19 jaar geleden logeerde ik in dit hotel toen ik in opleiding was als vertegenwoordigster bij tandartsen) Voor een bezoek aan het kasteel van Bouillon hadden we echt geen zin... als je dat al een paar keer hebt bezocht hoeft dat niet echt meer...

sign's Namiddags hebben we Marc gedropt (wegens rugpijn ...) bij zijn nonkel in Petit-Fays en hebben H. en ik daar nog een heel mooie wandeling gemaakt. Het was prachtig vandaag om te wandelen. Alles was wit aangevroren - er liggen dan van die mooie ijskristallen op de takken... De wandeling begint achter de kerk in Petit-Fays  langs de Rue des Pres Lauvaux en het wandelpad duikt dan het bos in. Je loopt de ganse tijd langs kabbelend water en na een uurtje doorstappen in het bos kom je terug op de weg naar Vresse uit. Van daar af is het nog 2 km teruglopen langs de weg naar Petit-Fays maar we hebben wijselijk onze chauffeur gebeld om ons op te halen... leve de gsm... en leve onze chauffeur... De weg is daar vrij hellend en dat wou M. me besparen.

Nog een lekker kopje koffie gedronken bij E. en M.J. met een specialiteit uit Bouillon: 'suikertaart' en dan héééééééééél voldaan terug huiswaarts gekeerd.

Echt een weekend om over te doen !!!

22-12-06

Rune's Day ...

Gisterenavond zijn we nog afscheid gaan nemen van ons Runeke zoals we haar al 5 en een halve maand kennen. Haar lieve snoet... haar lachende oogjes... Het is echt een leuke avond geworden: ze zat mee met ons aan tafel in haar kinderstoel en genoot precies van ons te zien eten... Daarna meegeweest met Kim om haar een badje te geven: zodra de badkraan wordt opengedraaid en ze het water hoort schatert ze het uit - ze is dol op water en dol op het ganse ritueel.

Naar het ziekenhuis neemt ze een speciale talisman mee en van ons kreeg ze beertje Tatti mee als mascotte.

IMG_9841

IMG_9832IMG_9844

 

 

 

 

Vanmorgen werd ze geopereerd: haar lipje werd gesloten en aan haar neusje werd ook een correctie gedaan. De ingreep gebeurde op de afdeling plastische chirurgie door Dr. Roche. (Dezelfde artse die precies een jaar en 1 dag geleden ook mij opereerde ...) Alles is goed gegaan. Heb daarnet een belletje gekregen van K. dat ze op haar kamertje is en dat ze wakker is. Heb haar horen wenen door de telefoon. Klaaglijk en een beetje hees... Ze zal ook wel honger hebben. Sinds gisterenavond 9 uur heeft ze niet meer mogen eten... Om 7 uur moesten ze in het ziekenhuis zijn en wat ik gisteren vreesde was inderdaad zo: ze was NIET als eerste aan de beurt! Pas om 9u15 kwam de anesthesiste haar halen... ze heeft de hele tijd geweend van de honger... nog een geluk dat ik het niet wist. 'k Heb zo al niet goed geslapen vannacht.

Ik denk nu aan K. en V... hun hartje zal geklopt hebben tegen 200 per uur als ze Rune moesten afgeven... ze zullen ook moeten wennen aan haar snoetje. Het nieuwe neusje en haar kleine mondje... Het worden nog spannende dagen maar alles is goed gegaan en dat is het voornaamste.

Rune dankt jullie allemaal voor het medeleven (heb haar verteld van de berichtjes die ik kreeg op de blog, via sms, de kaartjes, de telefoontjes...) en wenst jullie allemaal een Prettige Kerst en een gelukkig 2007!

IMG_9598

 

UPDATE: Ik was deze middag even bij Rune in het ziekenhuis. Ze slaapt nog veel door de pijnstillers die ze heel regelmatig krijgt. Door de intubatie is haar keeltje en luchtpijp een beetje geschonden  en dat doet pijn als ze huilt. Het klinkt echt zielig... gelukkig mag ze uit haar bedje worden genomen zodat K. haar toch een beetje kan wiegen en knuffelen. Dan slaapt ze ook weer snel in zodat ze niet moet huilen. Op een gegeven moment had ik zin om mee te huilen met haar - als je haar hoort wenen klinkt het heel raar - rauw eigenlijk... Tussen twee huilbeurten kon er plots toch een heel klein glimlachje af - mijn hart smolt! Morgen zal het wel beter gaan denk ik. Ze heeft toch al een flesje kunnen drinken. Dat is een goed teken. En morgen mag haar verhemelteplaatje er terug in - dan kan ze beter de fles drinken. Gelukkig mag K. bij haar blijven - samen in één kamer; dicht bij elkaar.

Rune ziet er helemaal anders uit nu... haar bekende mondje is weg. Ze zag er wel prachtig uit - mooi ... precies een ander kindje... ik was helemaal niet geschrokken maar het is nog even wennen. Het is een schatteke.

Dank aan allemaal voor al jullie lieve meevoelende reakties !

04-12-06

Een doos GELUK van de Sint ...

sinterklaas-1

De stoomboot is weer aangekomen.

Sinterklaas is in het land.

En de maan schijnt door de bomen.

Zet je zorgen aan de kant.

Pak een wortel en wat water.

Zet je schoen en zing een lied,

dan naar bed, een beetje later ...

Voor een keertje geeft dat niet.

sinterklaas-14

Totaal onverwacht hoorde ik hier vanmorgen heel vroeg hoefgetrappel en een beetje later een gestommel van jewelste... Het was nog donker buiten; eventjes door de gordijn gegluurd om te zien wat dat wel kon zijn. Neen, aan de voorkant van het huis was er helemaal niks te zien. Een beetje angstig heb ik toen de voordeur op een kier geopend... Misschien was het Nijn, onze kater die op het dak zat??? Neen, dat kon niet en trouwens als die op het dak zit maakt hij nooit zoveel lawaai en zeker  geen geluid van paardenhoeven... Net voor ik de deur terug wou sluiten komt daar iemand van ons dak gesuisd in vol ornaat: Zwarte Piet! Nog zwarter dan zwart... 'Oooh' zei ik, 'Zwarte Piet... U hier? Heb je je misschien vergist van dak?' 'Neen hoor, ik hoorde van de Sint dat er hier vandaag een heel lief kindje komt... Rune, is het niet?' 'Heuh, ja, Zwarte Piet, maar dat is pas deze middag...' 'Ja dat weten we. Vandaag laten we overal waar de kleine lieve Rune langskomt een pakje in de schouw vallen. Er zal in de meeste schouwen wel een stukje speelgoed vallen maar in één schouwtje - bij haar thuis - laten we vandaag een grote doos GELUK vallen.' 'Hoezo Zwarte Piet, Rune is gelukkig, haar papa en mama ook...' 'Wel' zei Zwarte Piet 'we weten dat Rune geopereerd wordt op 22 december en we willen haar heel veel geluk wensen en dat hebben we verpakt in een grote doos.'

Ik werd er helemaal ontroerd van... heb toen de zwarte Zwarte Piet een knuffel gegeven maar waarschijnlijk heb ik hem er zo mee overdonderd dat hij heel snel op de klaarstaande Schimmel sprong en spoorslags verdween... Ik riep hem nog na: ' bedank de Sint' maar dat had hij al lang niet meer gehoord ...

IMG_1169IMG_1188IMG_1195

 

 

 

 

 

IMG_1196IMG_1164IMG_1201

17-11-06

Website Rune ...

'k Wil jullie even laten meegenieten van de 'hobbies' van mijn kleindochtertje RUNE. Klik even op haar naam... Leuk hé! Zij heeft ook haar eigen website. Daar kunt u eventueel eens op bezoek gaan en zo haar 'avonturen' volgen en eventueel een berichtje achterlaten bij haar fanmail.

100_8562

Klik op de foto voor een groter beeld.

De fotoreportage van haar Doopsel volgt!

15:31 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (10) | Tags: rune, kleinkind, hobbies, website |  Facebook

27-09-06

Babysitten ...

Zaterdag was het dan zover! Rune - mijn kleindochtertje - kwam voor de eerste keer slapen. Ze is ondertussen 10 weken - toch nog heel klein eigenlijk. K. had alles goed voorbereid: flesjes, pampers, zalfjes, lotion, siroopje tegen krampjes, enz... Alles zat in de luiertas en met een goeie 'gebruiksaanwijzing' en de nodige instructies om het plaatje uit haar mondje te halen en het er opnieuw in te steken nam K. - waarschijnlijk toch met een 'klein hartje' - afscheid van haar kleine schat. Om 21 u een laatste flesje gegeven en een beetje geknuffeld en om 22 u heb ik Runeke in haar beddeke gelegd. K. had ook een alarmpje geplaatst... (een alarm tegen wiegedood). Ikke - oma Nijn genoemd ! - was er toch niet gerust in en ongeveer elk uur van de nacht ben ik stilletjes opgestaan en ben ik telkens aan haar handjes gaan voelen. Ze sliep zo rustig en maakte eigenlijk geen enkel geluidje en dus wou ik zeker zijn dat alles ok was... Wat heeft ze het goed gedaan! De schat is pas wakker geworden om 8 uur 's ochtends en oh wat is het een heerlijk 'ochtendmensje'. Ze trakteerde me voortdurend op brede smiles en maakt er ook al geluid bij. Ze liet zich ook heel graag wassen en waande zich in een beautycenter denk ik: al dat gewriemel met lotion, zalfje, enz... Ik schreef al dat Rune een gelaatsafwijking heeft - schisis of lip-, kaak- en gehemeltespleet - en op 22 december is het voor haar (en voor haar mama en papa) een groot moment: dan wordt ze voor het eerst geopereerd en wordt haar lipje gesloten. Spannend allemaal - ze zal er terug zoveel anders uitzien - we zullen opnieuw een beetje moeten wennen aan haar snoetje.IMG_8398IMG_8368IMG_8396

 

 

Tot vlug... klein schatje !

00:09 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (17) | Tags: babysitten, kleinkind, baby, rune |  Facebook