22-07-07

To whom it concerns ...

Beertje-knuffel

 

Dus heb je even tijd: knuffelen maar !

15:06 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (22) | Tags: warmte, tijd, kracht, strijd, knuffel, doorgaan |  Facebook

09-04-07

The day of no return ...

The Day of no return…

 

jarigVandaag 51 jaar geworden… er is geen weg terug… maar geen probleem. Ik heb trouwens nooit een probleem gemaakt van mijn leeftijd.

Eigenlijk was ik blij dat ik 51 kon worden… vorig jaar zat ik in volle chemoperiode toen ik mijn 50ste verjaardag vierde. Vele mensen voelen zich ongelukkig eenmaal ze de 50 zien naderen; het is zo’n magisch getal is het niet?

 

Vorig jaar – ondanks alle ellende – voelde ik mij die dag gelukkig. Ik keek hoopvol naar de toekomst. Het enige waar ik toen een probleem van maakte was dat mijn geplande feest moest worden afgeblazen. ‘k Had er al zo lang naar uitgekeken; de zaal was gehuurd en ik wou er terug een themafeest van maken maar die kanker gooide roet in het eten.

Nadien heb ik gezegd dat ik na de behandelingen en net voor ik 51 jaar zou worden, dat ik dan mijn 50ste verjaardag zou vieren. Een groot feest met alle vrienden en iedereen die me gesteund heeft het voorbije jaar… Men is immers toch een gans jaar 50, is het niet? … maar door allerlei omstandigheden is dat ook niet gelukt.

 

Vanmorgen werd ik dus eigenlijk met een beetje tegenzin wakker. Wat ik mezelf had beloofd heb ik dus niet waargemaakt, maar ik meen aan mijn ventje’s reactie te hebben gezien dat hij nog wat in petto heeft…’k moet blijkbaar nog even geduld hebben; niks vragen dus – niet te nieuwsgierig worden heb ik begrepen. Dus ik laat het maar op me af komen.

 

‘k Kreeg trouwens een heel mooi cadeau van hem vandaag: een cursus Spaans ‘Tell me more’ – de 3 delen. Hij heeft blijkbaar gehoord, toen we vorige week in Madrid waren, dat ik mijn manneke kan staan in het Spaans. Tenminste: ik kan me behelpen… Ik heb ooit 1  jaar Spaans gevolgd… maar dat is me niet voldoende. Ik wil meer in ‘volzinnen’ kunnen spreken; meer tijden kennen en niet zoals ik nu doe, enkel in de tegenwoordige tijd spreken. Dus vanaf nu: regelmatig proberen studeren en mijn brein terug aanscherpen.

 

A’ke kwam me vandaag ook opzoeken. Daar was ik zeer blij mee… ze weet hoe ik me voel. We hebben samen met m’n ventje, buiten in het zonnetje, genoten van een glaasje champagne en ‘bubbelend’ geklonken op ons ‘nieuw’ leven. ‘k Ben niet zo’n alcoholdrinker maar ‘bubbels’ kan ik niet aan mij laten voorbijgaan.

 

SachertorteVerder was het de ganse dag rustig. Ik had gisteren, op Pasen, reeds enkele familieleden gezien. M’n vader kwam smullen van de zelfgebakken Sachertorte  (door mij gebakken hé, niet door m'n vader...) en K., V. en Rune kwamen ook verjaardagskussen geven. Later op de avond nog een flesje Champagne gekraakt met broerlief en schoonzus en met hen samen gezellig ‘gekaastafeld’.

Ik heb genoten van een heerlijke dag en, echt waar, niks gevoeld dat ik een jaartje ouder werd. In mijn hoofd voel ik mij 30 maar mijn lieve lijf laat mij af en toe wel eens voelen dat ik mis ben!!

Voor al diegenen die mij een gelukkige verjaardag kwamen wensen vandaag: een dikke knuffel terug en ik drink er nog gauw eentje op jullie gezondheid! Proost.

 

champagne2-1

07-04-07

Knuffel ...

Lieve P.,

We ontmoeten elkaar heel toevallig op de startavond van de ‘PINK RIBBON-week’ in Antwerpen en we gaven elkaar spontaan een knuffel. Een knuffel… we kenden elkaar niet persoonlijk maar we maken wel hetzelfde mee; we behoren tot dezelfde ‘club’ en dat schept een band.

Die avond raasden allerlei gevoelens door mij heen; die avond, de  Pink Ribbon-avond was emotievol… Zo was er ook K. die spontaan naar me toekwam… ook haar had ik voordien nooit ontmoet maar we volgen elkaars blog… toen zij daar plots voor mij stond heb ik haar ook de beloofde knuffel gegeven. Live… Ik schreef het heel dikwijls bij een berichtje dat ik achterliet op haar blog (als ik voelde dat K het moeilijk had...) en ik vond het super dat ik haar die nu in het echt kon geven. We hebben het af en toe eens nodig om eens een steuntje – een knuffel – een oppepper te krijgen maar ik geniet er evenveel van dit aan anderen te kunnen geven …

Op het moment dat ik vernam dat jij HET ook had, voelde ik mij treurig… de zoveelste vrouw in een lange rij… nog een stuk jonger dan ik…

Ik weet nog dat ik zei: “oh nee, niet zij. Niet P. Zo’n sterke vrouw.” Maar dit hield geen steek natuurlijk. HET heeft niets te maken met sterk zijn; HET kan elk van ons overkomen. HET houdt nergens rekening mee. Eén op negen vrouwen krijgen borstkanker - Russische roulette vind ik dat... je weet nooit of èn wanneer HET je zal treffen.

Die knuffel die ik jou toen gaf in Antwerpen, wou ik je al geven van op het moment dat ik het ontstellende nieuws vernam en het heeft me zo geraakt dat ik dit dan ook werkelijk heb kunnen doen. Ik wil je ook feliciteren voor de manier waarop je er naar buiten toe mee omgaat… zonder poeha… zonder veel woorden maar wel met de juiste. ‘k Hoop oprecht dat het je verder heel goed gaat en mochten we elkaar ooit nog eens tegen het lijf lopen dan wil ik er samen een glas bubbels op drinken. Een glas op de toekomst; een glas op onze andere ‘IK’.

 

Prev-Laat%20naar%20je%20borsten%20kijken2007Gisterenavond keek ik naar de startshow van KOM OP TEGEN KANKER en eigenlijk had ik daar ook willen zitten om concreet iets te doen; nu zat ik bovenop mijn keukentafel ‘vastgenageld’ voor de tv – niet de normale plaats om televisie te kijken is het niet? - met een krop in m’n keel door al de getuigenissen en ik kon op dat moment niets doen om mijn steentje bij te dragen…ik had eigenlijk een beetje mijn ‘verkoopstalent’ willen gebruiken en fondsen helpen winnen voor de oh zo nodige begeleiding van Vrouwen met Borstkanker. Want u en ik en anderen met ons weten meer dan ooit dat alle hulp welkom is bij deze strijd. Trouwens, wat een superbedrag hé gisteren: 621.455 Euro! Hopelijk wordt het recordbedrag van 2005 overschreden dit jaar. Toen was het 10.090.308 Euro.

 

P., ik weet dat je af en toe hier komt lezen; vermits ik geen contactadres heb wou ik je dit 'briefje' op die manier toesturen...

Ik wens jou en iedereen een fijn Paasweekend – geniet er van – Carpe Diem.


(Pink Ribbon was in 1992 een initiatief van Evelyn Lauder, schoondochter van cosmeticagigante Estée Lauder. Toendertijd stond borstkankeronderzoek nog in zijn kinderschoenen. Nu is het roze lintje bekend in 40 landen, staat borstkanker wereldwijd op de agenda en zijn er Pink Ribbon magazines in Amerika, Australië, Groot-Brittannië en Nederland

Om dit initatief door te trekken naar Vlaanderen en hier borstkankerpreventie en sensibilisering onder de aandacht te brengen, lanceerde Sanoma Magazines, met steun van tal van partners, op 15 maart 2007 de eerste Vlaamse Pink Ribbon, een magazine waarvan de opbrengst integraal naar Kom Op Tegen Kanker gaat.)

coverlang

25-02-07

Hunks voor 30.000 klikjes...

Bij het openen van mijn blogje daarnet zag ik tot mijn verbazing dat mijn tellertje de kaap van 30.000 heeft overschreden en een lieve Nederlandse blogvriendin lag blijkbaar op de loer om het ronde getalletje te pakken. Wie de 30.000ste bezoeker was weet ik niet maar ik wil onze allerliefste mizzD met de eer laten lopen want blijkbaar klikte zij de 30.001ste keer aan...

Dank aan iedereen die hier komt lezen en een reaktie achterlaat... dank ook aan iedereen die mij af en toe een beetje oppept;  en dank aan iedereen waar ikzelf ook kom lezen, voor jullie soms hillarische postjes of reakties bij anderen...

Het is hier eigenlijk een beetje tegen de 'huisstijl' maar voor 1 keer wil ik een kleine toegeving doen... Speciaal voor mizzD onderstaand filmpje met 2 hunks om haar te belonen voor de 30.001ste klik... Hopelijk ben je der blij mee mizzD'ke...

Voor alle andere bloggertjes, lezertjes, bezoekertjes een dikke knuffel en een bloemetje

Bloementuil

Liefs,

Lucretia

16-09-06

OdeGand ...

Oeps... weeral zaterdag sé! Wat vliegt de tijd toch hé en vooral als er zo een paar van die rare dagen tussen zitten. Vandaag een beetje 'voorzichtig' opruimen want hier en daar trekt er nog wel wat tegen na de operatie van donderdag en deze namiddag ga ik mee met L. naar Gent. Als vrouwen onder elkaar een namiddagje genieten van muziek op het Festival 'OdeGand', de culturele seizoensopener van Vlaanderen.. Er is muziek - boottochten - vuurwerk en dit alles in de Gentse binnenstad. Ik zal zien hoe lang ik het kan uithouden.

Ik wens jullie allen een fijne zaterdag en een knuffel voor al die bezoekjes en de lieve reakties op mijn blogje.

In 't bijzonder A'ke wil hier een knuffel geven ... de schat zette heel discreet een bloemetje aan mijn deur. 'k Zal dat binnenkort toch eens moeten goedmaken!

 

 

10:15 Gepost door Lucretia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (19) | Tags: knuffel, odegand, gent |  Facebook

07-09-06

Even pauzeren ...

Gisteren was ik terug in UZG voor het nemen van een ct-scann van mijn hals. De voortdurende vervelende botpijn en de uitstraling naar m'n beide handen vragen om verder onderzoek... Op het moment dat ik aan de beurt was komt de radioloog me zeggen dat hij eigenlijk liever geen ct-scann neemt omdat hij daar niet alles kan op zien en mochten het metastasen zijn, of een hernia, enz... dan kan dat het beste gezien worden door het nemen van een NMR. Ik een beetje beduusd: 'kan dit vandaag dan nog?' ... 'Nee dat zal niet gaan. Je krijgt een nieuwe afspraak; men zal je opbellen...' Daarmee moest ik het dan doen. Daarvoor had ik een hele rit naar Gent gemaakt... Toen ik buiten was, was ik er toch even niet goed van. Ik had het woordje 'metastasen' gehoord en het galmde in mijn hoofd. Het kankerspookje is nooit ver weg blijkbaar. Ik moet natuurlijk niet het ergste denken, en waarschijnlijk komen die tintelingen niet door metastasen maar het is natuurlijk nooit leuk om dat telkens weer te horen... We zullen maar terug aan leukere dingen denken hé.

Om op dat moment m'n zinnen even te verzetten ben ik eens langsgelopen op de afdeling Orthodontie. Heb lange tijd veel aan deze mensen gehad en in 't bijzonder aan Professor D. Wou hem nog even zien om hem het beste te wensen met zijn naderend pensioen.

Wel lieve bloggertjes, vrienden en vriendinnetjes, nu is tijd om even te pauzeren, maar ik kom zeker terug. Na een chemokuur adviseren de artsen om iets leuks te doen, een reisje te boeken, er even tussenuit te gaan... Wel, dat ga ik ook doen... even een paar dagen genieten samen met vrienden om al die toestanden van de laatste tijd even te vergeten.

Waarschijnlijk 'horen' jullie woensdag opnieuw van mij... Ik wens jullie ondertussen een fijne tijd en tot blogs! Knuffels,

Lucretia

19:32 Gepost door Lucretia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (20) | Tags: pauzeren, time off, knuffel, hug |  Facebook