09-01-08

Dagelijkse Sudoku... voeding voor de geest ...

Tijdens een behandeling met chemotherapie voel je letterlijk je geest aftakelen. Het is niet dat de hersenen worden aangetast (chemo gaat blijkbaar niet door het hersenmembraan...) maar het cognitief geheugen wordt aangetast: vergeetachtig, de naam niet op een gezicht kunnen 'plakken', letterlijk alles moeten opschrijven, geen boeken meer kunnen lezen want telkens je start op een bladzijde moet je elke regel tweemaal herlezen, etc...

Ik heb toen 2 dingen wel gedaan: beetje geblogd en elke dag 2 tot 3 Sudoku's opgelost.

Lieve kwam me op een dag een bezoekje brengen en ze had een Sudoku boekje mee. Ik had dat nog niet gedaan - wel al van gehoord en ik dacht dat dat niets voor mij zou zijn omdat ik er mijn hoofd niet kon bijhouden.

Niets was minder waar. Ik verplichtte mezelf om er enkele dag een paar op te lossen en dat ging steeds vlotter. Op dat moment was dat echt voeding voor mijn geest en Sudoku's zullen altijd 'positief' gelinkt blijven aan de chemoperiode.

Bedankt Lieve dat je mij liet kennismaken met deze verslavende puzzels.

Op het net vond ik een leuke link voor een dagelijks wisselende Sudoku.

Ook effe spelen??

[print version]

Visit http://www.dailysudoku.com/ for more puzzles, solutions, hints, books and other resources.

11-04-07

Bad day ...

Je hebt zo van die dagen dat je het voelt aankomen... intuïtief voel je dat er iets boven je hoofd hangt. Vandaag is zo'n dag.

Ik kan er weinig over kwijt maar het nieuws dat ik kreeg was allerminst okay. 'k Voel me down en machteloos en ik zal er overheen moeten. Terug sterk zijn maar ik voel dat het minder goed gaat dan vroeger. 'k Ben gevoeliger geworden ... en met dit kan ik niet goed om.

Vanmiddag heb ik dan maar m'n sportkleren aangetrokken en ben naar de Blaarmeersen gaan wandelen met ons Rekanto-groepje. Toen ik aankwam, kwamen zij net terug van het Nordick-walken (dat kan ik niet meer doen door de ontsteking in mijn schoudergewricht)... we hebben samen dan nog een uurtje door het groen gelopen en heb een beetje mijn hart gelucht aan Gr.

Toen we daarna op een terrasje zaten kreeg ik telefoon van mijn dochter K. Rune is opgenomen in het ziekenhuis. Ze maakte hoge koorts (40°) en at niet meer. Oh help... m'n hart krom ineen... een kindje kan natuurlijk af en toe hoge koorts maken maar ik had het voelen aankomen. Maandag, op mijn verjaardag, was ze al wat ziekjes (K. was met haar al naar de spoedafdeling gegaan ... ) en toen vertrouwde ik het al niet.

Daarnet vernam ik dat ze een longontsteking heeft en aan het uitdrogen was doordat ze niet meer at... Ik zit zo met haar in en met haar mama en papa. Het zal natuurlijk allemaal wel goed komen... Ik wil het niet dramatiseren, maar het komt opnieuw allemaal bijeen: het 'nieuws' welke ik kreeg, Rune behoorlijk ziek en opgenomen in het ziekenhuis en morgen de begrafenis van Pépé (de overgrootvader van Rune...).

'k Heb zin om te wenen maar het 'lukt' weeral niet... en ik weet dat opkroppen ook niks uithaalt...

Ik wil hieronder nog een tekstje plaatsen... een heel mooie tekst vind ik.

Die kreeg ik gisteren van mijn vriendin Lieve (de schat). Ze bracht me voor mijn verjaardag een windlicht: de onderkant is een arduinen tegel met daarop een glazen windlichtje en daar rond staat een soort 'perkamenten' kapje met die tekst erop:

Gisteren is slechts een herinnering
Morgen is slechts een droom
Maar vandaag prettig geleefd
Maakt van ieder gisteren
Een prettige herinnering
En van iedere komende dag
Een droom vol hoop
Geniet daarom van vandaag!

P10104069april2007
P10104179april2007
P10104009april2007