16-07-12

Soms ...

"soms kan 't leven zo mooi zijn... maar soms hé, soms ziet het er heel anders uit. En dan, dan is het de kunst al die schone stukskes aan elkaar te plakken om die andere momenten te 'overleven'." (Lucretia Stoer)

Het komt allemaal een beetje samen momenteel en waar ik de kracht blijf vandaan halen om het allemaal te verwerken weet ik niet; 'k weet alleen dat het me meestal wel lukt door te puzzelen. Vandaar m'n zinnetje hierboven.

'k Zal me dus maar een grote tube Patex gaan halen om m'n vele mooie puzzelstukjes bij elkaar te houden.

Aan iedereen die ook al dan niet tijdelijk in de **** zit: kop op ik zal misschijn lijm overhebben en wil hem graag delen Knipogen


13:39 Gepost door Lucretia in Borstkanker III | Permalink | Commentaren (4) | Tags: zorgen, ziekte, oppepper, puzzel |  Facebook

11-11-08

... every flower ...

Heel regelmatig word ik verrast met leuke, lieve kaartjes en attenties. Kleine oppeppertjes die m'n dag groot maken...


Een van de tekstjes op die kaartjes die me bijbleef is het volgende:


.... I know things are tough right now, but just remember - every flower that ever bloomed had to go through a whole lot of dirt to get there!
(Thanks Dee !!)


... en gisteren dropte de postman opnieuw een pakketje met een roze-oppeppertje. Tenminste: “roze-oppepper-tulpjes-in-wording. De bolletjes dien ik nog te planten en er zat weer zo'n mooi tekstje bij:


Beloftevol


Als een bloembolletje

Ontberingen
moeten doorstaan

Maar dankzij omringende warmte
ervoor gaan

Om dan straks
In het voorjaar uit volle kracht

Er weer te staan
In schitterende nieuwe pracht'


(waarvoor dank MizzD!!)


Ben dus maar gauw even gaan tellen en als ik het goed heb dan krijg ik de laatste chemo op 26 januari 2009; daarna krijg ik bestralingen tot ongeveer eind februari... dus tegen 21 maart 2009 - de lente dus... - moet het weer bergop beginnen gaan. Ik weet het, ik krijg dan nog tot 8 oktober Herceptine maar de zwaarste klus zal ondertussen geklaard zijn... hoop ik!
Goh… ik kijk nu al uit naar die roze tulpen en naar het gevoel dat een deel van de strijd zal gestreden zijn.

rosetulpen

07-04-07

Knuffel ...

Lieve P.,

We ontmoeten elkaar heel toevallig op de startavond van de ‘PINK RIBBON-week’ in Antwerpen en we gaven elkaar spontaan een knuffel. Een knuffel… we kenden elkaar niet persoonlijk maar we maken wel hetzelfde mee; we behoren tot dezelfde ‘club’ en dat schept een band.

Die avond raasden allerlei gevoelens door mij heen; die avond, de  Pink Ribbon-avond was emotievol… Zo was er ook K. die spontaan naar me toekwam… ook haar had ik voordien nooit ontmoet maar we volgen elkaars blog… toen zij daar plots voor mij stond heb ik haar ook de beloofde knuffel gegeven. Live… Ik schreef het heel dikwijls bij een berichtje dat ik achterliet op haar blog (als ik voelde dat K het moeilijk had...) en ik vond het super dat ik haar die nu in het echt kon geven. We hebben het af en toe eens nodig om eens een steuntje – een knuffel – een oppepper te krijgen maar ik geniet er evenveel van dit aan anderen te kunnen geven …

Op het moment dat ik vernam dat jij HET ook had, voelde ik mij treurig… de zoveelste vrouw in een lange rij… nog een stuk jonger dan ik…

Ik weet nog dat ik zei: “oh nee, niet zij. Niet P. Zo’n sterke vrouw.” Maar dit hield geen steek natuurlijk. HET heeft niets te maken met sterk zijn; HET kan elk van ons overkomen. HET houdt nergens rekening mee. Eén op negen vrouwen krijgen borstkanker - Russische roulette vind ik dat... je weet nooit of èn wanneer HET je zal treffen.

Die knuffel die ik jou toen gaf in Antwerpen, wou ik je al geven van op het moment dat ik het ontstellende nieuws vernam en het heeft me zo geraakt dat ik dit dan ook werkelijk heb kunnen doen. Ik wil je ook feliciteren voor de manier waarop je er naar buiten toe mee omgaat… zonder poeha… zonder veel woorden maar wel met de juiste. ‘k Hoop oprecht dat het je verder heel goed gaat en mochten we elkaar ooit nog eens tegen het lijf lopen dan wil ik er samen een glas bubbels op drinken. Een glas op de toekomst; een glas op onze andere ‘IK’.

 

Prev-Laat%20naar%20je%20borsten%20kijken2007Gisterenavond keek ik naar de startshow van KOM OP TEGEN KANKER en eigenlijk had ik daar ook willen zitten om concreet iets te doen; nu zat ik bovenop mijn keukentafel ‘vastgenageld’ voor de tv – niet de normale plaats om televisie te kijken is het niet? - met een krop in m’n keel door al de getuigenissen en ik kon op dat moment niets doen om mijn steentje bij te dragen…ik had eigenlijk een beetje mijn ‘verkoopstalent’ willen gebruiken en fondsen helpen winnen voor de oh zo nodige begeleiding van Vrouwen met Borstkanker. Want u en ik en anderen met ons weten meer dan ooit dat alle hulp welkom is bij deze strijd. Trouwens, wat een superbedrag hé gisteren: 621.455 Euro! Hopelijk wordt het recordbedrag van 2005 overschreden dit jaar. Toen was het 10.090.308 Euro.

 

P., ik weet dat je af en toe hier komt lezen; vermits ik geen contactadres heb wou ik je dit 'briefje' op die manier toesturen...

Ik wens jou en iedereen een fijn Paasweekend – geniet er van – Carpe Diem.


(Pink Ribbon was in 1992 een initiatief van Evelyn Lauder, schoondochter van cosmeticagigante Estée Lauder. Toendertijd stond borstkankeronderzoek nog in zijn kinderschoenen. Nu is het roze lintje bekend in 40 landen, staat borstkanker wereldwijd op de agenda en zijn er Pink Ribbon magazines in Amerika, Australië, Groot-Brittannië en Nederland

Om dit initatief door te trekken naar Vlaanderen en hier borstkankerpreventie en sensibilisering onder de aandacht te brengen, lanceerde Sanoma Magazines, met steun van tal van partners, op 15 maart 2007 de eerste Vlaamse Pink Ribbon, een magazine waarvan de opbrengst integraal naar Kom Op Tegen Kanker gaat.)

coverlang