17-06-09

Onrust ...

Toen ik gisteren om 7 u opstond had ik me sinds lang niet meer zo goed gevoeld. ‘k Begreep het eigenlijk niet want de avond voordien was het zeer laat toen ik kon slapen…

Maar goed, waardoor het kwam weet ik niet. Ik had dus gewoon een ‘betere’ dag en wou van alles tegelijkertijd doen. Precies of ik mijn schade moest inhalen… , niet kunnen stil zijn, niet willen rustig zijn,…

Naar de wekelijkse markt geweest, koffieklets gehouden met zus in ‘t Dorp, boodschappen gedaan, met vriendin hier thuis op terras gezeten en genoten van de babbel èn van het zonnetje èn van m'n schaap in mijn tuin Lachen, rabarber in diepvriezer gestoken, rabarberconfituur gemaakt (al jaren niet meer gedaan…), enz…

Camille


Misschien is het ‘de onrust’ die me eigenaardig genoeg naar een ‘goed gevoel’ dreef. Die me dwong en in m’n oor fluisterde: “komaan, geniet van je dag ook al heb je andere dingen in je achterhoofd’; vergeet die muizenissen…, doe dingen die je leuk vindt”.

IMG_0325


Maar vanochtend bij het opstaan voelde ik dat de euforie van gisteren verdwenen was… Loontje komt om zijn boontje; ja, ja…

Muizenissen verdwijnen niet door je kop in het zand te steken. Als het dingen zijn waar ik zelf iets zou kunnen aan doen dan ondernam ik onmiddellijk actie. Zeker weten…

Gent21022009hondzonderkop


Maar wat doe je in godsnaam als je hoort dat iemand die ongeveer hetzelfde meemaakte als jezelf (eind 2005 borstkanker en behandeling -  herval vorig jaar juni/juli) en ondertussen al van oktober 2008 overleden is…?

Wat doe je als je vriendin de uitslag van de jaarlijkse botscan verneemt en er bijkomende onderzoeken moeten gebeuren…?

Piekeren en bezorgd zijn natuurlijk… en de momenten dat ik me wat beter voel genieten, genieten, genieten…. Gulzig zijn naar het leven….
Op dat moment wil je alles en niets….

IMG_0988

12-02-09

"carpe diem quam minimum credula postero"

Carpe Diem is zoals velen onder u weten een Latijns spreekwoord dat Pluk de Dag betekend. Dit is een metafoor om mensen aan te sporen van elke dag te genieten. Bovenstaande zin werd voor het eerst gebruikt door de Romeinse dichter Horatius in zijn Odes, meer bepaald Ode 11 uit de eerste bundel.

De hele versregel is "carpe diem quam minimum credula postero", oftewel
"Pluk de dag, vertrouw zo weinig mogelijk op de volgende". (bron: Wikepedia)



Maandagochtend ma, schoonzus en zus opgehaald en op pad naar Brugge. Ma had nog steeds een ‘ontbijt mèt bubbels’ te goed – was een keertje uitgesteld omdat ik me niet goed genoeg voelde nà de 3de chemo . In het Bongo-boekje stonden wel meer adressen maar wij hebben maar 1 adres waar we steeds naar terug willen en dat is Bakkerij Detavernier – Carpe Diem in Brugge. Gemakkelijk bereikbaar – niet ver van de parking (want lang stappen is nog niet voor mij weggelegd nu…) en heel vlakbij  ‘Het Minnewater’.

Het was de eerste keer sinds lange tijd dat ik een rit maakte van meer dan 20 km  (normaal geen enkel probleem voor mij; ben wel wat meer gewend … maar als je ongeveer 4 maanden binnenzit is het precies terug wennen). Aandacht erbij houden dus… wat met 4 vrouwen in de wagen niet zo evident is Stoer
Autootje geparkeerd en op weg naar die heerlijke bubbels en zoveel meer…

Bij het buitenkomen van de ondergrondse parking kwamen we op een binnenkoer van een hotel terecht. Opdat de ‘gewone parkeerders’ deze binnenkoer  niet zouden oprijden was er een metalen stang geplaatst … maar helaas had ik die niet gezien. Nog een beetje versuft van het rijden (denk ik) en al kletsend loop ik me daar toch keihard tegen dat ding aan en ik voelde mijn lichaam twijfelen: vallen of blijven balanceren… Mocht ik gevallen zijn, dan lag ik recht op m’n snoet want ik had precies het verstand niet om mijn handen naar voor te brengen. Gelukkig bleef ik overeind en hielden m’n lange laarzen de klap van het metaal tegen m’n scheenbeen wat tegen.

Het moet een hilarisch gezicht geweest zijn want 2 van de 3 dames proesten het uit van het lachen. (dat is bij de meesten onder ons zo als we iemand zien vallen is het niet? …) M’n moeder die twijfelde nog een beetje…. Zij had het zien aankomen maar dacht dat ik over dat ding heen zou stappen en had me daarom niet verwittigd… We zijn toen alle 4 maar beginnen lachen – ‘pluk de dag’ nietwaar -  en schoonzus greep me stevig vast tot aan ons ontbijtadres.

Voorlopig 087

even overgedaan voor de show ! Deze keer wel met  uitgestoken hand :-)

(klik op de foto's om te vergroten !)

 

 

Dinsdag heb ik liggen nagenieten van deze heerlijke voormiddag... weliswaar hondsmoe maar zeer voldaan!

Brugge022009

16-05-08

Dagje genieten ...

Voor moederdag worden moeders in de bloemetjes gezet; meestal ook letterlijk. Er worden op die dag massa's bloemenruikers verkocht... 

Hier is het bv. ondertussen een traditie geworden dat we voor Marc's mama letterlijk 'de bloemetjes buiten zetten'. Haar bloembakken en -potten voor op het terras worden gevuld en daar kan ze dan de hele zomer lang van genieten.

Voor mijn moeder wilden we eens iets anders doen. Ze gaat graag op stap maar kan niet altijd ver weg. Auto rijden doet ze niet zelf... 

We hebben haar dus verrast op een 'alles-er-op-en-er-aan' ontbijt en een dagje stappen in Brugge.

Hieronder een klein fotoverslagje van een geslaagde dag! Veel foto's zijn het niet maar het geeft toch een impressie. En nee... we zijn niet wezen shoppen... dat zal voor een ander keertje zijn (zo hebben we nog eens een reden om naar Brugge te gaan Knipoog)

Brugge_CarpeDiem 001Brugge_CarpeDiem 003Brugge_CarpeDiem 013

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 017Brugge_CarpeDiem 023Brugge_CarpeDiem 025

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 026Brugge_CarpeDiem 056Brugge_CarpeDiem 059

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 031Brugge_CarpeDiem 049Brugge_CarpeDiem 048

 

 

 

 

Brugge_CarpeDiem 040

Brugge_CarpeDiem 044

Brugge_CarpeDiem 029

Carpe Diem ...

Ja, Carpe Diem... in Brugge! Daar zit ik vandaag. Ontbijtje mèt bubbels met ma en met zus! Leuk cadeau voor moederdag en we genieten zelf ook mee! Knipoog

Straks fotoverslagje!

Pluk de dag...

22-04-07

Pluk de dag - Carpe Diem ...

Met z'n vijven zijn we... 5 vrouwen met een borstkankerverleden die samen sporten. 't Is te zeggen, vier ervan Nordic-walken samen op woensdagnamiddag (ikke niet meer...) en na het uurtje Nordic-walken wordt er samen een uurtje gewandeld 'rond' de Blaarmeersen in Gent en meestal wordt er nogal wat 'afgekletst'. Onze tong sport ook een rondje mee... wat we te vertellen hebben? Veel eigenlijk. Dat kan over allerlei onderwerpen gaan maar ook over wat ons samen bindt: borstkanker; het opnieuw genieten van het leven; het 'pluk-de-dag-gevoel'. Een reden om er samen eentje op te drinken vinden we ook wel altijd. Zo wou ik vorige woensdag samen met hen klinken op mijn verjaardag - alweer een jaartje erbij - en zoals C. schreef op haar kaartje voor mijn verjaardag: “Een jaartje meer, daar treuren wij niet om hé, da’s weer een jaartje dichter bij de wijsheid”.

Gr. wilden we ook vieren want zij gaat op pensioen… nog meer tijd dus om te genieten van het leven.

’s Morgens gauw een lekkere rijsttaart gemaakt (speciaal receptje trouwens… ‘ongebakken’ rijsttaart… ik zet dit receptje wel eens op mijn blog want het bleek achteraf bijzonder geslaagd…) – picknickmand klaargemaakt met thermosje kokend water (voor thee), kopjes, glazen voor Cava, een fles ijsgekoelde Cava, vorkjes , lepeltjes, servetten, melk, etc… Een paar stoeltjes in de auto gezet, tafelkleedje meegenomen en aan Gr. gevraagd of zij voor de koffie wou zorgen (… ik was vergeten dat ik m’n grote thermos stuk had gemaakt dus heb ik een noodlijn ingeroepen…).

2 uur van puur genot werden het… met een prachtig uitzicht over het water was het zalig om daar in het zonnetje te genieten van ons glaasje Cava, het stukje taart, de koffie, de thee…

06-09-06

3000ste bezoeker ...

Hij jaagt steeds op ronde getalletjes en vandaag was hij hier de 3000ste bezoeker. Als je op het manneke klikt kom je bij hem terecht.

Dank trouwens aan iedereen die af en toe eens mijn blogje komt lezen.

Jullie krijgen van mij een bloemetje !

Liefs,

Lucretia

21:37 Gepost door Lucretia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: bezoeker, bloemetje, pluk de dag, carpe diem |  Facebook

03-09-06

Borstkankermaatje A'ke ...

Deze week een bezoekje gekregen van een 'borstmaatje' en dan nog wel eentje die me een bloemetje bracht! Lief van jou A'ke (ik noem je hier zo...) 'k Heb toen echt genoten van je bezoekje en ik hoop dat we dat nog eens kunnen overdoen.

Enkele weken geleden maakte ik kennis met haar; 'k had al veel over haar gehoord via een gezamelijke vriendin en zodoende wist ik, dat wat ik doormaak zij momenteel ook doormaakt. Het was raar -  ik kwam net terug van een gesprek in het ziekenhuis - en toen ik bijna haar huis voorbij reed deed iets me de oprit oprijden. Misschien wordt je als lotgenoten wel naar elkaar toegezogen; ik weet het niet maar zo voelde het alleszins op dat moment. We hebben toen - twee vreemden voor elkaar - anderhalf uur gepraat... raar eigenlijk... We hielden ons alletwee sterk - ik voelde dat zij ook innerlijk heel erg door elkaar geschud is door wat haar de laatste maanden is overkomen. We zitten met dezelfde angsten, dezelfde vragen, dezelfde gevoelens...

Vandaag schreef A'ke mij : 'We beseffen elk moment dat we moeten : "genieten van elk moment"'  en dàt mensen, is een waarheid als een koe! Ik ben het volkomen met haar eens en ben dan ook van plan om zoveel mogelijk en zo lang mogelijk van alles te genieten. CARPE DIEM - Pluk de dag !

A'ke, ik hoop dat met jou ook verder alles goed mag gaan. Ik ben blij dat ik je heb leren kennen... Ik was ook zo blij vandaag dat je schreef dat je voor 't eerst terug naar de kapper bent geweest. Terug een speciale datum in je leven hé. Hou dat mooie moment maar vast... Zelf kijk ik ook al uit naar m'n eerste kappersbeurt; nog efkes geduld ...