02-07-08

Vakantie ... Deel 1

11 JUNI… we zouden vertrekken met de camper richting Spanje/Extremadura (met als hoofdstad Càcares) maar het inladen was voor mij al ‘EXTREEM DURA’. Ik had het moeilijk. Had me door m’n laatste werkdag gesleept en het lukte me maar niet om alles op tijd in orde te krijgen. Na de iets meer dan 7 maanden dat ik opnieuw aan het werk ben na een inactiviteit door borstkanker voelden m’n lijf en leden loodzwaar aan. Dringend nood aan vakantie dus.

CAcares

Met een halve dag vertraging konden we de deur hier achter ons dichttrekken en heel hoopvol keken we beiden uit naar een rustgevende vakantie en het liefst van al met zo weinig mogelijk regen (vorig jaar waren we 3 weken weg en hadden we ‘scherp uitgerekend’ precies 3 dagen met zon !). We hosten zowat heel Noord Spanje af en deden zelfs Noord Portugal aan (Braga en Ponte de Lima) op zoek naar wat zon… en we kregen ook nog eens pech met de camper (door al dat water was er een elektrische panne...)

2007vakantie22007vakantie32007vakantie42007vakantie5

 

 

 

 

2007vakantie9PonteDelimaMarkt2007vakantie2007vakantie62007vakantie7Dit zijn wat sfeerbeelden van vorig jaar...

 

 

 

2007vakantie8


Tja, dat weer hé… het is precies nooit goed: ofwel te nat, of te droog of te veel zon… deze keer had ik me voorgenomen: ‘wat komt, dat komt en genieten maar’! En is het slecht, ach ja dan verplaatsen we ons toch.

Van schoonbroer hadden we de tip gekregen om niet via de tolwegen te rijden nà Parijs. “Neem de Route Nationale, schone wegen en bijna altijd autostrade maar zonder tol”. Ik had er zo mijn bedenkingen bij, want als je zo maar eventjes 1825 km voor de boeg hebt tot in Extremadura en als je de alom bekende ‘rond points’ kent van in Frankrijk – en dat zijn er veel, heel veel… - dan weet je dat je lang, ja heel lang onderweg bent tegen dat je de Pyreneeën over bent. We hebben het geweten… en ik heb ook zo mijn twijfels of je daarmee dan werkelijk zoveel bespaart…

Maar goed. Onze eerste overnachting was in La Ferté-SAINT-AUBIN,

La
 
net voorbij Orléans. Een dorpje dat we reeds kenden van een eerdere overnachting. Stil en rustig…en zeker op een woensdagnacht dachten we!! Midden in de nacht, in onze eerste diepe slaap zijn er een paar onbenullen keihard op de camper beginnen kloppen. Ik kan je zeggen, je weet niet wat er gebeurt op dat ogenblijk; je hart schiet in je keel en je hebt het gevoel of je stopt met ademen… tot je bij het ophalen van één van de rolgordijntjes ziet dat het jongeren zijn die er zichtbaar plezier in hebben om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ze hadden blijkbaar zelf ook schrik want ze renden heel hard weg… al lachend natuurlijk!

Van slapen die eerste nacht geen sprake meer dus en dat onbehaaglijk gevoel is de ganse vakantie blijven hangen… slapeloze nachten volgden elkaar op, hoe moe ik ook was.

Wordt vervolgd…

23-07-07

Later ...

“LATER”

Vroeger dacht ik altijd: "Later".
Later doe ik dit of doe ik dat.
Later maak ik verre reizen,
lees ik een boek,
ik noem maar wat.
Later, dat maakt alles goed.

Maar ik heb ontdekt in ’t leven,
dat ik zo niet denken moet.
Ik zeg niet langer "later".
Ik houd niets meer te goed.
Ik vervul vandaag mijn dromen.
Dat doet me wel zo goed!

 

IMG_4311
Samen met 'Antoni Gaudi' op de bank aan villa 'El Capricho' in Comillas/Spanje mei '07 

03-03-07

'Oma-Barcelona' ...

Daarnet toen ik bij de kinesiste zat te wachten las ik in de Flair het volgende: "oma's hebben tegenwoordig geen tijd meer om op hun kleinkinderen te passen; ze moeten met Ryanair naar Barcelona...". Nu is het inderdaad wel zo dat de 'huidige' generatie oma's meer dan vroeger gingen of nog gaan uit werken (en daarbij ook nog meestal zelf het huishouden draaiend houden) - door uit te gaan werken kunnen ze ook meer spenderen dan vroeger en er wordt ook meer gereisd... ja oma's evolueren mee hé. Maar dat ze geen tijd hebben om op de kleinkinderen te passen vind ik niet helemaal correct. Er zijn heel wat vrouwen die dit heel graag willen doen maar door allerlei omstandigheden het niet kunnen doen.

Nu ja, ik ben dus ook zo'n met Ryanair-naar-Barcelona-reizende-oma en tijdens mijn kort of lang leventje (ik ken mijn vervaldatum niet...) zal ik zoveel mogelijk trachten te genieten: én van het leven én van mijn kleinkind. Tegen zo'n uttefrutje kan je toch geen neen zeggen als ze mag komen logeren, toch!

Zie maar eens wat een dotje het is...

Aan iedereen en vooral aan alle oma's - reizend of niet reizend - geniet van het weekend, geniet van elkaar en geniet van wat het leven te bieden heeft !

14:04 Gepost door Lucretia in Kleinkind R. | Permalink | Commentaren (27) | Tags: rune, kleinkind, reizen, barcelona, leven, genieten |  Facebook

08-11-06

Reisfoto's Sorrento ...

Ik had jullie beloofd een paar foto's achter te laten op mijn blogje van onze uitstap naar Sorrento en... belofte maakt schuld hé. Voorlopig zet ik er hier maar enkele op en ik zal proberen dit regelmatig te doen, maar ik ben van plan een nieuw blogje te starten met alleen maar foto's op. Zodra ik daar even tijd en/of zin voor heb doe ik dat - daar kunnen jullie dan regelmatig nieuwe foto's op bekijken die ik dan eventueel voorzie van commentaar.

Zaterdag 28.10 - om 11.55u met Virgin de lucht in - landing om 14.15u in Capodichino alwaar we met de bus langs de golf van Napels naar Sant' Agnello di Sorrento reden. Vanuit het hotel hadden we zicht op de Vesuvius.

Zondag 29.10 - Met de boot naar Capri / Anacapri - De Grotta Azzura bezocht. Het licht kan de grot niet uit door de diepte van het water en de breking van het licht - daardoor is er in de donkere grot de felle weergave van 'blauwe water' . Als je met een peddel of met je hand op het wateroppervlak slaat komt het licht als het ware 'uit het water gesprongen'. Je wordt er heengebracht met de boot vanuit de haven en dan moet je overstappen in heel kleine bootjes. De 'bootjesman' brengt je met 4 mensen in de grot - spectaculair eigenlijk: voor je de grot invaart moet je volledig plat op je rug gaan liggen (dwz deels bovenop een van je medepassagiers want de bootjes zijn echt wel klein...) want de grotingang reikt maar net tot boven het bootje. - als je geluk hebt wil jouw bootjesmans  'Oh Sole Mio zingen'. Dan heb je er nog wat aan... want op 2 minuten ben je zo weer buiten. Eigenlijk de moeite niet waard voor zijn geld. Wel het bezoeken waard op Capri is de villa San Michele - prachtige tuin met mooi zicht op de haven.

 

IMG_0661IMG_0662

IMG_8483

 

 

 

 

 

 

IMG_0285IMG_8502IMG_8513

 

 

 

 

 

 

GrottaAzzurraNov2006

IMG_0342

IMG_0394

 

 

 

 

 

 

IMG_0425IMG_0438

IMG_0441

 

 

 

 

 

 

IMG_0470IMG_9076IMG_9055