08-02-09

Kort geschoren ...

IMG_37952(foto genomen net voor start chemo okt.08)

Van bepaalde cytostatica (medicijnen om kanker te bestrijden – chemo zoals men in de volksmond zegt) wordt men kaal. Dat kan al heel snel gaan (bij de CEF of FEC kuur - zoals toen ik de eerste keer borstkanker had - was ik al kaal na 3 weken) maar het kan ook wat langer duren.

Deze keer – ik kreeg ondertussen 6 x Taxotère – duurde het zeker 2 maand alvorens de eerste haren sneuvelden. Af en toe kwam het met plukken ineens los en dan stopte het precies terug.

Ik wou me ook niet kaal laten scheren omdat het verdomd koud was en het weinige haar dat ik nog had, bood toch een heel klein beetje isolatie. Overdag draag ik mutsjes opgesmukt met sjaaltjes; telkens aangepast aan mijn kleding qua kleur  (de pruik is de kast niet uitgekomen…) en ’s nachts… euh ja ’s nachts draag ik mijn Damart slaapmutsje. Het ziet er niet uit maar het houdt me wel lekker warm.


Nu, 2 weken na de laatste chemo, ben ik geëindigd met nog heel weinig haar. Pluizig, dof, grijs haar… ik voelde me een net een grijze muis en kon het niet meer aanzien.

Binnen enkele weken begint het ‘nieuwe’ haar terug te groeien maar dan wil ik dat muizenhaar er absoluut niet bijhebben. Weg ermee…

Voorlopig 051(foto genomen net voor de tondeuze er werd ingezet 8 febr.09)


M. wou kapper van dienst zijn vandaag! Eerst het korte haar nog wat ‘korter wieken’ en dan de tondeuse erin.  En eigenaardig genoeg : het deed me niks… ik zat zowaar te genieten. Of eigenlijk: ik voelde vreugde.

Genieten zul je vragen? Hoe kun je nu genieten om te worden kaalgeschoren? Wel daar zit een heel eenvoudige gedachte achter: de chemo is voorbij…. Ik begin aan een nieuw hoofdstuk - ook letterlijk dus Lachen - met ‘vers’ haar!

Laat het gras maar groeien !!