13-06-07

Bey, bey ziekenhuis ...

Vanmiddag ben ik alweer geschrokken hoe snel een kind soms recupereert van een ingreep, operatie...

Ik kon niet snel genoeg in het ziekenhuis zijn vanmiddag; zo nieuwsgierig was ik hoe het was met onze kleine pruts. Denkend dat ze - zoals gisteren nog - enkel op haar rugje of op haar zij kon liggen en ook een beetje vrezend dat ze helemaal niks met haar armpjes kon doen door die vervelende braces was ik enorm verrast dat kleine Rune volop in de weer was in haar bedje. Ze trok zich recht op haar knietjes aan de spijlen van het bed; probeerde te kruipen (uiteraard met gestrekte armpjes...), gooide haar speelgoed weg, enz.

Gisterenavond vond ik ze al heel 'goed' na toch wel een langdurende zware ingreep maar vandaag was mijn verbazing nog groter. Kim en Vincent die gevreesd hadden voor 14 problematische dagen moesten ook tot hun verwondering vaststellen dat alles veel beter verliep dan verwacht. Zoveel te beter natuurlijk.

Vanavond toen ik nog even opbelde naar Kim bleek ze net te zijn thuisgekomen.

Hopelijk gaat het de komende dagen zo verder en lukt het een beetje met eten. Voorlopig lukt het nog niet met de fles melk te drinken. Er wordt dus ofwel met een lepeltje ofwel met een injectiespuit (zonder naald uiteraard...) melk in haar mondje gedaan. Groentenpap en kaasjes gaan er ook al weer in.

Hieronder komt een fotoreportage die ik vandaag maakte in het ziekenhuis. Jaja, oma is nog steeds met haar digitaaltje op stap. Ze kan het niet laten.

 

 

Rune was heel blij met de knuffel-Bumba en de stoffen puzzel van Bumba die ik haar meebracht. (Mocht ik niet doen van Kim maar ik kon ook dat niet laten...) Rune is zo verzot op dat figuurtje van Studio 100... 'k Zal moeten opletten dat ik haar niet te veel verwen maar Kim zal het me wel tijdig zeggen als ik overdrijf.

Update: ik vergeet hier nog iets heel belangrijks te vermelden. Er was gisteren een verwarring ontstaan over het al dan niet volledig gesloten zijn van het verhemelte van Rune. Gelukkig is het in één keer kunnen gesloten worden, op één klein gaatje na; maar dat blijkt normaal te zijn. Dat kleine openingetje blijft voorlopig en zal bij een latere ingreep worden dichtgemaakt.

ps: ik probeer regelmatig bij de bloggertjes 'langs te komen' en een reaktie te plaatsen. Helaas zal ik het over een aantal dagen moeten verdelen, maar ik vergeet jullie niet hoor!

12-06-07

Operatie Rune ...

Oef… een pak van ons hart! De operatie van Rune is achter de rug. Meer dan 3 uur heeft het geduurd. Kim is met haar mee gemogen in de operatiezaal (in vol ornaat: schort – muts en overschoenen) en is bij Rune kunnen blijven tot ze insliep.

Toen ik het hoorde kreeg ik echt een wee gevoel in mijn maag. Je kindje zo een masker (voor de verdoving) op het mondje zien zetten ... Rune werd blijkbaar heel bleek en weende stilletjes en plots vielen haar oogjes dicht. Brrrrrr… echt sterk van Kim! Voor Rune verliep op die manier natuurlijk alles rustiger. Ze moest niet meteen mee met een vreemde ‘meneer’ of ‘mevrouw’.

 

Kim en papa Vincent hebben samen gewacht tot ze terug wakker was.

 

Rune had toch vrij veel pijn bij het ontwaken, maar gelukkig kreeg ze snel een pijnstiller via het infuus toegediend. Toen ik vanavond nog even langsliep in het ziekenhuis kon er wel al een lachje vanaf en straalden haar oogjes toen ze me zag.

Tante M. (mijn zus) was ook mee. Voor haar moet het een déjà-vu geweest zijn. Mijn neefje (19 jaar nu) werd ook geboren met schisis en onderging ook een aantal operaties…

 

Momenteel is er nog geen echte duidelijkheid of het volledige verhemelte gesloten werd. Daar zullen we morgen meer duidelijkheid over hebben. We hopen hier echt van wel want indien dit niet het geval is dan blijft er alsnog een kleine opening in het verhemelte waardoor ze dan toch een ‘spraakplaatje’ zal moeten dragen en een tweede operatie zal nodig zijn.

 

Zoals jullie zullen zien op de foto’s, moet Rune een brace dragen aan elk armpje. Ze mag nl. 14 dagen niet met haar handjes aan haar mondje kunnen. Ik ben benieuwd wat dat zal geven. Doordat ze op die manier haar armpjes niet kan plooien kan ze ook haar knuffeltje niet tegen haar gezichtje duwen (ze slaapt nl. heel graag met een knuffeltje tegen haar snoetje aan…).

Sinds een 4-tal weken kruipt ze, en sinds vorige week trekt ze zich recht aan de spijlen van haar park – ook dat zal ze niet kunnen door die beugels. Het is dus afwachten hoe ze hierop reageert. Gelukkig kan Kim er heel veel mee bezig zijn en weet ze haar misschien wel af te leiden.

 

P1050447P1050448P1050459

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik vanavond in het ziekenhuis was draaide Rune zich na 10 minuten zelf op haar zijtje en stilletjes aan vielen haar oogjes toe. Hopelijk heeft ze een goede nacht en kunnen zij en haar mama een beetje doorslapen. (Kim blijft bij haar in de kinderkliniek) Slaap lekker meisjes. We denken heel veel aan jullie!

11-06-07

'piep' ...

Hier ben ik zelf terug... maar helaas niet met een heel verslag (nog niet...) maar toch met een kort berichtje.

Alles staat nu in het teken van Rune want morgen is het namelijk haar grote dag. Tenminste: het zal een beetje een moeilijke dag worden want de GROTE OPERATIE komt er aan. Morgen wordt haar verhemelte volledig gesloten. Een vrij ingrijpende operatie maar wel heel belangrijk. Belangrijk o.a. voor de spraak.

Ik probeer jullie de komende dagen een beetje een relaas te brengen. Tot binnenkort... enne: hartstikke bedankt voor jullie lieve, leuke reacties op de schrijfsels van Kim - mijn blogbewaakster.

101_0201

Goede nacht allemaal !