14-01-12

Vlinder ...

De oorspronkelijke 'skin' van mijn blogje bevatte een vlindertje... Toen ik mijn blog aanmaakte stond ik daar niet zo bij stil. 'k Vond het gewoon mooi. Maar eigenlijk heb ik wel iets met vlinders.

Ooit schilderde ik (als 16-jarige) - (tot ergernis van m'n moeder) op m'n slaapkamerdeur de volledige tekst van 'Verdronken Vlinder' van Boudewijn De Groot. Telkens als ik 'zorgen' en verdriet had sloot ik me op op m'n zolderkamer en luisterde ik honderdenmale naar dit nummer - m'n hoofd op m'n armen gesteund op m'n bureautje... Ik ontleedde de tekst en verzon er mijn eigen verhaal bij... Ik wou uitvliegen maar niet sterven... ik wou leven, ècht leven dus wou ik inderdaad geen vlinder zijn. Ik wou alleen m'n geest bevrijden. (Beetje zware tekst hier... maar toen voelde ik het wel zo want ik werd beperkt in mijn zijn).

M_3341 (45).JPG

Enfin... die blog dus. Ik veranderde de skin van dit blog een paar keer maar vond er mijn ding niet in tot ik enkele weken terug op de 'skin' met het vlindertje kwam en die dus maar weer gebruikte. En daar ben ik blij om; want die past bij mij...

En vandaag las ik dit: "de vlinder is een universeel symbool, van de bevrijding van de geest uit de beperkingen van het lichaam".

teddynose04.gif

Zou het ook zo zijn als we sterven? Bevrijd worden uit de beperkingen van het lichaam? Daar wil ik eigenlijk voorlopig liever helemaal niet aan denken. 

Laat me maar leven - met al m'n beperkingen. 't Is alleen een beetje zoeken om daarmee om te gaan.

vlinder.gif

14:42 Gepost door Lucretia in Bloggen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: vlinder |  Facebook

05-12-06

Drukke, verwarrende dag ...

cheecheesigtag-fairywithnecklace-animated

 

Vandaag was een behoorlijk drukke, verwarrende dag voor mij...  een beetje te druk volgens mijn 'kunnen'. Vanmorgenvroeg naar de sociaal assistente van het ziekenfonds geweest. Het zit zo... tijdens de ganse ziekteperiode ben ik maar 1 keer opgeroepen door de controlearts en dat was dan nog helemaal in het begin van de chemoperiode. In de maand juni vroeg ik zelf een gesprek aan - ik wou een paar dagen naar het buitenland; rustig een paar dagen bekomen van de laatste chemokuur en dat werd toegestaan. Sindsdien hoorde ik helemaal niks meer. Omdat ik een paar dingen wou uitzoeken heb ik zelf terug contact opgenomen met het ziekenfonds en daar hoor ik vandaag dat ik helemaal niet meer zal opgeroepen worden omdat ik... nu komt het... op invaliditeit sta tot eind 2007!!

Wat ik nu niet begrijp is dat niemand - maar dan ook niemand - mij daar voordien van heeft verwittigd. Dit begint te lopen van 20 december en ikzelf werd daar helemaal niet van op de hoogte gebracht. Tijdens en na dit gesprek was het alsof ik een spons in mijn hoofd had... een naar gevoel. Ik kon me ook helemaal niet meer concentreren en kon de conversatie niet meer goed volgen.

Toen ik terug thuis kwam zat er zowaar een enveloppe in mijn bus van de CM (wat toevallig zeg...) met de mededeling dat ik op invaliditeit kwam en met vermelding van het dagbedrag dat zou worden uitbetaald. Verder een invulformulier voor eventuele bijkomende invaliditeitsbijdrage...

Rond dit thema heb ik nog een berg vragen en deze die ik reeds stelde worden door verschillende instanties telkens anders beantwoord. Niemand kan me informeren rond progressieve werkhervatting en wat dat financieel teweeg brengt. Dus... morgen trek ik er maar weer eens op uit: dit keer voor de 2de maal naar de vakbond/Bediendencentrale. Nog eens dezelfde vragen gaan stellen want wat ze me vandaag in het ziekenfonds vertelden komt niet overeen met wat ze 2 weken geleden op de vakbond vertelden.

We hadden het er vandaag nog over met de psycholoog van het Eur'Eka-project (=revalidatieproject na kanker in het UZ/GENT) dat als je niet mondig genoeg bent in deze maatschappij of niks zelf gaat uitzoeken dat het je dan allemaal maar 'overkomt'. Er is niet zoiets als een check-list om 'af te punten' wat er in chronologische volgorde moet gebeuren; of waar kan ik met dit of dat terecht; er is niet zoiets als een ombudsman/vrouw voor borstkankerpatiënten.

Na deze 2 'gesprekstondes' hadden we gelukkig ons uurtje sport - even stoom afblazen op een gezonde manier. Ik bracht het vandaag tot 2 x7 minuten lopen en een half uurtje handbal. Ik ben uitgeteld voor vandaag...

Onderweg naar huis - in mijn wagen - hoorde ik een song van Boudewijn de Groot. Puur jeugdsentiment ... toen ik een jaar of 16 was heb ik de tekst met sierlijke letters geschilderd op mijn slaapkamerdeur. Ik kreeg zowaar terug tranen in mijn ogen...

Verdronken Vlinder

Zo te sterven op het water
Met je vleugels van papier,
Zo maar drijven na het vliegen,
In de wolken drijf je hier.
Met je kleuren die vervagen,
Zonder zoeken, zonder vragen,
Eindelijk voor altijd rusten
Met de bloemen die je kuste,
Geuren die je hebt geweten,
Alles kun je nu vergeten,
Op het water wieg je heen en weer.
Zo te sterven op het water
Met je vleugels van papier.
Als een vlinder die toch vliegen kan
Tot in de blauwe lucht,
Als een vlinder, altijd vrij
En voor het leven op de vlucht,
Wil ik sterven op het water,
Maar dat is een zorg voor later.
Ik wil nu als vlinder vliegen,
Op de bloemenblaren wiegen,
Maar zo hoog kan ik niet komen,
Dus ik vlieg maar op mijn dromen,
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht.
Als een vlinder die toch vliegen kan
Tot in de blauwe lucht.
Om te leven, dacht ik,
Je zou een vlinder moeten zijn,
Om te vliegen heel ver weg
Van alle leed en alle pijn.
Maar ik heb niet langer hinder
Van jaloers zijn op een vlinder,
Want zelfs vlinders moeten sterven,
Laat ik niet mijn jeugd bederven,
Ik kan zonder vliegen leven,
Wat zal ik nog langer geven,
Om een vlinder die verdronken is in mij?
Om te leven hoef ik
Echt geen vlinder meer te zijn.

Boudewijn De Groot

bron: klik hier

22-08-06

Een liedje voor Rune ...

Mijn dochter wees me op een prachtige songtekst van Marco Borsato : VLINDER 

Het lijkt of het voor Rune geschreven is. Rune werd geboren met een uni-laterale schisis (lip- kaak en verhemeltespleet) en zal nog verschillende operaties moeten ondergaan. Het is nu al een mooi klein prinsesje maar wacht maar als ze eens groot zal zijn en haar vleugels zal uitslaan. Speciaal voor haar laat ik deze tekst achter op mijn blog...

Open je ogen maar
En zie wat ik zie
Ik weet hoe mooi je bent
Maar jij weet het zelf nog niet

Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein
Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

Weet dat de tijd zal je helpen, geloof maar gewoon wat ik zeg
Al lijken je kleurrijke vleugels voor eeuwig gevangen
Ja, toch op een dag vlieg je weg
Hoog in de lucht
Zul je de wereld heel anders gaan zien
Voel je de rust
Zul je genieten ook als het maar even is
Adem het in
Durf, dan ontdek je de liefde misschien
En als je haar vindt
Voel je bij iedere slag die je maakt dat je leeft

Als je geduldig bent
Gebeurt het vanzelf
Als je genieten wil
Wil het dan niet te snel

Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein
Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

bron:

10:38 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: rune, schisis, vlinder, marco borsato |  Facebook