09-01-10

Afscheid van een vriend ...

Er zouden hier eigenlijk NIEUWJAARSWENSEN horen te staan - mooi geschreven met aan iedereen geluk, een goede gezondheid, enzomeer maar ik kan het even niet. Ze komen er zeker aan want ik wens uiteraard aan iedereen die hier (nog) komt lezen alle geluk van de wereld toe...

Maar nieuwjaar bracht een aantal verdrietige dingen met zich mee waaronder het overlijden van een vriend. Hij werd ziek een maand nadat ik het verdict kreeg van 'm'n 2de keer' maar hij startte toen met een niet zo gunstige prognose... Hij had niet het geluk nog te kunnen hopen op volledige genezing...

Dag Fr., we zijn blij jou gekend te hebben en als ik aan jou denk, denk ik meteen ook aan de fijne avond bij jullie thuis in november ll. - samen aan de afwas... zo'n eenvoudig mooi moment... Meer moest dat niet zijn... Maar er komt niets meer nu... alleen de mooie herinnering.
"Fr., vandaag begeleidden we jou op je laatste tocht... het ga je goed... en wees er maar zeker van dat we telkens als we met de 'Italiëbende' zullen samenkomen we het over jou zullen hebben... Vergeten doen we jou niet!"

 Deze tekst stuur ik R., zijn vrouwtje toe...

Een liefste is een schat in je hart en als je die verliest
is het alsof je een deel van jezelf verliest.
Maar de liefde die deze persoon u heeft gebracht, is niet weggegaan,
want de herinnering blijft achter.
Het kan uw hart niet onsnappen, want het hoort daar thuis.

Klem u vast aan de herinneringen en
laat die een manier zijn om uw verdriet te verzachten.
De liefde en de vreugde, het plezier van het samenzijn dat u met elkaar deelde,
zullen u sterk maken.
U zult zich realiseren dat de tijd die u bij elkaar was, hoe lang of kort die ook was,
voorbestemd was en dat u gezegend was
dat u zo'n kostbaar geschenk van liefde in uw leven hebt gehad.

Laat uw hart kloppen met de dierbare herinneringen en vertrouw erop dat
uw geloof u op de been zal houden.
Weet dat, hoewel het leven verder gaat, de schoonheid van de liefde altijd achterblijft om u te omringen en te
omhelzen.
Uw geliefde heeFt dat voor u achtergelaten... zodat u dat voor altijd in uw hart kunt meedragen.
(Debbie Burton-Peddle )

Met onze innige deelneming.

IMG_2359

21-07-07

Carpe diem ...

De wereld is mijn vaderland,

mijn hoop de toekomst

en de tijd mijn vriend.

Thomas Rap Nederlands uitgever, schrijver en dichter (1933-1999)

P1060077

Aan iedereen een fijne zaterdag !

12:05 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (22) | Tags: carpe diem, tijd, hoop, toekomst, wereld, vaderland, vriend |  Facebook

19-11-06

Claude ...

dyn005_original_643_581_pjpeg_45508_67767fce4fc220f53c1a584d70bab8e2

Claude was een zeer goede jeudvriend van mijn man. Een bijzonder iemand... hij hield van de mooie dingen in het leven: zijn gezin, genieten, fotografie, mooie teksten, Toon Hermans, fijne humor, enz... Hij stierf echter veel te jong... 42 jaar pas... aan darmkanker.

Toen we eens daar waren zag ik boven zijn deur een tekst hangen die me heel erg raakte en me ook deed nadenken... Hij heeft die tekst later uitgeprint voor mij en ik wou die ook inkaderen om boven de deur te hangen zodat ook mijn kinderen en ikzelf die tekst regelmatig zouden lezen... Dat kadertje is er nooit gekomen... maar vandaag vond ik die tekst terug... en het deed me met weemoed terug aan Claude denken.

Ga nooit heen...
Ga nooit heen zonder te groeten,
ga nooit heen zonder een zoen.
Wie het noodlot zal ontmoeten,
kan het morgen niet meer doen.
Ga nooit heen zonder te praten,
dat doet soms een hart zo'n pijn
Wat je 's morgens hebt verlaten,
kan er 's avonds niet meer zijn.

*Toon Hermans*

15:37 Gepost door Lucretia in Vriendschap | Permalink | Commentaren (19) | Tags: vriend, kanker, cancer, gedicht, weemoed |  Facebook